Αρης: Ο δεύτερος φορ και μια προσθήκη στον άξονα είναι οι λογικές προτεραιότητές του

Κατά τη μεταγραφική περίοδο μπορείς να ιεραρχήσεις τα «θέλω» σου αναλόγως των αγωνιστικών αναγκών αλλά είναι αδύνατο να προδικάσεις την εξέλιξη των μεταγραφικών υποθέσεων. Εκτός κι αν το πορτοφόλι είναι υπερβολικά φουσκωμένο σε σημείο να βρίσκεσαι στη θέση του ισχυρού σε κάθε διαπραγμάτευση. Λέγεται, για παράδειγμα, ότι πριν από δέκα-δεκαπέντε ημέρες ο Ρούμπεν Ρέγες ένιωθε τρομακτική χρονική πίεση λόγω της καθυστέρησης που παρουσίαζαν ένα σωρό ζητήματα. Όλα άλλαξαν εντός μίας εβδομάδας, έτσι πήρε την ποσότητα οξυγόνου που τόσο είχε ανάγκη και τελικώς προχώρησε στη δήλωση η οποία είχε μια μορφή πρώτης αποτίμησης, πέραν της ξεκάθαρης προτροπής στον κόσμο για τη στήριξη της φετινής προσπάθειας. Κι αυτό είναι απαραίτητο. Ειδικά για τους νέους ποδοσφαιριστές οι οποίοι αύριο (17/7, 20:00) θα πάρουν πρώτη γεύση από το «Κλ. Βικελίδης» στο τεστ προετοιμασίας με την Ανόρθωση.

Ο Ισπανός τεχνικός διευθυντής της ΠΑΕ Άρης επιβεβαίωσε την πρόθεση κι άλλων μεταγραφών, προφανώς δεν ξεδίπλωσε το σύνολο των σκέψεων του, υποψιάζομαι όμως ότι ήδη έχει ιεραρχήσει τις κινήσεις βάσεις των αγωνιστικών αναγκών της ομάδας. Για παράδειγμα, πλην του Λορέν Μορόν δεν υφίσταται άλλη αξιόπιστη λύση στην κορυφή της επίθεσης. Ο Ρόμπιν Κουάισον είναι σα να μην υπάρχει έστω κι αν το υψηλότατο συμβόλαιό του καταλαμβάνει μεγάλο χώρο στο κοστολόγιο (και) της φετινής ομάδας. Είναι αλήθεια επίσης ότι η υπόθεση του παρτενέρ του Ισπανού επιθετικού ταλαιπωρεί τους «κίτρινους» και δεν αναφέρομαι τόσο στην υπόθεση του Μοχάμεντ Μπάμπα η οποία εκ των προτέρων παρουσίαζε υψηλό βαθμό δυσκολίας.

Αν ο Άρης προχωρούσε στην ηχηρή επένδυση απόκτησης του 23χρονου Ιβοριανού επιθετικού, εικάζω ότι, το σχέδιο δεν θα προέβλεπε την παροχή υποστηρικτικού ρόλου πίσω από τον Λορέν Μορόν. Η ένταξη συνθηκών υψηλού εσωτερικού ανταγωνισμού θα ήταν αυτονόητη κι αυτή θα έκανε καλό και στον ίδιο τον Ισπανό φορ. Ανεξάρτητα της βαθιάς εκτίμησης στον 31χρονο επιθετικό, ιδεολογικά, είμαι αντίθετος των συνθηκών «μονοπωλίου» γιατί, σταδιακά, οδηγεί και στη χαλάρωση.

Η προσθήκη δεύτερου φορ πρέπει να γίνει, στην πραγματικότητα είναι, μία από τις μεταγραφικές προτεραιότητες. Αυτό το κλίμα βγαίνει μέσα από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα σε μια υπόθεση η οποία δεν είναι απλή. Γιατί, πέραν του τραυματισμού του Μπάμπα, το κόστος των υποθέσεων που ήταν ψηλά στη σχετική πυραμίδα αποδείχθηκε εξαιρετικά υψηλό. Ακόμη και η περίπτωση του Ντάνι Γκόμες, επί της οποίας είναι πιθανό να επιστρέψουν οι «κίτρινοι», δεν είναι τόσο απλή από τη στιγμή που ο Ισπανός φορ έχει συμβόλαιο άνω των 500.000 ευρώ και η δε Σαραγόσα απαιτεί, τουλάχιστον, αντίστοιχο ποσό για την πώλησή του.

Σε αυτές τις περιπτώσεις οι ομάδες συνηθίζουν την τακτική του… στρίβειν δια του αρραβώνος, πατώντας πάνω στην επιθυμία της άλλης πλευράς στην αποφυγή πληρωμής του συνολικού συμβολαίου. Δηλαδή, μια συμφωνία «κοψίματος» του συμβολαίου στη μέση και μιας option αγοράς στο τέλος της σεζόν περικλείει το σύνολο της μεθοδολογίας τους. Ενδεχομένως κάτι αντίστοιχο να επιδιωχθεί και με τον 29χρονο επιθετικό ο οποίος δεν έχει θέση στην ισπανική ομάδα ή σε μία από τις αντίστοιχες περιπτώσεις που απασχολούν.

Το τί γράφουν τα media είναι μια άλλη ιστορία γιατί οι ομάδες δεν χτυπάνε τυχαία τις πόρτες. Ειδικά σε περίπτωση Ισπανού ποδοσφαιριστή και της γνώσης της σχετικής αγοράς από τον Ρούμπεν Ρέγες, είναι τουλάχιστον ευνόητο ότι ο 42χρονος δεν πήγε τυχαία στον Γκόμες. Όπως εξάλλου, δεν ήταν συμπτωματικό ότι περίμενε υπομονετικά την αποδέσμευση του Άλβαρο Τεχέρο για να τον αποκτήσει ως ελεύθερο αποφεύγοντας την πληρωμή αντιτίμου.

Η προσθήκη παίκτη στον άξονα μάλλον αποτελεί τη δεύτερη προτεραιότητα. Το μεταγραφικό πλάνο περιλαμβάνει την απόκτηση δημιουργικού μέσου – ποδοσφαιριστή ο οποίος θα μπορεί να παίζει μεταξύ των γραμμών στον άξονα – αλλά κι ενός ακόμη για να έχει υποστηρικτικό ρόλο στη θέση «6» για τα «τρεξίματα» αλλά και χάριν των ανεβασμάτων του Ούρος Ράτσιτς. Ο Μόντσου είναι καθαρό «8αρι» κι ας χρειάστηκε να υπηρετήσει ρόλο ανασταλτικού μέσου ενώ ο Γένσεν είναι πιο δημιουργικός. Ο Άρης δεν μπορεί επίσης να στηριχθεί στον Ζαν Ζουλ ο οποίος θεωρείται και στην πραγματικότητα είναι «φευγάτος».

Μένοντας στο πλάνο, αυτό περιλαμβάνει την προσθήκη κεντρικού αμυντικού και αριστερού winger. Κι αυτές οι προσθήκες είναι αναγκαίες αλλά δεν επείγουν. Προς αυτήν την κατεύθυνση έπαιξε ρόλο η παρουσία του Κλέιτον Ντιαντί στη διάρκεια της προετοιμασίας. Δεν κρύβω την αδυναμία μου στον Σενεγαλέζο winger, φάνηκε ξεκάθαρα όμως ότι… όταν θέλει, μπορεί. Και τακτική πειθαρχία είχε, και τις υπερβολές απέφυγε και ο ζήλος του στις προπονήσεις ήταν αξιοθαύμαστος. Καμία σχέση δηλαδή με τον παίκτη του δεύτερου μισού της περασμένης σεζόν ο οποίος χρειάστηκε να περάσει το κατώφλι του γραφείου του Μαρίνου Ουζουνίδη.

Αυτά έχει η συγκεκριμένη ηλικία, ειδικά για ένα παιδί το οποίο ξαφνικά βρέθηκε σε συντριπτικά υψηλότερο επίπεδο από αυτό στο οποίο είχε μάθει να λειτουργεί. Η διαχείριση συναισθημάτων είναι ό,τι δυσκολότερο μπορεί να καταφέρει κάθε επαγγελματίας αθλητής, ειδικά ο νεαρός ο οποίος ξεχειλίζει από συναισθήματα με συνέπεια να κάνει εύκολα και το λάθος.

@Photo Credits: ARIS FC