Ας καταλάβουν όλοι στον Άρη ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει

• Δύο παιχνίδια, ίδιες αγωνιστικές αδυναμίες
• Μήπως θα έπρεπε να είχε ενεργοποιηθεί ο Ζαν Ζουλ;
• Ας αφήσει τα σενάρια κι ας πάει να νικήσει στην Κρήτη

Η δράση του τερματοφύλακα είναι μέρος του παιχνιδιού, ειδικά όταν η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το επίπεδο επίδρασης του Χουλιάν Κουέστα. Είναι ιδιαίτερη η περίπτωση του πολύπειρου Ισπανού καθώς στην επταετία του στη Θεσσαλονίκη απέκτησε φανατικούς υποστηρικτές και αντίστοιχους επικριτές. Στο Περιστέρι, ήταν αυτός που εξασφάλισε τον βαθμό της ισοπαλίας αλλά το ζήτημα βρίσκεται αλλού. Είναι άξιο προβληματισμού το γεγονός ότι στα τελευταία δύο παιχνίδια και πλην του Κουέστα, ο Άρης είχε μόλις δύο διακριθέντες. Τους κεντρικούς αμυντικούς. Οι υπόλοιποι δεν ανταποκρίθηκαν ούτε κατ’ ελάχιστο στις αγωνιστικές ευθύνες τους.

Δεν είναι ζήτημα που επιτρέπεται να προσπεράσεις, ίσα-ίσα απαιτείται η ερμηνεία του. Είναι συνέπεια λανθασμένης ανάγνωσης της κατάστασης ή έλλειψη φρεσκάδας; Ο Άρης δείχνει να έχει ακουμπήσει το προσκέφαλό του στο βαθμολογικό μαξιλαράκι νιώθοντας βεβαιότητα για την κατάληψη της 5ης θέσης. Κι αν αφαιρέθηκε ελάχιστη ποσότητα πούπουλου έπειτα από τη νίκη του Αστέρα στην Κρήτη, κρίνοντας από τις δηλώσεις των παικτών, τούτο δεν ανησύχησε. Ασχολήθηκαν ελαχίστως με την κακή αγωνιστική εικόνα, αντιθέτως, υπερτόνισαν το +4. Ο Μαρίνος Ουζουνίδης βάδισε προς την αντίθετη κατεύθυνση εστιάζοντας στην κακή απόδοση της ομάδας του, ταυτοχρόνως όμως είναι ο άνθρωπος που υποχρεούται να βρει τις αιτίες.

Δύο παιχνίδια, ίδιες αγωνιστικές αδυναμίες

Ο Άρης δεν ήταν καλύτερος του Ατρόμητου σε κανένα από τα δύο τελευταία παιχνίδια. Στο «Κλ. Βικελίδης» και οι δύο ήταν μέτριοι. Στο Περιστέρι, το αθηναϊκό club παρουσιάστηκε συντριπτικά ανώτερο αλλά δεν μετουσιώθηκε η κυριαρχία του λόγω της εξαιρετικής εμφάνισης του Χουλιάν Κουέστα. Και στα δύο παιχνίδια ο Άρης παρουσίασε τις ίδιες αγωνιστικές αδυναμίες.

- Δυσλειτουργία στον άξονα της μεσαίας γραμμής. Ειδικά στο Περιστέρι, ο Μίχορλ έκανε ό,τι ήθελε στον αγωνιστικό χώρο και σε τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις εκτέλεσε ολομόναχος από τη γραμμή της περιοχής καθώς δεν υπήρχε κεντρικός χαφ να τον μαρκάρει.

- Απουσία των ακραίων επιθετικών και αμυντικών. Κανείς εκ των Σπίκιτς-Σαβέριο δεν είχε επίδραση στην επιθετική έκφραση της ομάδας. Ο Άρης δείχνει να έχει εναποθέσει τις ελπίδες του στ’ ανεβάσματα των full back κι όταν αυτό δεν συμβαίνει, μοιάζει εγκλωβισμένος.

- Είναι στις συνήθειες του Λορέν Μορόν να κινείται σε αρκετούς χώρους στο γήπεδο αλλά και στα δύο παιχνίδια με τον Ατρόμητο το έκανε για να καλύψει την κακή παρουσία των παικτών του άξονα.

- Και στα δύο παιχνίδια, ο Ατρόμητος έκανε ό,τι ήθελε στη δεξιά πλευρά της άμυνας του Άρη γιατί ο Ντάριο Σπίκιτς δεν μπορούσε να ελέγξει τις κινήσεις του Αθανασίου.

Μήπως θα έπρεπε να είχε ενεργοποιηθεί ο Ζαν Ζουλ;

Αφορμή για την αναφορά στον Καμερουνέζο αμυντικό χαφ αποτελεί η πρόσφατη δημόσια τοποθέτηση του Μαρίνου Ουζουνίδη. Είχε σταθεί στον αριθμό των ξένων ποδοσφαιριστών και πιο συγκεκριμένα στον Ζαν Ζουλ για τον οποίον μάλιστα εκφράστηκε με κολακευτικά λόγια υποστηρίζοντας ότι αδικείται μέσα από την απουσία του από την αποστολή. Σε αυτή του Περιστερίου θα έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί καθώς οι ενοχλήσεις του Φαμπιάνο στους προσαγωγούς δεν προέκυψαν λίγα λεπτά πριν από τον αγώνα. Τουλάχιστον 48 ώρες πριν τη σέντρα, στον Άρη γνώριζαν ότι υπήρχε αμφιβολία για τη συμμετοχή του Βραζιλιάνου κεντρικού αμυντικού.

Συμφωνούμε ότι ο Ζαν Ζουλ δεν είναι ποδοσφαιριστής πάνω στον οποίον μπορεί να βασιστεί μια ομάδα. Στην πραγματικότητα, με τον Καμερουνέζο δεν υπάρχει μια… μέση κατάσταση. Είτε θα κάνει παιχνιδάρα είτε θα καταστρέψει την ομάδα του όπως έκανε στον περσινό τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας. Από την άλλη πλευρά όμως, είναι ο μοναδικός αμυντικός χαφ που διαθέτει αυτή η ομάδα. Ο Άρης υστερεί σε τρεξίματα στη μεσαία γραμμή. Ο Ζουλ θα μπορούσε να του τα είχε προσφέρει. Στο Περιστέρι, οι «κίτρινοι» τελείωσαν το παιχνίδι με μπροστινή τετράδα τους Ζαμόρα (αριστερά), Φετφατζίδη (δεξιά), Πάρντο (επιτελικό μέσο), Μορόν (κορυφή επίθεσης. Δηλαδή, δίχως πρώτη γραμμή άμυνας.

Ας αφήσει τα σενάρια κι ας πάει να νικήσει στην Κρήτη

Καθώς το παρελθόν δεν μπορεί να αλλάξει αλλά το μέλλον το διαμορφώνεις εσύ, ο Άρης διατηρεί τον τίτλο του απόλυτου ρυθμιστή της τύχης του. Η όλη ιστορία θα τελειώσει εφόσον περάσει νικηφόρα από την έδρα του ΟΦΗ. Αυτό έκανε ο Αστέρας Τρίπολης, το ίδιο οφείλουν να πράξουν και οι «κίτρινοι». Σε διαφορετική περίπτωση, είτε θα περιμένουν «γκέλα» του Αστέρα απέναντι στον Ατρόμητο είτε θα οδηγηθούν σε ματς «τελικό» με την ομάδα της Τρίπολης στο «Κλ. Βικελίδης» και με όλη την πίεση του αποτελέσματος στα κύτταρά τους.

Υγ: Ο Πάμπλο Γκαρσία έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει δίκαιη έως και τη διαίρεση βαθμών στα Playoff για τις θέσεις 5-8. «Ευλόγησε» δηλαδή την «κλοπή» του ιδρώτα των ποδοσφαιριστών στο γήπεδο. Πραγματικά λυπηρό.