ΑΕΚ: Κι είμαστε ακόμη ζωντανοί, κι αν μας αντέξει το σχοινί...

Το ζητούμενο για την ΑΕΚ στην αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό ήταν να βγάλει αντίδραση, να δείξει χαρακτήρα, να αποδείξει ότι υπάρχει ...ζωή στον κίτρινο πλανήτη. Διότι πρόκειται για μια ρεβάνς αδιάφορη ελέω πρώτου σκορ, γεγονός που σίγουρα έπαιξε καθοριστικό ρόλο για την κάκιστη εικόνα του Ολυμπιακού, αλλά ήταν και τέτοια τα δεδομένα πριν την έναρξη του ματς για την Ένωση, όπου ήταν... βουνό το χθεσινό με υποχρέωση να το ανέβει με μια ανάσα: έπειτα από σερί ανεπιτυχών αποτελεσμάτων και μια ήττα σοκαριστική από τον ΠΑΟΚ σε ματς που άξιζε να κερδίσει, η ομάδα του Ματίας Αλμέιδα έπρεπε να μαζέψει τα κομμάτια της και να επικρατήσει της ομάδας του Φαλήρου, με στόχο -επαναλαμβάνω- να βγάλει επιτέλους αντίδραση!

Κάτι που έγινε προφανώς. Με τρόπο μάλιστα ποδοσφαιρικά καλό και απέναντι σε έναν αντίπαλο ο οποίος τελικά δεν έβαλε πουθενά πιτσιρίκια και τελείωσε το ματς με Ελ Καμπί και Τσικίνιο από νωρίς στο δεύτερο 45λεπτο (ο Πορτογάλος μπήκε με την έναρξη του δεύτερου ημιχρόνου). Σε μια αναμέτρηση όπου ο Πελάδο έκανε οκτώ αλλαγές στην ενδεκάδα του και τελείωσε το ματς εκείνος με πιτσιρικά, τον Θεοδωρίδη, τον οποίο έριξε στο χορτάρι μετά το 60', κοινώς για αρκετή ώρα και με σκοπό να ξεκουράσει το μόνο φορ που του έχει απομείνει, τον Πιερό, ενόψει ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό! Αν μη τι άλλο μεγαλώνουν την αξία μιας αδιάφορης νίκης σχετικά με την ουσία. Διότι πρέπει πάντα να είμαστε ειλικρινείς!

Όμως οι κιτρινόμαυροι φώναξαν προς πάσα κατεύθυνση χθες το: κι είμαστε ακόμη ζωντανοί, στη σκηνή, προφανώς σαν ροκ συγκρότημα σε μια τέτοια σεζόν όπως η φετινή αποτυχημένη, αλλά και προφανώς και θα φανεί, αν μας αντέξει το σχοινί, στο χειροκρότημα: κοινώς στο πώς και πού θα τελειώσει η χρονιά για την ΑΕΚ! Το μόνο άδικο γεγονός στο χθεσινό ντέρμπι, την ρεβάνς της βαριάς ήττας των παικτών της Ένωσης, ήταν το σκορ: βάση της εικόνας των δύο ομάδων ο Δικέφαλος άξιζε να δει να έχει γράψει μίνιμουμ τέσσερα το... κοντέρ, αλλά παίζει πάντα και η αστοχία, και ο αντίπαλος, και δη ο γκολκίπερ του, με την ΑΕΚ να έχει την ατυχία ο κορυφαίος του Ολυμπιακού να είναι ο Πασχαλάκης ο οποίος έσωσε δυο, απ' αυτά που συνηθίζουμε να λέμε: σίγουρα γκολ!

Αλλά αυτή είναι η μοίρα της Ένωσης: όταν δεν είναι καλά εκείνη να χάνει και να προσφέρει δυο και τρία γκολ στον αντίπαλο, όπως το έκανε με τον Ολυμπιακό σε πρωτάθλημα και Κύπελλο φέτος στο Φάληρο, όπου πρόσφερε τα μισά και παραπάνω τέρματα στον αντίπαλό της και όταν αυτή είναι ανώτερη, γράφει νίκη αλλά με χαμηλό σκορ, ακόμη κι όταν αξίζει να βρει τρία με τέσσερα τέρματα απέναντι στον αντίπαλο. Ήταν όμως μια πολύ δύσκολη και περίεργη συνθήκη για την ΑΕΚ ο χθεσινός αγώνας με τα ...σκοτάδια που παλεύει στο αγωνιστικό και τα οποία προκαλούν και αντιδράσεις σε όλους όσοι ζουν και ...αναπνέουν γύρω της. Το βασικό ζητούμενο ήταν να φανεί έστω ότι υπάρχει ένα φως στην άκρη του τούνελ...

Αυτό πρέπει και θα κρατήσει η ΑΕΚ από την αναμέτρηση που πέρασε και τελείωσε. Θα μπορούσε να βγει και από αυτή ακόμη περισσότερο πληγωμένη, αλλά κατάφερε να πάρει ανάσα, γιατί τέτοια ήταν η νίκη αυτή που συνδυάστηκε με καλή εικόνα. Και μόνο ότι επέτρεψε στον Ολυμπιακό να κάνει μια φάση σε όλο το παιχνίδι στο 85' είναι πολύ σημαντικό! Δεν χρειάζεται καμία ειδική αναφορά σε κανέναν από τους ποδοσφαιριστές επειδή έκαναν την υποχρέωσή τους: κοινώς έβγαλαν αντίδραση και κέρδισαν. Πρέπει από αυτό το παιχνίδι να βγουν πιο δυνατοί όλοι και να πάνε στο ΟΑΚΑ με αυτοπεποίθηση, ψυχολογία, προκειμένου να πάρουν τη νίκη σε ένα ματς do or die! Η διαχείριση που έγινε από τον Πελάδο σε ενδεκάδα και πρόσωπα που ξεκίνησε και άλλα που ξεκούρασε ενόψει Παναθηναϊκού ήταν ιδανική και πρέπει να σημειωθεί.

Όπως και η στήριξη του κόσμου: η Νέα Φιλαδέλφεια για πρώτη φορά είχε περίπου 16.000 με 18.000 κόσμου από την πρώτη μετά λειτουργίας της, όμως όσοι ήταν εκεί, στήριξαν έως το τέλος και έφυγαν σχετικά ικανοποιημένοι...