Ο Άρης ήταν (πνευματικά) καλός

• Προκρίθηκε αυτός που το άξιζε
• Το σχέδιο των «τριών» ταιριάζει σε συγκεκριμένα παιχνίδια
• Ο Ιτούρμπε έγινε μέλος της ομάδας

Η θέση του καθενός στην κούρσα της πρόκρισης στην επόμενη φάση του Κυπέλλου φάνηκε από τον πρώτο αγώνα γιατί όπως πολύ σωστά εκτίμησε και ο Νίκος Νιόμπλιας μετά το δεύτερο παιχνίδι, στις λεπτές ισορροπίες που κυριαρχούν στις αναμετρήσεις των «κίτρινων» με τον ΟΦΗ, το σκορ (3-1) του πρώτου αγώνα ισοδυναμούσε με προίκα… πλούσιας νύφης. Αυτό ήταν το ένα δεδομένο, από τα γνωστά πριν τη σέντρα του δεύτερου, γιατί το άλλο – όπως αποδείχθηκε – ήταν ότι ο Άρης, πνευματικά, ήταν πιο έτοιμος για να διαχειριστεί παιχνίδια σαν αυτό της Κρήτης. Τέτοια που κρίνονται στη λεπτομέρεια, στη δύναμη, στη συναισθηματική διαχείρισή τους. Ο ΟΦΗ δεν ήταν, γι’ αυτόν τον λόγο δύο σοβαρά ατομικά λάθη διευκόλυναν την ομάδα του Ακη Μάντζιου.

Πράγματι, όλα τελείωσαν όταν ο Μεγιάδο προέβη στην επιπόλαιη και κάκιστη ενέργειά του. Στη φάση της αποβολής του, είναι απορίας άξιος ο λόγος της διαμαρτυρίας του. Τάκλιν από πίσω, σκαριά στον αντίπαλο και… δρόμος προς τα αποδυτήρια. Ο Μαρινάκης στάθηκε άτυχος γιατί στο χτύπημα της μπάλας στο έδαφος, η τελευταία πήρε ανάποδα φάλτσα και χτύπησε στο τεντωμένο χέρι του. Ατυχία μεν, παράβαση δε. Κι έτσι ο Μπρούνο Γκάμα βρήκε την ευκαιρία να ρίξει αυτός του τίτλους τέλους σ’ αυτό το ζευγάρι επαναλαμβάνοντας αυτό που είχε κάνει και πριν από μία εβδομάδα, με την εύστοχη εκτέλεση πέναλτι.

Προκρίθηκε αυτός που το άξιζε

Αντικειμενικά, αποδόθηκε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη γιατί ο Άρης ήταν καλύτερος του ΟΦΗ (τουλάχιστον) στους τρεις από τους τέσσερις αγώνες των δύο ομάδων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του πρωταθλήματος. Είναι πιο μπαρουτοκαπνισμένη ομάδα, έχει καλύτερη διαχείριση αγώνων κι αυτό φάνηκε σήμερα όπου παρά τις τρεις πολύ σοβαρές απουσίες των Ματέο Γκαρσία, Μπερτόγλιο και Μαντσίνι – οι οποίες αφαίρεσαν επιλογές στη μεσοεπιθετική γραμμή – είχε τον τρόπο του να τις καλύψει. Ο ΟΦΗ δεν έκανε το ίδιο μ’ αυτή του Γκαγιέγος. Κυρίως όμως, είδε τον Αρη να πηγαίνει το παιχνίδι στη δύναμη και να διαχειρίζεται σωστά τα τεντωμένα νεύρα, αντιθέτως ο Νίκος Νιόμπλιας κατέγραψε το σοβαρό λάθος του Μεγιάδο που έκρινε τον αγώνα, όχι όμως την πρόκριση γιατί αυτή φάνηκε από χιλιόμετρα, όσα χωρίζουν δηλαδή το Ηράκλειο από τη Θεσσαλονίκη.

Το σχέδιο των «τριών» ταιριάζει σε συγκεκριμένα παιχνίδια

Μια πρόκριση συνήθως κρύβει τα κακώς κείμενα και τους όποιους προβληματισμούς μπορεί να διατυπώσει κανείς για την εικόνα, αλλά πρέπει να τονιστεί η κακή λειτουργία που είχε ο Αρης στο πρώτο ημίχρονο. Δεν είχε κράτημα μπάλας, του έλειψε το συνδυαστικό ποδόσφαιρο που τον χαρακτηρίζει, η ανάπτυξή του ήταν τουλάχιστον προβληματική και ίσως το σχήμα με τους Ντιαγέ, Λούκας Σάσα και Τζέγκο να είναι αποδοτικό σε άλλα παιχνίδια. Σήμερα βέβαια αυτή η επιλογή ήταν αναγκαστική λόγω των απουσιών, αλλά αυτή η συνύπαρξη των τριών είναι αποδοτική σε παιχνίδια όπου ο αντίπαλος θέλει κατοχή μπάλας και ο Άρης σημαδεύει το transition. Έχοντας δηλαδή δύο… σκυλιά του πολέμου (Σάσα, Τζέγκο) για το ανασταλτικό τομέα και τον Ντιαγέ ο οποίος με τον διασκελισμό του βγάζει σωστά την ομάδα του στο transition.Σε αγώνες με (σχεδόν) μοιρασμένη κατοχή μπάλας όπως ήταν το 55-45 του πρώτου ημιχρόνου, αυτή η τριάδα έδειξε δυσλειτουργική. Και πάλι βέβαια ο Άρης θα μπορούσε να είχε βρει γκολ γιατί σ’ όλο το πρώτο ημίχρονο μια φάση έγινε, αυτή του Αμπουμπακάρ Καμαρά ότι ο Μαυριτανός συνδύασε αργή σκέψη με πρόθεση εκτέλεσης με συνέπεια να μην κάνει τελική προσπάθεια.

Ο Ιτούρμπε έγινε μέλος της ομάδας

Αν μετουσίωνε την κούρσα των 50-60 μέτρων με σωστή πάσα στον Μπρούνο Γκάμα θα ήταν ακόμη καλύτερα, αλλά η γενική εικόνα του Παραγουανού είναι εκ διαμέτρου αντίθετη σε σχέση με αυτή των πρώτων αγώνων. Δεν είναι πλέον ο… πολλά βαρύς με το πλούσιο βιογραφικό ο οποίος θα περιμένει την μπάλα για να προχωρήσει στο ζογκλερικό του λες και πρόκειται για παράσταση θεάματος. Αυτό έκανε στην αρχή γι’ αυτό ο Άκης Μάντζιος του έδινε (με το σταγονόμετρο) αγωνιστικά λεπτά. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα γκρίνιαζε αλλά είχε 100% άδικο. Ο Παραγουανός δεν ανταποκρινόταν στον βασικό κανόνα του Άρη της τελευταίας διετίας, αυτό το «ένας για όλους και όλοι για έναν». Όταν το κατάλαβε, άλλαξε αγωνιστική συμπεριφορά κι αυτή η αλλαγή φάνηκε από τα (τουλάχιστον) 6-7 τρεξίματά του για να βοηθήσει τον Ντάνιελ Σούντγκρεν στο δεξί άκρο της άμυνας. Στο πρώτο ημίχρονο ήταν από τους καλύτερους παίκτες του γηπέδου, αλλά θα πρέπει να δίνει αξία και ουσία στις κούρσες του.