Ραντεβού στην πόλη των αγγέλων

Το χθεσινό δείγμα γραφής της Εθνικής με παρτενέρ τους Πολωνούς με έκανε πιο αισιοδοξο για τη συνέχεια. Όχι για το μέλλον γενικώς και αορίστως, αλλά για τον κρίσιμο αγώνα της ερχόμενης Παρασκευής με την Ουκρανία στη Ρίγα. Μέσα από τον οποίο περνάει το μέλλον, γενικώς και αορίστως.

Εάν η Εθνική χάσει το αεροπλάνο που οδηγεί στο Κατάρ (ή όπου αλλοού διεξαχθεί το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2027), θα μείνει πιθανότατα έξω και από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του μεθεπόμενου καλοκαιριού. Για να παίξει στα Προολυμπιακά τουρνουά του Ιουνίου 2028, θα πρέπει πρώτα να περάσει από Προ-προολυμπιακό τουρνουά, το οποίο θα διεξαχθεί τον Αύγουστο του 2027, όταν οι πάντες και τ‘ αδέλφια τους θα πηδάνε από το σκάφος και θα βουτάνε στο Αιγαίο.

To 2023 έγιναν δύο τέτοια τουρνουά για την Ευρώπη (με ομάδες που είχαν μείνει εκτός Μουντομπάσκετ και) με νικήτριες τις Πολωνία, Κροατία. Μία από τις ηττημένες των τελικών ήταν η Τουρκία, η οποία μάλιστα έπαιξε με τους Κροάτες στην έδρα της και πλήρης. Το ‘χουμε; Όχι, δεν το ‘χουμε.

Με άλλα λόγια, η Ρίγα είναι ο επόμενος (και ίσως ο τελευταίος) σταθμός όχι μόνο για τη Ντόχα, αλλά και για την «Πόλη των Αγγέλων». Πόλη των αγγέλων ήταν και για την αφεντιά μας η Ρίγα τον περασμένο Σεπτέμβριο, αλλά τώρα πια την κατοικούν δαίμονες και διαβόλοι. Εάν την Παρασκευή μας επιφυλάξουν χουνέρι, ίσως να μη ξαναδούμε ποτέ την Εθνική όπως τη γνωρίσαμε και την αγαπήσαμε.

Όπως σας έλεγα στο ξεκίνημα του κειμένου, αισθάνομαι λίγο πιο αισιόδοξος. Η Εθνική ομάδα του Αυγούστου δεν έμοιαζε παρά ελάχιστα με την ομάδα θλιβερής θερινής νυκτός του Ιουλίου. Ακόμα και τα πρόσωπα ήταν διαφορετικά. Από το «προσωπικό ασφαλείας» των αγώνων με Ρουμανία και Πορτογαλία, φτάσαμε στον Καλάθη, στον Ντόρσεϊ, στον Μήτογλου, στον Καλαϊζάκη, στον Κώστα, στον Θανάση: πέντε δυνατές προσθήκες από τη δωδεκάδα του Ευρωμπάσκετ συν ένας που μπορεί να μας είχε ανεβάσει ένα ή δύο σκαλιά ψηλότερααν ήταν παρών στη Ρίγα τον περασμένο Σεπτέμβρη.

Οι λίγοι «παραμένοντες» (Τολιόπουλος, Λαρεντζάκης, Χαραλαμπόπουλος) μοιάζουν πιο φρέσκοι και πιο αποφασισμένοι, με λιγότερη ευθύνη στις πλάτες τους. Και αναμένεται και ο Παπανικολάου, που χθες προφυλάχθηκε. Ο δε Σπανούλης είναι ο Σπανούλης. Ελπίζω όχι πελαγωμένος, όπως τον Ιούλιο.

Εάν αφήσουμε στην άκρη τον Γιάννη, που αμφιβάλλω αν θα ξαναπαίξει ποτέ στην Εθνική μετά και από την πρόσφατη αθλιότητα της ΕΟΚ, απουσιάζουν ουσιαστικά μόνο ο Σλούκας και ο μονίμως απών τα τελευταία καλοκαίρια Ρογκαβόπουλος. Για να το πω διαφορετικά: εάν δεν μπορούμε με αυτή την ομάδα να νικήσουμε σε ουδέτερο γήπεδο τους Ουκρανούς και μάλιστα σε συνθήκες πανστρατιάς, δεν έχουμε θέση στο Μουντομπάσκετ.

Υποψιάζομαι, όμως, ότι θα τους νικήσουμε. Διότι η Εθνική που εμφανίστηκε χθες στο ΟΑΚΑ έχει στοιχεία που της έλειπαν σε απελπιστικό βαθμό στους προηγούμενους δύο αγώνες της. Δεν αναφέρομαι στα -διόλου ευκαταφρόνητα- «άυλα» (βαθμός ετοιμότητας, πείρα, προσωπικότητα, υπερηφάνεια κ.ο.κ.), αλλά στα καθαρά αγωνιστικά.

Διαθέτει μία ξεκάθαρη πηγή δημιουργίας, στο πρόσωπο ενός πολύπειρου πόιντ γκαρντ ικανού να μοιράσει 12 ασίστ στην καθισιά του (Καλάθης).

Διαθέτει τα κορμιά και το αμυντικό φίλτρο για να απλωθεί στην περιφέρεια, να κλέψει μπάλες (14 χθες) και να τις μετατρέψει σε εύκολα καλάθια στον αιφνιδιασμό.

Διαθέτει την ικανότητα να ανεβάσει το σκορ από τους 70 στους 90 πόντους χωρίς απαραίτητα να γεμίσει το αντίπαλο καλάθι με βροχή από τρίποντα (9/29 χθες).

Διαθέτει προσωπική φάση και σημεία αναφοράς στο σκοράρισμα με Ντόρσεϊ, Τολιόπουλο.

Διαθέτει έναν μπλοκέρ (Κώστας Αντετοκούνμπο), έναν παίκτη ρακετας που κρατάει τις φάσεις ζωντανές (Θανάσης) και έναν ψηλό ικανό να βάλει τη μπάλα στο καλάθι (Μήτογλου), πάει να πει οντότητα μέσα στις ρακέτες.

Διαθέτει παίκτες που μπορούν να παίξουν προσωπική άμυνα στυλ καμικάζι και να τραμπουκίσουν αντιπάλους όπως ο Μιχάιλιουκ (π.χ. Καλαϊτζάκης, Λαρεντζάκης).

Συνολικά,είναι μία κανονική ομάδα, όχι σούπερ, όχι απαραίτητα ανώτερη από μεσαίου βεληνεκούς αντιπάλους επιπέδου Πολωνίας, αλλά ικανή να επιβάλει τον νόμο της σε ένα παιχνίδι όπως αυτό της Παρασκευής. Το ραντεβού με τη χωρίς Αλντάμα Ισπανία στο ΟΑΚΑ είναι μία διαφορετική συζήτηση, όχι μόνο λόγω έδρας, αλλά και επειδή η έκβασή του μπορεί να περνάει μέσα από το αποτέλεσμα του αγώνα με τους Ουκρανούς. Εάν πρέπει να κάνω μαντεψιά σήμερα, Κυριακή 23 Αυγούστου, θα πω ότι η Εθνική θα κάνει είτε δύο νίκες είτε δύο ήττες.

«Έχουμε ακόμη έξι αγώνες», υπενθύμισε χθες ο Βασίλης Σπανούλης. Ναι, αλλά τώρα δεν υπάρχει περιθώριο στραβοπατήματος, αφού η Εθνική δεν έχει ούτε έναν αντίπαλο από κάτω της στην αρχική βαθμολογία: Ισπανία 11, Ουκρανία και Μαυροβούνιο 10, Πορτογαλία και Γεωργία και Ελλάδα 9.

Το επόμενο «παράθυρο» (Γεωργία μέσα, Ισπανία έξω) ανοίγει την Πέμπτη 26 Νοεμβρίου αλλά την παραμονή θα παίξουν για την Euroleague Ολυμπιακός-Χάποελ και την προπαραμονή Βαλένθια-Παναθηναϊκός. Πόσοι από τους σημερινούς διεθνείς θα παραταχθούν απέναντι στους Γεωργιανούς στις 26 του Νοέμβρη;

Όχι ότι είναι κακή η αυριανή μικτή ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Άρη βέβαια (με Σπανούλη προπονητή): Τολιόπουλος, Καλάθης, Μήτρου-Λονγκ, Κώστας, Θανάσης, Χαραλαμπόπουλος, Λαρεντζάκης, Χουγκάζ, Φλιώνης, Μπαζίνας. Για να μη πω και Γουόκαπ και ανάψω φωτιές.