ΑΕΚ: Ίδιες (διαιτητικές) φάσεις, άλλες απόψεις και αποφάσεις!

Όντως τελικά ήταν -αν μη τι άλλο- διασκεδαστικό να ...αράξεις και να παρακολουθήσεις την αναμέτρηση ρεβάνς του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό στο Φάληρο, για την ημιτελική φάση του Κυπέλλου, ειδικά από τη στιγμή που η ΑΕΚ βρίσκεται ήδη εκεί και περιμένει έναν εκ των δυο διαχρονικών και βασικών ανταγωνιστών της. Σε ότι αφορά στην ποιότητα του αγώνα, τη διάθεση και τη δημιουργία των δυο ομάδων, αλλά και την παραγωγή φάσεων, σίγουρα δεν προκλήθηκε εντυπωσιασμός. Ωστόσο σε τέτοια ματς στο ελληνικό ποδόσφαιρο και ενώ παίζεται μια πρόκριση δύσκολα θα βρει κανείς παιχνίδια όπου θα βγει κερδισμένο το άθλημα, με τη διαφορά ότι δεν ήταν κακό, μη παραγωγικό ήταν, για να είμαι δίκαιος. Κοινώς δεν είδαμε δυο – τρία γκολ, από τρία – τέσσερα τετ α τετ, ή πέντε με έξι μεγάλες στιγμές στην εκάστοτε εστία των δυο ομάδων. Επαναλαμβάνω αναμενόμενα και απόλυτα λογικά και δικαιολογημένα από τη στιγμή που το πρώτο ματς ήταν στο 1-1 και δεδομένα θα υπήρχε σκοπιμότητα στο χορτάρι.

Προτού συνεχίσω να ξεκαθαρίσω σε τούτο το σημείο, όσο είναι νωρίς κοινώς γιατί δεδομένα και σκόπιμα θα επιδιώξουν οι ...εχθροί να βιάσουν το κείμενό μου και όσα αναφέρω σε αυτό με αφορμή συγκεκριμένες φάσεις, ότι η προσωπική μου άποψη είναι πως προκρίθηκε η ομάδα που το άξιζε περισσότερο: ο Ολυμπιακός. Αυτό μου έβγαλε σα συμπέρασμα ότι είδα στο χορτάρι και στα δυο ματς συνολικά, διότι πρόκειται για διπλά παιχνίδια και όχι για ένα κι έξω, οπότε πρέπει να κρίνουμε συνολικά: δεν ήταν αντίστοιχη η κυριαρχία του στα δυο ματς συνολικά όπως της ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ, όπου στης Φιλαδέλφειας τα μέρη η Ένωση έπρεπε να ρίξει μίνιμουμ τετράμπαλο, αλλά ήταν ανώτερος και ειδικά στην έδρα του έδειξε ότι το ήθελε πολύ περισσότερο. Ή έστω εγώ αυτό εισέπραξα... Ίσως είναι και ένα χαρακτηριστικό του Παναθηναϊκού του Βιτόρια στα ντέρμπι αφού δεν τον έχω δεν ανώτερο σε κανένα από αυτά που 'χει δώσει με τον συγκεκριμένο προπονητή, ωστόσο είναι και πολύ νωρίς για τον άνθρωπο, τα πρώτα του μόλις έπαιξε...

Πάμε τώρα και στην ουσία, να γράψουμε – συζητήσουμε για τις στιγμές που δικαιολογημένα με όσα έχουμε ζήσει, διαβάσει και ακούσει φέτος, προκαλούν οργή στις τάξεις των φίλων της ΑΕΚ και όχι μόνο, όλων των απλών ποδοσφαιρόφιλων, οι οποίοι αντιλαμβάνονται ότι ο Λανουά, οι αντίπαλοι της Ένωσης (και δη Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ οι σύμμαχοι) και φυσικά τα ελεγχόμενα ΜΜΕ τους (δεν είναι και λίγα), έχουν επιχειρήσει να βιάσουν τη λογική πολλάκις. Ξεκαθαρίσαμε ότι ο Ολυμπιακός άξιζε και πήρε την πρόκριση, ωστόσο είδαμε ίδιες διαιτητικές φάσεις, με παιχνίδια του Δικέφαλου όπου η ομάδα δέχτηκε επίθεση για γκολ που σημείωσε, ή διαμαρτύρεται για πέναλτι μαρς που δεν πήρε, αλλά διαπιστώσαμε ότι παρά το γεγονός ότι ήταν -όπως αναφέρω παραπάνω- ακριβώς ίδιες (διαιτητικές) φάσεις, είχαμε άλλες απόψεις και το σημαντικότερο αποφάσεις: όπως για παράδειγμα στο πέναλτι που κέρδισε -ΔΙΚΑΙΩΣ- ο Ολυμπιακός με πρωταγωνιστές τον Μπιανκόν και τον Βαγιαννίδη!

Τι είδαμε στη συγκεκριμένη φάση όπου ήταν στο 90' με τους δυο παραπάνω πρωταγωνιστές; Τον αμυντικό του Ολυμπιακού να προλαβαίνει και να τσιμπάει (δίχως παράβαση) την μπάλα και τον διεθνή μπακ του Παναθηναϊκού να σουτάρει το ...πόδι του αντιπάλου του στην προσπάθειά του να διώξει την μπάλα που μόλις έχει τσιμπήσει έξυπνα ο Μπιανκόν! Προφανώς και παράβαση μέσω VAR και πέναλτ, διότι δεν είναι εύκολη φάση για τον διαιτητή της αναμέτρησης, αντίθετα είναι δύσκολη! Ακριβώς κοινώς η ίδια φάση με την παράβαση του Μπάμπα πάνω στον Λιβάι Γκαρσία στο ματς πρωταθλήματος ΑΕΚ – ΠΑΟΚ στην Νέα Φιλαδέλφεια, όπου στερήθηκε η Ένωση πέναλτι μαρς για να πάρει το πέναλτι. Τότε έλεγαν: άλλα ντ' άλλα της Παρασκευής το γάλα για την ίδια ακριβώς φάση και φυσικά μόνο που δεν επιχείρησαν στην προσπάθειά τους να βιάσουν την πραγματικότητα, να το παρουσιάσουν ως φάουλ υπέρ του ΠΑΟΚ. Για τέτοια αθλιότητα και γελοιότητα μιλάμε (για να δούμε τι θα μας πει και ο Λανουά έτσι για το γέλιο)...

Έπειτα είχαμε τη στιγμή στην οποία ο Παναθηναϊκός αξιώνει πέναλτι από τον Ρέτσο πάνω στον Πελίστρι (ο Έλληνας αμυντικός παίζει με χέρια, πάει και γκρεμίζει αντιπάλους και δίχως πρόθεση να παίξει μπάλα όπως τον Ζίνι στην Λιβαδειά γιατί έχει πάρει προφανώς το μήνυμα ότι δεν θα δοθεί η όποια παράβαση) όπου για μένα υπάρχει η βλακεία του αμυνόμενου αλλά δεν δικαιολογεί με το πνεύμα του ποδοσφαίρου να δίνονται αυτές οι επαφές παράβαση! Ωστόσο θυμάστε τι έγινε με την αντίστοιχη φάση του Μήτογλου στον αγώνα με τον Λεβαδειακό και την ισοφάριση του σκορ σε 1-1 για φάουλ στον Κάσσο που δεν είχε καν οπτική επαφή με την μπάλα; Βγήκε ο Λανουά και ούρλιαξε ότι έπρεπε να παρέμβει ο VAR για να δοθεί φάουλ σε βάρος του παίκτη της ΑΕΚ (εννοείται πως παρέλειψαν τη φάση του Πιερό το πέναλτι μαρς στο ίδιο ματς όπου η Ένωση θα έπαιρνε τελικά το τρίποντο). Εννοείται από κοντά και ο mediaκος στρατός, τα ελεγχόμενα Μέσα, από τα συνεταιράκια, για την ίδια φάση. Τώρα; Πού εξαφανίστηκαν; Γιατί δεν λένε – γράφουν: πεναλτάρα στον Πελίστρι από τον Ρέτσο που βάζει και τα δυο χέρια και τον σπρώχνει χωρίς καμία διάθεση να ασχοληθεί και να παίξει την μπάλα;

Προφανώς και ρητορικό το παραπάνω ερώτημα... Όπως και να 'χει εκτιμώ ότι πλέον όλοι έχουν εμπεδώσει τι και γιατί συμβαίνει όλο αυτό και ποιος ο σκοπός!

Υγ: Αλήθεια τον Εαυγγέλου; Έναν κάκιστο VAR και διαιτητή στο ματς της ΑΕΚ με τον Πανσερραϊκό και μετά τέτοια διαιτησία εχθρική στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ μπας και γίνει η δουλίτσα από τον Τσβάιερ και μείνει ζωντανός στο κόλπο ο συνέταιρος και φυσικά τεθεί εκτός η ομάδα του Αλμέιδα: θα μου πει κανείς και με το δίκιο του αν δεν τον βάλουν τώρα στο κεκλεισμένων, πότε θα τον ορίσουν ρε Τσακ, άντε να δούμε και με τον Ατρόμητο ποιον θα μας στείλουν... Σα να μην έφτανε μόνο ο Ευαγγέλου, τσουπ πάρε και έναν Τζήλο στο VAR με βοηθό του τον Πουλικίδη, να είμαστε αυτό που λέμε δυνατή διαιτητική ομάδα...