ΑΕΚ: Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς, μα διάολε ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ: με τον ίδιο τρόπο να διασυρθείς!

Γράφω, σβήνω και ξανά απ' την αρχή... Μπροστά από το laptop περίπου μία ώρα σαν κάποιες ταινίες με συγγραφείς που επιχειρούν να ξεκινήσουν τη σύνταξη του κειμένου τους και έχουνε κολλήσει: δυο λέξεις και να αναβοσβήνει η ...κάθετη γραμμή για τη λέξη που θα βρεις, μα δεν υπάρχει... Αλήθεια και πώς να υπάρχει όταν καλείσαι να γράψεις ένα κείμενο για την ΑΕΚ που όχι μόνο μένει εκτός ενός θεσμού που ...μάτωσε για να βρεθεί στα ημιτελικά, με αντιπάλους τον Άρη και τον ΠΑΟΚ, αλλά διασύρθηκε με εξάρα και με εικόνα που προκαλεί κατάθλιψη και σε υποχρεώνει στο συμπέρασμα ότι: δεν πάμε πουθενά και για το πρωτάθλημα... Για ένα ακόμη ματς στο Φάληρο, την έδρα του Ολυμπιακού, υπήρξε διασυρμός και μια ομάδα η οποία σα να μη κατέβηκε να παίξει: δίχως πάθος, χωρίς ένταση, στο ίδιο έργο θεατές μετά το 4-1 του πρωταθλήματος. Να πει κανείς πως δεν το είχε δει ξανά το σκηνικό αυτό; Πρέπει να είναι μπούφος... Κι αν στο 2-0 των περσινών play offs -όπου δεν έχασε εκεί η ΑΕΚ το πρωτάθλημα αλλά στην έδρα της με τον ΠΑΟΚ και στην Τούμπα- δεν το πήρε χαμπάρι όλο ο οργανισμός και πρώτος ο Ματίας Αλμέιδα, θα έπρεπε, αν μη τι άλλο, να πάνε όλοι περισσότεροι υποψιασμένοι χθες στο ματς, το οποίο ήταν και το πρώτο που δεν χρειαζόταν να κρίνει και την πρόκριση...

Όχι μόνο την έκρινε όμως, υπέρ του Ολυμπιακού, αλλά έφερε και μια νύχτα ντροπής απ' αυτές που δεν γίνεται να τις ξεπεράσεις... Είναι ξημερώματα πλέον, είδα ξανά (πόσο μαζόχας Θεέ μου) το ματς, έχω προσπαθήσει αρκετά να ηρεμήσω και να βγάλω τα συναισθήματά μου και ότι προκαλεί μια τέτοια ήττα και ακόμη πρέπει να ομολογήσω, αδυνατώ να δικαιολογήσω τον οποιονδήποτε για τη νύχτα ντροπής στην έδρα των «ερυθρόλευκων»! Διότι δεν αποτελεί και σύμπτωση: έγινε στο πρωτάθλημα, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, κάτι που φανερώνει αδυναμίας αντίληψης, ή κατανόησης σε όλο το τεχνικό team, στον λατρεμένο μου Αλμέιδα (που δεν αλλάζει αυτό) και φυσικά στους ίδιους τους πρωταγωνιστές! Διότι ανάλυση έγινε, βίντεο συγκεκριμένα απόλυτα στο γρήγορο transision του αντιπάλου, ο οποίος θα περιμένει και δεν θα επιδιώκει την κατοχή της μπάλας (όπως χαρακτηριστικά τους εξήγησε και τους έδειξε με φάσεις συγκεκριμένες ο Πελάδο), τη στιγμή που δεν χρειάζεται προπονητής (και δεν υπάρχει τέτοιος) ο οποίος οφείλει να πει στον ποδοσφαιριστή του (σ.σ.: στο πρωτάθλημα ήταν ο Ρότα, στο Κύπελλο ο Μουκουντί): «αν σου είναι εύκολο μη δώσεις έτοιμο γκολ στην εστία μας).

Δυστυχώς το 'χει αυτό ο διεθνής Καμερουνέζος στόπερ και το 'χει κάνει ξανά σε ένα ματς, διότι δεν το κάνει συχνά, πέρυσι με τον Παναθηναϊκό που έδωσε δυο γκολ στον Ιωαννίδη, φέτος το 'κανε με τον Γιάρεμτσουκ που του πρόσφερε ασίστ ενώ τον είδε να σκοράρει δις (στο γκολ δε του Ελ Καμπί είναι χειρότερη η αντίδρασή του αφού μοιάζει σα να μη το νοιάζει να τρέξει και να προλάβει, πάει ...σβηστά και η συνέχεια γνωστή). Όλα λάθος και στο πρώτο γκολ: εύκολη μετάβαση άμεση, τρώει τον ...παππά ο Βίντα και πέφτει στον Πάλμα, αντί να τον τρέξει παράλληλα και με απόσταση, ο Σιμάνσκι δεν γυρνάει ποτέ, η μπάλα θα βρει και στον Μουκουντί (γιατί έτσι πρέπει και θα γίνει για να πάνε όλα στραβά), με αποτέλεσμα στη πρώτη φάση που προσπαθεί να βγάλει ο αντίπαλος, να βρίσκει γκολ! Το έκανε ξανά, αυτό με τις μεταβάσεις, μιας και η ΑΕΚ του Αλμέιδα το προσφέρει απλόχερα στον Ολυμπιακό του Μεντιλίμπαρ: κι αν στο πρωτάθλημα γλίτωσε τα έξι τέρματα ελέω ...Μασούρα, στο Κύπελλο δεν έγινε αυτό! Το χειρότερο όμως είναι ότι ενώ υπήρχε το παράδειγμα του πρωταθλήματος, αλλά και ο Ολυμπιακός της Ευρώπης και της Ελλάδας (με αντιπάλους που του λένε: πάρε την μπάλα και παίξε, αλλά δεν τα καταφέρνει, ή το κάνει με το ζόρι), ο Πελάδο και οι κιτρινόμαυροι, σα να μη θέλουν να το καταλάβουν, ή και να μη μπορούν...

Ίσως να γίνεται και σκόπιμα αυτό: να γονατίζουμε μεν, αλλά με το δικό μας ποδοσφαιρικό τρόπο. Κοινώς σου λέει: δεν θα ταμπουρωθώ, δεν θα επιδιώξω να αλλάξω, αν είναι να χάσω θα το κάνω με το τρόπο μου, έτσι όπως εγώ έχω επιλέξει να παίξω και να πέσω... Όμως πέσιμο με ...πέσιμο διαφέρει και αποτέλεσμα με το αποτέλεσμα το ίδιο και προκαλεί προβλήματα τα οποία σε γονατίζουν, πνευματικά και μετά αγωνιστικά... Άλλο ένα κομμάτι, της πνευματικής κατάστασης, όπου ο Αλμέιδα πήρε στο ίδιο γήπεδο ξανά, για τρίτο ματς με τον Μεντιλίμπαρ, κάτω από την βάση: ένα τραγικό και φοβικό 25λεπτο τέλειωσε το παιχνίδι και το έφερε σβηστά στο 3-0. Κι αν το γκολ του Ελίασον έπρεπε να μετρήσει και να δώσει στην ΑΕΚ αυτό που άξιζε στην ολιγόλεπτη αντίδραση που έβγαλε με το συγκεκριμένο τέρμα και νωρίτερα το σουτ του Λαμέλα που έβγαλε ο Πασχαλάκης, το υπόλοιπο του αγώνα, η εικόνα της ΑΕΚ, η εξάρα που ακολούθησε, το διέγραψε για πλάκα! Μπορεί να είναι μόλις τέσσερα ματς μεταξύ Αλμέιδα και Μεντιλίμπαρ, αλλά έως τώρα αυτό το 3-1 νικών του Ισπανού προπονητή επί του λατρεμένου μου Πελάδο, με τεράστια διαφορά τερμάτων, καταδεικνύει την πελατειακή σχέση (ειδικά ελέω διαφοράς γκολ) του τεχνικού του Ολυμπιακού με τον αντίστοιχο της Ένωσης.

Πρέπει να το αναγνωρίζεις, να το σημειώνεις, όπως ισχύει για τον Αλμέιδα που 'χει κάνει για πλάκα (και σε πολύ περισσότερα μεταξύ τους ματς συγκριτικά με όσα έχει αντιμετωπίσει τον Μεντιλίμπαρ) τον Λουτσέσκου πελάτη, έτσι ισχύει και υπέρ του Ισπανού σε βάρος του Αργεντίνου. Μπορεί να αντιστραφεί το κλίμα; Φτάνει μια νίκη την Κυριακή για να αλλάξει το σκηνικό; Θα είναι αρκετή για να σβήσει τη συντριβή αποκλεισμό από το Κύπελλο και να προκαλέσει ενθουσιάσμο για το πρωτάθλημα; Υποθετικά τα ερωτήματα και ανάλογα θα απαντήσω: όχι δεν θα αρκεί μια απλή νίκη. Ούτε καν ένα 2-0 σβηστό και ας φέρει την ΑΕΚ στην κορυφή (που είναι σίγουρα σημαντικό γιατί άλλο το πρωτάθλημα και άλλο το Κύπελλο που ήδη χαιρέτισε η Ένωση). Θα χρειαστεί ένα πολύ μεγαλύτερο σκορ για να μετριάσει η πίκρα, για να βγει από την εσωστρέφεια που ήδη βρίσκεται παρά το έως πρότινος νικηφόρο σερί, προκειμένου να πιστέψει και πάλι ο ΑΕΚτζής στην ομάδα του. Κακά τα ψέματα... Τώρα αν κατακτηθεί το πρωτάθλημα, αν κερδίσει ο Δικέφαλος στα επόμενα τέσσερα ματς τον Ολυμπιακό έστω και με μικρά σκορ (αλλά σε όλα, ή στα περισσότερα απ' αυτά), τότε αλλάζει η κουβέντα, όμως και πάλι μιλάμε στον... αέρα: υποθετικά!

Στο τέλος της κουβέντας, η Κυριακή είναι κοντά και έπειτα από την εικόνα της ΑΕΚ στο Φάληρο και την ντροπιαστική ήττα (συγχαρητήρια προφανώς στον Ολυμπιακό και τον Μεντιλίμπαρ) της ομάδας, το πρωτάθλημα -μετά και το Κύπελλο- αντί να μοιάζει πιο εφικτό, δείχνει αρκετά πιο μακριά... Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς, μα διάολε: ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να διασύρεσαι με τρόπο που έχεις ξαναδεί...!!!

*Η άμυνα που 'χε δεχθεί τα λιγότερα γκολ, έχει με τον συγκεκριμένο αντίπαλο δει να δέχεται δέκα γκολ, από τα συνολικά φέτος 23 που 'χει δεχθεί, τουλάχιστον: συγκλονιστικό!