Ολυμπιακός: Όταν θα έρθει η δύσκολη ώρα που πρέπει να αποφασίσεις…

Έρχεται κάποιες φορές, όχι συχνά αλλά έρχεται, μία δύσκολη στιγμή κατά τη διάρκεια μίας μεταγραφικής περιόδου.

Μία στιγμή στην οποία πρέπει ένας πρόεδρος κι ένας προπονητής, ένας σύλλογος γενικότερα, να πάρει μία απόφαση που δεν είναι εύκολη. Γιατί δεν είναι εύκολο αυτό καθ΄ εαυτό, για προφανείς λόγους, να δώσεις για το συμβόλαιο ενός παίκτη λεφτά που δεν έχεις δώσει ποτέ. Αλλά δεν είναι εύκολο και για ένα επιπρόσθετο λόγο-τις λεγόμενες ισορροπίες στα αποδυτήρια.

Και, ξέρετε, κάποιοι μπορεί να υποβαθμίζουν τη συγκεκριμένη παράγραφο, αλλά κάνουν μεγάλο λάθος. Διότι, για να προχωρήσει μία ομάδα, όλοι οι ειδικοί του χώρου σε ένα πράγμα συμφωνούν-πρέπει να έχει καλά αποδυτήρια. Και μία αιτία για να χαλάσουν τα αποδυτήρια είναι να υπάρχει τεράστια ψαλίδα ανάμεσα στα συμβόλαια των βασικών σου παικτών. Να παίρνει ένας 500 χιλιάριακα κι ο άλλος τρία, τέσσερα εκατομμύρια. Σε αυτή την περίπτωση αρχίζει μία γκρίνια και μία μουρμούρα που δεν είναι ποτέ ό,τι το καλύτερο για έναν προπονητή και για όλη την ομάδα. Γιατί εγώ τόσα κι ο άλλος τόσα κλπ, κλπ.

Γι΄ αυτό, άλλωστε, και τα κλαμπ προσπαθούν να μην υπάρχει μεγάλη ψαλίδα στη διαφορά των συμβολαίων. Για να αποφεύγουν να μπουν σε τέτοιες διαδικασίες που οδηγούν στην εσωστρέφεια, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Κι εκεί ασφαλώς μπαίνει και η προσφορά του κάθε παίκτη. Για παράδειγμα ήρθε ο Γουίλιαν στον Ολυμπιακό με 3 εκ. Ευρώ συμβόλαιο. Σαν όνομα το άξιζε, αλλά ο κάθε Έσε θα πάθαινε κατάθλιψη κάνοντας σύγκριση με το δικό του συμβόλαιο κι εκείνο του Βραζιλιάνου, βλέποντας τι ΔΕΝ πρόσφερε ο Βραζιλιάνος και τι πρόσφερε ο ίδιος. Το ίδιο και με τον Μαρσιάλ, με την ΑΕΚ να κλαίει τα λεφτά της.

Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι κάποια στιγμή θα έρθει η δύσκολη ώρα να αποφασίσεις. Να τα δώσω τα 3,5-4 εκ. Ευρώ για έναν εξτρέμ που υποτίθεται θα μου κάνει τη διαφορά, ενώ ο πιο ακριβός μου παίκτης παίρνει 2,5 εκ. Ευρώ και είναι ο σέντερ φορ μου; Και οι σέντερ φορ είναι αυτοί που πάντα πληρώνονται καλύτερα απ΄ όλους. Ο δε δικός μου σέντερ φορ μου βάζει 25 γκολ τον χρόνο κι από αυτόν παίρνει πρωταθλήματα, Κύπελλα, Ευρωπαϊκά, παίρνε προκρίσεις στην Ευρώπη. Άρα, ο άνθρωπος τα βγάζει τα λεφτά του. Και δεν λέει και κανείς συμπαίκτης του τίποτα. Κι ας παίρνουν όλοι λιγότερα, πολλοί και πολύ λιγότερα. Και δεν λέει κανείς τίποτα, γιατί είναι και προς δικό του όφελος η παρουσία του σέντερ φορ. Διότι, όσο πάει καλά και η ομάδα, κερδίζει κι ο κάθε παίκτης. Συμβόλαια καλύτερα, πριμ, δόξα.

Να βάλω λοιπόν έναν άλλο στην ομάδα που να πληρώνεται πολύ παραπάνω από τον σέντερ φορ μου; Άμα με βοηθήσει όσο ο σέντερ φορ και καλύτερα, όλα θα πάνε καλά. Η, τουλάχιστον δεν θα μου γίνουν χάλια τα αποδυτήρια. Αλλά αν ο παίκτης έρθει και μου πλακωθεί με τον προπονητή μου, όπως πλακώθηκε με τον προπονητή στην προηγούμενη ομάδα του, που του έδινε 8 εκ. Ευρώ τον χρόνο, τι γίνεται; Και θα κάνει ό,τι του λέει ο προπονητής η, θα κάνει τα δικά του, ο προπονητής θα τον βγάζει και θα έχω νταλγκά πάνω από το κεφάλι μου; Άσε που όσα ονόματα έφερα τα τελευταία χρόνια και έπρεπε να τους δώσω μεγάλα συμβόλαια, έτσι όπως ήρθαν, έφυγαν.

Γι΄ αυτό λέω, θα είναι δύσκολη απόφαση. Πρέπει να τα έχεις μετρήσει όλα, να τα έχεις ψάξει τα πάντα, να έχουν μιλήσει προπονητής και παίκτης και να έχουν εξηγηθεί από πριν και διάφορα άλλα σωστά πράγματα. Και πάλι στην πραγματικότητα δεν θα είσαι σίγουρος. Δεν θα μπορείς να ξέρεις. Απλά θα λες έκανε ό,τι το δυνατό για να πάρω την πιο σωστή απόφαση, στην προσπάθεια μου να βοηθήσω την ομάδα μου, κι ενώ πρέπει παράλληλα να απαντήσω στο ερώτημα, πόσο ψηλά μπορεί να με βοηθήσει να φτάσω αυτός ο παίκτης; Η, μήπως και να τον πάρω, δεν θα μπορέσω να φτάσω πολύ ψηλά.

Ίσως εν τέλει ήρθε η ώρα να κάνω τη μεγαλύτερη υπέρβαση που έχω κάνει, άμα εκτιμάω ότι μου παρουσιάζεται πραγματικά η ευκαιρία να φέρω έναν κυνηγό και δη σε καλή ηλικία που θα κάνει χαρούμενο και τον κόσμο που γεμίζει το Καραϊσκάκη. Και που θα βοηθήσει την ομάδα ουσιαστικά για να διατηρήσει τα σκήπτρα της, αλλά και για να είναι όντως ανταγωνιστική στο πιο υψηλό επίπεδο της Ευρώπης το Τσάμπιονς Λιγκ.

Καλή τύχη!

Άσχετο: Στην Αθήνα και δη στα γραφεία του Ολυμπιακού ήταν σχεδόν όλη την εβδομάδα η Λίνα Σουλούκου, γενική διευθύντρια και των τριών ομάδων του Βαγγέλη Μαρινάκη, με έδρα της το Λονδίνο. Για διάφορα κατά βάση διοικητικής φύσεως θέματα. Τις προάλλες η Ρίο Άβε ανακοίνωσε ότι η Σουλούκου ανέλαβε Executive Director

Η φωτογραφία της ημέρας:

Συνέντευξη σε τοπική εφημερίδα της Αραγονίας έδωσε ο Πεπ Μπιέλ, μιλώντας κυρίως για την ομάδα μέσα από την οποία αναδείχθηκε, τη Σαραγόσα, που εδώ και πάρα πολλά χρόνια δεν μπορεί να ξεκολλήσει από τη Β΄ κατηγορία του ισπανικού πρωταθλήματος.

Ο παίκτης που ανήκει στον Ολυμπιακό και παίζει δανεικός στη Σάρλοτ, δεν θέλησε να ανοίξει τα χαρτιά του για το μέλλον του καθώς απαντώντας σε σχετική ερώτηση είπε: «Τα πάω πολύ καλά στη Σάρλοτ αυτή τη στιγμή και θα δούμε τι θα συμβεί στο μέλλον. Είμαι επικεντρωμένος στο να διασκεδάζω και να συνεχίζω να βελτιώνομαι».

Στο μεταξύ, ο Μπιέλ διέπρεψε χθες και στην ήττα της ομάδας του 2-3 από το Σικάγο, καθώς είχε και γκολ και ασίστ. Φτάνοντας τα 6 γκολ και τις 8 ασίστ σε 19 παιχνίδια! Ένας από τους ξεκάθαρα καλύτερους παίκτες στο φετινό MLS.

Και για το τέλος ένα ιμότζι

Omar Elabdellaoui que también fue Capitán del Olympiacos. https://t.co/6kaRKUGOBF pic.twitter.com/UWD51xlxjy

— Olympiacos Argentina 🇦🇷🇬🇷 (@OlympiacosA) June 28, 2025