Ο μικρότερος γιος του Πελέ στο Gazzetta: «Ο πατέρας μου έκανε τα πάντα βγαλμένα από το μέλλον, ό,τι κάνουν τώρα, τα είχε κάνει εκείνος τότε»
Ντρίμπλες, στιγμές, εκατοντάδες γκολ κι ένα παιδί που έβαλε την Βραζιλία στην κορυφή του ποδοσφαιρικού χάρτη. Ο Πελέ είναι για πολλούς ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε από τα γήπεδα και όχι άδικα. Θρύλος της Σάντος, τρεις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής με την Βραζιλία, δεκάδες ατομικές διακρίσεις.
Λίγα 24ώρα πριν μας αποχαιρετήσει το 2022, ο Βραζιλιάνος θρύλος έφυγε από τη ζωή και άφησε ως παρακαταθήκη μία σπουδαία πορεία στα γήπεδα για τις επόμενες γενιές αλλά και στα συνολικά 7 παιδιά του.
Το 1996 ήρθαν στη ζωή τα δύο τελευταία του παιδιά. Ο Τζόσουα Κρουζ Σέισας Νασιμέντο και η Σελέστε Σέισας Νασιμέντο που ήταν δίδυμα. Ο πρώτος μπήκε στα... χνάρια του πατέρα του σε νεαρή ηλικία ωστόσο δεν έπαιξε ποτέ επαγγελματικά ποδόσφαιρο.
Αντιθέτως, μπήκε στο άθλημα ως fitness coach και πλέον βρίσκεται στις ακαδημίες της Dallas FC στο MLS όπου σε ηλικία 28 ετών έχει ξεκινήσει να προοδεύει στον συγκεκριμένο τομέα.
Το Gazzetta τον εντόπισε και ο ίδιος άνοιξε το... κουτάκι των αναμνήσεων, μεταφέροντας όσα έζησε με τον πατέρα του, το μικρόβιο του ποδοσφαίρου αλλά και οι απλές, οικογενειακές στιγμές που ο Πελέ πάντα εκτιμούσε πιο πολύ από κάθε τι άλλο.
- Θυμάσαι πότε ξεκίνησες το ποδόσφαιρο;
«Η πρώτη μου ανάμνηση είναι να παίζω στην αυλή του σπιτιού μου με τον πατέρα μου και φίλους μου. Ήμουν 4 με 5 ετών νομίζω και ξεκίνησα με τον πατέρα μου. Έπειτα πήγα σχολείο και άρχισα να παίζω σε ομάδα για πρώτη φορά. Ο πατέρας μου με βοηθούσε με την προπόνηση οπότε εξελίχθηκα πιο γρήγορα από τα υπόλοιπα παιδιά. Στην αρχή ήμουν στην σχολική ομάδα και έπειτα πήγα σε μία τοπική ομάδα που είχε ακαδημίες και άρχισα να εντάσσομαι σε ομάδα περίπου στα 10 μου. Δύο με τρία χρόνια μετά πήγα σε άλλη ακαδημία. Τελικά στα 14 πήγα στις ΗΠΑ».
- Πότε αντιλήφθηκες πόσο μεγάλο όνομα ήταν ο πατέρας σου;
«Καλή ερώτηση. Δεν είχα καταλάβει πόσο σπουδαίος ήταν (γέλια). Πρώτα ήταν ο μπαμπάς μου και μετά σπουδαίος ποδοσφαιριστής. Δεν τον πρόλαβα να τον δω να παίζει οπότε δεν είχα αντιληφθεί το μέγεθός του. Θυμάμαι ότι πρώτη φορά αντιλήφθηκα το μεγαλείο του σε ένα ταξίδι στην Κολομβία. Πάντα οι άνθρωποι τον σταματούσαν για φωτογραφίες και στα εστιατόρια στη Βραζιλία τον ήξεραν όλοιμ όμως δεν γνώριζα εκτός της χώρας πόσο γνωστός είναι. Όταν πήγαμε στην Κολομβία ήταν ένα φιλικό με θρύλους του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Κάποια στιγμή ο διαιτητής τον απέβαλε, εκείνος επέστρεψε στον αγωνιστικό χώρο και έβγαλαν έξω τον διαιτητή (γέλια)! Θυμάμαι στο αεροδρόμιο όταν φτάσαμε, ήταν πάρα πολλοί άνθρωποι μαζεμένοι. Ρώτησα τον πατέρα μου ποιον περιμένουν και εκείνος μου απάντησε ότι θα δω. Και τελικά ήταν εκείνος (γέλια). Έβγαζαν φωτογραφίες μαζί του, ζητούσαν αυτόγραφο. Στο γήπεδο μόλις βγήκε στον αγωνιστικό χώρο έγινε ένας χαμός. Δεν είχα ιδέα πόσο σπουδαίος ήταν εκτός Βραζιλίας».
- Ως πατέρας πώς ήταν;
«Ήταν ένας σπουδαίος πατέρας. Χρειαζόταν να ταξιδεύει συνεχώς οπότε προσπαθούσε όταν ήταν μαζί μας να περνάει όσο περισσότερο χρόνο γινόταν, ειδικά το καλοκαίρι που δεν είχαμε σχολείο. Κάναμε αρκετά μπάρμπεκιου, περνούσαμε οικογενειακό χρόνο. Ειδικά όταν πηγαίναμε στις ΗΠΑ μαζί του που ήμασταν όλη μέρα μαζί. Βλέπαμε ταινίες, παίζαμε ποδόσφαιρο, βγαίναμε βόλτες, κάναμε παιχνίδια στην πισίνα... Είναι αναμνήσεις που έχω μαζί του και δεν θα τις ξεχάσω ποτέ. Απλά πράγματα και τις απολάμβανε πάρα πολύ. Εκτιμούσε τις στιγμές με την οικογένεια. Το σπίτι στην Βραζιλία ήταν γεμάτο τα Σαββατοκύριακα για να είμαστε όλοι μαζί. Ήταν αστείος, έλεγε συνεχώς ανέκδοτα, ήταν ευχάριστος άνθρωπος. Δεν ήταν συχνά με άσχημη διάθεση, έπρεπε να έχει γίνει κάτι πραγματικά άσχημο. Οι φίλοι μου έρχονταν στο σπίτι και στην αρχή επειδή ήταν σοβαρός τους τρόμαζε αλλά μόλις έλεγε αστεία, όλοι ένιωθαν πιο άνετα. Ήταν πολύ αστείο αλλά ήταν πολύ δοτικός άνθρωπος. Ήταν παρών σε σχολικές παραστάσεις ή σημαντικές στιγμές μας κι ας ήταν δύσκολο λόγω του προγράμματος»
- Θυμάσαι κάποια συμβουλή που σου είχε δώσει;
«Η πιο συχνή συμβουλή που μου έδινε ήταν να πιστεύω στον εαυτό μου. Ειδικά όταν έπαιζα ποδόσφαιρο, πριν τους αγώνες μου μιλούσε και μου έλεγε να μην φοβάμαι, κανείς δεν είναι καλύτερος, υπάρχουν καλοί παίκτες αλλά πρέπει να πιστέψω στον εαυτό μου. Αυτά θυμάμαι από εκείνον. Και ότι ο Θεός είναι πάντα δίπλα μας. Μου έδινε αυτοπεποίθηση, με βοηθούσε ψυχολογικά».
- Ποιος ήταν ο αγαπημένος του ποδοσφαιριστής;
«Είχαμε διάφορες συζητήσεις. Ο Μέσι ήταν απ' ότι θυμάμαι, ο Ρονάλντο επίσης, επειδή έγραψαν ιστορία μαζί. Πάντα έλεγε ότι δεν φτάνει να είσαι καλός ποδοσφαιριστής αλλά και καλός άνθρωπος. Είχε ιδιαίτερη αδυναμία στον Γκαρίντσα και το έλεγε συνεχώς ότι ήταν ο καλύτερος».
- Όταν πήγες στη Σάντος, είχε την πίεση λόγω του ονόματος του πατέρα σου;
«Είχα αρκετή πίεση, ναι. Ήταν πάντα εκεί όταν έπαιζα στη Σάντος. Έβαζα στον εαυτό μου παραπάνω πίεση γιατί ήταν εκεί και περίμεναν πάρα πολλά από εμένα λόγω του πατέρα μου. Εκείνος μου εξηγούσε ότι αυτό δεν πρέπει να με επηρεάζει. Εκείνος ήταν άλλος παίκτης και εγώ θα ήμουν διαφορετικός παίκτης. Έχω άλλα χαρακτηριστικά και παρότι όλοι θα περίμεναν πολλά από εμένα, να μην με επηρεάσει ότι είμαι γιος του. Να μην φοβάμαι, να είμαι συγκεντρωμένος και να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό. Δεν κατάφερα να φτάσω ποτέ σε υψηλό επίπεδο και δεν ήταν εύκολο να διαχειριστώ την πίεση».
- Γιατί δεν το ακολούθησες το ποδόσφαιρο επαγγελματικά;
«Ήταν ένας συνδυασμός πραγμάτων. Πήγα στη Σάντος που είναι μία από τις μεγαλύτερες ακαδημίες της Βραζιλίας. Μετά πήγα στις ΗΠΑ όπου πίστευα ότι το επίπεδο είναι επίσης υψηλό. Έπαιξα μερικά παιχνίδια, ήμουν καλός αλλά κατάλαβα ότι χρειάζομαι πολλά περισσότερα για να γίνω επαγγελματίας. Έτσι έριξα το βάρος στα μαθήματα και τα συνδύασα. Ήταν δύσκολο να γίνω επαγγελματίας, μόνο 30% τα καταφέρνει στον κόσμο».
- Είναι αλήθεια ότι δεν ήθελες να πάρεις το «10» στη Σάντος;
«Είναι αλήθεια. Πρώτα απ' όλα ήμουν φορ, οπότε ήθελα το “9”. Δεν ήθελα ποτέ να πάρω το “10” αλλά αν είχα τη δυνατότητα δεν θα έλεγα όχι. Το φορούσε ο πατέρας μου, όμως, οπότε καταλαβαίνεις...».
- Ποιο είναι το αγαπημένο σου γκολ του πατέρα σου;
«Είναι ενδιαφέρουσα ερώτηση γιατί έχω ένα αγαπημένο παιχνίδι του, όμως θα ξεχωρίσω το πρώτο του γκολ σε Μουντιάλ. Ήταν απίστευτο για το συναίσθημα που ένιωσε. Το δικό μου αγαπημένο ήταν ένα γκολ που πέτυχε με βολέ έξω από την περιοχή. Η μπάλα δεν έσκασε στο έδαφος από το κόρνερ και έπιασε άμεσα το σουτ και σκόραρε. Ήταν πολύ έξυπνος ποδοσφαιριστής και θα πω μία κίνηση που μου έχει μείνει αξέχαστη. Ήταν όταν του έγινε μία πάσα και χωρίς να αγγίξει την μπάλα ντρίμπλαρε τον τερματοφύλακα, αλλά τελικά αστόχησε (στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1970, εναντίον της Ουρουγουάης). Ήταν γρήγορος, έξυπνος, με τεχνική κατάρτιση, ποιότητα. Τα είχε όλα. Έκανε τα πάντα βγαλμένα από το μέλλον. Ότι κάνουν τώρα, τα είχε κάνει εκείνος».
- Το δικό του αγαπημένο;
«Νομίζω έλεγε συνέχεια το πρώτο του γκολ σε Μουντιάλ λόγω του συναισθήματος που ένιωσε τότε»
- Σου είχε μιλήσει για το παιχνίδι της Σάντος με τον Ολυμπιακό;
«Όχι, δεν μου είχε πει κάτι και δεν το θυμάμαι και εγώ. Θυμάμαι μόνο ότι είχε έρθει στην Ελλάδα δύο φορές για να δει τον Ριβάλντο που ήταν πολύ καλοί φίλοι και έπαιζε στον Ολυμπιακό»
- Αν τον είχες μπροστά σου τώρα, τι θα ήθελες να του πεις;
«Θα ήθελα απλώς να τον δω με την κόρη μου στην αγκαλιά του. Να του πω πόσο ευγνώμων είμαι που ήμουν γιος του».
- Θυμάσαι κάποια ιστορία μαζί του;
«Θυμάμαι μία ιστορία. Γενικά πηγαίναμε γήπεδο και όταν μπορούσε να είναι μαζί μου, ήταν υπέροχο. Ήταν το πρώτο μου σημαντικό παιχνίδι στο γήπεδο μαζί του για τη Σάντος. Επειδή ήταν τελικός κόντρα στη Κορίνθιανς, δεν ήθελε να με πάρει αλλά εγώ επέμενα όλο το Σαββατοκύριακο για να πάμε μαζί. Να σου πω σε αυτό το σημείο ότι όταν ο πατέρας μου πήγαινε γήπεδο, η Σάντος δεν είχε χάσει ποτέ. Τελικά με πήρε, ο Ρονάλντο είχε πετύχει ένα απίστευτο γκολ και ο πατέρας μου με κοίταξε και μου είπε "πωπω, απίστευτο γκολ". Τελικά χάσαμε (γέλια)».
- Ποιες ήταν οι τελευταίες σου στιγμές μαζί του;
«Ήταν τότε που του είχα πει ότι είχα ξεκινήσει ως προπονητής στην Αμερική και θυμάμαι που μου είχε πει να κάνω αυτό που θέλω και αγαπάω και να μην φοβάμαι».
- Ας πάμε σε εσένα και στο κομμάτι του MLS. Βρίσκεσαι στις ακαδημίες της Dallas FC. Γενικά θεωρείς ότι υπάρχει μέλλον στο ποδόσφαιρο των ΗΠΑ;
«Ποδοσφαιρικά μεγάλωσα στις ΗΠΑ και είδα όλα τα κλαμπ να φτιάχνουν ακαδημίες και να προσπαθούν να βγάλουν ταλέντα. Το ποδόσφαιρο προσπαθεί να μεγαλώσει εδώ επειδή υπάρχουν και άλλα δημοφιλή αθλήματα. Ο πατέρας μου έκανε την αρχή όταν ήρθε να παίξει εδώ, ακολούθησαν και άλλοι σπουδαίοι παίκτες μετά από εκείνον αλλά κάνουν σπουδαία δουλειά. Υπάρχουν παιδιά που μπορούν να φτάσουν σε υψηλό επίπεδο»
- Ποιος είναι ο προσωπικός σου στόχος;
«Τώρα κάνω τα πρώτα μου βήματα σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον ως προπονητής ακαδημιών και θέλω να εξελιχθώ σε αυτόν τον τομέα και ακόμα μαθαίνω οπότε βήμα βήμα».
- Ποια είναι η φιλοσοφία σου;
«Δεν έχω κάποια συγκεκριμένη. Μαζεύω από γύρω γύρω στοιχεία γιατί είμαι αφοσιωμένος στο κομμάτι της φυσικής κατάστασης. Οι παίκτες πρέπει να είναι καλοί με την μπάλα αρχικά και στη συνέχεια να είναι δυνατοί και γρήγοροι. Για να κάνουν σωστές και συνεχείς κινήσεις χωρίς την μπάλα ώστε να υπηρετούν το πλάνο, είναι σημαντικό να έχουν καλή φυσική κατάσταση. Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι παίκτες δεν είναι ρομπότ και να μην τους φτάνουμε στα όρια τους».
- Ποιος παίκτης σου αρέσει περισσότερο στην Ευρώπη;
«Υπάρχουν τόσοι καλοί παίκτες στην Ευρώπη και στη Βραζιλία όπως ο Βινίσιους ή ο Ροντρίγκο που τα πάνε εξαιρετικά με τη Ρεάλ. Ο Γιαμάλ είναι μεγάλο ταλέντο και σε αυτή την ηλικία κάνει τρομερά πράγματα, όπως και ο Μπαπέ. Είναι φαινόμενα και θα ακολουθήσουν τα χνάρια των Μέσι και Ρονάλντο που είναι στη δύση της καριέρας τους».
- Πιστεύεις ότι η Βραζιλία μπορεί να επιστρέψει στην κορυφή με την πρόσληψη του Κάρλος Αντσελότι;
«Το πιστεύω. Ο Αντσελότι είναι πολλά παραπάνω από απλά ένας καλός προπονητής. Έχει τη γνώση και το πνεύμα του πρωταθλητή για να επαναφέρει τη Βραζιλία στην κορυφή. Ξέρει τι ισορροπίες πρέπει να κρατήσει, τι στυλ παιχνιδιού πρέπει να περάσει στους παίκτες του. Είναι σπουδαίος προπονητής και μπορεί να κουμαντάρει τους αστέρες της ομάδας. Θα τα πάει εξαιρετικά. Οι Ιταλοί ταιριάζουν στη Βραζιλία και το ανάποδο (γέλια). Οι παίκτες χρειάζονται το πνεύμα του και την αυτοπεποίθηση που μεταφέρει».
Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.
