Άρης: Πόσο αποδοτικό είναι το 4-4-2;

Ένα πρόβλημα που ταλανίζει μια ομάδα από την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου, ουσιαστικά είναι αδύνατο να επιλυθεί προς το τέλος αυτής. Ειδικά στην περίπτωση του Άρη και πέραν της αδυναμίας χτισίματος συνεργασιών – πολλώ δε μάλλον απόκτησης αυτοματισμών – είναι φανερό ότι η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στα χαρακτηριστικά των παικτών παράλληλα της μη διαθεσιμότητας αρκετών εξ’ αυτών στη διάρκεια της σεζόν. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει ένα πρόβλημα προς επίλυση και το οποίο «καλύπτει» το μεγαλύτερο μέρος της αναποτελεσματικότητας του γκρουπ και της αδυναμίας στην εξασφάλιση αποτελεσμάτων. Ο Άρης των τελευταίων τριών αγώνων περιορίστηκε σε μόλις τρία γκολ και η δε συχνότητα στην τελική προσπάθεια απέχει από αυτό που θα ήθελε ο Μιχάλης Γρηγορίου.

Προς αυτήν την κατεύθυνση, ο 52χρονος τεχνικός μπήκε σε διαδικασία δοκιμών ενόψει του εντός έδρας αγώνα (22/3) με τον ΟΦΗ κι έχοντας κατά νου την επόμενη φάση της Stoiximan Superleague. Η επιστροφή του Μπενχαμίν Γκαρέ στοιχειοθετεί καλό νέο και ο ρόλος του Αργεντίνου επιθετικού θα εξαρτηθεί από τη διάταξη στην οποία θα καταλήξει ο προπονητής του Άρη. Σημαντικό ρόλο στην τελευταία απόφαση θα παίξει το επίπεδο ετοιμότητας του Τίνο Καντεβέρε. Ο επιθετικός από τη Ζιμπάμπουε ακολουθεί μεν κομμάτια της προετοιμασίας, τούτο δεν σημαίνει όμως ότι έχει κριθεί έτοιμος για να ξεκινήσει παιχνίδι.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι, αν ένα σχήμα με δύο επιθετικούς (Μορόν και Καντεβέρε), το οποίο θα αφαιρέσει παίκτη από τη μεσαία γραμμή, μπορεί να αποδειχθεί αποδοτικό για τον Άρη. Αν επίσης μπορούν να το υπηρετήσουν οι Ούρος Ράτσιτς-Μάρτιν Χόνγκλα οι οποίοι θα χρειαστεί να παίξουν με αριθμητικό μειονέκτημα στον άξονα κι αν φυσικά μπορούν να υποστηριχθούν από τους δύο στόπερ (Φαμπιάνο-Ροζ). Μέχρι στιγμής, ο Μιχάλης Γρηγορίου δεν επιχείρησε το 4-4-2, στην πραγματικότητα όμως δεν είχε και τη δυνατότητα να το πράξει. Όταν ήταν διαθέσιμος ο Καντεβέρε, έλειπε ο Λορέν Μορόν και το αντίστροφο.

Οι σκέψεις σίγουρα πηγάζουν και από την αγωνιστική κατάσταση του τελευταίου καθώς στο πρόσφατο παιχνίδι με τον Πανσερραϊκό πέρασε απαρατήρητος μη έχοντας τελική προσπάθεια. Στο ίδιο παιχνίδι, ο Μιχάλης Γρηγορίου έκανε το λογικό με τη χρησιμοποίηση του Μιγκέλ Αλφαρέλα σε ρόλο κρυφού κυνηγού. Ο Άρης ήταν δραστήριος στο πρώτο ημίχρονο, όχι όμως και ουσιαστικός.

Πηγαίνοντας πιο πίσω, στο διάστημα της τεχνικής καθοδήγησης από τον Μανόλο Χιμένεθ, το 4-4-2 δεν ήταν αποδοτικό για τον Άρη. Χρησιμοποιήθηκε σε τρία παιχνίδια και οι «κίτρινοι» ήταν ελαχίστως δημιουργικοί έχοντας μάλιστα ζητήματα στο παιχνίδι αμυντικής μετάβασης. Καθώς ο ΟΦΗ είναι ομάδα με ιδιαίτερη ικανότητα στο επιθετικό transition, ο Μιχάλης Γρηγορίου συνυπολογίζει και αυτό το στοιχείο. Ωστόσο, τρίτο παίκτη στον άξονα δεν διαθέτει, γι’ αυτόν τον λόγο εξάλλου χρησιμοποιήθηκαν σ’ αυτόν τον «υπηρεσιακό» ρόλο οι Μπενχαμίν Γκαρέ, Ότμαν Μπουσαΐντ οι οποίοι κανονικά αγωνίζονται στα επιθετικά άκρα. Κι αν εγκαταλειφθεί κάθε σκέψη σχήματος με δύο επιθετικούς, πιθανότατα, ο Γκαρέ θα παίξει ως «ψευτοδεκάρι». Βέβαια, το καλύτερο του παιχνίδι το έκανε απέναντι στην Κηφισιά ως δεξιός winger, σ’ ένα ακόμη στοιχείο που προφανώς θα ληφθεί υπόψη από τον προπονητή του Άρη. Και ο ρόλος του Αργεντίνου έχει σημασία γιατί θα καθορίσει το σχήμα…