Παναθηναϊκός: Εικόνα ντροπής για διοίκηση, προπονητή και παίκτες!

Αυτές οι γραμμές γράφονται επίτηδες πριν ολοκληρωθούν τα παιχνίδια της ΑΕΚ στη Τρίπολη και του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ στο Καραϊσκάκη. Για να μην υπάρχει τίποτα που να μπορέσει να λειτουργήσει ανασταλτικά σε αυτά που πρέπει να ειπωθούν για την σημερινή εικόνα του Παναθηναϊκού στη Λαμία. Το αν θα είναι απόψε το βράδυ στο -5 ή στο -8, προφανώς θα παίξει ρόλο για τις ελπίδες του τίτλου και την παρουσία του στα play-offs αλλά εμφανίσεις όπως η σημερινή δείχνουν τεράστιο πρόβλημα νοοτροπίας και τίποτα, μα απολύτως τίποτα δεν μπορεί να αποτελεί «χρύσωμα» του χαπιού.

Στη Λαμία μπορείς να χάσεις την πρώτη αγωνιστική.

Ας πούμε, για παράδειγμα. Μπορείς να πετάξεις βαθμούς και στο ξεκίνημα του δευτέρου γύρου. Να βρεθείς σε ένα κακό βράδυ και να κάνεις μια βαρβάτη γκέλα, όταν ο αντίπαλος είναι σε μια καλή του έκδοση, όπως πέρσι με τον Λεωνίδα Βόκολο στον πάγκο. Από την Λαμία, όμως, υποβιβασμένη, που έχει να νικήσει από τον Αύγουστο, που είχε βάλει 10 γκολ σε 23 αγώνες και είχε να σκοράρει έξι ματς, όταν εσύ κυνηγάς την κορυφή σε αγωνιστική με δύσκολα για ματς για τους άλλους, είναι ντροπή, είναι ξεφτίλα ποδοσφαιρική, δεν υπάρχουν λόγια για να το περιγράψουν ακριβώς αυτό το οποίο έκανε σήμερα στη Φθιώτιδα το Τριφύλλι.

Ένας σύλλογος που έχει να πάρει το πρωτάθλημα από το 2010 και αντί να ζει και να πεθαίνει σε κάθε γήπεδο, αντί να βλέπεις παίκτες με μάτια γυαλισμένα, πεινασμένους για την νίκη, παρατηρείς, όπως σήμερα στη Λαμία, τύπους εκτός τόπου και χρόνου που νόμιζαν θα νικήσουν με το βάρος της φανέλας απέναντι σε έναν αντίπαλο που είχε... χιλιάδες κίνητρα για να του φτιάξει ένα ωραίο «μπλόκο»! Και του το έφτιαξε.

Με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Φουρτάδο, ένα παιδί που αξιολογήθηκε το καλοκαίρι πως πρέπει να μείνει ελεύθερος από το ποδοσφαιρικό «ανέκδοτο» του Παναθηναϊκού Β', για το «φιάσκο» του οποίου και τον περσινό υποβιβασμό δεν ανέλαβε κανείς την ευθύνη. Λογικά μόνοι τους έπαιζαν. Είδαν φως και μπήκαν.

Όπως, επίσης, αξιολογήθηκε από το κλαμπ πως ο Παλάσιος, ο Βέρμπιτς και ο Αϊτόρ δεν έχουν θέση στο ρόστερ ως εναλλακτικές λύσεις στα «φτερά» της επίθεσης αλλά έχουν οι Μαντσίνι και Λημνιός. Όπως κρίθηκε ανεπαρκής ο Ρούμπεν. Πάμε παρακάτω, θα έρθει και η ώρα για αυτές τις «λεπτομέρειες».

Το ταμείο για ΟΛΟΥΣ θα γίνει στο φινάλε της σεζόν αλλά η εικόνα του Παναθηναϊκού απόψε στη Λαμία και το αποτέλεσμα είναι ντροπή για όλους. Διοίκηση, προπονητή και παίκτες. Κανείς δεν μπορεί να είναι εκτός κάδρου μετά από ένα τόσο μεγάλο «φιάσκο» αγωνιστικό.

Είναι ευθύνη της διοίκησης να παρουσιάσει ένα σύνολο που θα «δαγκώνει» σε κάθε παιχνίδι, είναι δουλειά ολόκληρου του οργανισμού να τους δώσει να καταλάβουν ότι η Λαμία σήμερα δεν θα ήταν η ομάδα που έφαγε επτά γκολ από τον ΠΑΟΚ, δεν θα είναι ένα σύνολο χωρίς κίνητρο. Μπαίνει μέσα ο Παναθηναϊκός και τρώει γκολ στο 5' επειδή ο κάκιστος απόψε Ιωαννίδης βγαίνει από την άμυνα περπατώντας, καλύπτοντας τον σκόρερ.

Είναι ευθύνη της διοίκησης ενός συλλόγου πράγματα ποδοσφαιρικά, θέματα φιλοσοφίας, κουλτούρας, σωστής στελέχωσης, δεν φτάνουν μόνο τα πολλά λεφτά. Από μόνα τους δεν σου αυξάνουν κατακόρυφα τις πιθανότητες της επιτυχίας. Σε κάθε πόστο πρέπει να έχεις άτομα να ζουν και να πεθαίνουν για τον σύλλογο, να έχουν την γνώση, το όραμα, το σχέδιο για να είναι αποτελεσματικοί σε κάθε θέση. Να μπορούν να ηγηθούν στον τομέα τους και όχι να δημιουργούν προβλήματα με την συμπεριφορά τους. Πολύ αμφιβάλλουμε αν αυτό, όλα τα παραπάνω δηλαδή-με ελάχιστες εξαιρέσεις- συμβαίνει στον Παναθηναϊκό εδώ και πολλά χρόνια. Ακόμη και ο σύλλογος πάρει το πρωτάθλημα και το Conference League, δεν λειτουργεί ιδανικά. Τελεία και παύλα.

Είναι ευθύνη του προπονητή να καταλάβει πως απέναντι στο «πούλμαν» της Λαμίας δεν μπορείς να παίζεις με Τσέριν, Μαξίμοβιτς και Αράο μαζί! Ποιός θα «τσουλήσει» την μπάλα μπροστά; Κανείς από αυτούς δεν έχει τις δημιουργικές αρετές για να βοηθήσει να διασπάσει μία τέτοια άμυνα. Θα έπρεπε να παρέμβει μετά το 1-0 και όχι να περιμένει να τελειώσει το ημίχρονο. Θα έπρεπε να μην ξεκινήσει ποτέ τον Αράο που είχε εικόνα πρώην παίκτη στο πρώτο μέρος και πνευματικά, πάνω από όλα πνευματικά να παρουσίαζε ένα σύνολο με σοβαρότητα, συγκέντρωση.

Όχι έναν Παναθηναϊκό που δέχεται γκολ, το δεύτερο, από πούλημα μπάλας στη μεσαία γραμμή έπειτα από κακή επικοινωνία τριών παικτών που είναι στον κόσμο τους. Όχι έναν Παναθηναϊκό που είναι για «ανέκδοτο» το πέναλτι που δίνει στην Λαμία στο 90', με τον Μαντσίνι να... γράφει ιστορία, μη γνωρίζοντας τον κανονισμό! Επαγγελματίας ποδοσφαιριστής να μην γνωρίζει πως αυτό που κάνει είναι πέναλτι! Απίθανα πράγματα.

Είναι ευθύνη των παικτών που δεν ντράπηκαν να χάσουν με αυτό τον τρόπο από την ουραγό του πρωταθλήματος. Είναι ευθύνη δική τους που δεν μπήκαν στο χορτάρι με την κ@βλ@ που πρέπει να έχεις για να πάρεις το πρωτάθλημα. Μόνο ο Τζούρισιτς βγήκε μπροστά, να κάνει το κάτι παραπάνω. Όλοι οι υπόλοιποι άφαντοι, εξαφανισμένοι, σε άλλο γήπεδο.

Αντί επιλόγου: Αυτή η ομάδα, με όποιον ασχολείται μαζί της, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, έχει καταφέρει να τον στείλει στον ψυχολόγο. Δεν αντέχεται άλλο αυτή η κατάσταση, δεν παλεύεται με τίποτα. Μία αγάπη που έχει γίνει δίκοπο μαχαίρι. Και τα χρόνια περνάνε...