Ολυμπιακός: Πιέζει, κλέβει και τα χάνει!

Ο Ολυμπιακός είχε ευτυχήσει πέρυσι να βάλει πολλά, και κρίσιμα, γκολ αξιοποιώντας το στοιχείο που όλοι ξέρουμε ότι ζητάει επίμονα ο Μεντιλίμπαρ από τους παίκτες του, αυτό που λέμε πίεση ψηλά στον αντίπαλο, τόσο ψηλά, σε επίπεδο της άμυνας του. Φέτος, όμως, εκτός απ΄ όλα τα άλλα που δεν του βγαίνουν, ο Ολυμπιακός δεν παίρνει γκολ ούτε από αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού του!

Μπορεί κάποιος να πει ότι ίσως πρεσάρει λιγότερο καλά σε σχέση με την περασμένη σεζόν, είτε λόγω της έλλειψης του Κωστούλα, είτε λόγω της επιβάρυνσης όλης της ομάδας με μία ακόμη πολύ απαιτητική σεζόν, ακόμη πιο εξαντλητικής εξαιτίας της παρουσίας του Τσάμπιονς Λιγκ. Ακόμη κι έτσι, όμως, τα κλεψίματα που κάνει ο Ολυμπιακός στο ένα τρίτο του γηπέδου του εκάστοτε αντίπαλου του είναι αρκετά, ώστε να του έχουν δημιουργήσει συνθήκες και προϋποθέσεις για κάμποσα γκολ.

Το ίδιο, άλλωστε, είδαμε και την Κυριακή με τον ΠΑΟΚ. Όταν οι παίκτες του Λουτσέσκου κουράστηκαν στο β΄ ημίχρονο να πιέζουν κι αυτοί από την πλευρά τους, μπορούμε να καταγράψουμε δύο πολύ σημαντικές στιγμές του Ελ Κααμπί, τις δύο ευκαιρίες του, στις οποίες νικήθηκε από τον Τσιφτσή. Στην πρώτη περίπτωση έκλεψε την μπάλα ο Ζέλσον και βγήκε ωραία επίθεση με Ελ Κααμπί, Ταρέμι, Ποντένσε και Ελ Κααμπί για το τελικό σουτ. Στη δεύτερη περίπτωση, ο Ταρέμι εκμεταλλεύθηκε το λάθος διώξιμο με την μπάλα του Τσιφτσή και έστρωσε την μπάλα με άμεσο και δεξιοτεχνικό τρόπο στον Μαροκινό, που όμως από ακόμη καλύτερη θέση απ΄ ότι προηγουμένως, απέτυχε να σκοράρει, πιθανότατα γιατί δεν σούταρε ελάχιστα νωρίτερα στην αριστερή γωνία του τερματοφύλακα, που ήταν η αδύναμη γωνία, προτιμώντας σουτ στην γωνία τη δεξιά, που την κάλυπτε.

Κάπως έτσι προέκυψε ακόμη ένα παιχνίδι του Ολυμπιακού, στο οποίο ενώ έχει πολλά κλεψίματα κι αναλύσεις, δεν έχει αυτό για το οποίο γίνονται πρωτίστως τα κλεψίματα κι οι αναλύσεις, το γκολ. Είναι το ίδιο πράγμα που είχε γίνει στο Λέβερκουζεν, στη ρεβάνς με την Μπάγερ, όταν ο Γκαρθία είχε κλέψει την μπάλα και είχε πασάρει με ιδανικό τρόπο στον Ζέλσον που μέσα στην περιοχή έχασε το κοντρόλ από εξαιρετικά πλεονεκτική θέση. Το ίδιο πράγμα που είχε συμβεί και στο πρώτο ματς των νοκ άουτ με τους Γερμανούς, όταν ο Ελ Κααμπί είχε πάρει πάσα από τον αντίπαλο στόπερ (!) και είχε κάνει ένα καθυστερημένο πλασέ, που το κόντραρε άλλος αμυντικός.

Δεν έχει, νομίζω, νόημα να παραθέσω κι άλλα παραδείγματα, πολύ απλά γιατί καταλήγουμε στον ίδιο παρονομαστή. Μία ομάδα να πιέζει καλά ψηλά, να βρίσκει ευκαιρίες από ακριβώς αυτό το πρέσινγκ και μετά να της πετάει, ευρισκόμενη σε αδυναμία να τις αξιοποιήσει. Με έναν από τους λόγους να έχει να κάνει με τον Ελ Κααμπί, που φέτος να είναι ένα κλικ πιο αργός στις αντιδράσεις του, δίνοντας την ευκαιρία στους αμυνόμενους να τον μπλοκάρουν πιο εύκολα-θυμηθείτε χαρακτηριστικά την ευκαιρία που χάνει στα πρώτα λεπτά στη Λιβαδειά, όταν του κόντραραν το πλασέ από πολύ κοντά.

Στο σημείο αυτό, μάλιστα, ίσως πρέπει να σκεφτούμε κάτι για τον Μεντιλίμπαρ: Ποια μπορεί να είναι η ευθύνη του προπονητή όταν ένα από τα βασικά του σχέδια δημιουργίας και παραγωγής, η πίεση ψηλά, αποδίδει σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό, αλλά οι παίκτες του δεν μπορούν να βρουν δίκτυα; Γιατί πρώτη δουλειά του προπονητή είναι το πλάνο να βγάλει φάσεις…

Άσχετο: Μέχρι τώρα είχαμε όλοι προσέξει ότι μετά από όλα τα παιχνίδια του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς Λιγκ ο Ολυμπιακός είχε απώλειες τραυματισμών. Τώρα, είδαμε απώλεια τραυματισμού (βλέπε Έσε) και μετά το ντέρμπι του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ. Ίσως το πρώτο τη φετινή σεζόν στο οποίο η ομάδα του Μεντιλίμπαρ έβαλε τόση ένταση στο παιχνίδι της, άσχετα αν δεν το κέρδισε.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Είχε αρκετές καλές στιγμές ο Ρόντινεϊ την Κυριακή κόντρα στον ΠΑΟΚ. Κυρίως επιθετικά, με κάποιες επικίνδυνες σέντρες που έβγαλε (κι από κόρνερ) και με ορισμένες καλές πάσες του μπροστά. Λιγότερο αμυντικά, με κάποια κοψίματα που έκανε. Αλλά στις δύο πιο κρίσιμες φάσεις του ΠΑΟΚ δεν είχε καλές αντιδράσεις.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Απ΄ όταν μπήκε μέσα ο Τάϊσον, στο 65ο λεπτό, δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε μία στιγμή στην οποία ο δεξιός μπακ του Ολυμπιακού έκοψε τον αριστερό εξτρέμ του ΠΑΟΚ…Αντίθετα, μπορώ να θυμηθώ ότι όλες οι φορές στις οποίες η ομάδα του Λουτσέσκου έγινε επικίνδυνη στα τελευταία 30 λεπτά του αγώνα, είχαν αφετηρία τον Τάϊσον, ο οποίος πανέξυπνα έφυγε από αριστερά, έκλινε στο κέντρο και είτε έβγαζε κάθετες στον Κωνσταντέλια, είτε άλλαζε την μπάλα δεξιά στον Ντεσπόντοφ. Με τον Ρόντινεϊ απλά να βλέπει…

Θεωρώ ότι έκανε μεγάλο λάθος ο Μεντιλίμπαρ που δεν έβγαλε τον Ρόντινεϊ μαζί με τον Έσε στο 80ο λεπτό, όταν ο Αργεντίνος ζήτησε αλλαγή. Έπρεπε να μπει πέμπτη αλλαγή ο Κοστίνια, μήπως κι έπαιρνε τα μέτρα του Τάϊσον. Ο Ρόντινεϊ είτε από κόπωση, είτε για άλλο λόγο δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον συμπατριώτη του εξτρέμ του ΠΑΟΚ. Μόνο από θέμα τύχης η, για την ακρίβεια καλών αντιδράσεων του Πιρόλα και του Μπρούνο, δεν πλήρωσε ο Ολυμπιακός με κάποιο γκολ του ΠΑΟΚ αυτό το μπλοκάρισμα αφενός μεν του Ρόντινεϊ, αφετέρου δε του Μεντιλίμπαρ.

Και για το τέλος ένα ιμότζι

The journey to @olympiacosfc making #UECL history in 2024 🏆 pic.twitter.com/P8Ruhzw5zF

— UEFA Conference League (@Conf_League) March 10, 2026