Ο Μέσι και το «μπωντλερικό» παράδειγμα! (pics)

• Τα ανόμοια-όμοια
• Να κρατήσει περιέργεια και φιλοδοξία

Τι γυρεύει ο Αργεντινός στο Παρίσι; Για τον Λιονέλ Μέσι ο λόγος. Ξεκίνησε με τη δίχως ντρίμπλα σταματημό από τη Βαρκελώνη και έφτασε στη γαλλική πρωτεύουσα. Εκεί που ένας άλλος Αργεντινός πραγματοποίησε τις δικές του ντρίμπλες. Ο Χούλιο Κορτάσαρ και το «Κουτσό», αόρατος, υποσυνείδητος, οδηγός κάθε εμιγκρέ. Η μπάλα κολλημένη στο πόδι και η νέα πορεία ξεκινά. Ο νέος τόπος όμως είναι γεμάτος φως και σ’ αυτόν, τον γαλλικό, αναπαύεται ο ποιητής της εικόνας, ο Αντρέι Ταρκόφσκι. Και ο Μέσι τι είναι; Εικόνες ποιεί και σε στιγμές επιφοίτησης μεταποιεί. Τι γυρεύει, λοιπόν, στο Παρίσι; Η πρόταση της Παρί Σεν Ζερμέν είναι η αφορμή και η ανομολόγητη αιτία. Δεν εξηγεί τα πάντα όμως. Δικαιολογεί τα αεροπορικά εισιτήρια και ίσως το ταξίδι του παγκόσμιου σούπερ σταρ. Την παρουσία του όμως στην αιώνια ερωμένη του κόσμου τούτου δεν την εξηγεί. Μέχρι τη στιγμή που σε κοιτάζει το πιο γνήσιο παρισινό τέκνο, ο Σαρλ Μπωντλαίρ! Οι μεγάλες αντιφάσεις του κέντρου του ευρωπαϊκού σύμπαντος υπάρχουν στο έργο του. Το "μπωντλερικό" παράδειγμα είναι η μεγαλύτερη πρόκληση του Μέσι κι αυτός μια έντονη λεπτομέρεια που ακολουθεί τον μεγάλο δημιουργό. Τι γυρεύει τελικά ο Αργεντινός στο Παρίσι; Τον δανδή που πρέπει να «σκοτώσει», ήτοι το «μπωντλερικό» παράδειγμα.

Τα ανόμοια-όμοια

Οι πρώτες αναφορές σε Κορτάσαρ, Ταρκόφσκι δεν είναι τυχαίες. Και να πώς συνδέονται με τον Αργεντινό ποδοσφαιριστή. Ο συμπατριώτης του, στο διασημότερο μυθιστόρημα του, το «Κουτσό», αποθεώνει την φαντασία και το λίκνισμα στην κίνηση! Ο τρόπος που έχει δομηθεί το έργο προσομοιάζει την πάντα απρόβλεπτη συμπεριφορά του Λίο στο παιχνίδι. Ο αναγνώστης οφείλει να ελιχθεί για να βρει την αφηγηματική διαδρομή που θα τον ταξιδέψει από τη μία όχθη του κειμένου στην άλλη. Όσον αφορά τον Ρώσο η σχέση των δύο εντοπίζεται στο ταλέντο. Ευλογία και κατάρα σύμφωνα με τον υπερβατικό σκηνοθέτη. Για έναν ποδοσφαιριστή του διαμετρήματος του Μέσι, το ταλέντο γίνεται το ποδοσφαιρικό βάρος του κόσμου τούτου. Ο Μπωντλαίρ όμως είναι αυτό που βρίσκει και πρέπει να αντιμετωπίσει. Το αντιπαράδειγμα του γάλλου λογοτέχνη εξέθεσε το κατ’ επίφαση παράδειγμα της εποχής του και επέβαλλε την απόλυτη αλήθεια: Ομορφιά και κακία, βία και ηδονή, μελαγχολία, νοσταλγία, εκ των βασικών συστατικών της ζωής και της κοινωνίας μας. Τα ζητούμενα ακάλεστα συνοδεύουν τους μεγάλους πρωταγωνιστές, σε κάθε πεδίο και ο Μέσι πρέπει να συνταιριάξει τα ανόμοια-όμοια και να μείνει όρθιος. Και φτάνουμε στο σημείο της ευθυγράμμισης με τον Σαρλ Μπωντλαίρ. Σε αυτό μας μεταφέρει η δημοφιλία και η κυριαρχία της εικόνας του.

Να κρατήσει περιέργεια και φιλοδοξία

Ο γάλλος ποιητής υπήρξε δανδής και ήταν ένας τρόπος να αντιμετωπίσει την ασφυκτική ατμόσφαιρα της εποχής του. Ο Μπωντλαίρ αναζήτησε τις ηδονές, τα πάθη, την «αλήτικη» ζωή για να χλευάσει το δήθεν αναίσχυντο. Δανδής όμως σημαίνει επιτήδευση και προσποιητούς αριστοκρατικούς τρόπους. Ο Μέσι πρέπει να αφήσει κάθε επιτήδευση και κάθε προσποίηση αν θέλει να πετύχει στο Παρίσι. Η κοινή γνώμη έχει σχηματίσει εδώ και καιρό εικόνα γι’ αυτόν και με τον τρόπο της απαιτεί μεγαλειώδη συμπεριφορά. Το να μείνει όμως ταπεινός και αληθινός ο Μέσι είναι δύσκολο διότι η ανωτερότητα του προηγείται. Η σχεδόν αψεγάδιαστη παρουσία στο γήπεδο εύκολα μπορεί να τον παρασύρει στην επιτήδευση και την προσποίηση. Ακόμη και η μεταγραφή ανήκει στον «δανδισμό» που οφείλει να αποφύγει. Ο κεκαλυμμένα τέλειος Μέσι -εντός και εκτός γηπέδου- ενισχύει το αίσθημα της υποκριτικής ανωτερότητας και η μετακίνηση στην «τέλεια» ομάδα αυξάνει τη δύστροπη ανωτερότητα του. Τη λύση μπορεί να του τη δώσει ο ίδιος ο Μπωντλαίρ! Ο διαχρονικός καλλιτέχνης υπήρξε λάτρης της εργασίας. Ο Σαρτρ τον αναφέρει ως «ευσυνείδητο και έντιμο εργάτη». Και να το απόσπασμα, από το ποίημα «Το λιμάνι», που πρέπει να φέρει μπροστά του ο Μέσι:

Και έπειτα, το κυριότερο, υπάρχει ένα είδος μυστηριακής και αριστοκρατικής ευχαρίστησης, γι’ αυτόν που δεν έχει πια ούτε περιέργεια ούτε φιλοδοξία, να θαυμάζει ρεμβάζοντας, από το ψηλότερο σημείο ή ακουμπισμένος στο μόλο, όλες αυτές τις κινήσεις αυτών που φεύγουν κι αυτών που επιστρέφουν, αυτών που έχουν ακόμα τη δύναμη να θέλουν, τον πόθο να ταξιδέψουν ή να πλουτίσουν

Ο Λίο να κρατήσει την περιέργεια και τη φιλοδοξία, τη δύναμη να θέλει και τον πόθο να ταξιδέψει και να πλουτίσει ψυχικά, ο Λίο μόνο έτσι θα «σκοτώσει» το «μπωντλερικό» παράδειμα.

*Το απόσπασμα προέρχεται από το βιβλίο «Μπωντλαίρ. 20 πεζά ποιήματα» [Εκδόσεις Ίκαρος]