Ολυμπιακός: Φαντεζί δεν είναι, πολύτιμος όμως μπορεί να γίνει

Η εικόνα χθες του Στρεφέτσα στην εύκολη, λόγω των τριών γκολ μέσα σε πέντε λεπτά στο φινάλε του α΄ ημιχρόνου, νίκη του Ολυμπιακού στο Κύπελλο επί του Βόλου, ήταν περίπου όπως τον έχουμε συνηθίσει μέχρι τώρα-με αρκετή έως μεγάλη προσπάθεια, αλλά χωρίς να εντυπωσιάζει.

Ίσως πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι σε γενικές γραμμές αυτή είναι η ταυτότητα του Στρεφέτσα: δεν είναι φαντεζί κυνηγός, αλλά μπορεί να γίνει πολύτιμη μονάδα, υπό κάποιες προϋποθέσεις, που δεν είναι πολύ…μακρινές. Απ΄ όσα έχουμε δει έως τώρα, ο Βραζιλιάνος εξτρέμ δεν είναι κανένας σπουδαίος ντριμπλαδόρος, ούτε έχει καμία φοβερή ταχύτητα, στοιχεία που σίγουρα δίνουν μία άλλη αίσθηση σε έναν ακραίο κυνηγό. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτός ο παίκτης δεν μπορεί να δώσει σημαντικές βοήθειες στην ομάδα.

Αν πάρουμε για παράδειγμα το χθεσινό παιχνίδι, στο οποίο ο Βόλος στα πρώτα 42 λεπτά το πάλεψε καλά, είδαμε τον Στρεφέτσα να έχει ορισμένες καλές στιγμές: το καλοτραβηγμένο κόρνερ για το 1-0 του Μπιανκόν, δύο πολύ έξυπνες πάσες στην αντίπαλη περιοχή σε συμπαίκτες του για δημιουργία φάσης (η δεύτερη έφερε σουτ του Νασιμέντο από καλή θέση), δυο επικίνδυνες σέντρες, ένα κερδισμένο φάουλ σε καλή θέση, μία πάσα με κεφαλιά στον Γιάρεμτσουκ στη φωτοβολίδα για το 3-0 και μία πολύ καλή επιστροφή του για να βοηθήσει αποτελεσματικά τον μπακ του (Βέζο).

Είναι αρκετές αυτές οι στιγμές; Δεν είναι. Ειδικά όσο δεν συνοδεύονται από κάποιο γκολ-ένα έχει σκοράρει, στην προετοιμασία. Χθες η αλήθεια είναι ότι έστειλε την μπάλα στα δίκτυα, με δυνατό σουτ από κοντά, υποδειχθείς όμως οφσάϊντ, πιθανόν λανθασμένα (δεν υπήρχε VAR) από τον επόπτη Πάτρα, και νομίζω από την γλώσσα του σώματος του παίκτη ότι κι ο ίδιος νιώθει μία απογοήτευση που βρίσκεται μακριά από το γκολ. Του λείπει και ίσως ένα-δύο γκολ να του αλλάξουν την ψυχολογία και να τον κάνουν πιο πολύτιμο.

Δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις για έλλειψη προσπάθειας η, έλλειψη ομαδικότητας. Θα κάνει κάποιες έξυπνες πάσες, θα παίξει με τη μία, θα κρατήσει μπάλα, θα κλέψει, θα κόψει, θα πιέσει ψηλά. Απλά, όσο απουσιάζει από το παιχνίδι του το κάτι παραπάνω, ευχαριστημένος δεν θα μένει ο κόσμος. Είδαμε κάποιες μπαλιές του να μην περνάνε, ένα σουτ που επιχείρησε να είναι πολύ άστοχο, δύο φορές κόπηκε, δύο σέντρες του δεν ήταν καλές.

Μου φαίνεται ότι βλέπει κι ο ίδιος ο Στρεφέτσα ότι δεν προκύπτει από το παιχνίδι του τόσο έντονα αυτό που λέμε «κάνω τη διαφορά» και νιώθει κι αυτός μία εξτρά πίεση να δείξει το κάτι παραπάνω, με συνέπεια να του βγαίνει ένα άγχος και μία απογοήτευση που σε καλό δεν είναι.

Το φάρμακο σε αυτές τις περιπτώσεις είναι κάποιο γκολ η, έστω ασίστ σε ένα σημαντικό παιχνίδι. Όσο πιο γρήγορα έρθει, τόσο καλύτερα.

Άσχετο: Άξιζε κι ο Γιαζίτσι ένα γκολ για την ωραία του γενικά χθεσινή προσπάθεια, αλλά νομίζω ότι έχοντας σκοράρει ο ίδιος ήδη (στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος με τον Αστέρα), έστω κι αν προφανώς ήθελε να πάρει το αίμα του πίσω για το χαμένο πέναλτι με τον Πανσερραϊκό, θα μπορούσε να αφήσει το πέναλτι στον Στρεφέτσα για να ανοίξει λογαριασμό. Η, στον Μπιανκόν για να κάνει χατ τρικ! Παρεμπιπτόντως, ο Γάλλος το έχει το γκολ περισσότερο από κάθε άλλον κεντρικό αμυντικό του Ολυμπιακού.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Κι ο Λιατσικούρας ήταν δραστήριος (πήγε να χωθεί για φάση γκολ, σούταρε, έκοψε), αλλά αυτός που πραγματικά μου άρεσε από τους πιο μικρούς ήταν ο Πνευμονίδης, που είχε καιρό να πάρει την ευκαιρία και παρουσιάστηκε ετοιμοπόλεμος, κάνοντας πολλά πράγματα μέσα σε 33 λεπτά συμμετοχής.

Πολύ ενέργεια, καλές πάσες (ακόμη και για φάσεις), ωραίες κινήσεις, πίεση, βοήθειες σε επιστροφές, κλεψίματα-κι ένα κερδισμένο πέναλτι, έστω από λάθος του γκολκίπερ. Πήγε να περάσει κάποιες φάσεις στον (σέντερ φορ σε αυτό το διάστημα) Γιαζίτσι, άλλη με επιτυχία κι άλλη όχι, γενικά ήταν πολύ δραστήριος και δεν θα είχα απολύτως καμία έκπληξη αν ο προπονητής του ξαναδώσει ευκαιρία σε πιο υψηλό επίπεδο, όπως στην αρχή της σεζόν. Πρέπει, βέβαια, να τελειώνει κι ο ίδιος φάσεις.

Ο πιο…μεγάλος μικρός, ο Καλογερόπουλος, δεν βολεύεται από δεξιά, καθώς δεν είναι πολύ ταχύς, αλλά το παλεύει, αμυντικά στέκεται καλά και όσο περνούσε η ώρα το έβρισκε και σε πάσες και προωθήσεις, έστω κι αν αρχικά πούλησε μία φορά την μπάλα έξω από την περιοχή του Πασχαλάκη, «φέρνοντας» την πρώτη ευκαιρία του Βόλου.

Και για το τέλος ένα ιμότζι

Μπιανκον το μοναδικό στόπερ που είναι καλύτερος στην περιοχή που επιτίθεται παρά σε αυτήν που αμύνεται #OlympiacosFC

— Vitreous (@VitreousArt7) October 29, 2025