Το σερί του Ραζβάν… και οι άλλοι

Το σερί του Ραζβάν… και οι άλλοι

Σταύρος Σουντουλίδης Σταύρος Σουντουλίδης
Το σερί του Ραζβάν… και οι άλλοι

bet365

Λίγες ώρες πριν από την πρεμιέρα ο Σταύρος Σουντουλίδης γράφει για το νέο ΠΑΟΚ. Την δυναμική του προπονητή του και τη σχέση του με τους παίκτες που μπορεί να οδηγήσει τους Κυπελλούχους Ελλάδας σε κάτι πολύ μεγάλο.

Από τις 29 Ιουνίου και την πρώτη προπόνηση στο αθλητικό κέντρο της Νέας Μεσημβρίας ήταν σ’ όλους γνωστό ότι με την επιστροφή του ο Ραζβάν Λουτσέσκου θα επιδίωκε ένα πράγμα: ο ΠΑΟΚ της σεζόν 2021-22 να φέρει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του

Δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία για τον ηγετικό ρόλο του προπονητή, αρκετοί είναι εκείνοι που τον θεωρούν ως τον απόλυτο σταρ της ομάδας, προσωπικά, είμαι σίγουρος και βάζω το χέρι μου στη φωτιά για ένα πράγμα. Όχι, ότι ο ΠΑΟΚ θα κατακτήσει το πρωτάθλημα ή θα κάνει τρελή πορεία στην Ευρώπη. Ότι, με τον τρόπο του, ο Ρουμάνος δημιουργεί ξανά ένα περιβάλλον στο οποίο οι ποδοσφαιριστές απολαμβάνουν αυτό που κάνουν προτού, καν, μπουν να παίξουν. Αυτό, δηλαδή, που έλειπε τα δύο χρόνια μετά την κατάκτηση του νταμπλ. Η πίστη. Ο Ραζβάν στα 52 του, με ένα Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας, δυο νταμπλ σε Ελλάδα και Σαουδική Αραβία φορτωμένα στην πλάτη του, ξέρει πως πρέπει να παίξει και που να ποντάρει.

Δυνατή νοοτροπία.

Κυριαρχία.

Εμπιστοσύνη στους εαυτούς σας.

Πίστη στη δουλειά μας.

Αφοσίωση στο γκρουπ.

Κάποιες από τις λέξεις που ήταν γραμμένες στον πίνακα των «ασπρόμαυρων» αποδυτηρίων το απόγευμα της 29ης Ιουνίου όταν και ο «Στρατηγός» πέρασε εκ νέου το κατώφλι του αθλητικού κέντρου στη Νέα Μεσημβρία. Οι «παλιοί» ήξεραν. Οι «νέοι» (θα) έμαθαν.

Παίκτες-θεσμοί στην «ασπρόμαυρη» κοινωνία, ένας κι ένας, όπως ο Βιεϊρίνια, ο Βαρέλα, ο Κρέσπο, ο Ζίβκοβιτς, ο Σβαμπ, ο Καγκάβα, τους είδα με τα μάτια μου στην Ολλανδία να συμπεριφέρονται σαν ψαρωμένα μαθητούδια στην τάξη. Ο,τι πει ο κύριος! Ο Ραζβάν δουλεύει πολύ, επάνω στην ανθρώπινη σχέση. Όπως κάνει και ο Πεπ στις ομάδες του. Εξάλλου είναι ξεκάθαρο πως η ηλικία δεν ενδιαφέρει καθόλου τον Ρουμάνο, το λέει και το ξαναλέει κάθε φορά που η κουβέντα «ανάβει» αναφορικά με το... γηρασμένο ρόστερ.

Προσωπικότητα σκληρή σαν μέταλλο

Η επαναφόρτιση, ήδη, επετεύχθη. Αν δεν ήξερες τι έκαναν πέρυσι, κατακτώντας το τέταρτο κύπελλο τα πέντε τελευταία χρόνια, τερματίζοντας στη 2η θέση, και τους έβλεπες τώρα, θα νόμιζες ότι είναι ομάδα που για χρόνια δεν έχει καταφέρει κάτι και σκοτώνουν, τη μάνα τους και τον πατέρα τους μαζί, για να το καταφέρουν. Η όρεξη, η πείνα, το κίνητρο, το πάθος, ανανεώθηκαν επιτυχώς. ‘Η ότι, ανεξάρτητα απ’ τον ρυθμό αφομοίωσης των καινών δαιμονίων, εμφανώς βγαίνει η επιθυμία, η θετική στάση, να πειθαρχήσουν σ’ αυτά. Η διάθεση, να τα μάθουν.

Η προσωπικότητα του ΠΑΟΚ αρχίζει να γίνεται και πάλι σκληρή σαν μέταλλο. Η προσωπικότητα της ομάδας τα δύο προηγούμενα χρόνια έμοιαζε να είναι μαλακή σαν βούτυρο. Ελιωνε, στη ζέστη. Τουλάχιστον αυτό άκουσα να λέει και να ξαναλέει ο Λουτσέσκου στο διάστημα της προετοιμασίας. Εκεί κατάλαβα που το’ πάει ή ήθελε να το πάει, γιατί δεν έχει να κάνει με το πόση μπάλα ξέρεις. Αν είναι πετυχημένες οι μεταγραφές. Αν υπάρχουν τραυματισμοί ή απουσίες. Εχει να κάνει με κάτι που βιώνεται αλλά δύσκολα περιγράφεται. Πώς το κάθε άτομο παίρνει, πολύ περισσότερο ένας ποδοσφαιριστής, για καλό ή για κακό, απ’ την προσωπικότητα του συνόλου.

Η κρυφή γοητεία, άλλωστε, τέτοιων καταστάσεων-transition είναι ότι σ’ αυτές δεν υπάρχουν οι fast-track διαδικασίες. Αφήνεις τις υποθέσεις, τους δίνεις τον χρόνο, να ωριμάσουν. Καμιά φορά βέβαια, στον υψηλό πρωταθλητισμό, οι επαναστάσεις καταπνίγονται, και δεν ανθίζουν ποτέ, λόγω του αποτελέσματος. Αλλά ο ΠΑΟΚ, ευτυχώς, δεν είχε άμεσο πρόβλημα από το αποτέλεσμα. Το πήρε. Πέτυχε τον πρώτο στόχο. Συνεχίζει στην Ευρώπη όταν οι άλλοι σταμάτησαν από νωρίς.

Το θέμα είναι το κατά πόσο θα μπορέσει να ανταποκριθεί αυτό το σύνολο μέσα στη χρονιά ή τουλάχιστον μέχρι να έρθουν οι πρώτες «ενισχύσεις» κατά τον Γενάρη μεριά, όταν θα αρχίσει εκ νέου η κουβέντα περί μεταγραφών στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης. Το πρώτο «crash test» είναι μπροστά του. Επτά αγώνες μέσα σε διάστημα τριών εβδομάδων. Οι τέσσερις μακριά από την πόλη του. Τι, μακριά; Από το νοτιότερο κομμάτι της Ευρώπης, το Γιβραλτάρ, στην Τρίπολη κι από εκεί στο Αγρίνιο. Όλο αυτό το «πήγαινε-έλα» μέσα σε διάστημα μιας εβδομάδας. Πέμπτη-Κυριακή-Τετάρτη.

Η αξία του σερί

Στις σεζόν που ανοίγουν Αύγουστο, αν και στην Ελλάδα είπαμε να το πάμε ως τα μέσα του Σεπτέμβρη, ως τον Οκτώβριο είναι το «ικανό και αναγκαίο» διάστημα για να έχουν στο μεταξύ χτιστεί τα όποια σερί.

Το… κοντέρ θα ξεκινήσει να «γράφει» από εκεί που σταμάτησε στις 5 Μαΐου του 2019. Δύο χρόνια, τέσσερις μήνες και μια εβδομάδα ή αν προτιμάτε 861 ημέρες μετά το τελευταίο παιχνίδι στα Γιάννινα -τι σύμπτωση κι αυτή…- ο Ραζβάν ετοιμάζεται να γράψει ένα νέο κύκλο αγώνων στην Ελλάδα από την άκρη του «ασπρόμαυρου» πάγκου.

Εκείνο το απόγευμα στους «Ζωσιμάδες» ο ΠΑΟΚ επικρατούσε με 2-0 του ΠΑΣ και σφράγιζε το πρώτο αήττητο (και δεύτερο στην Ελλάδα) πρωτάθλημα της ιστορίας του. Έκτοτε, ο Ρουμάνος δικαιολογημένα καμαρώνει και το αναφέρει, κάθε φορά που του δίνεται η ευκαιρία, ως ένα μεγάλο επίτευγμα που, αν μη τι άλλο, φέρει την υπογραφή του.

Και για τον Λουτσέσκου, που ξεκινάει με 36 ματς αήττητος (από την προηγούμενη παρουσία του) στο πρωτάθλημα, το σερί έχει μεγάλη αξία.

Μπες στο Fantasy του Gazzetta για το ελληνικό πρωτάθλημα, εντελώς δωρεάν. Φτιάξε την δική σου ομάδα, αγόρασε τους κατάλληλους παίκτες και κέρδισε μεγάλα δώρα. Κάνε τις μεταγραφές που πιστεύεις, δημιούργησε το δικό σου πρωτάθλημα και ταυτόχρονα μπορείς να συμμετέχεις στη συνολική βαθμολογία για τα έπαθλα. 

 

Στο Transfer Center του Gazzetta θα μάθεις για όλες τις μεταγραφές που έχουν γίνει το καλοκαίρι για να μην πιαστείς αδιάβαστος στο νέο Fantasy.

Σταύρος Σουντουλίδης
Σταύρος Σουντουλίδης

Στα 17 του έκανε τα πρώτα του βήματα, ανεβαίνοντας με «κοντό παντελονάκι» τα σκαλοπάτια του κτιρίου της «Μακεδονίας», επί της Μοναστηρίου, χαζεύοντας από απόσταση «ιερά τέρατα» της θεσσαλονικιώτικης δημοσιογραφίας. Ένας κλασικός «εφημεριδάς» ολκής, ο αείμνηστος Σταύρος Μπαλτίδης φρόντισε και του έδωσε τα κατάλληλα εφόδια στα πρώτα του βήματα, άλλωστε η εφημερίδα παραμένει η πρώτη και μοναδική αγάπη του.

Έχοντας περάσει από το σύνολο των εντύπων της Θεσσαλονίκης («Μακεδονία», «Αγγελιοφόρος», «Σπορ του Βορρά»), αποτέλεσε βασικό στέλεχος του περιοδικού «Φωνή των Σπορ», μιας πρωτοποριακής προσπάθειας για τα δεδομένα της Βόρειας Ελλάδας στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Το 1995 η τηλεόραση μπήκε στη ζωή του με το Star Channel, ακολούθησε η ΕΡΤ-3, βίωσε τη «μαγεία» του ραδιοφώνου (FM-100, Helexpo 105 FM, Flash 96.0) και αρκετά νωρίς, κάπου γύρω στο 2005, «κολύμπησε» στον ωκεανό του διαδικτύου, με τις πρώτες αμιγώς αθλητικές ιστοσελίδες, το «Sportnews.gr», πολύ πριν δηλαδή αποτελέσει μέλος της μεγάλης παρέας του Gazzetta.

Η ενασχόληση του με το ρεπορτάζ του ΠΑΟΚ τον οδήγησε να περάσει το κατώφλι της Τούμπας και να ζήσει «από μέσα», ως μέλος του Γραφείου Τύπου, την περίοδο της… επανάστασης του Ζαγοράκη.