Άρης: Άλλο πρόβλημα στο γκολ κι άλλο λείπει σέντερ φορ

Στην αναμέτρηση με τη Λαμία για το Κύπελλο , πέρα από τα δυο χαμένα πέναλτι, ο Άρης δημιούργησε σε τέσσερεις φάσεις τις προϋποθέσεις για να πετύχει γκολ. Μετά από σωστή κυκλοφορία της μπάλας παίκτες βρέθηκαν σε πλεονεκτικότατες θέσεις , σε θέσεις βολής , αλλά αστόχησαν. Κλασικές ευκαιρίες πετάχθηκαν στα σκουπίδια.

Στο ματς με τον με τον Παναιτωλικό είχαμε επανάληψη του σκηνικού. Και αν με τη Λαμία υπάρχει η δικαιολογία ότι το πολυπόθητο γκολ που αναζητούσε για την πρόκριση η ομάδα και δεν ερχόταν βάρυνε τα σώματα και τα μυαλά των παικτών, στο Αγρίνιο οι τρεις σημαντικές ευκαιρίες σπαταλήθηκαν όταν η ομάδα βρισκόταν ήδη μπροστά στο σκορ! Στο ντέρμπι με την ΑΕΚ καταγράφηκαν ανάλογες περιπτώσεις κατασπατάλησης σημαντικών ευκαιριών , στις οποίες οι πρωταγωνιστές λειτούργησαν με τρόπο σπασμωδικό.

Στις πρώτες στιγμές της αναμέτρησης και συγκεκριμένα στο 6ο λεπτό ο Μαντσίνι υποδέχεται την μπάλα λίγο έξω από την μικρή περιοχή και πλάγια πίσω από τις πλάτες των αμυντικών της Ένωσης. Έχει βάλει το κορμί του στραβά , αλλά όταν γίνεται κάτοχος της μπάλας παραμένει αμαρκάριστος , έχει όλο τον χρόνο να γυρίσει το σώμα του να κοντρολάρει την μπάλα σωστά και να σκεφτεί τον τρόπο που θα τελειώσει την φάση. Αντ ‘αυτού πανικοβάλλεται και επιχειρεί ένα ...αεροπλανικό κόλπο χωρίς αποτέλεσμα. Λίγα λεπτά αργότερα σειρά έχει η πάρε βάλε πάσα στον Εντιαγέ ο οποίος βρίσκεται αμαρκάριστος στο ημικύκλιο της μεγάλης περιοχής. Οι αργοί κεντρικοί αμυντικοί της Ένωσης του έχουν δώσει και χώρο και χρόνο. Χώρο για να πατήσει μεγάλη περιοχή και χρόνο να σκεφτεί την καλύτερη επιλογή για να σκοράρει. Τίποτα από όλα αυτά! Ο Σενεγαλέζος μέσος αντιδρά σαν να θέλει να ξεφορτωθεί την μπάλα και επιχειρεί ένα χλιαρό σουτ που εξουδετερώνει με απόλυτη άνεση ο γκολκίπερ της ΑΕΚ! Η χειρότερη επιλογή έχοντας μπροστά σου την αντίπαλη εστία πιάτο!

Στο δεύτερο μισό και ενώ η Ένωση έχει περάσει μπροστά με άτακτο τρόπο για να ισοφαρίσει ο Άρης επιχειρεί να βγει στην αντεπίθεση. Το ρολόι σημαδεύει το 82ο λεπτό της αναμέτρησης. Η ομάδα του Μάντζιου έχει καταφέρει μέχρι εκείνο το σημείο να απορροφήσει όλη την πίεση του αντιπάλου. Ο Άρης εκδηλώνει την επίθεση σε ανοιχτό γήπεδο με τρεις παίκτες. Τρεις και οι αντίπαλοι στην προσπάθεια αναχαίτισης. Την μπάλα κουβαλά ο Εντιαγέ , φτάνει μέχρι τα όρια της αντίπαλης περιοχής έχοντας τρεις επιλογές στη διάθεση του. Να πασάρει δεξιά ή αριστερά σε ελεύθερους συμπαίκτες του , που βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση ή να σημαδέψει σωστά έχοντας μπροστά του ανοιχτή την αντίπαλη εστία.

Τίποτα από όλα αυτά όμως δεν συμβαίνει. Ο μέσος του Άρης επιχειρεί ένα σουτ πάνω στον Τσιντώντα χάνοντας μοναδική ευκαιρία να κλειδώσει το ματς. Ένα δεύτερο γκολ την δεδομένη στιγμή θα σήμαινε τίτλοι τέλους. Γενικότερα ο Σενεγαλέζος θα πρέπει να γίνει πιο “σκληρός” στο παιχνίδι του πιο “κακός” στις διεκδικήσεις της μπάλας και στα τελειώματα.

Λίγα λεπτά αργότερα ο Άρης δέχεται την ισοφάριση με το αριστουργηματικό γκολ του Αραούχο σε μια αναμέτρηση που θα μπορούσε να την είχε τελειώσει με ότι έχει προηγηθεί. Γιατί η κλασική ευκαιρία του δεύτερου μέρους ανήκει στον Άρη. Πάλι καλά που την κατάλληλη στιγμή και στο κατάλληλο σημείο βρέθηκε ο Σάκιτς και πέτυχε ένα εκπληκτικό γκολ. Κι αυτό γιατί είχε καθαρό μυαλό και μπόλικη αυτοπεποίθηση στα πόδια του.

Αντίθετα με όλα αυτά και ανεξάρτητα με την κατάληξη που δεν ήταν η ευτυχής στο πρώτο μέρος ο Άρης έχει άλλες δυο σημαντικές στιγμές με τους πρωταγωνιστές να εκδηλώνουν τις επιθέσεις με σωστό τρόπο. Αναφέρομαι στο πολύ ωραίο σουτ του Σάσα το οποίο εξουδετερώνει με εκπληκτική απόκρουση ο Τσιντώντας και στη βολίδα του Ματίγια, ένα λεπτό πριν ο Άρης προηγηθεί στο σκορ, όπου και πάλι ο γκολκίπερ της Ένωσης απαντά με σπουδαία επέμβαση.

Παίζουν και οι αντίπαλοι στο ποδόσφαιρο δεν παίζεις μόνος! Έχοντας πλέον φτάσει στα ¾ της κανονικής περιόδου εύκολα διαπιστώνεις ότι το πρόβλημα του Άρη δεν είναι ΜΟΝΟ ότι λείπει ο παίκτης που θα σημειώσει το εύκολο γκολ. Ναι αυτό σίγουρα απουσιάζει, όπως απουσίαζε και πέρσι για να λέμε τα πράματα όπως είναι. Αυτό που απουσιάζει φέτος , ανεξάρτητα από τον παίκτη γκολ , είναι η επιμέλεια των παικτών πρωταγωνιστών της ομάδας να τελειώσουν με επιτυχία τις φάσεις, παρόλο που οι φάσεις εκδηλώνονται με διαφορετικό τρόπο από τον περσινό. Έχει και αυτό σίγουρα την σημασία του. Η τακτική, η φιλοσοφία , ο τρόπος που δημιουργείς.

Όμως πέρσι ο Άρης με το ίδιο πρόβλημα στην θέση του καθαρόαιμου σέντερ φορ είχε να επιδείξει περισσότερους σκόρερ, περισσότερο πλουραλισμό από ότι φέτος. Αυτό κάτι λέει και σίγουρα έχει να κάνει και με το ντεφορμάρισμα πολλών εκ των περσινών πρωταγωνιστών , ένα ντεφορμάρισμα που ο Άρης πλήρωσε και ως ένα βαθμό πληρώνει ακόμα. Το σκοράρισμα δεν είναι αποκλειστική ευθύνη ενός παίκτη. Ο Καμαρά για τον οποίο έχει γίνει πολύ λόγος, μπορεί να μην τον διακρίνει η άνεση στην επίτευξη τερμάτων γιατί είναι περισσότερο περιφερειακός επιθετικός , παρά παίκτης περιοχής , αλλά ωστόσο και τους χώρους δημιούργησε αλλά και τις προϋποθέσεις από δικές του πάσες και εμπνεύσεις για να σκοράρουν άλλοι. Μόνο που οι άλλοι απουσίαζαν!

Ακόμα και αν προσθέσει σέντερ φορ περιοχής ο Άρης στο ρόστερ του , επειδή αυτός αποκλείεται να είναι επιπέδου Λεβαντόφσκι , την μισή φάση να την κάνει γκολ , το πρόβλημα του γκολ και να περιοριστεί δεν πρόκειται να εκλείψει χωρίς την συνδρομή των υπολοίπων πρωταγωνιστών! Όσοι περισσότεροι μπουν στην εξίσωση γκολ τόσο πιο αποτελεσματική θα φανεί η ομάδα. Άρα σίγουρα είναι και θέμα τακτικής.