Εθνική αμηχανία

Ομολογώ ότι δυσκολεύομαι να γράψω κάτι για την Εθνική ομάδα που ξεκίνησε την προετοιμασία της για τα σημαντικά που έχει μπροστά της με μια ήττα από την Παραγουάη στο Καραϊσκάκη με 0-1. Το ματς ήταν φιλικό, αλλά δεν κατάλαβα γιατί έγινε. Τα φιλικά γίνονται συνήθως για να γίνουν δοκιμές: είδα ελάχιστες. Ο Χατζηδιάκος και ο Ρότα που ξεκίνησαν με τον Γιαννούλη και τον Μαυροπάνο στην άμυνα έχουν παίξει αρκετές φορές. Σίγουρα δοκιμή ήταν και η τριάδα Κουρμπέλης – Μουζακίτης – Μπακασέτας στη μεσαία γραμμή – αλλά όχι κάτι για το οποίο χρειαζόταν ένα φιλικό για να το δεις. Πήρε μια ευκαιρία ο Δουβίκας για να ξεκινήσει βασικός στη θέση του φορ με τους Τζόλη και Καρέτσα στα εξτρέμ. Στο δεύτερο ημίχρονο, μετά το γκολ του Γκόμεθ από χτύπημα φάουλ στο 52΄είδαμε κι ένα είδος 4-4-2 με τον Τετέη δίπλα στο Δουβίκα και μετά ο Γιοβάνοβιτς έδωσε χρόνο σε όλους, πράγμα που διέλυσε εντελώς την όποια συνοχή της ομάδας: η αντίδραση στο γκολ ήταν δυο – τρια μακρινά σουτ, μια ωραία ενέργεια του Κωνσταντέλια που δεν ολοκλήρωσε καλά ο Τετέη που είχε και μια κεφαλιά που έφυγε άουτ στο τέλος. Οι φιλοξενούμενοι όσο υπήρχε στο γήπεδο ο διάβολος που λέγεται Χούλιο Ενσίσο … ήταν πιο επικίνδυνοι στις αντεπιθέσεις. Η Εθνική μας έμοιαζε απλά με την ομάδα που είδαμε στα προκριματικά του μουντιάλ. Γιατί υπήρχαν κάποιες επιταχύνσεις του Τζόλη, κάποια μπασίματα του Καρέτσα, μια – δυο ωραίες συνεργασίες στο πλάι και λίγες ευκαιρίες: τις πιο σημαντικές τις έχασε στο πρώτο ημίχρονο ο κάπως ψαρωμένος Δουβίκας στο 9΄και στο 41΄. Αλλά ό,τι είδα δεν ήταν καν ματς προετοιμασίας: δεν υπήρχε κάποια αληθινή δοκιμή, αλλά δεν υπήρχε και καθόλου φλόγα. Όλα ήταν σβηστά. Σαν κανείς να μην προσπαθούσε.

Τι είπε ο Ιβάν

Όταν αισθάνομαι αμήχανος μπροστά σε κάτι που βλέπω κάνω κάτι απλό: κοιτάζω να δω τι είπε ο προπονητής πριν το μας (μήπως και καταλάβω τις προθέσεις και τους προβληματισμούς του…) και τι είπε μετά το ματς (για να δω τι συμπεράσματα έβγαλε).

Από τα πολλά που είπε ο κόουτς πριν από το ματς κρατάω τα εξής γιατί τα θεωρώ χρήσιμα

- «Νομίζω ότι, τόσο συναισθηματικά όσο και αγωνιστικά, με βάση την εικόνα που είχαμε – ιδιαίτερα στο Nations League – υπήρχε μεγάλος ενθουσιασμός και η πεποίθηση ότι θα βρεθούμε στο Μουντιάλ. Υπάρχει, όμως, απογοήτευση, την οποία πρέπει να διαχειριστούμε.

- «Πρέπει να αξιοποιήσουμε τα φιλικά ώστε να προετοιμαστούμε όσο το δυνατόν καλύτερα για την επόμενη μεγάλη πρόκληση. Ο αποκλεισμός οφείλει να μας κάνει πιο δυνατούς. Έχουμε μια νέα ομάδα, χωρίς μεγάλη εμπειρία, την οποία θα αποκτήσει με τον χρόνο. Xρειάζεται μεγαλύτερη συγκέντρωση και να δείξουμε χαρακτήρα. Πρέπει να δούμε τα φιλικά από τη θετική τους πλευρά και να εκμεταλλευτούμε το γεγονός ότι δεν υπάρχει τεράστια πίεση.(…) Παράλληλα, είναι μια ευκαιρία να δοθεί χρόνος σε όλους τους παίκτες, αλλά και να διευρύνουμε το ρόστερ με νεότερα παιδιά, που δεν έχουν ακόμη πολλές παραστάσεις».

- «Έχουμε αρκετούς νέους παίκτες, αυτό είναι πραγματικότητα. Και ταλαντούχους επίσης. Ωστόσο, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι μέσα σε έναν χρόνο βρεθήκαμε σε ένα υψηλότερο επίπεδο πολύ γρήγορα. Οι εμπειρίες παίζουν καθοριστικό ρόλο. Όλοι θέλουμε να βρεθούμε σε μεγάλες διοργανώσεις, όμως για να γίνει αυτό, η εμπειρία είναι απαραίτητη. Είμαι ικανοποιημένος από τις επιλογές που έχω, ωστόσο υπάρχουν και προβληματισμοί σχετικά με τη συνολική “δεξαμενή” των παικτών. Αυτή τη στιγμή, για παράδειγμα, στη μεσαία γραμμή υπάρχουν επιλογές όπως ο Ζαφείρης και ο Τριάντης, που προέρχονται από το εξωτερικό, ο Κοντούρης που ουσιαστικά τώρα ξεκινά να “χτίζεται”, ο Μουζακίτης που είναι μόλις 18 ετών, αλλά και ο Καρέτσας, που επίσης έρχεται από το εξωτερικό».

- «Είμαι από τους ανθρώπους που θεωρούν ότι, για να αλλάξεις κάτι, πρέπει πρώτα να κάνεις πολύ καλά αυτό που ήδη εφαρμόζεις.Έχουμε δημιουργήσει μια βάση και δεν αποκλείω το ενδεχόμενο να διορθώσουμε ή να διαφοροποιήσουμε ορισμένα στοιχεία. Πάντα υπάρχει στο μυαλό μου η πιθανότητα να δοκιμάσουμε έναν διαφορετικό τρόπο παιχνιδιού. Από τη στιγμή, όμως, που αυτό που κάνουμε τώρα το κάνουμε καλά, αν δεν νιώσουμε ότι μπορούμε με ασφάλεια να εφαρμόσουμε κάτι νέο, τότε θα συνεχίσουμε πάνω σε αυτό που έχουμε ήδη χτίσει».

Η αποτυχία είναι στο μυαλό

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Πρώτα από όλα ότι στο μυαλό όλων (και του προπονητή) υπάρχει ακόμα η πίκρα του αποκλεισμού: δεν είναι καλό και είναι και επικίνδυνο. Η Εθνική μας φάνηκε στο ματς με την Παραγουάη ότι κουβαλάει αυτή την αποτυχία: έμοιαζε να έχει χάσει την χαρά του παιγνιδιού που είχαμε δει στα φιλικά στην Κρήτη που ακολούθησαν τα ματς στο Nations League (τις νίκες με Αγγλία και Σκοτία κυρίως) αλλά και στο εναρκτήριο ματς με τους Λευκορώσους στα προκριματικά του μουντιάλ που είχαμε δει. Ενδεχομένως εκείνη η υπεραισιοδοξία πληρώθηκε ακριβά στην συνέχεια αλλά την προτιμώ από την χθεσινή μουντάδα.

Τι άλλο μας είπε ο Γιοβάνοβιτς με τον τρόπο του; Ότι η ομάδα έχει ταλέντο αλλά έχει ανάγκη από εμπειρίες, δηλαδή από χρόνο, και όχι από αλλαγές. Είχε δημιουργηθεί πριν από το ματς μια εντύπωση πως θα δοκίμαζε να παίξει με τρια σέντερ μπακ, ένα 3-4-3 που ίσως στο υλικό της ομάδας να ταιριάζει – δεν πολυσυμφωνώ αλλά ας το βλέπαμε. Όμως ο κόουτς λέει πως για να γίνουν τέτοιες πρέπει πρώτα να δει την ομάδα του να αποδίδει όπως κατά την γνώμη του ξέρει και μπορεί ακολουθώντας το γνωστό της σχήμα. Αυτό θέλησε να κάνει χθες. Να ξαναδεί την ομάδα με κάποιες μικρές αλλαγές που είχαν να κάνουν με την φόρμα κάποιων παικτών (ο Ρότα και ο Χατζηδιάκος πήραν ευκαιρία ως φορμαρισμένοι - όπως και ο Δουβίκας), αλλά και με την δική του ανάγκη να λύσει απορίες του. Το τι μπορεί να δώσει ο Μουζακίτης είναι μια απο αυτές. Κι όλα αυτά είναι μεν κατανοητά πλην όμως δεν δημιουργούν μια νέα αρχή από μόνα τους.

Πάμε στο επόμενο

Μετά το ματς ο Γιοβάνοβιτς είπε ότι δεν είδε ευστροφία και προσπάθεια. Στάθηκε κυρίως στο πρώτο ημίχρονο καθώς αυτό ήταν περισσότερο πραγνματικό ως ματς: οι πολλές αλλαγές δεν βοήθησαν. Είπε πως «ήμασταν αργοί στη μεταφορά και αρκετά μονότονοι, όσον αφορά το κομμάτι της αλλαγής κατεύθυνσης στην επίθεση. Χάναμε χρόνο, δίναμε άνεση στον αντίπαλο να αμυνθεί» - έχει δίκιο. Είναι θετικό ότι ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς από αυτό που είδε δεν είναι ευχαριστημένος. Αλλά νομίζω ότι μόνο αυτό είναι το θετικό. Θα περιμένω να δω και το επόμενο φιλικό της Εθνικής, αυτό που είναι στο πρόγραμμα την Τρίτη με την Ουγγαρία. Νομίζω ότι τότε θα είμαι και εγώ σε θέση να βγάλω λίγα περισσότερα συμπεράσματα για το τι ακολουθεί. Για την ώρα απλώς καταθέτω την αμηχανία μου. Και σας παρακαλώ να με συγχωρέσετε.