Ο σχεδιασμός του Ολυμπιακού και οι πωλήσεις…

Ο Πέδρο Μαρτίνς είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή ότι το μεγαλύτερο ζήτημα στο ρόστερ του Ολυμπιακού ήταν αυτό στο δεξί άκρο της άμυνας. Μάλιστα ήταν τόσο απόλυτος που ήταν αδιαπραγμάτευτη η στάση του, ότι η ομάδα θα πρέπει να πάρει άμεσα, πριν την έναρξη της προετοιμασίας, δύο δεξιά μπακ και έβαλε στη λίστα με τους υπό παραχώρηση παίκτες και τον Λαλά και τον Βρουσάι και ενδεχομένως και τον Ανδρούτσο, ο οποίος ίσως να μείνει στο ρόστερ, αλλά ως κεντρικός χαφ.

Συνεπώς όλο το βάρος έπεφτε εκεί, διότι ο Μαρτίνς είχε εξηγήσει ότι σε αρκετές θέσεις θέλει ενίσχυση, αλλά σε αυτή στα δεξιά της άμυνας δεν έχει καν παίκτες. Ο Ολυμπιακός λοιπόν προσπαθεί να κλείσει (πρέπει να περιμένουμε ακόμη) τον Βρσάλικο και έκλεισε και τον Αβιλα, καλύπτοντας το βασικό «θέλω» του προπονητή, αν όλα πάνε καλά για τους πρωταθλητές και με τον διεθνή Κροάτη αμυντικό.

Η επόμενη δύσκολη απόφαση του προπονητή ήταν ο Φορτούνης. Ο Μαρτίνς παρά το γεγονός ότι ήξερε ότι ο Ελληνας μεσοεπιθετικός είναι αγαπητός στους οπαδούς της ομάδας ζήτησε την παραχώρησή του. Ο λόγος. Δεν τον υπολογίζει για βασικό και ο Φορτούνης δεν είναι ικανοποιημένος με το ρόλο του αναπληρωματικού, συνεπώς η συνεργασία τους θα ήταν όλο και δυσκολότερη.

Ο Μαρτίνς «χρεώνει» καλώς ή κακώς στον Φορτούνη, ότι δεν μετέχει στο πρέσινγκ και ότι δεν ταιριάζει στο μοντέρνο ποδόσφαιρο, αλλά σε ένα ποδόσφαιρο άλλης εποχής. Σημαίνει αυτό ότι δεν θέλει «δεκάρι» στην ομάδα;

Όχι όπως αποδεικνύεται από τον μεταγραφικό σχεδιασμό. Θέλει δεκάρι, αλλά άλλου τύπου. Οι παραλλαγές στον τρόπο παιχνιδιού του Ολυμπιακού τη νέα σεζόν θα οφείλονται σε μεγάλο βαθμό σε αυτή τη θέση του «10». Εκεί ο Μαρτίνς θέλει να έχει διαφορετικού τύπου παίκτες. Θέλει να έχει έναν παίκτη σαν τον Καμαρά του Αρη (η μεταγραφή του εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά πιθανή), ο οποίος επί της ουσίας δεν θα παίζει ως δέκα, αλλά ως δεύτερος φόρ δίπλα στον Ελ Αραμπί.

Θέλει να έχει έναν παίκτη σαν τον Αγκιμπού Καμαρά, ο οποίος δεν θα παίζει ως δέκα, αλλά ούτε ως δεύτερος φορ, αλλά ως παίκτης που από αυτόν θα ξεκινά η μεγάλη πίεση στα αντίπαλα στόπερ. Και θέλει να έχει και ένα «10» που να είναι δέκα, όπως ο Σκάρπα, αλλά να συμμετέχει απολύτως ενεργά στην ανασταλτική λειτουργία της ομάδας και να πιέζει ψηλά. Με λίγα λόγια, άλλοτε θέλει να παίζει 4-4-2 (με τον Καμαρά του Αρη π.χ. δίπλα στον Ελ Αραμπί) και άλλοτε 4-2-3-1, είτε με τον δικό του Καμαρά, είτε με τον όποιον παίκτη τύπου Σκάρπα.

Παρεμπιπτόντως η περίπτωση του Βραζιλιάνου δεν είναι καθόλου εύκολη και καθόλου τόσο σίγουρη όσο παρουσιάζεται από τον Τύπο. Η Παλμέιρας δεν θέλει να τον παραχωρήσει και δεν είναι θέμα οικονομικό. Ξέρει ότι από έναν παίκτη που σε έξι μήνες μένει ελεύθερος δεν μπορεί να πάρει σοβαρά λεφτά και για αυτό δεν θέλει να τον δώσει. Δεν είναι θέμα χρημάτων.

Ακόμη κι’ αν ο Ολυμπιακός ανεβάσει την προσφορά του, από τα 500 χιλιάρικα, στο 1 εκατ. ή στο 1,5 εκατ ευρώ, πάλι δύσκολο θα είναι. Η Παλμέιρας θέλει να πάρει το πρωτάθλημα που είναι σε εξέλιξη και δεν θέλει να δώσει έναν από τους δύο τρεις καλύτερους παίκτες της, ακόμη κι’ αν ξέρει ότι θα τον χάσει ως ελεύθερο σε έξι μήνες, χωρίς να πάρει ευρώ. Πολύ απλά γιατί ξέρει ότι με 1 και με 1,5 εκατ. ευρώ δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει.

Είναι σαν να εμφανιζόταν κάποιος τον περασμένο Γενάρη στον Ολυμπιακό και να έλεγε σου δίνω 1 εκατ. για να πάρω τον Ελ Αραμπί που σε έξι μήνες μένει ελεύθερος. Ο Ολυμπιακός θα έλεγε «όχι». Και δεν θα το έλεγε γιατί το 1 εκατ. ευρώ θα ήταν λίγα χρήματα για παίκτη που το συμβόλαιό του θα έληγε σε έξι μήνες, αλλά γιατί με 1 εκατ. ευρώ δεν θα άλλαζε ούτε η οικονομία του, ούτε θα μπορούσε να βρει Ελ Αραμπί. Είναι απλό, θα προτιμούσε να τον χάσει το καλοκαίρι ως ελεύθερο παρά να τον πουλήσει στο μέσο της σεζόν για 1 εκατ. ευρώ.

Παρεμπιπτόντως ο Ολυμπιακός έχει και δεύτερο δεκάρι με το οποίο συζητά. Και μάλιστα είναι πιο γνωστός στο ελληνικό κοινό, πολύ πιο γνωστός. Αλλά είναι και πολύ πιο ακριβή περίπτωση και εξίσου δύσκολη με τον Σκάρπα.

Η επόμενη κίνηση θα είναι ο Ζινκερνάγκελ. Ο Δανός εξτρέμ της Γουότφορντ είναι πιο κοντά στο να αποκτηθεί από τον Σκάρπα και είναι ένας κανονικός εξτρέμ. Είμαι πάντα φαν των ποδοσφαιριστών που προέρχονται από την Δανία, διότι τους θεωρώ σπουδαίους επαγγελματίες.

Είναι ένα τίμιο εξτρέμ με καλή τεχνική κατάρτιση, τακτικά σωστός, ένας παίκτης που περιμένεις να παίξει για 7 και παίζει 7,5. Μία safe επιλογή που δεν πρόκειται σε δύο χρόνια ο Ολυμπιακός να τον πουλήσει για 15 και 20 εκατ, ευρώ, όπως συνέβη για παράδειγμα με τον Ποντένσε, αλλά που δεδομένα θα κάνει πολύ καλύτερα την δουλειά από τον Ονιεκούρου, ή τον Ροντρίγκες ή τον Λόπες και ο οποίος θα κάτσει και στον πάγκο αν χρειαστεί. Το επόμενο εξτρέμ ο Ολυμπιακός θα το πάρει αργότερα και ανάλογα με τις πωλήσεις που θα έχει κάνει και το αν θα συνεχίζει την πορεία του προς το Τσάμπιονς Λιγκ, θα εξαρτηθεί και αν θα είναι από το πάνω ράφι.

Ο Ολυμπιακός είναι επίσης πιθανό να αποκτήσει ακόμη στόπερ, κεντρικό χαφ, σέντερ φορ και αριστερό μπακ, εκτός από ένα ακόμη εξτρέμ. Για στόπερ θα περιμένει τις πωλήσεις των Σεμέδο και Σισέ και εφόσον γίνουν τότε θα κινηθεί για απόκτηση κεντρικού αμυντικού που θα λογίζεται για βασικός. Κεντρικό χαφ επίσης θα πάρει για βασικό, εφόσον υπάρξει η πώληση του Μαντί Καμαρά και φυσικά θα πάρει και σέντερ φορ αν δοθεί ο Χασάν ή ο Τικίνιο. Αν και εδώ υπάρχει ένα μικρό ερωτηματικό για τον Αλιγιαγκιτς.

Ο μικρός που αποκτήθηκε θεωρείται από τους ιθύνοντες του Ολυμπιακού πολύ σπουδαίο ταλέντο, ήρθε για την δεύτερη ομάδα, αλλά με προσδοκίες ενδεχομένως να παίξει και αμέσως στην πρώτη όπως συνέβη πέρυσι με τον Αγκιμπού Καμαρά. Ο Μαρτίνς θα τον δει στην προετοιμασία και θα αποφασίσει αν είναι αμέσως για την πρώτη ομάδα ή θα πρέπει να παίξει ένα χρόνο στον Ολυμπιακό Β.

Οσο για το αριστερό μπακ θα κριθεί μετά το πρώτο στάδιο της προετοιμασίας. Εκεί θα τσεκάρουν τον Κούτρη που επέστρεψε, τον νεαρό Κίτσο, αλλά και τον Αβιλα, ο οποίος παίζει και αριστερά κι’ αν ο Μαρτίνς δεν μείνει ικανοποιημένος θα αποκτηθεί και αριστερός μπακ. Τέλος παραμένει ανοικτό το ενδεχόμενο να αποκτηθεί και αναπληρωματικός τερματοφύλακας στη θέση του Κρίστινσον, ο οποίος έχει πέσει πλέον τρίτος στην ιεραρχία πίσω από τον Τζολάκη.

Και όλα αυτά χωρίς να αποκλείεται κάποια ακόμη έκπληξη, ή κάποια πώληση που σήμερα δεν μοιάζει πιθανή (Μασούρας, Μπουχαλάκης, Κούντε). Συνεπώς έχει πολύ δρόμο το καλοκαίρι του Ολυμπιακού και αυτό που είναι σε εξέλιξη τώρα (Βρσάλικο, Αβιλα, Αλίγιαγκιτς, Σκάρπα, Ζινκερνάγκελ) είναι απλώς η πρώτη δόση των μεταγραφών…