Ολυμπιακός: Του αξίζει παραπάνω, τι του λείπει για να το πετύχει…

Μπορεί κάποιος να υποστηρίξει ότι ο Ολυμπιακός εδώ και πάνω από ένα χρόνο διανύει μία χρυσή περίοδο: τον περασμένο Μάϊο κατέκτησε το ευρωπαϊκό τρόπαιο της ιστορίας του και αυτό τον Μάϊο φαίνεται να είναι κοντά στην κατάκτηση κι ενός νταμπλ για πρώτη φορά μετά από μία πενταετία.

Ποιο είναι αυτό το στοιχείο που του λείπει για να κάνει ένα βήμα παραπάνω; Για να έπαιρνε π.χ. πέρυσι και το πρωτάθλημα; Η, για να προχωρούσε και φέτος περισσότερο στην Ευρώπη; Οι περισσότεροι θα πουν ότι χρειάζονταν ένα πιο δυνατό ρόστερ. Μαζί τους κι εγώ. Μόνο που το θεωρώ δεύτερο στοιχείο, όχι πρώτο. Μετά από 40 χρόνια στο οποίο παρακολουθώ το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού, παραπάνω απ΄ ότι πρέπει…, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι αυτό που λείπει από τον Ολυμπιακό είναι εν τέλει μία καλύτερη νοοτροπία.

Ναι, υπάρχει δυνατά στον Ολυμπιακό το dna του νικητή, κάτι πάρα πολύ σημαντικό για μεγάλη ομάδα. Υπάρχει αυτό που λέμε η νοοτροπία του νικητή, που κάνει τον Ολυμπιακό ως τη μεγαλύτερη ελληνική ομάδα. Εκεί που υπάρχει έλλειμμα είναι στη νοοτροπία σε επίπεδο διαχείρισης της μεγάλης επιτυχίας-και της αποτυχίας, αλλά θα έλεγα περισσότερο της επιτυχίας! Και για να καταλάβετε τι εννοώ, φτάνω στη φετινή σεζόν και δη τώρα, στο κρίσιμο φινάλε της. Προσέξτε και θα καταλάβετε πως τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Έριξε ο Ολυμπιακός τεσσάρα στον Παναθηναϊκό την περασμένη Κυριακή στο Καραϊσκάκη, κλειδώνοντας εν πολλοίς το 48^ο πρωτάθλημα της ιστορίας του. Τι έκανε τρεις ημέρες μετά; Πήγε κι έχασε με κάτω τα χέρια (0-2) στη ρεβάνς του Κυπέλλου από την ΑΕΚ στη Φιλαδέλφεια. Βεβαίως πέρασε στον τελικό του Κυπέλλου, με το υπέρ του 6-0 του πρώτου αγώνα, αλλά ας σκεφτούμε πόσο κοντά έφτασε στο να φάει τέσσερα γκολ. Και τώρα θα λέγαμε άλλα κι όχι, «εντάξει μωρέ, με 6-0 στο πρώτο ματς τι περίμενες».

Τις προάλλες ο Ολυμπιακός είχε μία ονειρεμένη εβδομάδα, κερδίζοντας τον ΠΑΟΚ 2-1 στο Καραϊσκάκη για το πρωτάθλημα και την ΑΕΚ 6-0 στο Καραϊσκάκη για το Κύπελλο κι 1-0 στη Φιλαδέλφεια για το πρωτάθλημα. Τι έκανε στο πρώτο του παιχνίδι αμέσως μετά την εβδομάδα με τα τέλεια αποτελέσματα; Πήγε κι έφαγε 0-3 από την Μπόντο Γκλιμτ στη Νορβηγία, κι ουσιαστικά αποκλείστηκε, χάνοντας μία ιστορική ευκαιρία να προκριθεί για πρώτη φορά στους «8» του Γιουρόπα Λιγκ.

Πριν μόλις δύο μήνες ο Ολυμπιακός κέρδισε 1-0 τον Παναθηναϊκό και προκρίθηκε στο Κύπελλο με εκείνην την γκολάρα του Μουζακίτη στο 94’. Ήταν η πρώτη του νίκη επί του ΠΑΟ μετά από πολύ καιρό. Τι ακολούθησε τέσσερις ημέρες μετά; Μία ισοπαλία (1-1) με τον Αστέρα μέσα στο Καραϊσκάκη…

Θέλετε να πάω και πιο πίσω; Τι ακολούθησε το διπλό επί της Μάλμε στη Σουηδία για το Γιουρόπα Λιγκ; Η ήττα 0-1 στην Τρίπολη. Τι ακολούθησε από το διπλό επί της Πόρτο στο Ντραγκάο; Η ισοπαλία (1-1) με τον Παναθηναϊκό κλπ, κλπ.

Και όχι, δεν λέω να κερδίζει ο Ολυμπιακός όλα τα παιχνίδια του. Καμία ομάδα δεν το κάνει αυτό. Αυτό που πιστεύω ακράδαντα, όμως, είναι ότι με μία άλλη νοοτροπία σε επίπεδο διαχείρισης αποτελεσμάτων ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να ήταν πολύ πιο επιτυχημένος ως ομάδα. Διότι πολύ απλά τέτοια δυναμική που έχει ο Ολυμπιακός, με τέτοιο κόσμο, με τέτοια βαριά φανέλα, με έναν πρόεδρο τέτοιου μεγέθους, του αξίζει κάτι ακόμη παραπάνω.

Μπορεί δε γι΄αυτό να χρειάζεται να φτιάξει ακόμη περισσότερο το ρόστερ του-καμία αμφιβολία-αλλά, πιστέψτε με, χρειάζεται πιο πολύ να φτιάξει τη νοοτροπία του. Παραδοσιακά λέγαμε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του Ολυμπιακού είναι ο κακός εαυτός του-αλήθεια είναι. Το βιώνουμε χρόνια ολόκληρα. Η ομάδα του Μπάγεβιτς στο ζενίθ της, στο νταμπλ του 1999 και στην παραπέντε πρόκριση στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, είχε φέρει ισοπαλία 1-1 στο ΟΑΚΑ με την Ελευσίνα…Η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς στο καλύτερο της, στο νταμπλ του 2020 και στην για ένα κλικ πρόκριση της στους «8» του Γιουρόπα Λιγκ τότε με τη Γουλβς, σε ένα μεγάλο διάστημα της σεζόν δεν έκανε ένα διπλό σε Ξάνθη, Πανιώνιο και Βόλο…Η ομάδα του Μεντιλίμπαρ στην φετινή σεζόν, που δείχνει νταμπλ και είχε παρουσία στην πρώτη εφτάδα του Γιουρόπα Λιγκ, δεν μπορούσε να κερδίσει στο Καραϊσκάκη τον Παναιτωλικό και τον Λεβαδειακό…

Αγωνιστικά θέματα πάντοτε υπάρχουν σε μία ομάδα-ακόμη και στην καλύτερη. Φυσικά πρέπει να λύνονται, αλλά πάντα κάτι θα υπάρχει. Το θέμα με τον Ολυμπιακό είναι ένα: τα χρόνια περνάνε κι εξακολουθεί να ισχύει το ίδιο πράγμα. Ο Ολυμπιακός όταν είναι…κανονικός, δηλαδή στην τσίτα, συγκεντρωμένος και αφοσιωμένος, μπορεί να κερδίσει την καλύτερη ομάδα. Ο ίδιος Ολυμπιακός όταν δεν είναι…κανονικός, δηλαδή είναι χαλαρός, χωρίς συγκέντρωση και αφοσίωση, μπορεί να χάσει από τη χειρότερη ομάδα!

Κι αυτό ακριβώς το στοιχείο είναι που τον κάνει να χάνει στόχους. Είτε μεγάλους στόχους, όπως μία πρόκριση φέτος στους «8» του Γιουρόπα Λιγκ, είτε άλλους στόχους, μικρότερους, αλλά με τη δική τους σημασία. Για παράδειγμα, πώς είναι δυνατόν εκείνη η ομάδα του Μαρτίνς να έχασε το αήττητο ενός ολόκληρου πρωταθλήματος την 34^η αγωνιστική μέσα στο Καραϊσκάκη από ένα γκολ του Μιχάι του ΠΑΟΚ στο 90^ο λεπτό; Έλεος! Γιατί η ομάδα του Μάρκο Σίλβα να χάσει το αήττητο του δικού της φοβερού πρωταθλήματος το 2015 από την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ (0-1);

Για να φτάσουμε στο τώρα: Γιατί αυτή η ομάδα του Μεντιλίμπαρ, που ήταν αήττητη επί σχεδόν πέντε μήνες, τώρα στο φινάλε να χάνει κι από την Μπόντο στην Ευρώπη κι από την ΑΕΚ στο Κύπελλο; Υπάρχει δε κανείς που να θεωρεί ότι θα κρατήσει το αήττητο που έχει από τέλη Οκτώβρη στο πρωτάθλημα ως το τέλος;

Είναι κάτι όλο αυτό που μόνο αν δουλέψει καλύτερα και περισσότερο όλη η ομάδα, αλλά και γενικότερα ολόκληρος ο οργανισμός Ολυμπιακός, μπορεί να αλλάξει.

Άσχετο: Να ξέρουμε για τη Ζάλτσμπουργκ, που απέκλεισε την Κ19 του Ολυμπιακού, ότι είχε στην αρχική της ενδεκάδα δύο Ισπανούς (!), ένα Σουηδό, ένα Γερμανό, έναν Κροάτη κι έναν Γκανέζο. Κι αλλαγή έναν Σλοβένο. Ο δε Γκανέζος έχει στην πρώτη ομάδα φέτος δύο ματς βασικός κι 11 αλλαγή. Κι ο Σουηδός δύο ματς βασικός κι ένα αλλαγή.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Ο Όρτα βρίσκεται πίσω στον Ολυμπιακό εδώ και σχεδόν 2,5 μήνες. Σε αυτούς τους 2,5 μήνες έχει παίξει πραγματικό ποδόσφαιρο σε μόνο ένα παιχνίδι, σε εκείνο το 6-0 με την ΑΕΚ, όπου ακόμη και τότε διάρκεια δεν είχε, όμως έβγαλε το ταλέντο του σε τρεις τέσσερις όντως μεγάλες στιγμές-μάλιστα υπέστη τότε θλάση στη γάμπα. Άλλο παιχνίδι να θυμόμαστε τον Πορτογάλο δεν υπάρχει! Ούτε ένα. Ούτε πριν από την θλάση, ούτε μετά.

Πριν την θλάση, ο Μεντιλίμπαρ τον είχε κάνει αλλαγή από το 54’ στο Ολυμπιακός-ΠΑΟ 1-0, τον είχε βάλει αλλαγή στο 62’ στο 4-0 στις Σέρρες και πάλι αλλαγή στο 75’ στο 2-1 επί του ΠΑΟΚ. Πριν την θλάση τον έβγαλε από το ημίχρονο στο Ολυμπιακός-Μπόντο 2-1 και ξανά τώρα τον έβγαλε αλλαγή από το ημίχρονο στο ΑΕΚ-Ολυμπιακός 2-0, όπου πάλι παραπονέθηκε από ενοχλήσεις. Τον άφησε στον πάγκο στο Ολυμπιακός-Άστέρας 1-1 και στο Ολυμπιακός-ΟΦΗ 1-0. Και δεν τον είχε καν στη διάθεση του λόγω ενοχλήσεων στο Μπόντο-Ολυμπιακός 3-0, στο ΑΕΚ-Ολυμπιακός 0-1 και τώρα στο ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός.

Χρειάζονται σχόλια;

Και για το τέλος ένα ιμότζι

San Siro - gladiatorial atmosphere and not for the faint-hearted! 🫣Similarly Karaiskakis Stadium facing Olympiacos FC would seriously test the courage, stamina and skill of those who enter the stadium at their peril!😱

— Natasha Wright💙🐶🐝 (@Natashabarnowl) April 4, 2025