ΟΦΗ: Ανάψανε φωτιά και μεγαλώνει...

• Το ταμπλό... παραγγελία!
• Τα respect στον Ράσταβατς

Το Ηράκλειο... φλέγεται, καθώς το καμάρι της πόλης, το καμάρι όλης της Κρήτης ο ΟΦΗ, θα διεκδίκησει στις 17 Μαϊου το Κύπελλο Ελλάδος κόντρα στον Ολυμπιακό! Τριανταπέντε χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία σε τελικό και 38 χρόνια μετά την κατάκτηση του τροπαίου στη... μάχη με τον Ηρακλή του Βασίλη Χατζηπαναγή. Το Ολυμπιακό Στάδιο όπως και σε εκείνες τις δύο περιπτώσεις έτσι και τώρα θα έχει και «ασπρόμαυρο» χρώμα. Αυτό των Ομιλητών. Ο ΟΦΗ δεν είναι κανένα τυχαίο μέγεθος στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Οι πάντες γνωρίζουν το βάρος της συγκεκριμένης φανέλας, που μαζί με την Λάρισα (που σε μερικές μέρες επιστρέφει και τυπικά στα σαλόνια που ανήκει) είναι ότι πιο σπουδαίο έχει να επιδείξει το επαρχιακό ποδόσφαιρο όπως καταμαρτυρούν και οι τίτλοι του παρελθόντος. Οι Κρητικοί δεν έμειναν όλα αυτά τα χρόνια στην αφρόκρεμα. Ταλαιπωρήθηκαν και πάρα πολύ όταν η οικογένεια Βαρδινογιάννη απομακρύνθηκε από τα διοικητικά της ομάδας. Γνώρισε και στιγμές δύσκολες, πέτρινα χρόνια αφού ο Όμιλος... βολόδερνε και στα χωράφια της Γ΄εθνικής, πέρασε κι αυτά της Β΄εθνικής μέχρι να ξαναγυρίσει «σπίτι του». Στη Superleague, με ένα «Γεντί Κουλέ» φλεγόμενο.

Από εκείνα τα χρόνια. Τα παλιά. Του Γκέραρντ, του Νιόπλια, του Βέρα, του Ίσις, του Μαχλά, του Μαρινάκη, του Χανιωτάκη, του Σαμαρά. Παικτών που έγραψαν ιστορία στο Ηράκλειο και όχι άδικα κάποιοι από αυτούς αποτυπώθηκαν και στο συγκλονιστικό πανό των οπαδών πριν τη σέντρα του ημιτελικού με τον Αστέρα. Ο ΟΦΗ στην εποχή Μπούση άλλαξε πρόσωπο. Δυνάμωσε και αγωνιστικά και διοικητικά.

Προσπαθεί με σωστά βήματα να γυρίσει στο... club των μεγάλων και ψάχνει την ευκαιρίες του. Όταν του παρουσιάζονται, τις πιάνει από τα μαλλιά. Αυτό έκανε και φέτος, καθώς... σημάδεψε το Κύπελλο ως μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για διάκριση. Αυτό συνέβη όταν η κληρωτίδα αποδείχθηκε κάτι παραπάνω από γενναία μαζί του.

Το ταμπλό... παραγγελία!

Αμέσως μετά την πρόκριση επί του Παναιτωλικού, στο μονό ματς του Ηρακλείου, η κλήρωση όπου σχηματίστηκαν τα... μονοπάτια ήταν αυτό που λέμε «παραγγελία από τον Μπούση». Το ένα ταμπλό έφερε μαζί Ολυμπιακό, ΑΕΚ, Παναθηναϊκό, ΠΑΟΚ και Άρη! Κάτι που αυτόματα σημαίνει ότι καμία από τις παραπάνω ομάδες δεν θα βρισκόταν στον δρόμο των Κρητικών πλην του τελικού. Από εκείνο το μεσημέρι, άπαντες στον οργανισμό του ΟΦΗ γνώριζαν ότι ανοίγεται μπροστά τους μια μοναδική ευκαιρία. Ένα... στοίχημα που ήταν απαγορευτικό να πάει στον κούβα. Βατοί αντίπαλοι, ίσης ή και μικρότερης δυναμικότητας. Ευκαιρία κάτι παραπάνω από χρυσή για να γραφτεί ιστορία.

Μετά από αυτό το... παιχνίδι της τύχης, στην εξίσωση μπήκαν και οι οργανωμένοι που στην αρχή της σεζόν μετά από ανεπιτυχή αποτελέσματα απείχαν. Το «κλουβί» ξαναγέμιζε και το σύνθημα «Ομιλάρα φέρε μας το Κύπελλο» ακούγονταν ακόμη και μετά από άσχημα εντός έδρας παιχνίδια, με τον στόχο να είναι ξεκάθαρος. Ο ΟΦΗ πλέον έφτασε ως την πηγή. Αν πιει... ρακή όπως το 1987 ή μείνει διψασμένος όπως το 1990 θα το ξέρουμε σε περίπου 1.5 μήνα. Στις 17/5, στον τελικό με τον Ολυμπιακό. Ως τότε όμως τα παιδιά του Ψηλορείτη έχουν κάθε δικαίωμα να πανηγυρίζουν, να το ζουν, να ονειρεύονται!

Τα respect στον Ράσταβατς

Όταν είσαι προπονητής και οδηγείς την ομάδα σου στον τελικό είναι λογικό να πετάς... στους 7 ουρανούς και να θες να γευτείς ένα μεγάλο κομμάτι που σου ανήκει από την πίτα της δόξας. Όταν εκείνη τη στιγμή, με το μυαλό να έχει... πετάξει και τους παλμούς στα κόκκινα, επικαλείσαι την δουλειά του προκατόχου σου τότε το respect είναι λίγο. Πολλά respect στον Μίλαν Ράσταβατς που μνημόνευσε τον Τραϊανό Δέλλα. Σίγουρα ο Κολοσσός στα ζόρια του θα έριξε ένα χαμόγελο και θα ένιωσε περήφανος για αυτό που έχτιζε το περασμένο καλοκαίρι.