Ολυμπιακός: Μια υπερπροσπάθεια 3,5 μηνών δεν έπρεπε να είχε δυο τέτοια «κενά»

Μεγάλο πράγμα η διαχείριση στο ποδόσφαιρο. Πλέον, άλλωστε, τη διαφορά την κάνουν οι μικρές λεπτομέρειες στο πιο υψηλό επίπεδο. Μία τέτοια μπορεί να καθορίσει ένα αποτέλεσμα. Κι ένα αποτέλεσμα μπορεί να παίξει μεγάλο ρόλο στην έκβαση ακόμη κι ενός ολόκληρου πρωταθλήματος.

Η ισοπαλία με τον Αστέρα Τρίπολης ήταν ένα πάρα πολύ κακό αποτέλεσμα για τον Ολυμπιακό. Από εκεί που είχε πίσω του την ΑΕΚ και τον Παναθηναϊκό στους τέσσερις βαθμούς και από εκεί που θα κρατούσε τη διαφορά στο +4 από την ΑΕΚ (5-0 τον Πανσερραϊκό) και θα την πήγαινε στο +7 από τον Παναθηναϊκό (0-2 από τον Άρη), εν τέλει βρέθηκε στο +2 από την ΑΕΚ και στο +5 από τον ΠΑΟ.

Κι είναι η δεύτερη φορά που η ομάδα του Μεντιλίμπαρ την πατάει τόσο άσχημα. Η πρώτη ήταν ακριβώς πριν δύο μήνες, στην 15^η τότε αγωνιστική, όταν βρίσκονταν στο +3 από ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και στο +4 από τον ΠΑΟ. Και σε μία αγωνιστική που όλοι οι άλλοι είχαν κερδίσει (αναμενόμενα), η ίδια είχε φέρει 1-1 με την Καλλιθέα στη Λεωφόρο, με συνέπεια η διαφορά να μειωθεί στον πόντο από ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και στους δύο πόντους από τον ΠΑΟ.

Έτσι και τότε, όπως και τώρα, ο Ολυμπιακός πήγαινε σε εκείνο το παιχνίδι προερχόμενος από ένα πολύ καλό σερί, με πέντε νίκες και τέσσερις ισοπαλίες σε εννιά αγώνες όλων των διοργανώσεων. Τώρα, ο Ολυμπιακός, πριν παίξει με τον Αστέρα, προέρχονταν επίσης από ένα πολύ καλό σερί, με οκτώ νίκες και δύο ισοπαλίες σε δέκα αγώνες όλων των διοργανώσεων μετά από εκείνο το 1-1 στην Καλλιθέα. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, ήταν απρόσεκτος και ενώ είχε μαζέψει τόσο γάλα, έχυσε ένα μεγάλο μέρος του.

Δεν θα μπορούσες να πεις τίποτα, αν π.χ. ο Ολυμπιακός δεν κέρδιζε τώρα στην Πόρτο η, δεν κέρδιζε τότε στην Τούμπα. Είναι, όμως, διαφορετικό να μην κερδίζεις την Καλλιθέα στη Λεωφόρο και τον Αστέρα στο Καραϊσκάκη σε μία περίοδο που είσαι στα καλύτερα σου μέσα στη σεζόν, 22 συνολικά αγώνες αήττητος. Και το πράγμα γίνεται ακόμη πιο επώδυνο, όταν ξέρεις τι σε περιμένει. Γιατί είναι άλλο να αιφνιδιάζεσαι κι άλλο να πηγαίνεις υποψιασμένος.

Ο δε Ολυμπιακός πήγε να παίξει με την Καλλιθέα για τέταρτη φορά τότε, έχοντας στις δύο προηγούμενες μία ισοπαλία 1-1 στο Καραϊσκάκη (Κύπελλο) και δύο οριακές νίκες, 2-1 στο Καραϊσκάκη (πρωτάθλημα) με γκολ στο 79’ και 1-0 στη Λεωφόρο (Κύπελλο) με γκολ στο 71’. Με την Καλλιθέα μάλιστα τότε να προέρχεται από ισοπαλία στην Τούμπα σκοράροντας στις καθυστερήσεις από ένα κόρνερ, αλλά κι έχοντας αποσπάσει ισοπαλίες μέσα στη Λεωφόρο τόσο από την ΑΕΚ, όσο κι από τον γηπεδούχο ΠΑΟ. Πώς είχε κατέβει τότε να παίξει ο Ολυμπιακός; Με τον ανύπαρκτο από την πρώτη ημέρα που ήρθε στην Ελλάδα έως και τώρα Ολιβέϊρα βασικό κεντρικό χαφ, με δύο αριστεροπόδαρους στόπερ βασικούς (Κάρμο, Πιρόλα) και με τον Αποστολόπουλο βασικό αριστερό μπακ…

Τώρα, ο Ολυμπιακός πήγε να παίξει με τον Αστέρα, ενώ ήξερε ότι πρώτον πέρυσι τον είχε κερδίσει στο Καραϊσκάκη οριακά 2-1 με γκολ στο 87’ και ότι δεύτερον φέτος στην Τρίπολη είχε χάσει 0-1 προερχόμενος από το διπλό μέσα στη Σουηδία επί της Μάλμε. Όπως και τώρα προέρχονταν από τη ρεβάνς Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό, δηλαδή ξανά από μεγάλο παιχνίδι από το οποίο θα είχε φθορές (τραυματισμός Ρέτσου, κόπωση πνευματική και σωματική). Και πώς κατέβηκε κι έπαιξε την Κυριακή; Με μόνο μία αλλαγή, τον Κωστούλα, στην αρχική ενδεκάδα, αν εξαιρέσουμε τις τρεις αναγκαστικές αλλαγές στην άμυνα.

Το αποτέλεσμα ήταν να δούμε τους περισσότερους παίκτες του Ολυμπιακού χωρίς καθαρό μυαλό. Ο Μουζακίτης πάσαρε τρεις φορές πάνω σε αντίπαλο (!), ο Ορτέγκα άλλες δύο κι ο Έσε μία. Έξι πάσες αβίαστα πάνω σε αντίπαλο παίκτη…Θα έλεγα ότι η περίπτωση του Μουζακίτη είναι η πλέον χαρακτηριστική. Το παιδί μόλις τρεις ημέρες πριν «άδειασε». Έφτασε σε ένα αποκορύφωμα, απογειώθηκε. Ήταν ο πρώτος παίκτης του γηπέδου και σκόρερ στο 94’ ενός απίθανου νικηφόρου γκολ, χαρίζοντας μία πρόκριση στον Ολυμπιακό επί του Παναθηναϊκού.

Πώς να διαχειριστεί μία τέτοια στιγμή ένας 18χρονος; Να σας θυμίσω ότι ο Κωστούλας είχε πάρει μόνος του το παιχνίδι με τον Άρη κι από τότε δεν έχει βάλει μισό γκολ; Ο Μούζα μπήκε τόσο «άδειος» στο παιχνίδι με τον Αστέρα που δεν μπορούσε να κτυπήσει ένα καλό κόρνερ! Πολύ απλά δεν έπρεπε να παίξει, τουλάχιστον σε επίπεδο αρχικής ενδεκάδας. Αν δεν είχες άλλη επιλογή, ναι. Αλλά όταν έχεις τον Γκαρθία και τον Έσε, όχι.

Ένα άλλο παράδειγμα αποτελεί ο Πιρόλα. Ο Μεντιλίμπαρ τον είχε βάλει βασικό στο πρώτο παιχνίδι Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό, το 1-1 στο ΟΑΚΑ. Και κατά κοινή ομολογία, ο Ιταλός ήταν εξαιρετικός. Έκτοτε ο Ιταλός ξαναχρησιμοποιήθηκε μόνο ως αριστερός μπακ, με τον Ατρόμητο και την Γκαραμπάγκ. Εγώ συμφωνώ ότι ο Κάρμο είναι καλύτερος παίκτης. Αλλά λ.χ. κόντρα στον Λεβαδειακό δεν θα μπορούσε να παίξει ο Πιρόλα, ώστε να ήταν πιο «ζεστός» για να έπαιζε και κατά του Αστέρα; Τον είδαμε την Κυριακή ότι στα πρώτα 10 λεπτά ήταν αλλού για αλλού, προφανέστατα γιατί του πήρε χρόνο μέχρι να πατήσει καλά.

Κι ένα τρίτο παράδειγμα. Τις προάλλες συμπλήρωσαν τρεις κίτρινες κάρτες ο Ρόντινεϊ κι ο Κάρμο. Η απόφαση του προπονητή ήταν να ξεχρεώσουν την ποινή τους στο παιχνίδι με τον Αστέρα. Ειδικά για τον Ρόντινεϊ, αδυνατώ να το καταλάβω. Δεν θα ήταν προτιμότερο να μην έπαιζε στις Σέρρες; Το παιχνίδι με τον Αστέρα, πολύ προτού γίνει, φώναζε από μακριά ότι ήταν παγίδα-εξήγησα πιο πάνω τους λόγους. Όταν ξέρεις ότι θα παίξεις με ένα αντίπαλο που θα κατεβάσει «πούλμαν», ξέρεις και ότι ο πιο εύκολος τρόπος να το «σπάσεις» είναι με μία καλή στημένη φάση.

Ο δε Ρόντινεϊ είναι ο καλύτερος εκτελεστής σου, κι από δικά του κόρνερ και φάουλ σκόραραν ο Ρέτσος με τον Ατρόμητο κι ο Κάρμο με τον ΠΑΟ. Και με τον Αστέρα τον στερείσαι, με δική σου απόφαση. Ενώ έστω αλλαγή να έμπαινε στο τέλος, θα μπορούσε να σε βοηθήσει τουλάχιστον με κάποιο καλό «στημένο». Ο Ολυμπιακός κέρδισε 16 «στημένα» κόντρα στην Τρίπολη. Ο απολογισμός ήταν δύο κεφαλιές, μία αδύναμη του Μπιανκόν (άστοχη) και μία του πιο δυνατή του Κοστίνια (στην ευθεία του γκολκίπερ, που έδιωξε σε κόρνερ)…

Κοιτάξτε: ο Ολυμπιακός είναι εδώ που είναι χάρη πρώτα στον Μεντιλίμπαρ-αυτό δεν αλλάζει και κανένας δεν μπορεί να του το πάρει, πόσο δε μάλλον εγώ που του το δίνω πάντα άλλωστε. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε πως δεν βλέπουμε λάθη ειδικά σε επίπεδο διαχείρισης. Περισσότερο θα έλεγα γιατί είναι κρίμα μία υπερπροσπάθεια (γιατί περί τέτοιας πρόκειται) 3,5 μηνών, με 22 αήττητο 22 αγώνων, να σκιάζεται από τέτοια αποτελέσματα όπως με την Καλλιθέα και τον Αστέρα. Δεν πάω πίσω, στις απώλειες εφτά βαθμών αρχές του φθινόπωρου με Αστέρα (πάλι), Παναιτωλικό και Λεβαδειακό. Εκείνο ήταν άλλο διάστημα, η ομάδα δεν ήταν στα καλά της. Αλλά τώρα που είναι, οι τέσσερις χαμένοι αυτοί βαθμοί σε δύο παιχνίδια που ήταν σαν «κενά», ήταν κάτι αδικαιολόγητο από κάθε πλευρά.

Και θα το καταλάβουμε καλύτερα τώρα που ο Αστέρας θα χάσει κι από την ΑΕΚ κι από τον ΠΑΟΚ, όπως τότε είχε χάσει η Καλλιθέα, μετά το 1-1 με τον Ολυμπιακό, κι από τον ΠΑΟ κι από την ΑΕΚ.

Άσχετο: Μια χαρά πήγε ο Μασούρας στο ντεμπούτο του στην Μπουντεσλίγκα. Με τον τοπικό Τύπο να σχολιάζει ότι η παρουσία του έδωσε ζωντάνια στην επίθεση της Μπόχουμ. Ο άσος του Ολυμπιακού είχε, μεταξύ άλλων, μία σέντρα φαρμάκι δίνοντας σε συμπαίκτη του τη δυνατότητα να σκοράρει, αλλά αυτός αστόχησε από εξαιρετική θέση, ενώ σε μία άλλη στιγμή έκανε πολύ ωραία κίνηση ερχόμενος από πίσω σαν κρυφός φορ αλλά το πλασέ του από καλή θέση το μπλόκαρε ένας αμυντικός. Η μεγάλη προσπάθεια του έφερε κι ένα τραυματισμό, όχι σοβαρό, αλλά που τον καθιστά αμφίβολο για το τοπικό ντέρμπι με την Ντόρτμουντ.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Είχα εκφράσει την εκτίμηση ότι ο Ολυμπιακός θα έβρισκε γκολ από τον Κοστίνια. Ο Πορτογάλος αμυντικός δεν με έχει δικαιώσει, τουλάχιστον ακόμη, αλλά τον βλέπουμε να…πλησιάζει, καθώς απειλεί συχνά με τις κεφαλιές του μέσα από τη διαδικασία των στημένων φάσεων, όπως και με κάποια μακρινά σουτ, όταν φυσικά δεν εξαντλείται η επιπολαιότητα του σε κάποια τέτοια, όπως συνέβη με τον Αστέρα.

Γενικά ο Κοστίνια ενώ είναι και πολύ αθλητικός και φιλότιμος και έχει και ποιοτικά στοιχεία στο παιχνίδι του, πρέπει να παίρνει καλύτερες αποφάσεις, αφού το αντίθετο στοιχίζει, όταν μιλάμε για αμυντικό-βλέπε τη φάση που έκανε την γκάφα με τον Παναθηναϊκό στο πρωτάθλημα, αλλά κι εκείνη του γκολ του Αστέρα την Κυριακή. Όταν είναι συγκεντρωμένος συνήθως καλύπτει σωστά, ψηλά και χαμηλά κι έχει καλές επιστροφές, ενώ επιθετικά ανεβοκατεβαίνει την πλευρά και σεντράρει-μάλλον πιο πολύ πάντως απ΄ ότι πρέπει.

Με την Τρίπολη έκανε 12 γεμίσματα, ξεκάθαρα υπερβολικός αριθμός. Έχει δε το χαρακτηριστικό ότι πολλές σέντρες του είναι χαμηλές και προς το πρώτο δοκάρι, κάτι που δεν είναι κακό, αφού μπορεί να εξελιχθούν σε επικίνδυνες. Μόνο που για να έχουν νόημα θα πρέπει να πηγαίνει κάποιος κυνηγός σε αυτό το χώρο, γιατί ο Ελ Κααμπί όταν δεν είναι στα καλά του, κι εδώ και καιρό δεν είναι στα καλύτερα του, έχει τοποθετήσεις στην περιοχή που είναι σαν να κρύβεται πίσω από τα στόπερ.

Μία φορά ο Μαροκινός βγήκε στο πρώτο δοκάρι κι άλλη μία ο Ζέλσον, σε τέτοιες σέντρες του Κοστίνια, αλλά πρέπει να παραδεχθούμε εδώ και την πολύ καλή δουλειά που έκαναν οι αμυντικοί του Αστέρα, διαβασμένοι καλά από τον Παντελίδη. Γενικά ο Πορτογάλος δεξιός μπακ βοηθάει μπροστά με τις πλαγιοκοπήσεις του, ειδικά όταν είναι πιο στοχευμένες, όπως κάποια γυρίσματα που κάνει χαμηλά προς το πέναλτι, με τον έξω αριστερά να συγκλίνει, όπως έκανε ο Βέλντε σε μία φάση, σουτάροντας, όμως πάνω σε ένα αμυνόμενο από τους πολλούς που ήταν μονίμως μπροστά από την αντίπαλη εστία.

Και για το τέλος ένα ιμότζι

@elonmusk @elonmusk pic.twitter.com/qHu1rHgLMk

— ● (@24hrsv1) February 11, 2025