Ο Παναθηναϊκός φρέναρε στη κατηφόρα και ανέπνευσε με σούπερ Σιώπη

Ο Παναθηναϊκός έπρεπε σήμερα στο ΟΑΚΑ να βάλει τέλος στον κατήφορο των αρνητικών αποτελεσμάτων, να κλείσει την κακή παρένθεση των τριών συνεχόμενων ηττών, να παραμείνει ζωντανός στο κυνήγι της κορυφής και να ανασάνει.

Να πάρει μια βαθιά αναπνοή για την συνέχεια, να φτιάξει το κέφι του, πάνω από όλα να πάρει αυτοπεποίθηση που του έλειπε, να βρει την ώθηση για να ολοκληρώσει με νίκες την κανονική διάρκεια και να ανατρέψει το βράδυ της Πέμπτης την ντροπή του Ελσίνκι κόντρα στη Βίκινγκουρ.

Το Τριφύλλι έφτασε στο σημερινό ζητούμενο. Νίκησε τον Βόλο. Έκανε το αυτονόητο. Το έκανε με καλή εικόνα για εξήντα λεπτά. Σε ένα διάστημα παιχνιδιού που το 2-0 ήταν ''φτωχό'' για τις προϋποθέσεις που είχε, για τις επιθέσεις που όμορφα ''έχτισε'' αλλά απόλυτα λογικό από τις κάκιστες επιλογές στα τελευταία μέτρα.

Δεν είναι τυχαίο πως τα δύο γκολ ήρθαν ως εξής: Το πρώτο από στατική φάση, από την δεύτερη ασίστ του Σφιντέρσκι και το παρθενικό γκολ του Ίνγκασον και το δεύτερο με ένα τρομερό σουτ του Άνταμ Τσέριν έξω από την περιοχή. Δέκα γκολ με την πράσινη φανέλα ο Σλοβένος μέσος, τα μισά απέναντι στους Θεσσαλούς.

Ο Μλαντένοβιτς, ο Τζούρισιτς, ο Τετέ που σήμερα το παράκανε σε πολλές περιπτώσεις με τις ατομικές του ενέργειες, πέταξαν στα σκουπίδια αρκετές καλές προϋποθέσεις.

Από το γκολ του Βόλου και μετά, ο Παναθηναϊκός δεν ήταν καλός, το έβλεπες στις κινήσεις των παικτών το άγχος, τον φόβο μην στραβώσει και πάλι η κατάσταση. Συν ότι κανείς από τις αλλαγές δεν έδωσε το παραμικρό. Ούτε ο Μαντσίνι, ούτε ο Γερεμέγεφ. Μόνο κακές επιλογές, μόνο χαμένες μονομαχίες. Ανεπίτρεπτη η ανασταλτική συμπεριφορά στην φάση του γκολ, όπου ο Ίνγκασον χάνει την προσωπική μονομαχία, ο Τσέριν δεν ακολουθεί τον Χουάνπι, ο Μλαντένοβιτς δεν δίνει την διαγώνια κάλυψη και ο σκόρερ του Βόλου εκτέλεσε σαν σε προπόνηση.

Το άγχος κυρίευσε το... πράσινο σύμπαν στο φινάλε, παρά το γεγονός πως ο Βόλος δεν ήταν απειλητικός, με εξαίρεση μία φάση, για την οποία θα μιλήσουμε παρακάτω.

Για να φτάσει στη νίκη σήμερα, το σύνολο του Ρουί Βιτόρια είδε τον Μανώλη Σιώπη να κάνει ένα φανταστικό παιχνίδι. Να είναι παντού στη μεσαία γραμμή, να μαζεύει δεύτερες μπάλες, να κερδίζει μονομαχίες, να επανακτά την κατοχή, να κλέβει και να μοιράζει γρήγορα και με ακρίβεια. Ο Έλληνας αμυντικός μέσος κατέθεσε τα... πνευμόνια του στη Καλογρέζα και ήταν ο κορυφαίος του αγωνιστικού χώρου.

Καλό παιχνίδι και από τον Γιάννη Κώτσιρα στο δεξί άκρο της άμυνας, όπου ανέλαβε την ευθύνη να παίρνει μέτρα με την μπάλα, να προσπαθεί να δημιουργήσει και το κατάφερε. Ο Έλληνας μπακ έκανε ένα κόψιμο που για την δουλειά των αμυντικών ισούται με... γκολ. Τρομερό τάκλιν στο τελείωμα του Γκιλ σε φάση που ''μύριζε'' ισοφάριση.

Σε γενικές γραμμές ο Παναθηναϊκός κρατά το διάστημα μέχρι το 60', πετά την αντίδρασή του στο τελευταίο ημίωρο και με καλή ψυχολογία πηγαίνει την Πέμπτη να παίξει για το αυτονόητο. Την ανατροπή και την πρόκριση κόντρα στην Βίκινγκουρ...