Ουντινέζε: Αρκεί το νέο «Φρίουλι»;

Τα χρόνια που οι Φριουλάνι προσπαθούσαν κάθε Αύγουστο να πάρουν το εισιτήριο για τους ομίλους του Champions League, πέρασαν. Και θα περάσουν αρκετά για να ξαναβρεθούν σε αυτή τη θέση, όπως φαίνεται... Η περσινή σεζόν ήταν απολύτως αποτυχημένη για την Ουντινέζε καθώς κατέληξε να δίνει μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού, με τον πρόεδρο Τζίνο Πότσο να αντιλαμβάνεται ότι το στοίχημα με τον Αντρέα Στραματσιόνι ήταν χαμένο και να επιχειρεί φέτος να πάει σε μια πιο σίγουρη επιλογή. Ο Στέφανο Κολαντουόνο δείχνει τέτοια καθώς έκανε έργο στην Αταλάντα επί μια πενταετία στην Αταλάντα, για να πάρει τελικά τον δρόμο για το Ούντινε.

Εκεί, βρήκε μια ομάδα η οποία δεν έχει το ταλέντο των προηγούμενων χρόνων. Κι όχι μόνο αυτό αλλά αποδυναμώθηκε κιόλας με την πώληση του καλύτερου της χαφ, του Αλαν, στη Νάπολι. Η Ουντινέζε που ούτως ή άλλως δεν βάζει πολλά λεφτά για μεταγραφές φέτος το παράκανε, αποκτώντας απλά τον Ντουβάν Ζαπάτα από τη Νάπολι με διετή δανεισμό, τον Μαρκίνιο από την Ρόμα που... πανηγύριζε επειδή τον ξεφορτώθηκε, τον Μανουέλ Ρονάλντο Ιτούρα από την Γρανάδα που ανήκει στην ίδια οικογένεια. Λίγα ακούγονται και λίγα είναι... Καμία έκπληξη, επομένως, αν λίγα θα είναι και όσα θα πετύχει η Ουντινέζε κατά τη διάρκεια της σεζόν, με την παρουσία του Κολαντουόνο στον πάγκο να αποτελεί εγγύηση ότι η ομάδα θα δουλέψει. Δεν αρκεί αυτό όμως, χρειάζεται και το ταλέντο...

Κι επειδή αυτό δεν υπάρχει στο Ούντινε στο βαθμό που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια, οι οπαδοί θα μπορέσουν τουλάχιστον να απολαύσουν το ανακαισμένο «Φρίουλι», το οποίο δεν έχει καμία σχέση με το ψυχρό και σχεδόν άδειο γήπεδο που θυμόμαστε όλοι. Ο Πότσο δεν επένδυσε στην ομάδα αλλά στο γήπεδο και ελπίζει ότι αυτό θα φέρει λεφτά στο ταμείο ώστε να είναι καλύτερα τουλάχιστον τα επόμενα χρόνια. Μέχρι τότε, ο Καρνέζης θα πρέπει να αποκρούει με τον ρυθμό που το έκανε πέρυσι και ο Κονέ να θυμηθεί τον Κονέ της Μπολόνια και όχι αυτόν της περσινής σεζόν... Διαφορετικά, δύσκολα θα τα κάνει όλα μόνος του ο -πάντα αξιόπιστος- Σιρίλ Τερό.