Άρης: Πόσα γκολ πρέπει να περιμένει από τους ακραίους επιθετικούς του και τους μέσους;

• Οι μέσοι θα χρειαστεί να αλλάξουν συνήθειες

Βασικό ζητούμενο για τους «κίτρινους» είναι να μην κυριαρχήσει αυτό το ερώτημα στη διάρκεια της σεζόν, καθώς αυτό συμβαίνει στην τελευταία τριετία. Τούτο έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μεθοδολογία στελέχωσης της φετινής ομάδας καθώς το καλοκαίρι προστέθηκαν τρεις winger, ενώ ο Βραζιλιάνος Ντούντου αποκτήθηκε στη διάρκεια του περασμένου χειμώνα με την προσδοκία της αγωνιστικής «εκτόξευσής» του στη σεζόν που ακολουθεί.

Θεωρητικά, οι «κίτρινοι» δεν έχουν κλείσει το κεφάλαιο «άκρα επίθεσης» υπό την έννοια ότι βρίσκονται στην αγορά αναζητώντας έναν ακόμη, παράλληλα των δοκιμών του Γκαμπριέλ Μισεουί στην αριστερή πτέρυγα της επίθεσης. Το σπουδαιότερο είναι να μην στηριχθούν (ξανά και αποκλειστικά) στην αποτελεσματικότητα του Λορέν Μορόν καθότι αυτό συμβαίνει στην τελευταία διετία. Ο Ισπανός σκοράρει περίπου το 50% των συνολικών τερμάτων, γεγονός το οποίο κάνει αρκετά προβλέψιμη την επιθετική λογική του συνόλου. Ειδικά πέρυσι, οι ακραίοι επιθετικοί πρόσφεραν από ελάχιστα έως… καθόλου στον τομέα του «γκολ». Πιόνε Σίστο και Κλέιτον Ντιαντί δεν έδωσαν κανένα (!), ένα πρόσφερε ο Σάπι Σουλεϊμάνοφ, δύο ο Ντάριο Σπίκιτς όσα και ο Κίκε Σαβέριο. Προς τα τέλη της χρονιάς μπήκε στην εξίσωση και ο Ντούντου με τα δύο γκολ που πέτυχε.

Θεωρητικά, φέτος ο Άρης διαθέτει περισσότερους «γκολτζήδες» σε σύγκριση με την περασμένη διετία δίχως αυτό να σημαίνει ότι κάποιος εξ’ αυτών χαρακτηρίζεται για τη δεινότητά του. Κύριο στοιχείο όλων είναι η διεισδυτική ικανότητα μαζί μ’ αυτή στο παιχνίδι επιθετικής μετάβασης αλλά και της δυνατότητας αλλαγής πλευράς στη διάρκεια ενός αγώνα.

Για παράδειγμα, βάσει του Transfermarkt, ο Κάρλες Πέρεθ έχει 161 αγώνες στο επαγγελματικό επίπεδο ως ακραίος επιθετικός και συνολικά σκόραρε 31 παιχνίδια. Εκεί έχει κινηθεί και ο Γιάννης Γιαννιώτας (167αγ., 28 γκολ) προφανώς όμως σε χαμηλότερο (ποδοσφαιρικά) επίπεδο. Ο Τάσος Δώνης σημείωσε 21 γκολ σε 116 παιχνίδια ως ακραίος επιθετικός και στην πραγματικότητα εμφανίζεται πιο παραγωγικός όταν χρησιμοποιείται στην κορυφή της επίθεσης ή σε ρόλο δεύτερου επιθετικού. Ο Τίνο Καντεβέρε δεν είναι ακραίος επιθετικός και αποκτήθηκε για να ενισχύσει την ομάδα στην κορυφή της επίθεσης αλλά την καλή σεζόν (2020-21) του στη Λιόν την έκανε ως δεξιός επιθετικός με τα εννιά γκολ σε 23 παιχνίδια.

Οι μέσοι θα χρειαστεί να αλλάξουν συνήθειες

Αυτή η διαπίστωση πηγάζει μέσα από το αποτέλεσμα της αναλογίας αγώνων/γκολ για τους μέσους πάνω στους οποίους θα στηριχθεί ο Άρης της επόμενης περιόδου. Με εξαίρεση τον Μανού Γκαρθία, κι αυτό το στοιχείο έλειψε από την περσινή ομάδα καθώς δεν πήρε τον αριθμό των τερμάτων που περίμενε από τους παίκτες του άξονα. Ο Γκαμπριέλ Μισεουί δεν μπαίνει στη σχετική εξίσωση λόγω του περιορισμένου αριθμού αγώνων του σε επαγγελματικό επίπεδο.

Το βάρος πέφτει κατά κύριο λόγο στον Ολίμπιου Μορουτσάν του οποίου οι τελικές πάσες είναι συντριπτικά περισσότερες από τα γκολ που έχει πετύχει (33-54) συνολικά στην καριέρα του. Ο Άρης θα χρειαστεί περισσότερα τέρματα και από τον Μόντσου ο οποίος σκοράρει ανά 8.5 παιχνίδια. Πηγαίνοντας στον Φρέντρικ Γένσεν, κατά μέσο όρο, ο Φινλανδός σκοράρει περί των τριών γκολ ανά σεζόν και συνολικά έχει πετύχει 24 σε σύνολο 219 αγώνων. Ο αριθμός δεν είναι υψηλός για έναν ποδοσφαιριστή ο οποίος κατά κύριο λόγο χρησιμοποιούταν πίσω από τον φορ. Αντιθέτως, τα 33 γκολ που έχει σημειώσει ο Ούρος Ράτσιτς σε σύνολο 229 αγώνων – στους οποίους είχε ρόλο αμυντικού χαφ ή κεντρικού μέσου – δεν είναι λίγα.