Παναθηναϊκός: Οταν ο παλαιότερος παίκτης στην ενδεκάδα είναι ο Κάτρης...

Εκανε πάλι το ίδιο λάθος ο Τζέικομπ Νίστρουπ, αλλά πάλι τα κατάφερε ο Παναθηναϊκός! Για να έχεις γράψει στο κοντέρ σου 12/12 προκρίσεις σε νοκ άουτ προκριματικά με Κοπεγχάγη και Τριφύλλι πρέπει να έχεις κι ένα άστρο, έτσι δεν είναι; Δεν γίνεται να μην σου έχει «στραβώσει» ούτε ένα ζευγάρωμα! Το είχε αυτό το άστρο ο Παναθηναϊκός στο Κράλοβε. Πού να φανταστεί κάποιος ότι πάνω στο μονότερμα απέναντι σε δέκα παίκτες στην παράταση (διότι ο «κουτσός» Ταμπόρδα έπαιζε με αυταπάρνηση παρά τις κράμπες, όπως ο «κουτσός» Φαν Ντρόνγκελεν στη Σόφια...), μια φορά θα σου χάριζε γκολ ο στόπερ (από την πίεση του Αντίνο στο χαμένο τετ α τετ του Γιάγκουσιτς) και λίγα λεπτά αργότερα θα σου χάριζε (μέσω VAR, μην ξεχνιόμαστε Herr Stegemann) ένα πέναλτι πρόκρισης ο γίγας Νέτο...

Για να λάμψει τ' άστρο, όμως, ο Παναθηναϊκός είναι η αλήθεια πως είχε αντιμετωπίσει πολλές ατυχίες στο παιχνίδι και κάποιες αστοχίες (ας το πούμε ευγενικά) και πάλι του Νίστρουπ. Μόνο και μόνο το ότι πήγε στην Τσεχία με τρεις χαφ και τραυματίστηκαν οι δυο εξ' αυτών με αποτέλεσμα ισάριθμες αναγκαστικές αλλαγές (Τσιριβέγια και Κοντούρη) με αποτέλεσμα να τελειώσει το ματς με «κάτι σαν αμυντικό χαφ» τον τραυματία Ταμπόρδα, ενίοτε και τον Γιάγκουσιτς, τα λέει όλα. Κατά τα λοιπά, μέγα λάθος του Νίστρουπ η αντικατάσταση του Κάτρη από τον ανέτοιμο Καλάμπρια (δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος) και ακόμα μεγαλύτερο σφάλμα η αλλαγή του Λιβάι από τον Πάλμερ Μπράουν σε χρονικό σημείο στο οποίο ο Παναθηναϊκός όχι μόνο δεν απειλείται, αλλά έχει δημιουργήσει και χάσει δύο ευκαιρίες, στις οποίες είναι «μέσα» (ναι, ναι!) ο Λιβάι! Μία στο σερβίρισμα προς τον Ταμπόρδα, μια μα διαδοχικά εντός περιοχής σουτ – το τελευταίο, άστοχο του Ντέσερς για το 0-2...

Υπέφερε στην παράταση ο Παναθηναϊκός λες και αντιμετώπιζε την Μπαρτσελόνα, αλλά τα κατάφερε όχι μόνο διότι είχε ποδοσφαιρικό πείσμα, πάθος, μαχητικό πνεύμα και ενότητα – συσπείρωση που αποτυπώθηκε πεντακάθαρα και στους (κάκιστα «ποινικοποιημένους» από κάποιους) πανηγυρισμούς για το 1-2. Αντεξε στην πίεση διότι είχε σε υπέροχη βραδιά και πάλι τον Ινιάκι Πένια, σε πολύ καλή βραδιά και πάλι το ολλανδικό δίδυμο στόπερ, με πολύ καθαρό μυαλό τον Κυριακόπουλο και ασφαλώς διότι στην επιθετική γραμμή του μάλλον κι αυτός μετά την ΑΕΚ δεν έχει... ενάμιση φορ, αλλά τουλάχιστον τρεις πολύ καλούς επιθετικούς, αν δεν θέλει κάποιος να συμπεριλάβει σ' αυτούς τον πρώτο σκόρερ της πρωταθλήτριας Ελβετίας.

Το σενάριο έμοιαζε σχεδόν σε όλα με αυτό της Σόφιας! Σπάνια ομοιότητα δύο αγώνων σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα: 0-1, 1-1 στο τέλος με λάθη του Νίστρουπ, πάρα πολύ πίεση στην παράταση, 1-2 ο Ντέσερς. Διέφερε ως προς το... 125', αλλά και ως προς τον απίστευτο Στέγκεμαν ο οποίος χωρίς κανένα λόγο έληξε το ματς στο 130' και αφού η «αθλητική», τακτικά καλή, αλλά τρομερά ατάλαντη επιθετικά Χράντετς είχε κερδίσει φάουλ, κόρνερ... μέχρι και πέναλτι παραλίγο να κερδίσει στην επί της γραμμής απόκρουση του Γιάγκουσιτς με τον ώμο!

Κέρδισε χρόνο ο Παναθηναϊκός, κέρδισε την ηρεμία του, βρήκε πια έξτρα θετική ενέργεια για όλους: παίκτες, προπονητικό τιμ, φιλάθλους, εργαζόμενους στον οργανισμό, προφανώς και στον Γιάννη Αλαφούζο. Ομως ο δρόμος είναι δύσβατος, διότι δεν έχει «κορμό», όπως είχε πέρυσι η ΑΕΚ στο πολύ δύσκολο ξεκίνημα του Νίκολιτς που ψαχνόταν στις διατάξεις (πρώτη νίκη με μεγαλύτερη του ενός γκολ διαφορά στο πρωτάθλημα στις 3 Δεκεμβρίου, ήττες από ΠΑΟΚ, Ολυμπιακό κ.ο.κ.). Εχω την εντύπωση ότι ο αυτός ο Παναθηναϊκός, με μια ενδεκάδα αλλαγμένη τελικά (μετά και από τις επιπλέον μεταγραφές που θα γίνουν) κατά 70%-80% συγκριτικά με την περυσινή, χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο απ' αυτόν που θα του «δώσουν» οι φίλοι του. Διότι – θα το ξαναπούμε – για μια ομάδα που έχει τόσες μεταβολές σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, και ταυτόχρονα νέο προπονητή, ο λογικός και εφικτός στόχος δεν είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος, αλλά η δημιουργία μιας ομάδας με δυναμική, μοντέρνα, επιθετική ταυτότητα. Οπως ο Ολυμπιακός του Μαρτίνς στον πρώτο χρόνο του Πορτογάλου κόουτς, στον οποίο οι Ερυθρόλευκοι δεν είχαν πάρει το πρωτάθλημα, το οποίο εν συνεχεία κατέκτησαν τρεις χρονιές σερί!

Οταν ο πιο «παλιός» παίκτης της ενδεκάδας είναι ο 21χρονος Γιώργος Κάτρης και ο δεύτερος «αρχαιότερος» είναι ο Φακούντο Πελίστρι στην τρίτη του σεζόν, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. «Ευκόλως» βάσει της ποδοσφαιρικής λογικής η οποία στην Ελλάδα εμφανίζεται σπανίως σε συλλόγους και οπαδούς.