Κακή νοοτροπία, κάκιστη πνευματική προετοιμασία, αλλά πρόκριση!

Το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα της ΑΕΚ στην Σλοβενία απέναντι στην Τσέλιε κλείδωσε την παρουσία της ομάδας του Νίκολιτς στα προημιτελικά της διοργάνωσης, του Conference League, για να είμαστε συγκεκριμένοι. Τέσσερα έβαλε η Ένωση εκεί και θα έπρεπε να είχε βρει τουλάχιστον άλλα δυο με τρία τέρματα μίνιμουμ όπως εκτιμώ πως όλοι αναγνώρισαν και δικαίως. Κοινώς δεν υπήρχε πιθανότητα να αντιστραφεί η κατάσταση και να αποκλειστεί ο Δικέφαλος κάτι που αντιλαμβανόσουν και εντός γηπέδου και με το σκορ στο 0-2 στο πρώτο, κακό, 45λεπτο της ΑΕΚ. Ωστόσο όπως είχαμε γράψει και σημειώσει πριν τα δυο παιχνίδια της ομάδας με την Τσέλιε, το μίνιμουμ της υποχρέωσης ήταν η πρόκριση στα προημιτελικά, το μάξιμουμ έπρεπε να είναι να το πετύχει αυτό με δυο νίκες απέναντι στην ομάδα από την Σλοβενία. Κάτι το οποίο τελικά δεν έγινε για τους «κιτρινόμαυρους» και κατέκτησαν την πρόκριση βάση του πρώτου αγώνα.

Ήταν μια ακόμη αναμέτρηση κατά την οποία πριν την έναρξή της η ΑΕΚ ήταν το φαβορί και δεν κατάφερε να ανταποκριθεί, κάτι που συνέβη και με τον Βόλο στην Μαγνησία, αλλά και με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι, τρίτη και ευτυχώς όχι φαρμακερή! Ωστόσο είναι κάτι που όπως συνηθίζουμε να λέμε: σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση... Συνιστά ένα γεγονός το οποίο πρέπει να δουν και στο οποίο πρέπει να εστιάσουν στην Ένωση αν επιθυμούν να προχωρήσουν με αξιώσεις στην Ευρώπη, αν και ενδεχομένως στα υπόλοιπα παιχνίδια από δω και στο εξής δύσκολα η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς θα αποτελεί το φαβορί. Δυστυχώς όμως μια βραδιά που έπειτα από καιρό έπρεπε να ήταν χαλαρή και να έφερνε πάρτι στης Φιλαδέλφειας τα μέρη, μετατράπηκε σε απογοήτευση και προκάλεσε προβληματισμό, δικαιολογημένα απόλυτα φυσικά...

Πρόκειται για κακή νοοτροπία, κάκιστη πνευματική προετοιμασία, ωστόσο προφανώς και δεν προσπερνάς την πρόκριση που αποτελούσε τον ουσιαστικό στόχο και σκοπό για την ΑΕΚ. Όμως αυτό το κακή νοοτροπία είναι που προκάλεσε και την αποδοκιμασία του κόσμου της Ένωσης στο τέλος της αναμέτρησης και άσχετα με το αν χειροκρότησαν αφού εκδήλωσαν την απογοήτευσή τους την ομάδα. Διότι ξέρουν και να αναγνωρίζουν το τι έχει πετύχει Ένωση έως σήμερα στην Ευρώπη και το γεγονός ότι βρίσκεται ήδη στα προημιτελικά. Μιας ακόμη ευρωπαϊκής διοργάνωσης παρακαλώ μιας και ο Δικέφαλος είναι η μοναδική ομάδα που το έχει καταφέρει σε πρωταθλητριών, Κυπελλούχων, UEFA και φυσικά τώρα στο Conference League! Αν μη τι άλλο συνιστά σοβαρή επιτυχία στην ιστορία του club και δεν πρέπει να την προσπερνάμε δίχως να την αναδεικνύουμε.

Προφανώς και το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης αφορά στους ποδοσφαιριστές που επέτρεψαν να έχουν ρόλο κομπάρσου για ένα ολόκληρο 45λεπτο και να βλέπουν τους αντιπάλους τους να κυριαρχούν δίχως να αντιδρούν. Αν εξαιρέσουμε τη φάση με το τετ α τετ του Κοϊτά δεν υπήρχε καμία άλλη στιγμή για την ομάδα του Νίκολιτς που να δικαιολογούσε έστω προσπάθεια στο χορτάρι. Αλλά αντίστοιχα ευθύνη υπάρχει και μεγάλη στη τεχνική ηγεσία και τον ίδιο τον Μάρκο Νίκολιτς ο οποίος δεν κατάφερε να παρουσιάσει μια ομάδα κατάλληλα προετοιμασμένη πνευματικά για να παίξει το ματς σα να είχε υποχρέωση να ανατρέψει το σκορ του πρώτου αγώνα όπως ο ίδιος δήλωσε μια μέρα πριν τη σέντρα. Αποδείχθηκε λανθασμένη η επιλογή 11αδας αφού δεν αρκει να βάζεις βασικούς για να περάσει ένα μήνυμα ότι το ματς αυτό το θελουμε, τουλάχιστον αυτό είδαμε στον αγωνιστικό χώρο, ενώ και στο δεύτερο 45λεπτο δεν βοήθησε έπειτα από τις πρώτες αλλαγές την ομάδα από τον πάγκο.

Το να ξεκινήσεις το δίδυμο στα χαφ που είναι στο όριο καρτών και τον Ρότα δεξιά, δεν σημαίνει αυτόματα πως θα παίξουν με το μαχαίρι στα ...δόντια, κάτι που λογικά δεν έκαναν οι Πινέδα και Μαρίν με το μυαλό να μη δουν κάρτα που θα τους στερούσε τη συμμετοχή στο πρώτο από τα δυο ματς με την Ράγιο Βαγεκάνο! Αφού έγινε το 0-2 προκλήθηκε και ευτυχώς η αφύπνιση του Πινέδα που προσπαθούσε και τα κατάφερε να κουμαντάρει όλο το κέντρο και να μην επιτρέψει στον αντίπαλο να απειλήσει ξανά, ειδικά στο δεύτερο 45λεπτο η Τσέλιε δεν έψαξε ποτέ τις πιθανότητές της να βρει ένα ακόμη γκολ για να βάλει πολύ δύσκολα στην ΑΕΚ, αν και όπως μπήκε στο δεύτερο μισό του αγώνα η ομάδα του Νίκολιτς, αποδείχθηκε ότι δεν θα είχε τύχη στην υπόθεση πρόκριση η Τσέλιε. Δεν κατάλαβα γιατί δεν βγήκε έστω ένα 15λεπτο ο Γιόβιτς να ξεκουραστεί και να παίξει ο Ζίνι, λάθος γενικά η διαχείριση στο δεύτερο ημίχρονο και στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα...

Αν μη τι άλλο δύναται να αποτελέσει καλό μάθημα το ματς με την Τσέλιε εντός για την ΑΕΚ και για να προκύψει αντίδραση στο άμεσο μέλλον!