ΠΑΟΚ: Οι Ακαδημίες, το αύριο και η ομιλία Σαββίδη που έβαλε το πλαίσιο

• Το αθλητικό κέντρο της Θέρμης

Η ομιλία του Ιβάν Σαββίδη προς τους επικεφαλής, τα στελέχη και τους προπονητές της ακαδημίας του ΠΑΟΚ ανήκει στην κατηγορία των σημαντικών στιγμών που αφορούν το αύριο του συλλόγου.

Από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε τον σύλλογο, ο πρόεδρος και ιδιοκτήτης του κλαμπ έδωσε κάτι περισσότερο από σημασία στις ακαδημίες. Έδωσε προτεραιότητα. Επένδυσε, βάζοντας πάνω στο τραπέζι σχέδιο, χρόνο, υπομονή. Εβαλε γερά το χέρι στην τσέπη, πάνω από 30 εκατομμύρια ευρώ επενδύθηκαν, για να φτιαχτεί μια εντυπωσιακή ακαδημία παραγωγής ποδοσφαιρικών ταλέντων, μια βάση που θα έχει διάρκεια. Και αυτή η βάση είναι ήδη ορατή: Κωνσταντέλιας, Κουλιεράκης, Τζίμας, Τζόλης, Μιχαηλίδης, Κούτσιας, Λύρατζης, Τσιγγάρας και πάει λέγοντας. Ποδοσφαιριστές που δεν πέρασαν απλώς από τα τμήματα υποδομής, αλλά κουβάλησαν το αποτύπωμά τους στην πρώτη ομάδα και στην ευρωπαϊκή αγορά.

Η σημερινή συνάντηση, λίγες ώρες πριν το κρίσιμο ματς της Κ19 με τη Λέγκια Βαρσοβίας για το Youth League, είχε έναν ξεκάθαρο χαρακτήρα: υπενθύμιση της ευθύνης. Ο Σαββίδης μίλησε ανοιχτά για την αξία της ακαδημίας, για τον ρόλο όσων εργάζονται καθημερινά εκεί, για τη σημασία του να αναδεικνύεις ποδοσφαιριστές που δεν θα στελεχώσουν απλώς την πρώτη ομάδα, αλλά θα μεταφέρουν το DNA του συλλόγου, θα το εκπροσωπούν, θα το κουβαλούν στις πλάτες τους.

Κι εκεί στάθηκε σε μια φράση που περικλείει ολόκληρη τη φιλοσοφία του ΠΑΟΚ: «Οποιος έχει το DNA αυτού του συλλόγου, δεν μπορεί να χαίρεται με τη δεύτερη θέση· μπορεί μόνο να στεναχωριέται για το χρυσό που χάθηκε».

Το αθλητικό κέντρο της Θέρμης

Παράλληλα, ο Σαββίδης μίλησε για το επόμενο βήμα. Για τα έργα που τρέχουν στη Θέρμη, όπου χτίζεται ένα αθλητικό κέντρο με προδιαγραφές που δεν συναντάς εύκολα στην Ελλάδα. «Στην αυριανή μέρα δεν πάει κανείς με κάρο», είπε. Κι αυτή η φράση δείχνει ότι η επένδυση δεν αφορά μόνο γήπεδα∙ αφορά τρόπο σκέψης.

Στο πιο ανθρώπινο κομμάτι της ομιλίας του, αναφέρθηκε στα 100 χρόνια του ΠΑΟΚ που πλησιάζουν. Στον σύλλογο που δημιουργήθηκε από ανθρώπους ξεριζωμένους, που έφτιαξαν μια ταυτότητα μέσα από τον πόνο και την ανάγκη για κοινότητα. Στον ΠΑΟΚ που δεν είναι απλός ποδοσφαιρικός οργανισμός, αλλά κοινωνικό κύτταρο που ενώνει ανθρώπους με κοινές μνήμες και βιώματα. Και σε έναν σύλλογο που, όπως είπε, έχει γίνει μια δύναμη που «δεν μπορεί να ελεγχθεί από κανέναν, φυσικά ούτε από το αθηναϊκό κέντρο».