Ο Άρης φώναξε ότι παραμένει ζωντανός

Δύο οι αγωνιστικές των Playoff, δύο και οι κοινοί παρονομαστές. Η αγωνιστική ζωντάνια του Άρη και οι «χειρουργικές» παρεμβάσεις του επονομαζόμενου «άρχοντα της αναμέτρησης» που έγραφαν με πονηράδα και ευστοχία οι παλιότεροι. Το τελευταίο στοιχείο είχε και ο Άρης απέναντι στον Βόλο στην εντός έδρας νίκη έπειτα από σχεδόν 4,5 μήνες! Πριν τη σέντρα, κατά τη στατιστική, χρειαζόταν 17 τελικές προσπάθειες για να σκοράρει. Χθες το έκανε τρεις φορές στον ίδιο αριθμό τελικών. Κάμποσες εξ’ αυτών ήταν και xgoals.

Ο Άρης έδειξε ενεργός σε μια εποχή κατά την οποία – όπως σωστά είπε και ο Μιχάλης Γρηγορίου – είναι δύσκολο να πείσεις τον ποδοσφαιριστή περί ύπαρξης κινήτρου. Πιο εύκολα πείθεις εκπρόσωπο της αγριεμένης νεολαίας παρά παίκτη κι ας είναι επαγγελματίας. Καλά-καλά δεν μπορείς να (του) απαντήσεις περί του διακυβεύματος. Πας με βάση την αγωνιστική λογική με σκοπό το κέρδος ημερών της αγωνιστική καθημερινότητα κι έτσι σχηματίζονται οι εβδομάδες. Αν τελικώς η 5η θέση θα προσφέρει εισιτήριο για τη δεύτερη προκριματική φάση του Conference League θα φανεί σε έξι μέρες.

Φαίνεται όμως ότι ο προπονητής του Άρη έχει πείσει κάμποσους από τους 28 που έχει στη διάθεσή του (πλην των τερματοφυλάκων). Πολύ καλό παιχνίδι από Χόνγκλα και Ράτσιτς ενώ ο Τίνο Καντεβέρε έχει βαλθεί να αποδείξει τη χρησιμότητά του έναντι του Λορέν Μορόν ο οποίος μπήκε στο χορτάρι μόνο για να πανηγυρίσει μαζί με τον «ανταγωνιστή» του. Όμορφη εικόνα. Ο Κάρλες Πέρεθ έκανε δεύτερο καλό παιχνίδι σαν… point guard που λέμε και στο σινάφι μου αν και θα μπορούσε να είχε διαχειριστεί διαφορετικά κάποιες στιγμές στις οποίες έδειξε την τσαπατσουλιά του. Συνολικά, ο Άρης έως το 40’ αλλά κι αυτός του δευτέρου ημιχρόνου έβγαλε ενέργεια αποδίδοντας πειστικά. Στο τέλος ήταν έτοιμος να χύσει την καρδάρα με το γάλα αλλά ο Γιώργος Αθανασιάδης έδειξε γιατί η διοίκηση θα έπρεπε ήδη να είχε ανανεώσει το συμβόλαιό του.

Είναι αρκετοί οι τομείς που υποδεικνύουν τη διάθεση μιας ομάδας. Στατιστικά, πολλοί υπολογίζουν τα τρεξίματα, στα δικά μου μάτια είναι οι δεύτερες μπάλες και οι κινήσεις χωρίς την μπάλα. Σωστά το διάβασε και ο Κώστας Μπράτσος με την αλλαγή σχηματισμού στο πρώτο ημίχρονο. Ο Άρης έκανε ό,τι ήθελε με την τριάδα στην άμυνα. Η θεσσαλική ομάδα βρήκε ισορροπία όταν το «γύρισε» σε τετράδα. Μέχρι τότε όμως, οι «κίτρινοι» θα έπρεπε να είχαν σκοράρει περισσότερα γκολ, πέραν της εξαιρετικής εκτέλεσης του Μάρτιν Χόνγκλα. Το άξιζαν βάσει της συνολικής εικόνας.

Κι έτσι ο Άρης έμεινε ζωντανός παρότι βρήκε θεούς και δαίμονες μπροστά του. Δύο κλωτσιές από πίσω σε Μπενχαμίν Γκαρέ και Κάρλες Πέρεθ (εντός περιοχής) και ο διαιτητής Πολυχρόνης μαζί με τον VARίστα Τζήλο… εποίησαν τη νήσσαν. Δεύτερη αλλοίωση μετά από αυτή στη Λιβαδειά. Όλοι ξέρουν βέβαια ότι και τρίτη να υπάρξει, κανείς δεν θα καεί. Το γνωρίζει καλύτερα ο Στεφάν Λανουά και όλος ο «συρφετός» ΚΕΔ/ΕΠΟ. Ποιος ξέρει, μπορεί για τα δικά τους κριτήρια, όλα να μοιάζουν υπέροχα. Στην Ελλάδα βέβαια, συνηθίζεται η παραποίηση της πραγματικότητας όπως ανεπιτυχώς επιχείρησε να κάνει χθες ο Αχιλλέας Μπέος. Απερίγραπτη η ασυλία που απολαμβάνει ο Δήμαρχος Βόλου.

Η ουσία για τον Άρη είναι ότι έμεινε όρθιος σ’ έναν στίβο μάχης με περισσότερα εμπόδια για τον ίδιο γιατί είχε σφυγμό. Θεωρητικά όμως, το χθεσινό (18/4) ήταν το εύκολο μέρος. Τα δύσκολα έρχονται μετά τη διακοπή και στον αγώνα της Κρήτης. Μέχρι τότε θα μάθει αν έχει αξία αυτή η διαδικασία ή γίνεται για ανούσιους λόγους.