Αρης: Η νοοτροπία και η έλλειψη σταθερού σχεδίου ήταν και παραμένει το βασικό πρόβλημα

• Και ο Χιμένεθ και ο Καρυπίδης ήξεραν...
• Αποτελέσματα, απόδοση, εμπιστοσύνη...
• Οι ευθύνες των παικτών και οι δηλώσεις του Διούδη

Καθώς η καταγραφή των δεδομένων είναι απαραίτητη στην αξιολόγηση μιας κατάστασης, έχουμε και λέμε για τον Αρη μετά και τις τελευταίες εξελίξεις με αλλαγή προπονητή για ακόμα μια φορά... Σε βάθος οκταετίας κανείς προπονητής δεν άρχισε και ολοκλήρωσε σεζόν στον Άρη. Το ακόμη χειρότερο είναι ότι χρόνια τώρα, με άλλον προπονητή γίνεται ο καλοκαιρινός σχεδιασμός και χτίζεται η ομάδα και άλλος προσλαμβάνεται για να δουλέψει μαζί της στη διάρκεια της χρονιάς. Αν υπάρχει ταύτιση τακτικών απόψεων μεταξύ των προπονητών, ούτε λόγος. Αργά ή γρήγορα, ο καθένας από τους δέκα που πέρασαν από τον πάγκο της ομάδας, κρίνεται ανεπαρκής ή τέλος πάντων μη κατάλληλος για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες.

Προφανώς αυτή η κατάσταση φανερώνει ότι το βασικό πρόβλημα δεν βρίσκεται στο πλήθος προσώπων που πέρασαν από την τεχνική ηγεσία του Άρη αλλά στην πραγματική ηγεσία του club καθώς δεν έχει σταθερή ρότα. Δεν μπορεί να εκπονήσει μακροπρόθεσμο πλάνο, πολλώ δε μάλλον να υποστηρίξει τους προπονητές που προσλαμβάνει οι οποίοι εκ των προτέρων ξέρουν ότι οι πιθανότητες μη ολοκλήρωσης της συνεργασίας είναι συντριπτικά περισσότερες. Κοινώς, γνωρίζουν πολύ καλά πού έρχονται. Συνολικά όμως, το βασικό μέρος του προβλήματος δεν είναι οι προπονητές αλλά η ηγεσία του club.

Και ο Χιμένεθ και ο Καρυπίδης ήξεραν...

Ερχόμενοι στο σήμερα, η απόφαση πρόωρου τερματισμού της συνεργασίας με τον Μανόλο Χιμένεθ ήταν σε γνώση και του Ισπανού προπονητή. Ο 62χρονος απέφυγε την υποβολή παραίτησης παρότι γνώριζε ότι ήταν σε δυσμένεια και είχε αντιληφθεί – μέσα και από τη συμπεριφορά των παικτών στις προπονήσεις – ότι είχε χάσει την εμπιστοσύνη τους. Βέβαια, η διαφορά μεταξύ παραίτησης και απόλυσης μεταφράζεται σε αποζημίωση κάποιων δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Στο δικό μου μυαλό, ο Ισπανός περίμενε την κίνηση από τον Θόδωρο Καρυπίδη έχοντας συμβιβαστεί με την ιδέα της απομάκρυνσής του. Ο δε ισχυρός άνδρας της ΠΑΕ Άρης, παρότι είχε πάψει από καιρό να πιστεύει στον προπονητή του, αρχικά, επέλεξε την παράταση του διαστήματος παραμονής του Χιμένεθ, βλέποντας όμως ότι η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο, υποχρεώθηκε να κάνει κάτι που ήθελε να αποφύγει. Γιατί διαπιστώνει ότι πλέον υπάρχει κίνδυνος απώλειας μιας θέσης ακόμη και στο 5-8.

Κι έτσι η αλλαγή προπονητή αποτελεί την τελευταία ζαριά και το «ηλεκτροσόκ», όπως συνηθίζουν να λένε και τα clubs, μπας και αποφευχθεί το χειρότερο σενάριο για μια σεζόν η οποία ξεκίνησε με συντριπτικές αλλαγές και κυλά απογοητευτικά σε όλα τα επίπεδα. Αυτές δεν δικαίωσαν τόσο τον Θόδωρο Καρυπίδη όσο και τον Ρούμπεν Ρέγες. Σε αυτούς ανήκει η ευθύνη όλων των επιλογών και τώρα προσπαθούν να διασώσουν ό,τι σώζεται αλλά η χρονιά είναι (και αυτή) χαμένη.

Αποτελέσματα, απόδοση, εμπιστοσύνη...

Στο ερώτημα περί δικαιοσύνης ή μη, της απομάκρυνσης του Μανόλο Χιμένεθ από την τεχνική ηγεσία, υπάρχουν δύο τρόποι απάντησης. Ο πρώτος είναι η παράθεση των αποτελεσμάτων σε συνδυασμό με την αξιολόγηση της αγωνιστικής εικόνας. Η τελευταία είναι απογοητευτική πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και τα δε αποτελέσματα δεν συνάδουν με τους στόχους που είχαν οριοθετηθεί κι έγιναν αποδεκτοί από τον Ισπανό προπονητή.

Ο δεύτερος σχετίζεται με την ολοκληρωτική εξάτμιση κάθε φυσαλίδας εμπιστοσύνης του Θόδωρου Καρυπίδη στο πρόσωπο του Χιμένεθ. Κι αυτό βέβαια είναι κάτι εξαιρετικά σύνηθες με πειστήριο το πρόσφατο παρελθόν. Ο δε Ρούμπεν Ρέγες, ούτως ή άλλως, είχε περιορισμένη πίστη στον 62χρονο τεχνικό καθώς είναι θιασώτης «φρέσκων» τεχνικών αλλά οι προτάσεις του θα έπρεπε να συμβαδίζουν με την αγωνιστική ευθύνη και το background του club.

Οι ευθύνες των παικτών και οι δηλώσεις του Διούδη

Καταλήγοντας, τα παραπάνω έχουν την ίδια αξία με τις βαρυσήμαντες (στο δικό μου μυαλό) δηλώσεις του Σωκράτη Διούδη μετά την ισοπαλία με την Κηφισιά γιατί οι ποδοσφαιριστές δεν είναι άμοιροι ευθυνών αλλά εξίσου υπεύθυνοι της όλης κατάστασης. Η εστίασή του σε ζητήματα νοοτροπίας δείχνουν σημαντικό μέρος του προβλήματος αναδεικνύοντας μία από τις (διαχρονικά) μεγαλύτερες ήττες του club αλλά και του Μανόλο Χιμένεθ. Με βαθιά συναίσθηση της κατάστασης, ο έμπειρος τερματοφύλακας πέταξε τον μανδύα του επαγγελματία ποδοσφαιριστή και κατευθυνόμενος από το συναίσθημα είπε τα βασικότερα αγωνιστικά προβλήματα του οργανισμού εδώ και κάμποσα χρόνια. Αυτός υστερεί σε νοοτροπία. Αυτή χτίζεται μέσα από την κατεύθυνση που δίνει η ηγεσία του club και τη δημιουργία κορμού προσώπων τα οποία θα αφουγκραστούν το ύφος και τις ευθύνες του απέναντι στον οργανισμό και στον κόσμο. Δεν χτίζεται με fast track συνεργασίες και με 18-20 μεταγραφές κάθε καλοκαίρι.