Ηλίας Κουτσουπιάς: Cadi sette volte, rialzati otto

Ηλίας Κουτσουπιάς: Cadi sette volte, rialzati otto

Νότης Χάλαρης Νότης Χάλαρης
Ηλίας Κουτσουπιάς: Cadi sette volte, rialzati otto

bet365

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Οι Ιταλοί λένε «αν πέσεις επτά φορές, να σηκωθείς οκτώ» και ο Νότης Χάλαρης αποστηθίζει τη φράση βλέποντας τα όσα έκανε ο Ηλίας Κουτσουπιάς μέχρι το «νέκταρ» της ανόδου στη Serie A.

Την περσινή σεζόν, για μόλις έναν βαθμό, η Φροζινόνε γλύτωσε τον υποβιβασμό στην τρίτη κατηγορία της Ιταλίας και τον δεύτερο συνεχόμενο καθώς μόλις είχε υποβιβαστεί στη Serie B. Ακριβώς έναν χρόνο μετά, οι πανηγυρισμοί στο σφύριγμα της λήξης στο ματς με τη Μαντόβα είναι αδιανόητοι.

Άνοδος στη Serie A κατακτώντας τη 2η θέση, πίσω από τη Βενέτσια και πάνω από Μόντσα και Παλέρμο. Μία ιστορική επιστροφή και με σφραγίδα... ελληνική. Ο Ηλίας Κουτσουπιάς δεν ήταν απλά μέλος σε αυτό το ταξίδι αλλά ένας από τους πρωταγωνιστές αυτής της πορείας. Έχασε μόλις τέσσερα ματς στο πρωτάθλημα και στα 34 που αγωνίστηκε μέτρησε οκτώ γκολ και τέσσερις ασίστ.

Ωστόσο, πίσω από τους αριθμούς, πίσω από τα στατιστικά, πίσω από τους πανηγυρισμούς, κρύβεται κάτι ακόμα πιο βαθύ. Κρύβεται η δικαίωση ενός παιδιού που χρειάστηκε εννιά χρόνια για να αγγίξει το όνειρο με το οποίο ξεκινήσει αυτό το ταξίδι προς το εξωτερικό. Ενός αγοριού που τίποτα δεν του δόθηκε απλόχερα.

Στα 16 του αποφάσισε να αφήσει πίσω του την οικογένεια του, τους φίλους του, την πατρίδα του με μοναδικό σκοπό να ανθίσει ποδοσφαιρικά στην Ιταλία. Ποτέ δεν «πάτησε» στο όνομα του μπαμπά του, Φώτη, ο οποίος έχει γράψει τη δική του ιστορία στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Στη συνέντευξη που κάναμε τον περασμένο Ιανουάριο για το Gazzetta, ο Ηλίας ανοίχτηκε. Έβγαλε όλα όσα σκεφτόταν. Τα λόγια του είναι ο οδηγός για αυτό το blog. «Το ότι μου έλειπαν η οικογένεια, οι φίλοι και η πόλη μου. Περισσότερο αυτά που άφησα πίσω παρά όσα βρήκα μπροστά μου», ήταν η αφετηρία για το ταξίδι στην Ιταλία.

Βίρτους Εντέλα και μέσα σε έναν χρόνο, ο δανεισμός στην Κ19 της Μπολόνια όπου εντυπωσίασε με τις επιδόσεις του. Πρώτη ομάδα, Μιχαϊλόβιτς αλλά εν τέλει πίσω στην Εντέλα. Όχι επειδή δεν τον ήθελαν, αλλά επειδή εκείνος το επέλεξε.

«Η Μπολόνια ήθελε να με κρατήσει. Ο δανεισμός κράτησε για δύο χρόνια. Μετά τον πρώτο χρόνο έδωσαν κάποια χρήματα και έμεινα για ακόμα έναν και με την επιλογή να με αγοράσουν. Το πλάνο ήταν να κάνω προπονήσεις στην πρώτη ομάδα και να παίζω με την Κ19 όμως η Εντέλα είχε ανέβει στη Serie B και ουσιαστικά εγώ ήμουν εκείνος που επέλεξα να μείνω στην Εντέλα».

Η ζωή τα έφερε έτσι, όμως, όπου η δικαίωση για αυτή την απόφαση φάνηκε να φτάνει. Εξαιρετική σεζόν στη Serie B με την Εντέλα και παρά τον υποβιβασμό της ομάδας, ήρθε η πρόταση από την Κάλιαρι που ήταν η Serie A. Το όνειρο ήταν πιο κοντά από ποτέ. Ή τουλάχιστον έτσι φαινόταν. Γιατί εκείνος ήθελε «να μου πει μία ιστορία σχετικά με αυτό»...

«Το καλοκαίρι μετά την καλή μου σεζόν με την Εντέλα, η ομάδα έπεσε κατηγορία στη Serie C αλλά εγώ είχα προτάσεις και η ομάδα ήθελε να με πουλήσει. Την τελευταία μέρα των μεταγραφών είχαμε συμφωνήσει σε όλα με την Κάλιαρι από τη Serie A. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι στο Μιλάνο ήμασταν εγώ, ο πατέρας μου, ο ατζέντης μου και η κοπέλα μου και μιλήσαμε με τον τεχνικό διευθυντή. Τα είχαμε συμφωνήσει όλα. Το συμβόλαιο, το οικονομικό τα πάντα. Και ξαφνικά, 31 του μήνα δεν απαντάει κανείς στα μηνύματα, στα τηλέφωνα. Δεν καταλάβαμε και δεν μάθαμε ποτέ τον λόγο που δεν προχώρησε η μεταγραφή. Δεν μας ενημέρωσε ποτέ κανένας. Και μάλιστα υπήρξαν και άλλες σοβαρές προτάσεις που δεν είχα πάρει... ζεστά γιατί είχα ήδη συμφωνήσει με την Κάλιαρι.

Η ώρα περνούσε και εμένα είχε αρχίσει να με πιάνει πανικός γιατί δεν μας απαντούσε κανείς. Βρέθηκα σε λίγα λεπτά από τη Serie A στη Serie C. Και τότε πάμε στο "Σέρατον" όπου γίνονταν οι τελευταίες μεταγραφές προκειμένου να βγάλουμε άκρη. Δεν γινόταν να μείνω στη Serie C και με λιγότερα λεφτά μετά τη σεζόν που είχα κάνει. Υπήρχαν δύο κλαμπ που ενδιαφέρονταν για εμένα. Η Πίζα και η Τερνάνα εκείνη την περίοδο αλλά η πρώτη είχε πάρει παίκτη στη θέση μου και έτσι επέλεξα την Τερνάνα που μόλις είχε ανέβει κατηγορία.

Προλάβαμε να υπογράψουμε για κάτι δευτερόλεπτα να ξέρεις. Στο τελευταίο λεπτό και με δάκρυα στα μάτια. Ψυχολογικά είχα πιεστεί πάρα πολύ. Υπέφερα. Στο ταξίδι για να πάω στην περιοχή έκλαιγα. Ξύπνησα το πρωί και δεν ήθελα να πιστέψω ότι είναι όλα αλήθεια. Από τις χειρότερες στιγμές μου».

Εκείνος δεν το έβαλε κάτω. Το ξεπέρασε γρήγορα και κάπως έτσι ήρθε η πρόταση-μαμούθ της Μπενεβέντο με συνολικά τρία εκατ. ευρώ (δανεισμός και οψιόν που ενεργοποιήθηκε). Τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν ξανά όπως τα είχε υπολογίσει και ψάχνοντας ένα διέξοδο, έφτασε η πρόταση δανεισμού της Μπάρι το καλοκαίρι του 2023.

Γιατί το αναφέρουμε; Γιατί εκεί έρχεται ο τραυματισμός που αλλάζει όλη τη ζωή. Ήταν Γενάρης του 2024 όταν άπαντες παγώνουν την ώρα της προπόνησης από τον τραυματισμό του Ηλία. Τα αποτέλεσμα επιβεβαιώνουν το χειρότερο. Ρήξη πρόσθιου χιαστού στο αριστερό γόνατο.

«Μαχαιριά» στη ψυχολογία του. Στην εύθραυστή ψυχολογία του μετά τα όσα είχαν προηγηθεί.

«Μου κόστισε πολύ γιατί ήμουν σε πολύ καλή φάση της καριέρας μου, σε μία μεγάλη ομάδα που έπαιζα συνέχεια, είχα ψυχολογία. Και το έπαθα στη μέση της σεζόν, οπότε ήταν ένα σοκ για εμένα. Γιατί είχε προηγηθεί αυτό με την Κάλιαρι, είχε συμβεί αυτό με την Μπενεβέντο και τώρα αυτό ενώ όλα είχαν "στρώσει". Καταλαβαίνεις ότι δεν είναι κάτι απλό, θέλει πολλή δουλειά, ότι θέλει χρόνο για να είσαι όπως πριν. Δεν είναι εύκολο. Έπρεπε να κάνω αλλού την αποκατάσταση, χρειάστηκε να μετακομίσω, να βρω πού θα κάνω το χειρουργείο. Ήταν πολλά...»

Φτου και πάλι από την αρχή. Επιστροφή, Κατανζάρο, και από τον Γενάρη του 2025 η Φροζινόνε που «χαροπάλευε» να μείνει στη Serie B. Μόλις τα κατάφερε, το μυαλό του είχε ξεκινήσει να βγαίνει εκτός... Ιταλίας.

«Στο μυαλό μου δεν είχα τόσο να φύγω αλλού από το να πάω στη Serie A. Φέτος το καλοκαίρι με είχε κουράσει για να είμαι ειλικρινής. Συνέχεια Serie B και Serie B». Εν τέλει πήρε την απόφαση να μείνει στο ιταλικό πρωτάθλημα για ακόμη μία σεζόν. Ίσως και η τελευταία του, κανείς δεν ξέρει.

Από τα πρώτα έξι ματς φάνηκε ότι έχει αλλάξει στο κλαμπ. Τέσσερις νίκες, δύο ισοπαλίες και με τον ίδιο να έχει δύο γκολ και ισάριθμες ασίστ. Οι αγώνες περνούσαν, η Φροζινόνε εγκαταστάθηκε στην πρώτη 4άδα και για μεγάλο διάστημα οδηγούσε την κούρσα της Serie B.

«Είναι το απωθημένο μου η Serie A. Έφυγα από την Ελλάδα 16 ετών για να έρθω να παίξω στη Serie A». Εννιά χρόνια μετά. Στα 25 του (σήμερα έχει γενέθλια). Το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Η Φροζινόνε είναι στη Serie A και μαζί της βρίσκεται και εκείνος. Κανείς δεν γνωρίζει αν το καλοκαίρι θα παραμείνει ή όχι στο κλαμπ με τις προτάσεις που έχει μαζέψει αλλά αυτό το συναίσθημα της ανόδου το ένιωσε. Το έζησε.

«Είναι πάντα η οικογένεια μου. Η κοπέλα μου, οι γονείς μου, ο αδερφός μου» απάντησε όταν τον ρώτησα για το ποιος τον βοήθησε να παραμείνει στις... ράγες όταν δέχθηκε όλες αυτές τις αναποδιές. Η απόλυτη δικαίωση για έναν ποδοσφαιριστή που δεν το έβαλε ποτέ κάτω και πλέον έχει κάθε δικαίωμα να είναι σε αναμονή για να εκπληρωθεί ακόμα ένα όνειρο.

Αυτό της Εθνικής Ελλάδος. Δύο φιλικά στις αρχές Ιουνίου με Σουηδία και Ιταλία, όπου ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς έχει την ευκαιρία να δοκιμάσει νέα πρόσωπα. Γιατί ανάμεσα σε αυτά να μην είναι το βασικό χαφ της ομάδας που ανέβηκε στη Serie A με απολογισμό 34 ματς και άμεσα σχέση με 12 γκολ;

Sky is the limit, λοιπόν. Αυτό ισχύει για τον Ηλία Κουτσουπιά. Τον άνθρωπο που έκανε πραγματικότητα το όνειρο του 16χρονου Ηλία όταν ταξίδευε για την Ιταλία.

Υ.Γ. Ο κύριος Νίκος που σε «πηγαινοέφερνε από το Ηράκλειο στα Χανιά για να παίξεις μπάλα» θα είναι υπερήφανος από εκεί ψηλά.

@Photo credits: Getty Images/Ideal Image
 

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.

Νότης Χάλαρης
Νότης Χάλαρης

O Νότης Χάλαρης γεννήθηκε στον Πειραιά και από τότε που θυμάται τον εαυτό του είχε κόλλημα με το ποδόσφαιρο. Ξεκίνησε να παίζει μπάλα στα πέντε του, από τις ακαδημίες του Νίκου Καρούλια στον Ρέντη και συνέχισε μέχρι και τα 18 του. Συνεχίζει να παίζει με φίλους και πλέον συμμετέχει στο πρωτάθλημα Τύπου, γιατί το ποδόσφαιρο είναι όλη του η ζωή. Η πρώτη του επαφή με τη δημοσιογραφία ήρθε στα 14 και από τότε έγινε όνειρο ζωής. Αποφοίτησε από το Κέντρο Αθλητικού Ρεπορτάζ, έκανα πρακτική, δούλεψε στο πλευρό του Χρήστου Σωτηρακόπουλου και από εκεί, στο σάιτ που πάντα ονειρευόταν να δουλέψει, το Gazzetta. Του αρέσει να ασχολείται (φυσικά) με το ποδόσφαιρο, είτε για Ελλάδα είτε για εξωτερικό, ενώ λατρεύει τις συνεντεύξεις και τα αφιερώματα.