Αχ ρε (υπέροχη) ΑΕΚάρα...

Όλος ο οργανισμός και κιτρινόμαυρος πλανήτης ζούσε και ανέπνεε για την ημέρα της αναμέτρησης της ΑΕΚ με την Ρεάλ Μαδρίτης στην Νέα Φιλαδέλφεια και αυτό αποδείχθηκε περίτρανα με την κυκλοφορία των εισιτηρίων. Ένα μήνα και βάλε πριν καν σκεφτούμε την αναμέτρηση της πρωταθλήτριας Ελλάδας με την ισπανική ομάδα είχαμε sold out και στην... ουρά άλλες 30.000 κόσμου να περιμένουν και να ελπίζουν σε μια ακύρωση εισιτηρίου για να ζήσουν την ιστορική βραδιά! Η πόλη του Δικέφαλου, η Νέα Φιλαδέλφεια από νωρίς το πρωί, ξεκίνησε να ζει στους ρυθμούς του αγώνα των Γιόβιτς, Κοϊτά, Μάγερ, απέναντι στους Μπέλινγκχαμ, Μπαμπέ και Βινίσιους... Γεγονός που αποδείχθηκε και μια ώρα πριν τη σέντρα του ματς όταν και οι εξέδρες του γηπέδου της Ένωσης γέμισαν και άπαντες μετέτρεψαν σε καμίνι την έδρα της πρωταθλήτριας. Ήταν μια υπέροχη παράσταση από τους κιτρινόμαυρους που έφερε ήττα με 3-2 και ένα μεγάλο κρίμα και ένα αντίστοιχο γαμώτο...

Διότι η ΑΕΚ άξιζε να πάρει κάτι από αυτό το παιχνίδι, το πάλεψε, το δούλεψε, το έφτασε εκεί που έπρεπε για να το βρει, αλλά στο τέλος μίλησε η ποιότητα, τα χρήματα, η απουσία στιγμιαίας συγκέντρωσης και μείναμε με το: Αχ ρε υπέροχη ΑΕΚαρα, κρίμα και άδικο να μη πάρεις κάτι, να μη εξαργυρώσουν έστω με έναν βαθμό την καταπληκτική προσπάθεια που κατέβαλαν οι παίκτες του Νίκολιτς και φυσικά η εκπληκτική έδρα, ο κόσμος, το γήπεδο πράγματα έβραζε και φυσικά αυτό συνεπήρε, παρέσυρε, την ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς που μπήκε με τη φορά της έδρας και έως το 20' κατάφερε να πνίξει τη τεράστια Ρεάλ Μαδρίτης! Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι στο διάστημα αυτό η Ένωση είχε ήδη καταγράψει 4 τελικές εκ των οποίων ένα γκολ και δυο απίθανες ευκαιρίες για να σκοράρει...

Η προειδοποιητική βολή δόθηκε μόλις στο 4ο λεπτό όταν οι κιτρινόμαυροι έκρυψαν την μπάλα σε μια σούπερ μετάβαση και ο Μάγερ την εμφάνισε στο πόδι του Γκατσίνοβιτς εντός εστίας Κουρτουά που έδιωξε ενστικτωδώς με το πόδι. Στο 12ο λεπτό ήρθε το γκολ: νέα υπέροχη επιθετική μετάβαση και συνεργασία, ο Γιόβιτς στο τελείωμα της επίθεσης άνοιξε την μπάλα στον Κοϊτά, ο Μαυριτανός πήγε στο 1vs1 με τον Κουκουρέγια και με άψογο σουτ άνοιξε το σκορ... Πέντε λεπτά αργότερα η ΑΕΚ φτάνεις μια ανάσα από το δεύτερο γκολ, μόλις στο 17', ο Γκατσίνοβιτς πέρασε την μπάλα στον Γιόβιτς, αυτός έκανε σούπερ προσποίηση, δημιούργησε χώρο στον εαυτό του εντός αντίπαλης εστίας, σούταρε μέσα από την περιοχή και ο Κουρτουά έσωσε ξανά! Ένα εξαιρετικό ξεκίνημα, ένα υπέροχο 20λεπτο, ένα ονειρικό ξεκίνημα αγώνα απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης πού δεν έφερε ένα δεύτερο γκολ δυστυχώς...

Στο ίδιο διάστημα η αντίπαλος της ΑΕΚ επαναλαμβάνω δεν είχε κατορθώσει να δημιουργήσει καμία στιγμή υποψίας απειλής στην εστία του Μπρινιόλι. Η επιλογή Νίκολιτς με Αριάγκα, Κάιρινεν και Γκατσίνοβιτς (τη στιγμή που έκλεινε στα χαφ και ο Μάγερ) ήταν κάτι που φαίνεται πως δεν περίμενε ο Ζοσέ Μουρίνιο και για το οποίο δεν ήταν προετοιμασμένοι οι Μαδριλένοι. Κάτι που αποδεικνύει το γεγονός ότι η πρώτη τελική των Ισπανών ήρθε στο 21' με ένα τραγικό σουτ πολύ ψηλά του Μπαμπέ και έως το γκολ της ισοφάρισης δεν υπήρχε άλλη στιγμή απειλής πλην του γκολ που σωστά ακυρώθηκε για οφσάιντ. Ο Μπέλινγκχαμ όμως είχε προειδοποιήσει και στο 32' το έκανε με εκπληκτικό τακουνάκι στην κίνηση σε γύρισμα του Κουκουρέγια και σε αυτή τη φάση προέκυψε όλη η σούπερ ποιότητα των πρωταγωνιστών της ισοφάρισης... Από κει και έπειτα (έως το φινάλε του πρώτου μισού) η ομάδα του Μουρίνιο έψαχνε πιο σωστά, δίχως να βγάλει άλλη μεγάλη φάση, να απειλήσει.

Αντιστρόφως αντίθετο ήταν το ξεκίνημα στο δεύτερο 45λεπτο με το πρώτο 10λεπτο να μπαίνει με λύσσα για να βρει το γκολ που θα της έδινε προβάδισμα. Ευτυχώς δεν τα κατάφερε με τον Κουκουρέγια σε σπουδαίο γύρισμα του Μπαμπέ. Γενικά σε αυτό το δεύτερο μισό του αγώνα η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν εκείνη που ήλεγχε και απειλούσε, αυτό δα έλειπε να έκανε αντίστοιχα κακό 45λεπτο με το πρώτο μισό, δεν γινόταν... Στο δοκάρι του Μπαμπέ θαρρώ όλοι πίστεψαν ότι η θεά Τύχη θα δώσει κάτι στην ΑΕΚ σε αυτό το ματς, το άξιζε και θα το έδινε, όμως ήρθε ο οβίδα του Βαλβέρδε στο φινάλε να μας... πληγώσει όλους και αφού νωρίτερα ο Μπαμπέ είχε ισοφαρίσει στα καπάκια την γκολάρα του κορυφαίου (με Αριάγκα και Κοϊτά) Πήλιου σε δημιουργία και εκτέλεση...

***Κρίμα πραγματικά για αυτόν τον υπέροχο κόσμο, τη φανταστική ατμόσφαιρα που ζήσαμε, αλλά τέτοια ματς, στη συγκεκριμένη διοργάνωση, σε απογειώνουν και παρά το μηδενικό βαθμολογικό κέρδος, προκύπτουν τεράστια άλλα εξίσου σημαντικά οφέλη... Υποκλίση στον θαυμαστό κόσμο της ΑΕΚ και χαρά για τα παιδιά που τέτοια ματς θα τα θυμούνται όλη τους τη ζωή!