AEK: Ψυχικά και πνευματικά άρρωστη, ποτισμένη στην ήττα...

Μοιάζει και είναι συγκλονιστική πραγματικότητα ότι η ΑΕΚ δεν δύναται όχι μόνο να αντιδράσει, αλλά και να σηκώσει κεφάλι γενικά, με αποτέλεσμα να βιώνει μια άθλια κατάσταση στο αγωνιστικό, όπου δεν φαίνεται να υπάρχει δυνατότητα να βρει έστω τα βασικά: μία νίκη, μία αντίδραση, κάτι... Με τον Ολυμπιακό, δε, φέτος έχει καταφέρει να ηττηθεί με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο: ούσα χειρότερη κατά πολύ του αντιπάλου της, ή έστω στο 90λεπτο με ίδια εικόνα, ή ακόμη και καλύτερή του. Βέβαια να σημειώσουμε σε τούτο το σημείο πως προφανώς και θα ήταν καλύτερη η ΑΕΚ που είχε κίνητρο απέναντι στον Ολυμπιακό που έπαιζε για να... παίξει, αλλά και πάλι κέρδισε, αφού απέναντι του είχε μια ομάδα που είναι μαθημένη φέτος να χάνει και δη από τους "ερυθρόλευκους"...

Γενικά όμως η ομάδα είναι, ή στα δικά μου μάτια τουλάχιστον δείχνει, άρρωστη ψυχικά και πνευματικά, με αποτέλεσμα να είναι πλέον και ποτισμένη στην ήττα! Η ΑΕΚ του Αλμέιδα δείχνει να καταρρέει πιο εύκολα και από ομάδα ερασιτεχνικού, δίχως να δύναται να βγάλει αντίδραση, σα να έχει τελειώσει η ενέργεια σε όλους και έχουν βάλει ήδη τέλος στη σεζόν. Έως και το 0-2 πάλι οι ίδιοι προσπάθησαν και έδειξαν να θέλουν να πάρουν κάτι από το ματς: Μάνταλος, Λαμέλα και Γιόνσον... Κανείς δεν μπορεί να κατηγορηθεί ως «αδιάφορος» αλλά και ικανός για να συνεχίσει σε μια ΑΕΚ που θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, αυτό μένει σαν συμπέρασμα από τη συνολική εικόνα αφού η ομάδα γονάτισε ότι απογειώθηκαν τα "πρέπει" και δεν ανταποκρίθηκε σε κανέναν.

Σημείωνα σήμερα στο blog μου ότι απαιτείται εγωισμός και προσωπικότητα από τους ίδιους τους παίκτες και εκτιμώ ότι δεν το είδε κανείς. Εγώ πάντως σίγουρα δεν διέκρινα κάτι τέτοιο. Αυτό (ΚΑΙ αυτό πιο σωστά) έχει ως αποτέλεσμα η ΑΕΚ να μην έχει καν βαθμό, πόσο μάλλον νίκη στη διάρκεια των play offs στα οποία να θυμίσω μπήκε με διαφορά σημαντική από τους Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ: τώρα είναι κάτω και από τους δυο απόλυτα δίκαια αφού ακόμη και στα καλά της παιχνίδια δεν πήρε απολύτως τίποτα... Πραγματικά συγκλονιστικό αλλά απόλυτα αληθινό διότι όπου φτωχός και η μοίρα του και εννοώ αγωνιστικά!

Ακόμη χειρότερο είναι το γεγονός, το οποίο θα αναλύσουμε από αύριο ακόμη περισσότερο, ότι η ΑΕΚ και να θέλει να αντιδράσει βλέπει όλους τους ποδοσφαιριστές της που συνιστούν βαρόμετρο, να είναι σε κάκιστη κατάσταση και δεν δίνουν ΤΙΠΟΤΑ στην ομάδα είτε είναι βασικοί στην ενδεκάδα είτε έρχονται από τον πάγκο... Όπως για παράδειγμα ο Ελίασον και ο Πινέδα, αλλά και άλλοι. Απλά οι συγκεκριμένοι δύο παίκτες είναι από εκείνους που περιμένεις, προσδοκάς, να κάνουν τα παραπάνω πράγματα που πρέπει στο χορτάρι. Θες βέβαια και είναι απαραίτητο να κάνουν και οι υπόλοιποι τα βασικά: όπως δηλαδή να βάλεις γκολ σε φάση όπως αυτή του Κοϊτά στο 0-0, αλλά και άλλες (σε κάποιες υπήρχε ο Τζολάκης και μπράβο του).

Όσοι κοιτάζουν την βαθμολογία και φεύγοντας από το γήπεδο, λογικά φυσικά, έλεγαν το αυτονόητο "με δύο νίκες είμαστε δεύτεροι ακόμη κι έτσι", η απάντηση για μένα είναι πολύ απλή: προφανώς και με την εικόνα που έχει η ΑΕΚ και με το πρόβλημα πνευματικά και ψυχικά (το οποίο διορθώνεται μόνο μέσα από νίκες και επιτυχίες που δεν έρχονται και δεν υπάρχουν) δεν γίνεται να αισιοδοξείς έστω για μια νίκη...

Αυτή είναι η σημερινή σκληρή πραγματικότητα και μακάρι να γίνουν αυτά που πρέπει και από τέταρτη να βγει δεύτερη η Ένωση, αλλά θα ήμουν ψεύτης να γράψω ότι το βλέπω, το πιστεύω, θα γίνει! Σίγουρα το εύχομαι αλλά δεν αρκεί και δεν θα γίνει επειδή το ευχήθηκε κάποιος. Πολύ πιο πιθανό είναι το σενάριο να μη συμβεί ακόμη και με νίκη επί του Παναθηναϊκού...

Μια ακόμη δύσκολη βραδιά και συνεχίζουμε, άραγε αντέχουμε; Θα φανεί στο χορτάρι!