Αρης: Οταν εξαρτάται από τον ίδιο, αλλά δεν...

Όποιος διάβασε το blog μου το βράδυ του Σαββάτου τότε πολύ απλά είδε το τι δεν πρέπει να κάνει ο Άρης για να πάρει το κρίσιμο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό. Σημείωσα το πόσο δύσκολο είναι το ματς, τι πρέπει να προσέξει ο Άρης, τι πρέπει να γίνει ώστε να μην πάει στράφι το σερί των τριών νικών και φυσικά να παραμείνει η ομάδα στο κυνήγι της εισόδου στην τετράδα.

Στο αγωνιστικό ήμουν και… αναλυτικός. Έγραφα: «Για να σας το κάνω πιο λιανά, αν ο Βέλεθ με τον Φαμπιάνο είναι το ίδιο συγκεντρωμένοι, οι Μεντίλ, Μοντόγια (ή Μάγιο) προσεκτικοί αμυντικά και επικίνδυνοι -ειδικά ο Μαροκινός- επιθετικά, ο Σιφουέντες τρέχει για να καλύπτει χώρους και δεν είναι χαλαρός (Νταρίντα, Μόντσου πάντα τρέχουν), οι εξτρέμ (όποιοι παίξουν) έχουν συνέπεια και δίνουν και βοήθειες στα μπακ και φυσικά ο Μορόν ασκεί την πίεση που άσκησε με τον Παναθηναϊκό ακόμα και στον αντίπαλο τερματοφύλακα, τότε ο Άρης θα τα καταφέρει και θα πάρει μία νίκη». Από όσα έγραψα δεν έγινε τίποτα… ΑΠΟΛΥΤΩΣ! Αν προσθέσουμε ότι σύμφωνα με τον προπονητή του Λεβαδειακού η ομάδα του έκανε το τέλειο παιχνίδι, τότε είναι εύκολο να κατανοήσει κάποιος τη τεσσάρα. Και, ναι, όλα ήταν απόλυτη εξάρτηση από τον Άρη, αλλά δεν…

Το θέμα είναι όμως το «γιατί». Ο Μαρίνος Ουζουνίδης πήρε την ευθύνη για το ότι δεν…έπεισε τους παίκτες του. Νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα οι παίκτες που έπρεπε να…πειστούν για να κάνουν την δουλειά τους, μοιράστηκαν και έξτρα πριμ στα πλαίσια του κυνηγιού του στόχου, που τέθηκε από την αρχή της χρονιάς.

Οι παίκτες που κέρδισαν φέτος Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, ΠΑΟΚ χρειάζονται…πειθώ για να κερδίσουν ένα ματς το οποίο το θέλουν όσο τίποτα οι φίλαθλοι της ομάδας με το Βόλο ή το Λεβαδειακό!!! Οι ίδιοι φίλαθλοι που κατάπιαν όσα έγιναν πέρσι και βρέθηκαν και πάλι στην κερκίδα στο πλευρό τους γιατί πίστεψαν ότι φέτος θα είναι διαφορετικά τα πράγματα. Και βλέποντας και το κυνηγητό από την πρώτη αγωνιστική ξέχασαν κάθε λογής πίκρα και ήταν εκεί. Και πείσμωσαν ακόμα περισσότερο μετά από το Αγρίνιο και γέμισαν το Βικελίδης. Και ενώ περίμεναν μία νίκη επί του Βόλου έκαναν το πρώτο σκωτσέζικο ντουζ. Και μετά από ένα σερί ηττών και απογοήτευσης το πήραν απόφαση ότι και φέτος δεν θα υπάρχει καμία απολύτως διαφορά με τα προηγούμενα χρόνια και ζήτησαν απλά να τελειώσει με αξιοπρέπεια η χρονιά και να πετύχει η ομάδα το μίνιμουμ της ευρωπαϊκής εξόδου ή τέλος πάντων να κάνει αυτό που εξαρτάται από την ίδια με την πέμπτη θέση.

Και εκεί πάνω κάνεις τρεις συνεχόμενες νίκες, δείχνεις ότι μπορείς με σοβαρότητα, επαγγελματισμό και τα…αυτονόητα να διεκδικήσεις την τετράδα και να τους βάλεις…δύσκολα. Και ξανά δίπλα σου ο κόσμος και τραβιέται στην Λιβαδειά με 30 ευρώ εισιτήριο και είναι εκεί μέσα σε καταρρακτώδη βροχή-όπως ήταν και στην Τρίπολη- και βλέπει αυτό που βλέπει. Και ενώ το σκορ είναι 3-1 ουρλιάζει δυνατά, πιο δυνατά και τρως και τέταρτο… Πόσες αντοχές να έχει, πόση αγάπη, πόση τρέλα για αυτή την ομάδα; Η απάντηση δεν είναι αυτή που θα αρέσει στον εχθρό ή ελάχιστους λιγόψυχους. ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΟΧΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΤΡΕΛΑ ΤΟΥ!

Δεν μπορείς να το καταλάβεις, να το νιώσεις, να το αντιληφθείς αν δεν είσαι Άρης, αν δεν αγαπάς πραγματικά αυτή την ομάδα, αν δεν ζεις γι' αυτόν τον σύλλογο.
Και είναι ξεκάθαρο ότι πολλοί από όσους φορούν τη φανέλα του Άρη δεν το αντιλαμβάνονται και ούτε θα το αντιληφθούν. Είναι δεδομένο ότι το καλοκαίρι πρέπει να αλλάξουν πολλά για να ξαναμπούμε στην κουβέντα για το «10 έρχονται και 10 φεύγουν» και όλα τα συναφή. Αλλά αυτό πρέπει να γίνει με την διαφορά ότι πρέπει επιτέλους αυτοί που θα έρθουν να είναι αυτοί που πρέπει. Δεν είναι ούτε του κόσμου δουλειά, ούτε δική μου να τους βρούμε. Είναι του Καρυπίδη και προφανώς και του Ουζουνίδη. Αυτοί χρεώνονται τις…βαλούτες, αυτοί θα πιστωθούν και τους…Μορόν. Αλλά αυτό πρέπει να γίνει το καλοκαίρι. Τώρα με αυτούς που έχεις πρέπει στα επόμενα 9 ματς να πετύχεις τον στόχο. Καταλαβαίνω ότι για πολλούς φίλους του Άρη δεν είναι αρκετή απλά η Ευρώπη- εκτός αν συνοδευτεί με συμμετοχή σε ομίλους-αλλά πρέπει και οι πιο στεναχωρημένοι να αντιληφθούν ότι αυτός ο στόχος πρέπει να επιτευχθεί.

Όλα τα υπόλοιπα πρέπει να ακολουθήσουν της υλοποίησης του στόχου και επειδή πάντα πλέον μετά από ήττες ανοίγει θέμα ιδιοκτησιακού να αντιληφθούμε άπαντες ότι μόνο ένας μπορεί να ανοίξει αυτό το θέμα και είναι ο Θόδωρος Καρυπίδης. Είτε ανήκεις στους οπαδούς του, είτε στους υβριστές του, είτε πιστεύεις ότι μετά από αυτόν θα έρθει η διάλυση ή ότι με αυτόν δεν πας πουθενά η μόνη περίπτωση να μην ανοίξει ο ίδιος αυτό το θέμα (Πουλάω, δεν πουλάω, είμαι ανοικτός σε προτάσεις κτλ.) είναι να εμφανιστεί από το πουθενά αυτός ο πανίσχυρος δισεκατομμυριούχος που διαβάζουμε και ακούμε ότι ενδιαφέρεται για την Σεντ Τρούιντεν και την…Ράντερς στην Δανία. Ως τότε από την μία θα έχουμε αυτούς που για να φτάσουν γρήγορα στον στόχο μπαίνουν στο αυτοκίνητό τους και με 200…καρφώνονται στον τοίχο και τους άλλους που επιζητούν την…ασφάλεια και οδηγούν με 60 στην αριστερή λωρίδα και προκαλούν ατύχημα οι ίδιοι. Και στις δυο περιπτώσεις όμως ο Άρης θα την πληρώσει…

Ολοκλήρωσε, λοιπόν, με αξιοπρέπεια την χρονιά, πιάσε τον μίνιμουμ στόχο και ξεκαθάρισε θέσεις, προθέσεις, στόχους και του τι μπορείς να προσπαθήσεις να πετύχεις, ακόμα και αν αυτό τελικά είναι ότι πετυχαίνεις όλα αυτά τα χρόνια με τις δυνάμεις που έχεις και απέναντι σε Θεούς και δαίμονες δικούς σου ή…ξένους!

Ως τον Μάιο σκύψτε το κεφάλι, δουλέψτε και κατακτήστε την 5η θέση καθώς δείχνετε ότι δεν μπορείτε παραπάνω. Μακάρι να σας κάνουν δώρο την τετράδα, αλλά είστε ικανοί να χάσει δύο ματς ο ΠΑΟΚ και εσείς να μην κερδίσετε στο Βόλο. Έχει απομείνει ένας στόχος, ο… μίνιμουμ. Κάντε ό,τι επιβάλλεται. Γιατί οτιδήποτε άλλο θα είναι παταγώδης αποτυχία…