Χρειάζεται τερματοφύλακα ο Παναθηναϊκός;

Ο Παναθηναϊκός ετοιμάζεται για ένα «καυτό» καλοκαίρι, το οποίο προβλέπει τουλάχιστον οκτώ προσθήκες και σίγουρα μία πολύ δυνατή πώληση για να μπορέσει το κλαμπ να εναρμονιστεί με τους κανόνες του cost control.

Οι βασικές προτεραιότητες του «τριφυλλιού» αφορούν έναν στόπερ, έναν αριστερό μπακ, έναν αμυντικό μέσο, έναν κεντρικό χαφ(απόλυτη προτεραιότητα ο Ουναϊ) κι έναν αριστερό εξτρέμ και οι υπόλοιπες κινήσεις θα γίνουν με την λογική του να αυξηθεί το «βάθος» και η ποιότητα των δεύτερων επιλογών.

Από κει και πέρα και με την εικόνα της σεζόν που μόλις ολοκληρώθηκε, είναι εύλογο το ερώτημα «ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται και τερματοφύλακα»; Απόλυτο λογικό με βάση τα όσα είδαμε από την φετινή έκδοση του Τριφυλλιού.

Ο Μπαρτλομιέι Ντραγκόφκσι ήταν ο «πρώτος» τερματοφύλακας των «πρασίνων», καταγράφοντας 42 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, ενώ ο «δεύτερος» Γιούρι Λοντίγκιν υπερασπίστηκε την εστία του συλλόγου σε 11 αναμετρήσεις.

Κάθε ποδοσφαιριστής και κάθε προπονητής θα πρέπει να κρίνεται στο σύνολο της σεζόν. Όχι με την τελευταία εντύπωση, όχι με βάση έναν κακό μήνα ή μία αρνητική περίοδο. Η μεγάλη εικόνα είναι η αξιόπιστη, είναι εντελώς λανθασμένο να «κόβονται» αποσπασματικά κομμάτια για να κριθεί θετικά είτε αρνητικά κάποιος. Σε μία τέτοια κατηγορία ανήκει και ο Ρουί Βιτόρια που στους τέσσερις πρώτους μήνες είχε ξεκάθαρο αγωνιστικό σχέδιο και μετά-υποτίθεται- άλλαξε. Δεν είναι, όμως, ο Πορτογάλος τεχνικός το θέμα μας σε αυτό το σημείωμα.

Ο Ντραγκόφσκι πέρασε ένα πολύ κακό διάστημα. Μετά τα όσα έγιναν στις Σέρρες. Δεν επηρεάστηκε τόσο από την άδικη αποβολή του Τσαγκαράκη αλλά από τα όσα ακολούθησαν στη διαχείριση του θέματος στο εσωτερικό του συλλόγου. Αυτά του «χάλασαν» το μυαλό και χρειάστηκε να φτάσουμε στο φινάλε των play offs για να εμφανίσει και πάλι το καλό αγωνιστικό του πρόσωπο.

Ο Πολωνός κίπερ κάτω από τα δοκάρια του έκανε συνολική μία πάρα πολύ καλή σεζόν. Οι τελικές προς την εστία του αξιολογήθηκαν από το Wyscout στα 55.5xConcededGoals. Δηλαδή ένας «μέσος» κίπερ, τα είχε δεχθεί 55 γκολ. Πόσα δέχθηκε; 43! Δώδεκα λιγότερα από το προσδοκώμενο, είναι μία επίδοση καταπληκτική στο σύνολο της σεζόν. Η χρονιά ξεκίνησε τον Ιούλιο στο ΟΑΚΑ κόντρα στη Μπότεφ, όχι τον Φεβρουάριο στις Σέρρες. Ο «Ντράγκο» κάτω από τα δοκάρια ήταν εξαιρετικός αλλά φτάνει μόνο αυτό;

Όχι. Σε καμία περίπτωση. Στη πλειοψηφία των αγώνων ο Ρουί Βιτόρια έκανε ξεκάθαρο πως θέλει να χρησιμοποιεί τον τερματοφύλακά του στο «χτίσιμο» των επιθέσεων. Είτε στο σχέδιο που τον έχει ως πρωταγωνιστή στο «κάλεσμα» του αντιπάλου έξω από την περιοχή και πρέπει να βρει την σωστή πάσα για να ανοίξει το γήπεδο, είτε εκείνο που τον θέλει να μεταβιβάζει με μακρινές μπαλιές την μπάλα ψηλότερα στο γήπεδο.

Το πρώτο σενάριο σημαίνει ρίσκο. Και για να πάρεις ρίσκα ως προπονητής θα πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη στον τερματοφύλακά σου και στην ικανότητα που έχει με την μπάλα στα πόδια. Από ένα σημείο και μετά έγινε ξεκάθαρο πως ο Πορτογάλος δεν θέλει να πάρει αυτά τα ρίσκα. Ούτε από τον κίπερ αλλά ούτε και από τους στόπερ. Ο Ντραγκόφσκι έδειξε πως δεν είναι ο άσος που μπορείς να τον εμπιστευθείς στο «χτίσιμο» των επιθέσεων. Όταν θα πιεστεί, σπάνια θα πράξει το σωστό. Κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της κατοχής, μεγάλα λάθη που δίνουν πλεονέκτημα στον αντίπαλο και μεταφέρει ανασφάλεια και στην υπόλοιπη ομάδα.

Αν θέλουμε, λοιπόν, να μιλάμε για αναβάθμιση, ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να αρκεστεί στον πολύ καλό κάτω από τα δοκάρια, Ντραγκόφσκι. Θα ήταν ιδανικό να βρει στην αγορά κάποιον που θα είναι εξίσου καλός στην υπεράσπιση της εστίας αλλά και με την μπάλα στα πόδια. Το κατά πόσο αυτό είναι εύκολο ή δύσκολο, αποδείχθηκε το καλοκαίρι του 2022 όταν το «τριφύλλι» έφερε στην Ελλάδα τον Αλμπέρτο Μπρινιόλι. Από την δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας, ως ελεύθερο, με ένα συμβόλαιο που δεν ξεπερνούσε τις 400.000 ευρώ.

Kάθε καλοκαιρινή κίνηση θα πρέπει να έχει ως πρωταρχικό στόχο να «εξυπηρετήσει» το σχέδιο του προπονητή για συνδυαστικό ποδόσφαιρο σε όλο το γήπεδο κι αυτό με τον Πολωνό κίπερ μοιάζει δύσκολο να μπορεί να υλοποιηθεί...

Αντί επιλόγου: Είναι γνωστό εδώ και καιρό πως ο Οδυσσέας Βλαχοδήμος θα ήθελε να ξαναφορέσει την φανέλα του Παναθηναϊκού. Διατηρεί εξαιρετική σχέση με τον Γιάννη Αλαφούζο και ο σύλλογος θεωρεί ως ιδανικό σενάριο την επιστροφή του.

Πως θα μπορούσε να αποκτήσει περισσότερες πιθανότητες υλοποίησης αυτή η μεταγραφή;

Να μην βρει ομάδα της αρεσκείας του ο «Odi» στο εξωτερικό, καθώς στα 31 του πιστεύει πως μπορεί να συνεχίσει στο πιο υψηλό ευρωπαϊκό επίπεδο και να βρεθεί η χρυσή τομή με την Νιούκαστλ που δεν είναι όσο εύκολο φαντάζει για έναν παίκτη που αγωνίστηκε φέτος μόλις 45'. Δεν αποτελεί προτεραιότητα αυτή τη στιγμή η επιστροφή του στην Ελλάδα, δεδομένο που μπορεί να αλλάξει μέσα στο καλοκαίρι αν δεν βρει κάτι να τον καλύπτει.

Από κει και πέρα, γραφειοκρατικά, ο Έλληνας κίπερ κόστισε 23 εκατομμύρια ευρώ στον αγγλικό σύλλογο στο πλαίσιο της μεταγραφής του Έλιοτ στη Φόρεστ, οπότε γίνεται εύκολα αντιληπτό, πως είναι απίθανο να τον αφήσουν ελεύθερο, χωρίς να αξιώσουν το παραμικρό. Ο δανεισμός με οψιόν αγοράς θα ήταν μία πιο εφικτή λύση.

Υ.Γ1: Στις 20 Μαρτίου γράφαμε πως οι ζωτικής σημασίας μεταγραφές του Παναθηναϊκού δεν αφορούν ποδοσφαιριστές. Προφανώς, δεν αλλάζουμε ούτε σημείο στίξης. Το κακό είναι πως όπως όλα δείχνουν, το κλαμπ δεν διδάχθηκε τίποτα από την τελευταία διετία και θα συνεχίσει στο ίδιο μοτίβο...