Χέσκι στο Gazzetta: «Θα ήμουν ανοικτός να παίξω στην Ελλάδα, δεν είχα όμως ποτέ πρόταση»

Ο ορισμός του «workhorse» τον ακολουθούσε πιστά στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του. Πρόκειται άλλωστε για εκείνη την ξεχωριστή περίπτωση επιθετικού, όπου έκανε τους συμπαίκτες του να λάμπουν με την παρουσία του στο χορτάρι. Ο Εμίλ Χέσκι αποτέλεσε μια πολύ ιδιαίτερη προσωπικότητα για την Premier League, αλλά και για τη Λίβερπουλ με την οποία έφτασε έως το απόγειο της καριέρας του.

Μια δεκαετία μετά την απόφαση να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, ο Άγγλος ταξίδεψε στην Αθήνα στο πλαίσιο της συνεργασίας της Interwetten με τη Λίβερπουλ, όπου παρευρέθηκε ως επίτιμος καλεσμένος σε ξεχωριστή εκδήλωση που οργανώθηκε για το ντέρμπι του «Άνφιλντ» κόντρα στη Μάντσεστερ Σίτι.

Το Gazzetta είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τον παλαίμαχο φορ και να κάνουν μαζί τον απολογισμό της πορείας του στα γήπεδα της Αγγλίας, ενώ παράλληλα ο 48χρονος κλήθηκε να απαντήσει και στο ερώτημα για το αν βρέθηκε ποτέ κοντά σε ελληνικό σύλλογο.

Αναλυτικά τα όσα δήλωσε στο Gazzetta:

Πώς σου φαίνεται η Αθήνα; Την έχεις επισκεφθεί ξανά;

«Έχω επισκεφθεί την Αθήνα και στο παρελθόν, κυρίως για να παίξω ποδόσφαιρο. Οπότε δεν είχα την ευκαιρία να τη δω και να την εξερευνήσω. Ίσως να καταφέρω να ρίξω μια ματιά αργότερα, όχι σήμερα όμως, αύριο. Μάλιστα, τηλεφώνησα και στον πατέρα μου και του μίλησα. Ένα από τα δώρα του μήνα του μέλιτος ήταν η Αθήνα, οπότε την αγαπάει ιδιαίτερα».

Πέρασες ολόκληρη την καριέρα σου στην Αγγλία και θεωρείσαι ένας θρύλος του αγγλικού ποδοσφαίρου. Τώρα που έχει περάσει σχεδόν μία δεκαετία από την στιγμή που κρέμασες τα παπούτσια σου, πώς πιστεύεις ότι σε θυμάται σήμερα ο κόσμος του ποδοσφαίρου;

«Ελπίζω να με βλέπουν ως κάποιον που προσέφερε θετικά στο ποδόσφαιρο, στο αγγλικό ποδόσφαιρο, στην εθνική Αγγλίας και στην Premier League. Έχω και δύο γιους που παίζουν ποδόσφαιρο τώρα, οπότε ελπίζω να αποτελώ ένα θετικό παράδειγμα».

Υπάρχει κάποια στιγμή στην καριέρα σου που θα θυμάσαι για πάντα;

«Ωχ, είναι πάρα πολλές. Το ντεμπούτο μου, η μεταγραφή μου στη Λίβερπουλ, το ντεμπούτο μου με την εθνική Αγγλίας, το γκολ σε Παγκόσμιο Κύπελλο και φυσικά το πέμπτο γκολ απέναντι στη Γερμανία».

Στον καιρό σου στη Λίβερπουλ συνθέσατε ένα εξαιρετικό δίδυμο με τον Μάικλ Όουεν. Είναι δίκαιο να πούμε ότι είναι ο αγαπημένος σου συμπαίκτης ή θα επέλεγες κάποιον άλλον;

«Ναι, θα έλεγα ότι ο Μάικλ είναι ο αγαπημένος μου συμπαίκτης. Ήμασταν τυχεροί γιατί παίζαμε μαζί από τις εθνικές ομάδες Κ18 της Αγγλίας. Δημιουργήσαμε από τότε μια συνεργασία. Ο Μάικλ είναι δύο χρόνια μικρότερος από εμένα, ήταν μόλις 16 ετών. Παίξαμε μαζί, ''δέσαμε'' ως δίδυμο. Στη συνέχεια ήρθα κι εγώ στη Λίβερπουλ και μπορέσαμε να εξελίξουμε ακόμη περισσότερο αυτή τη συνεργασία. Λειτούργησε εξαιρετικά και ζήσαμε φανταστικές στιγμές και παιχνίδια που θα θυμόμαστε για μια ζωή».

Πέρασες ολόκληρη την καριέρα σου στην Αγγλία, όμως υπήρξε ποτέ ενδιαφέρον από την Ελλάδα; Ήσουν ανοικτός στο ενδεχόμενο να αγωνιστείς για μια ελληνική ομάδα στο παρελθόν;

«Ναι, θα ήμουν ανοιχτός, αλλά δεν υπήρξε ποτέ ενδιαφέρον από την Ελλάδα. Θυμάμαι ότι έχω παίξει εδώ μερικές φορές. Όταν ήμουν στη Λέστερ, έπαιξα απέναντι στον ΠΑΟΚ. Και φυσικά όταν ήμουν στη Λίβερπουλ. Αλλά δεν υπήρξε ποτέ κάποια πρόταση».

Σήμερα βλέπουμε ότι η Premier League έχει ξεφύγει πολύ μπροστά σε σχέση με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Ποιοι πιστεύεις ότι είναι οι λόγοι; Και τι διαφέρει σε σχέση με την δική σου εποχή;

«Οι λόγοι, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι έρχονται όλο και περισσότεροι παίκτες στο πρωτάθλημα – και όλο και καλύτεροι. Δεν λέω ότι στην εποχή μας δεν υπήρχαν καλοί παίκτες, γιατί υπήρχαν. Απλώς τώρα η Premier League είναι ίσως η πρώτη επιλογή για οποιονδήποτε ποδοσφαιριστή. Όσον αφορά τις διαφορές με την εποχή μου, δεν θα έλεγα ότι είναι τεράστιες. Ίσως ο ρυθμός του παιχνιδιού να είναι λίγο πιο γρήγορος σήμερα.

Όμως το ενδιαφέρον ερώτημα είναι: ήταν καλύτερο το ποδόσφαιρο τώρα ή όταν έπαιζα εγώ; Προσωπικά πιστεύω ότι τότε ήταν πιο «πάνω-κάτω», πιο ανοιχτό. Τώρα συνήθως ξέρεις τι αποτέλεσμα να περιμένεις».

Ήταν δηλαδή πιο ανταγωνιστικό παλαιότερα;

«Νομίζω πως ναι. Μια ομάδα από τις τελευταίες θέσεις μπορούσε να κερδίσει την πρώτη οποιαδήποτε στιγμή. Πιστεύω ότι τότε υπήρχε μεγαλύτερη ισορροπία».