Μπορούν Σέριφ, Μάλμε και Μπράγκα και δεν μπορεί ο Ολυμπιακός;

Κατ΄αρχάς μία καλή κουβέντα για τον ΠΑΟΚ, που επιτέλους έκανε φέτος το αυτονόητο γι΄ αυτόν στην Ευρώπη, έστω στο Κόνφερενς Λιγκ, και απέκλεισε όλες τις ομάδες που έπρεπε να αποκλείσει (Μποέμιανς ΕΙΡΕ, Ριέκα, Σλόβαν Μπρατισλάβας, Λίνκολν Γιβραλτάρ, Μίντιλαντ Δανίας και Γκεντ Βελγίου), με αποτέλεσμα να φτάσει στους «8» της διοργάνωσης.

Επιτυχία είναι για τον ΠΑΟΚ, όσο κι αν οι σχετικοί «φοβεροί και τρομεροί» πανηγυρισμοί δείχνουν και πού έχει φτάσει το ελληνικό ποδόσφαιρο-ας σκεφθούμε ότι απλά η Νο 2 ομάδα στην Ελλάδα, έβγαλε έξω τη Νο 3 ομάδα στη Δανία και τη Νο 5 ομάδα στο Βέλγιο, για να περιοριστούμε μόνο στα νοκ άουτ. Και, παρεμπιπτόντως, τις απέκλεισε εντελώς οριακά, τη μία στα πέναλτι και την άλλη με δύο νίκες μεν, αλλά σε ματς αυστηρά 50-50 δε. Για να μην μπω σε επιμέρους θέματα όπως την χθεσινή διαιτησία του Γερμανού, τον οποίο περνάει γενιές δεκατέσσερις σήμερα ο βελγικός Τύπος.

Από εκεί και πέρα, η πορεία των Άιντραχτ και Αταλάντα στο Γιουρόπα Λιγκ…αθωώνει σε ένα σοβαρό βαθμό την αποτυχία του Ολυμπιακού να τις κοντράρει στη διοργάνωση. Όταν η Άιντραχτ πετάει έξω την Μπέτις, Νο 5 ομάδα στην Ισπανία (δύο μόλις πόντους πίσω από την Ατλέτικο Μαδρίτης στη ζώνη για το Τσάμπιονς Λιγκ) και όταν η Αταλάντα βγάζει νοκ άουτ την Μπάγερ Λέβερκουζεν, Νο 3 ομάδα στην Μπουντεσλίγκα, δεν μπορείς να κατηγορήσεις για πολλά πράγματα τον πρωταθλητή Ελλάδας, πέραν του ότι θα έπρεπε, και θα μπορούσε άλλωστε, να φέρει καλύτερα αποτελέσματα από τις τέσσερις ήττες στα τέσσερα παιχνίδια του με τους Γερμανούς και τους Ιταλούς-κι ας έμενε στο τέλος έξω.

Τον Ολυμπιακό φέτος στην Ευρώπη μπορείς να τον κατηγορήσεις για άλλα πράγματα, όχι λίγα πάντως: πρώτα πρώτα γιατί έμεινε έξω από τη Λούντογκορετς, που ναι μεν είναι ένας σοβαρός αντίπαλος, αλλά μέχρι εκεί. Δεύτερον, γιατί δεν κέρδισε στην Μπρατισλάβα την Σλόβαν, αγωνιζόμενος με παίκτη παραπάνω από το 20^ο λεπτό λόγω αποβολής ενός Σλοβάκου. Και τρίτον, γιατί έχασε με κάτω τα χέρια την τελευταία αγωνιστική στο Βέλγιο από την αδιάφορη βαθμολογικά Άντβερπ, που είχε κατέβει επιπλέον με πάρα πολλές ρεζέρβες.

Για τον Μαρτίνς και για τους (δυσανάλογα με την προσφορά τους προς το σύλλογο) ακριβοπληρωμένους ποδοσφαιριστές του, όλα αυτά είναι «χρέωση». Πιστώνονται μόνο ότι απέκλεισαν τη Φενέρ (όπως είχαν κάνει και το αυτονόητο αποκλείοντας το καλοκαίρι Νέφτσι και Σλόβαν) και άφησαν πίσω και την Άντβερπ. Αν και «εκ του αποτελέσματος» προκύπτει ότι ίσως ο Ολυμπιακός βλέποντας ότι δεν μπορεί να περάσει την Άιντραχτ θα έπρεπε να σκεφτεί πιο πολύ το ενδεχόμενο να «άφηνε» στους Τούρκους τη δεύτερη θέση (την οποία πήρε με το γκολ του Τικίνιο στο 90^ο λεπτό του μεταξύ τους αγώνα στο Καραϊσκάκη) και να συνέχιζε ο ίδιος ως τρίτος στο Κόνφερενς Λιγκ, καθώς στα πλέι οφς του Γιουρόπα Λιγκ ήταν τα θηρία που είχαν τερματίσει στην τρίτη θέση του Τσάμπιονς Λιγκ.

Τέλος πάντων, η φετινή σεζόν πρέπει να είναι σεζόν σοβαρών διαπιστώσεων από πλευράς Ολυμπιακού αναφορικά με την Ευρώπη-ειδάλλως του χρόνου το πιο πιθανό είναι να πάει κι άλλο πιο πίσω, αντί να συνεχίσει μπρος όπως είχε κάνει επί μία τριετία. Εντάξει, το εξόφθαλμο είναι ότι απαγορεύεται να γίνουν ξανά τόσο κακές (εντελώς διακριτικώς είμαι...) μεταγραφικές επιλογές από τους αρμόδιους στο Ρέντη. Αλλά υπάρχουν κι άλλα πολύ σοβαρά πράγματα. Διότι, π.χ. εδώ στην Ελλάδα αρχίζει και παγιώνεται μία άποψη ότι επειδή πλέον δυσκολεύουν τα πράγματα στο Τσάμπιονς Λιγκ και στο Γιουρόπα Λιγκ, καμία ελληνική ομάδα, ακόμη κι ο Ολυμπιακός, δεν μπορεί να έχει τύχη σε αυτές τις διοργανώσεις.

Κουραφέξαλα είναι η δική μου απάντηση! Φέτος μπήκαν στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ τόσο η σουηδική Μάλμε, όσο και η Σέριφ από τη Μολδαβία, παίζοντας μάλιστα τέσσερις προκριματικούς γύρους. Δηλαδή, μπορούν να το κάνουν η Μάλμε του δανεικού από τον ΠΑΟΚ Τσόλακ και η Σέριφ των (απορριφθέντων από Ολυμπιακό, ΠΑΟ, ΑΕΚ) Κολοβού, Αθανασιάδη, Μπρούνο και δεν μπορεί να το κάνει, να προκριθεί στους ομίλους, ο Ολυμπιακός;

Μπορεί να το κάνει η περσινή πρωταθλήτρια Ελβετίας, Γιάνγκ Μπόις, περνώντας μάλιστα τρεις προκριματικούς γύρους το καλοκαίρι, κι όχι ο Ολυμπιακός; Τότε να πάψει να ασχολείται ο Ολυμπιακός, ιδίως όταν βλέπουμε ότι η Σέριφ πήρε εφτά βαθμούς σε όμιλο με Ρεάλ, Ίντερ, Σαχτάρ. Όπως κι η Γιάνγκ Μπόις πήρε πέντε βαθμούς σε όμιλο με Γιουνάιτεντ, Βιγιαρεάλ, Αταλάντα. Και δεν φτάνω καν να επικαλεστώ ότι η πρωταθλήτρια Αυστρίας Ζάλτσμπουργκ όχι απλά πέρασε στους ομίλους, μέσω ενός προκριματικού, αλλά έφτασε έως τα νοκ άουτ του Τσάμπιονς Λιγκ…

Να πάμε στο Γιουρόπα Λιγκ; Η Μπράγκα, Νο 4 ομάδα της Πορτογαλίας, έφτασε φέτος στους «8» της διοργάνωσης. Είχε και καλές κληρώσεις, αλλά κι όταν έπαιξε στους 16 με τη Μονακό, εκμεταλλεύθηκε την κακή φέτος φόρμα της και την απέκλεισε. Όπως είναι στους «8» του Γιουρόπα Λιγκ κι η Ρέιντζερς! Δέχθηκε το καλοκαίρι μία γερή σφαλιάρα κι έμεινε εκτός Τσάμπιονς Λιγκ στα προκριματικά από τη Μάλμε (όπως ο Ολυμπιακός από τη Λούντογκορετς), αλλά σήκωσε κεφάλι, πέρασε από τους ομίλους, έκανε την υπέρβαση στα νοκ άουτ πετώντας έξω την Ντόρτμουντ και χθες άφησε έξω και τον Ερυθρό Αστέρα.

Όπως βλέπετε, τα παραδείγματα δεν είναι λίγα, το αντίθετο. Το ζητούμενο είναι να πάρει ο Ολυμπιακός τα μαθήματα του από τη φετινή ευρωπαϊκή του σεζόν κι όχι να σταθεί στις δικαιολογίες-π.χ. προβλήματα με τον κορονοϊό είχαν όλες οι ομάδες στην Ευρώπη, όχι μόνο αυτός.

Επιστροφή στις καλές επιλογές χρειάζεται (βλέπε μεταγραφές Ελ Αραμπί, Βαλμπουενά, Εμβιλά, Ποντένσε, Σα, Γκιγιέρμε) και φυσικά άλλος «αέρας» στο Ρέντη, που να παραπέμπει σε φιλοδοξίες για κάτι παραπάνω κι όχι μόνο σε «ό,τι έχουμε»…

Άσχετο: Για τον ΠΑΟΚ νομίζω ότι θα ήταν σήμερα πολύ καλή κλήρωση η Ρόμα. Λίγα πράγματα και σαν ομάδα και σαν Μουρίνιο…