Ιακουίντα: Όπλα, μαφία και... Παναθηναϊκός!

Από την κορυφή του κόσμου με την Ιταλία και το αξέχαστο χατ-τρικ απέναντι στον Παναθηναϊκό, μέχρι τη «σκιά» της μαφίας που, όπως λέει, τον ακολουθεί εδώ και χρόνια. Ο Βιντσέντσο Ιακουίντα ξετύλιξε το κουβάρι μιας ζωής γεμάτης έντονες αντιθέσεις, μιλώντας για τη δικαστική περιπέτεια της οικογένειάς του και τη σύνδεση του ονόματός του με τη «Ντράνγκετα», την οποία ο ίδιος απορρίπτει κατηγορηματικά. Παράλληλα, γύρισε τον χρόνο πίσω στις μεγάλες ποδοσφαιρικές βραδιές του, θυμούμενος μεταξύ άλλων τα τρία γκολ που είχε πετύχει με την Ουντινέζε απέναντι στους «Πράσινους» στο Champions League.

Ο Βιντσέντσο Ιακουίντα άνοιξε την καρδιά του στη «Gazzetta dello Sport», μιλώντας για τη μεγάλη μάχη που δίνει την τελευταία δεκαετία εξαιτίας της δικαστικής περιπέτειας της οικογένειάς του, αλλά και ξεφυλλίζοντας το άλμπουμ μιας καριέρας που τον οδήγησε μέχρι την κορυφή του κόσμου με την Εθνική Ιταλίας.

Ο παλαίμαχος επιθετικός δεν κρύβει την πικρία του για το γεγονός ότι το όνομά του συνδέεται πλέον περισσότερο με δικαστικές υποθέσεις παρά με όσα πέτυχε στα γήπεδα.

«Είναι πραγματικά λυπηρό. Έπαιξα 15 χρόνια στο υψηλότερο επίπεδο, πέτυχα χατ-τρικ στο Champions League και κατέκτησα ένα Παγκόσμιο Κύπελλο. Κι όμως, σήμερα το όνομά μου συνδέεται με τη Ndrangheta εξαιτίας μιας άδικης κατηγορίας. Μπήκαμε σε έναν κυκεώνα πολύ μεγαλύτερο από εμάς».

Ο πατέρας του, Τζουζέπε, βρίσκεται στη φυλακή από το 2015, έχοντας κατηγορηθεί για κομβικό ρόλο σε οργανώσεις της Ντράνγκετα στην Εμίλια-Ρομάνια. Ο Ιακουίντα επιμένει στην αθωότητά του και δηλώνει αποφασισμένος να συνεχίσει τη μάχη. «Φοβάμαι ότι θα καταλήξουν να τον σκοτώσουν μέσα στη φυλακή. Μας έχουν ρίξει απίστευτη λάσπη. Έχω εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη, αλλά είναι πολύ δύσκολο. Θα παλέψω για να αποδείξω την αθωότητά του. Είναι η μάχη της ζωής μου. Δεν έχουμε καμία σχέση με τη μαφία».

Ο ίδιος είχε επίσης καταδικαστεί, με αναστολή, για υπόθεση που αφορούσε δύο πιστόλια και 126 φυσίγγια που είχαν βρεθεί στην κατοχή του πατέρα του. «Ήταν μια απερισκεψία, αλλά αυτό δεν με κάνει εγκληματία. Τα όπλα ήταν νόμιμα δηλωμένα. Ο πατέρας μου τα πήρε χωρίς να δηλώσει τη μεταφορά τους. Ζω εδώ και δέκα χρόνια έναν εφιάλτη που μοιάζει να μην τελειώνει».

«Σε 30 δευτερόλεπτα πέρασαν από μπροστά μου 20 χρόνια θυσιών»

Όταν, όμως, η συζήτηση επιστρέφει στο ποδόσφαιρο, ο Ιακουίντα θυμάται πρώτα απ' όλα το Μουντιάλ του 2006 και την κατάκτηση του τροπαίου με την Ιταλία. «Η στιγμή που ο Καναβάρο σήκωσε το Κύπελλο δεν περιγράφεται. Ακόμη ανατριχιάζω. Μέσα σε 30 δευτερόλεπτα πέρασαν από μπροστά μου 20 χρόνια θυσιών».

Δεν ξεχνά φυσικά ούτε το γκολ του στην πρεμιέρα απέναντι στην Γκάνα. «Ο Κουφούρ έκανε λάθος στην επιστροφή της μπάλας, πετάχτηκα και έκανα το 2-0. Εγώ, που είχα ξεκινήσει από το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, είχα φτάσει να σκοράρω σε Μουντιάλ. Θυμάμαι τα δάκρυα του πατέρα μου μετά το παιχνίδι. Εκείνο το γκολ ανήκει και στον ίδιο και στη μητέρα μου». Για τον Ιακουίντα, το μεγάλο πλεονέκτημα εκείνης της Ιταλίας ήταν τα αποδυτήρια.

«Ήμασταν μια παρέα τρελών που ήξερε ότι μπορούσε να κυνηγήσει ένα όνειρο. Ο Πίρλο με τον Γκατούζο ήταν σαν τον σκύλο με τη γάτα, ενώ Ματεράτσι, Ντε Ρόσι και Τότι πείραζαν συνεχώς ο ένας τον άλλον. Πάνω απ' όλα, όμως, υπήρχε ταπεινότητα».

Το μπρα-ντε-φερ με τον Σπαλέτι

Ιδιαίτερη θέση στις αναμνήσεις του έχει ο Λουτσιάνο Σπαλέτι, με τον οποίο συνεργάστηκε στην Ουντινέζε. «Τι χρόνια ήταν εκείνα στο Ούντινε! Παίζαμε εκπληκτικό ποδόσφαιρο. Ο Λουτσιάνο ήταν δέκα χρόνια μπροστά από όλους». Ο Ιακουίντα αποκάλυψε μάλιστα ένα απίθανο περιστατικό από τα αποδυτήρια.

«Ήμουν ο πρωταθλητής στο μπρα-ντε-φερ, τους κέρδιζα όλους. Μια μέρα εμφανίστηκε ο Σπαλέτι και με προκάλεσε. Παραλίγο να μου σπάσει το χέρι! Τρία δευτερόλεπτα χρειάστηκε. Μετά μου είπε: “Έτσι, για να σταματήσεις να κάνεις τον χαζό”. Αυτός είναι ο Σπαλέτι. Στο γήπεδο είναι σφυρί, αλλά έξω από αυτό ξέρει πώς να δημιουργεί ομάδα». Και όταν η κουβέντα επέστρεψε στην Ουντινέζε, οι αναμνήσεις ήταν διαφορετικές. «Με τον Σπαλέτι στον πάγκο, τι παιχνίδια κάναμε! Εγώ και ο Ντι Νατάλε μπροστά ήμασταν ασταμάτητοι. Στο ντεμπούτο μου στο Champions League πέτυχα αμέσως χατ-τρικ απέναντι στον Παναθηναϊκό. Μετά ήρθε και το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα... Ζήσαμε πραγματικά σπουδαίες στιγμές».