Ο Άρης εμφανίζει εικόνα αγωνιστικής αποσύνθεσης

Ο προσδιορισμός της εμφάνισης είναι ό,τι λιγότερο μπορεί να πράξει ένας προπονητής έπειτα από την άθλια αγωνιστική εικόνα του Άρη στον Βόλο. Αγγίζει τα όρια της υπεκφυγής καθότι είναι αδύνατο να μην είναι γνώστης της πραγματικής κατάστασης. Αυτό έκανε ο Μανόλο Χιμένεθ μετά την ισοπαλία στο Πανθεσσαλικό, προφανώς, σε μια προσπάθεια διαφύλαξης των όποιων ισορροπιών έχουν επιβιώσει στο εσωτερικό του γκρουπ. Αυτές ακουμπούν σ’ ένα φθαρμένο υπόστρωμα το οποίο σχηματίζεται από τους χειρισμούς διοίκησης και τεχνικού διευθυντή. Πέραν πάσης αμφιβολίας, πλέον, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την παταγώδη αποτυχία όλων όσοι συμμετείχαν στον σχεδιασμό. Και μόνο η συμπεριφορά των ποδοσφαιριστών, η οποία ισορροπεί στο σχοινί που χωρίζει την τυπική υποχρέωση από την αδιαφορία, είναι αρκετή. Μηδενικός αθλητικός εγωισμός ή έλλειψη ικανότητας;

Η χρονιά χάθηκε από καιρό και το ματς στον Βόλο επιβεβαίωσε εκκωφαντικά αυτή την αίσθηση. Πράγματι η εμφάνιση ήταν λυπηρή, είναι απαραίτητη όμως η ουσιαστική ερμηνεία από τον ίδιο τον προπονητή. Η απλή παραδοχή δεν είναι αρκετή. Κάμποσες εβδομάδες, έφταιγαν οι τραυματισμοί και το περιορισμένο ρόστερ. Κανείς δεν αμφισβήτησε τούτο το επιχείρημα. Κι αυτό έχει φθαρεί διότι δεν δικαιολογεί την αγωνιστική καθίζηση και την αδυναμία εμφάνισης μιας – στοιχειωδώς – ποδοσφαιρικής συμπεριφοράς.

Στον Βόλο, ο Άρης δεν μπορούσε να αλλάξει τρίτη πάσα όταν αποφάσιζε να κυλήσει την μπάλα προς τα εμπρός. Καμία δημιουργική ικανότητα από τον άξονα, δύο άτολμοι ακραίοι επιθετικοί και ο Κριστιάν Κουαμέ σε ρόλο… Λορέν Μορόν να εκλιπαρεί για μια μπάλα η οποία δεν ερχόταν ποτέ. Καμία τελική προσπάθεια, 0.2xgoals κι ένα γκολ από τύχη. Δύο στόπερ προσπαθούσαν να χτίσουν παιχνίδι από την πίσω ζώνη καθώς οι μέσοι δεν ήταν σε θέση να «βγάλουν» μια σωστή πάσα. Ο δε Κάρλες Πέρεθ διαρκώς επιβεβαιώνει γιατί η Θέλτα προσπάθησε απελπισμένα να τον ξεφορτωθεί.

Οι αρχικές παρεμβάσεις του Μανόλο Χιμένεθ εμπεριείχαν αγωνιστική λογική, επί της ουσίας όμως έκαναν την ομάδα ακόμα χειρότερη. Εξαίρεση αποτέλεσε η τοποθέτηση του Φρέντρικ Γένσεν στο δεξί άκρο της άμυνας με το επιχείρημα ότι παίζει σ’ αυτή τη θέση στην εθνική Φινλανδίας. Λες και το κύριο πρόβλημα της ομάδας του στο πρώτο ημίχρονο ήταν η αμυντική συμπεριφορά του Μάρτιν Φρίντεκ. Μετά ήρθε το πέναλτι και η ποδοσφαιρική αφέλεια του Μάρτιν Χόνγκλα για να αποτελειώσει την όλη κατάσταση. Και στο τέλος, ευτυχώς που ο Γιώργος Αθανασιάδης διάγει εξαιρετική αγωνιστική περίοδο.

Ακόμη και η απάντηση του Ισπανού τεχνικού για την ολοκληρωτική έλλειψη επιθετικότητας της ομάδας του στο δεύτερο ημίχρονο, δεν έχει λογική βάση. Ποια η αξία της παρουσίας πέντε επιθετικών όταν δεν υπάρχει ξεκάθαρο αγωνιστικό σχέδιο; Αν το πλάνο περιορίζεται στα τρεξίματα του Τάσου Δώνη στο ανοιχτό γήπεδο, τότε δεν υπάρχει σχέδιο αλλά μια αντίδραση απελπισίας. Αυτή χαρακτηρίζει τον Άρη εδώ και πολλές εβδομάδες. Μια ομάδα η οποία βρίσκεται σε απελπιστικά κακή κατάσταση, δίχως ξεκάθαρο κίνητρο, δείχνει ότι απλά περιμένει να τελειώσει η χρονιά για να πάει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του.