Ολυμπιακός: Πόσες κεφαλιές πρέπει να χάσει ο Ορτέγκα στο δεύτερο δοκάρι;

Όταν παίζεις σε τόσο υψηλό επίπεδο όπως το Τσάμπιονς Λιγκ, πρέπει να είσαι έτοιμος ανά πάσα στιγμή. Για παράδειγμα να εκμεταλλευθείς το κάθε λάθος του αντίπαλου.

Ο Ολυμπιακός στα δύο παιχνίδια με την Μπάγερ πίεσε πολύ τους Γερμανούς. Αλλά δεν πήρε τα πράγματα που έπρεπε να πάρει από την πολύ μεγάλη αυτή προσπάθεια και το εξουθενωτικό πρέσινγκ ψηλά. Διότι, την κρίσιμη στιγμή οι παίκτες του δεν ήταν έτοιμοι.

Στο Καραϊσκάκη θυμηθείτε το λάθος του αμυντικού της Μπάγερ, που έδωσε την μπάλα στον Ελ Κααμπί μέσα στην περιοχή! Ο Μαροκινός, όμως, ούτε πάσαρε δίπλα του στον Ζέλσον, ούτε σούταρε άμεσα. Καθυστέρησε και του μπλόκαραν το σουτ.

Στο Λέβερκουζεν υπήρξαν άλλες δύο παρόμοιες περιπτώσεις. Πρώτα με τον Ζέλσον να μην κάνει καλό κοντρόλ μέσα στην αντίπαλη περιοχή από κλέψιμο του Γκαρθία. Μετά με τον Έσε να μην τολμάει να σουτάρει από μακριά δεχόμενος την μπαλιά από τον γκολκίπερ της Μπάγερ! Επέλεξε να πασάρει στον Ζέλσον, το σουτ του οποίου κοντραρίστηκε, με την μπάλα να φεύγει κόρνερ.

Όταν σου κάθονται τρεις τέτοιες στιγμές και δεν εκμεταλλεύεσαι καμία, αυτόματα μειώνεις τις πιθανότητες σου. Ειδικά όταν αυτός ο τρόπος παιχνιδιού, είναι ένα από τα μεγάλα όπλα σου.

Ο Ολυμπιακός είχε εννιά κλεψίματα προχθές! Το νούμερο ήταν πολύ μεγάλο. Προσέξτε, δεν αναφέρομαι στις ανακτήσεις της μπάλας-ανάκτηση είναι όταν κι όταν ο αντίπαλος κάνει λάθος και σου δίνει την μπάλα. Εγώ εννοώ τα κλεψίματα. Να πας εσύ να πάρεις την μπάλα από τον αντίπαλο σου. Ο Γκαρθία σε αυτό το κομμάτι ήταν εκπληκτικός, με τέσσερα κλεψίματα. Κι άλλα πέντε είχαν, συνολικά, οι Τσικίνιο, Ρόντινεϊ, Έσε, Ταρέμι, Σιπιόνι.

Πέτυχε ο Ολυμπιακός να κλέψει εννιά φορές την μπάλα από τους παίκτες της Μπάγερ, κάτι που μόνο απλό κι εύκολο δεν είναι. Το θέμα, όμως, είναι ότι δεν αξιοποίησε αυτή την επιτυχία του μέσα στο παιχνίδι. Γιατί γενικά έλειπε από την ομάδα αυτή η λέξη στην οποία επιμένω πάρα πολύ, η αποφασιστικότητα. Ένα στοιχείο που λείπει πολύ από τον φετινό Ολυμπιακό. Αποφασιστικότητα στο να κάνω την τελική πάσα η, το τελικό σουτ, την τελική κεφαλιά. Και γι΄ αυτό, άλλωστε, δεν έρχονται κι εύκολα τα γκολ.

Λίγο πιο καθαρό μυαλό έχει γενικότερα ανάγκη η ομάδα. Υπάρχουν κάποια πράγματα, λάθη, που δεν μπορεί να γίνονται τόσο εύκολα. Να κινείται ο αντίπαλος σέντερ φορ (ο Σικ) ανάμεσα στους δύο σέντερ μπακ (τον Ρέτσο και τον Πιρόλα) και να φεύγει στην πλάτη τους χωρίς καμία δυσκολία, όπως συνέβη στο 6ο λεπτό, δεν είναι άμυνα για τέτοιο επίπεδο. Το ότι αστόχησε ο Σικ δεν αλλάζει κάτι.

Ο Τζολάκης σε αυτό το παιχνίδι είχε τη ρέντα του καλού γκολκίπερ, τόσο στη συγκεκριμένη φάση, όσο και στο δοκάρι του Γκριμάλντο, αλλά και σε δύο ακόμη τελειώματα του Σικ (μία στριφτή κεφαλιά στο 4΄ και στο τετ α τετ στο 92΄). Όμως, ο Μεντιλίμπαρ και οι παίκτες του πρέπει να δουν γιατί η Λέβερκουζεν μπόρεσε κι έβγαλε τρεις-τέσσερις φάσεις για γκολ σε ένα παιχνίδι στο οποίο έκανε 28 επιθέσεις, ενώ ο Ολυμπιακός δεν είχε στην ουσία καμία καθαρή ευκαιρία για γκολ σε 62 επιθέσεις. Και τέλος πάντων, δίνοντας πολύ περισσότερα πράγματα στο παιχνίδι από πλευράς ενέργειας και προσπάθειας.

Οι λεπτομέρειες είναι αυτές που κάνουν τη διαφορά πλέον στο ποδόσφαιρο υψηλού ανταγωνισμού. Η Μπάγερ στο πρώτο παιχνίδι στο Καραϊσκάκη είχε κλειδώσει τη νίκη με την κεφαλιά του Σικ από την εκτέλεση κόρνερ. Και τώρα στη ρεβάνς μία άλλη κεφαλιά του Σικ μετά από κομπίνα εκτέλεσης κόρνερ θα μπορούσε να την βάλει μπροστά στο σκορ από το 4ο λεπτό, με τον Πιρόλα, κυρίως, αλλά και τον Ρέτσο, απλά να παρακολουθούν, κι εδώ, την κίνηση του αντίπαλου φορ.

Ακόμη και στο 72’, ο στόπερ Άντριχ πήρε κεφαλιά από τον Ορτέγκα και αστόχησε όχι πολύ, από μία άλλη εκτέλεση κόρνερ. Άραγε, πόσες κεφαλιές θα πρέπει να χάσει στο δεύτερο δοκάρι ο Αργεντίνος, για να αλλάξει ο Ολυμπιακός παίκτη σε αυτή τη θέση της διάταξης στις αμυντικές στημένες φάσεις; Αφού είναι σαφές ότι δεν μπορεί. Θα μένει έτσι αυτό το πράγμα;

Άσχετο: Είναι μεγάλο πράγμα η γκίνια στο ποδόσφαιρο και ειδικά για σέντερ φορ. Ο Ελ Κααμπί φέτος έχει τέσσερα δοκάρια! Δηλαδή, μείον τέσσερα γκολ για κάποια εκατοστά. Και άλλα πόσα ακυρωμένα γκολ από οριακά οφσάϊντ. Με αποκορύφωμα το γκολ με την ωραιότατη κεφαλιά του στα δίκτυα της Μπάγερ, με την ακύρωση του γκολ, γιατί…έγλειψε την πλάτη του ευρισκόμενου σε θέση οφσάϊντ Ταρέμι.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Τρία φάουλ δεν έδωσε υπέρ του Ολυμπιακού ο Άγγλος διαιτητής Όλιβερ. Ένα υπερ του Ζέλσον στο 22’, ένα υπέρ του Τσικίνιο στο 52’ κι ένα υπέρ του Ταρέμι στο 61’. Θα μου πείτε, «μα τρία φάουλ είναι αυτά». Και θα απαντήσω, γιατί όμως δεν τα έδωσε.

Δεν έδειξε έτσι στη μία ομάδα ότι την αντιμετωπίζει διαφορετικά από την άλλη; Και στην εξελιξη της φάσης από το φάου πάνω στον Ταρέμι, η Μπάγερ είχε δοκάρι. Θα μπορούσε, δηλαδή, να βρεθεί να χάνει ο Ολυμπιακός 0-1 στο 62’. Και όταν είσαι ήδη 0-2 από το πρώτο ματς, πόσο δύσκολο θα ήταν να έτρωγε μία τριάρα, που θα του χάλαγε και την ψυχολογία για τη συνέχεια; Λεπτομέρειες είναι κι αυτές, που δείχνουν πολλά.

Δύο 90λεπτα με τη Λεβερκούζεν κι ο Ολυμπιακός δεν πήρε μισό σφύριγμα. Όλα τα πήραν οι Γερμανοί. Μην την ψαχνετε.

Και για το τέλος ένα ιμότζι 🤔

Ζούμε τον καλύτερο Ολυμπιακό της ιστορίας. Μια ομάδα ανταγωνιστική στο πιο ψηλό επίπεδο.
Μια ομάδα που στραγγαλίζει κάθε αντίπαλο σε οποιαδήποτε έδρα για 90 λεπτά.
Μια ομάδα που εξελίσσεται και μεγαλώνει.
Κι όμως ?
Οι Ολυμπιακαρες των πλήκτρων είναι σε απόγνωση.😂😂 #OlympiacosFC

— Jimakleas (@brigel1978) February 25, 2026