Το μπασκετικό “Netflix”, το “καμπανάκι” από την Αραβία και το party που πλέον δεν χάνεται!

• Τι κρύβεται πίσω από τις επίσημες τοποθετήσεις του Άνταμ Σιλβερ
• Οι παράγοντες που επιτάχυναν τις κινήσεις τους
• Το «δούναι και λαβείν» με την Παγκόσμια Ομοσπονδία;
• Το μπασκετικό “Netflix” και η στάση της Euroleague

Στο σημείωμα της 31ης Γενάρη είχαμε ρίξει φως στην προϊστορία του ανοίγματος του ΝΒΑ προς τον υπόλοιπο κόσμο και στο μεγαλόπνοο σχέδιο της παγκοσμιοποίησης του «μαγικού κόσμου», η οποία ως ιδέα, συνελήφθη από τον πρώην κομισάριο, Ντέιβιντ Στερν, αλλά και στα πρώτα αναγνωριστικά βήματα του νυν, Άνταμ Σίλβερ, ως προς την κατεύθυνση της επέκτασης στην Ευρώπη.

Επιπροσθέτως, είχαμε επισημάνει την αρχικά λανθασμένη εκτίμηση των Αμερικανών, όσον αφορά στον τρόπο που θα στηνόταν μία νεοσύστατη λίγκα στην από 'δω πλευρά του Ατλαντικού, υπό την αιγίδα της «μαμάς εταιρείας», η οποία είχε να κάνει με την υποτίμηση των βασικών αρχών της ευρωπαϊκής αθλητικής κουλτούρας και φυσικά των «νόμων» της αντίστοιχης αγοράς!

Στους δύο μήνες που ακολούθησαν, κύλησε αρκετό καιρό στ' αυλάκι και μετά από μία περίοδο συνεχών διαβουλεύσεων αλλά και πιο προσεκτικής μελέτης των παραμέτρων που καθορίζουν το αθλητικό επιχειρείν στην «Γηραιά Ήπειρο», ο «ισχυρός άνδρας» και πνευματικό παιδί του Στερν, παρουσίασε ένα αναδιαμορφωμένο πλάνο στο συμβούλιο των ιδιοκτητών του «άλλου πλανήτη».

Μάλιστα, το θέμα της διαφαινόμενης επέκτασης του ΝΒΑ στην Ευρώπη απέκτησε, αίφνης, τέτοια βαρύτητα, ώστε στη συνεδρίαση που έγινε στη Νέα Υόρκη, να δώσει το «παρών» και ο Έλληνας γενικός γραμματέας της παγκόσμιας ομοσπονδίας. Ενώ υπό άλλες συνθήκες, ο Ανδρέας Ζαγκλής πιθανότατα να βρισκόταν στην Ρίγα της Λετονίας, όπου σχεδόν την ίδια ώρα διεξαγόταν η κλήρωση των ομίλων του 42ου Eurobasket.

Η εντολή που έδωσε το κυβερνητικό σώμα του ΝΒΑ προς τον Άνταμ Σίλβερ, όπως αποτυπώθηκε και στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, στην οποία συμμετείχε και ο επικεφαλής του θεσμικού φορέα του αθλήματος παγκοσμίως, είχε να κάνει με την διερεύνηση του πλάνου και την επίσημη έναρξη των ζυμώσεων, ώστε να επιτευχθεί η απαραίτητη συμφωνία για την δομή που θα έχει η νέα λίγκα.

Ας μπούμε, όμως, σιγά-σιγά στην ανάλυση όλων των λεπτομερειών που πηγάζουν απ' όσα δήλωσαν οι δύο άνδρες επί αμερικανικού εδάφους, αλλά και από τις πληροφορίες που συγκεντρώνουμε από πηγές που πρόσκεινται και στις δύο πλευρές.

Τι κρύβεται πίσω από τις επίσημες τοποθετήσεις του Άνταμ Σιλβερ

Κατ' αρχάς, το ότι το ΝΒΑ μελετά το συγκεκριμένο project εδώ και σχεδόν έναν χρόνο, έχοντας – τους τελευταίους 6-8 μήνες – εντατικοποιήσει τις συζητήσεις με εκπροσώπους της ευρωπαϊκής αθλητικής αγοράς, χωρίς να καταφέρει να παρουσιάσει κάτι πιο συγκεκριμένο στους ιδιοκτήτες των 30 ομάδων, επιβεβαιώνει:

Κατά πρώτον, την λάθος προσέγγιση που είχε αρχικά, θεωρώντας ότι η Ευρώπη όχι μόνο θα χρηματοδοτήσει έναν σεβαστό αριθμό franchise αδειών, αλλά θα πει κι ευχαριστώ. Το πρόβλημα είναι ότι οι Αμερικανοί δεν μπορούν να συλλάβουν ότι ο μέσος Ευρωπαίος φίλαθλος αδυνατεί να ξοδεύει 500 Ευρώ για μία βραδιά στο γήπεδο (με parking, το φαγητό και τα ποτά του και ενδεχομένως και κάποια ψώνια από την μπουτίκ της ομάδας).

Και αν το κάνει, αυτό θα συμβεί μία, άντε δύο φορές τον χρόνο. Σε ελάχιστες πόλεις (Λονδίνο και Παρίσι) υπάρχει τόσο μεγάλος πλούτος για να δημιουργηθεί η αντίστοιχη πελατεία και σε αυτές, δεν υπάρχει τόσο μεγάλη μπασκετική παράδοση για να υποστηρίξει σε μόνιμη βάση την συγκεκριμένη μορφή διασκέδασης.

Kατά δεύτερον, τις δυσκολίες του εγχειρήματος, όπως για παράδειγμα την συναισθηματική σύνδεση των Ευρωπαίων φιλάθλων με την παράδοση και την ιστορία των ομάδων τους. Κάτι που ισχύει σε πολύ λιγότερο βαθμό με τους Αμερικανούς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν το αθλητικό θέαμα κατά βάση ως καταναλωτές, χωρίς να έχουν το ίδιο δέσιμο.

Η τελευταία μετακόμιση οργανισμού από μία πόλη σε άλλη συνέβη το 2008, με τους Σουπερσόνικς να φεύγουν από το Σιάτλ και να συνεχίζουν ως Θάντερ στην Οκλαχόμα Σίτι, για καθαρά εμπορικούς και γηπεδικούς λόγους (το φαινόμενο έχει συμβεί ουκ ολίγες φορές στο ΝΒΑ).

Κατά τρίτον, την μεγάλη επιθυμία για την πραγμάτωση του συγκεκριμένου στόχου, η οποία απορρέει από την πλήρη συνειδητοποίηση (μέσα από ενδελεχή έρευνα και μελέτη όλων των εμπορικών και οικονομικών παραμέτρων της αγοράς), ότι η Ευρώπη και κατ' επέκταση η Εuroleague, αποτελεί το νέο μπασκετικό «ελ ντοράντο» του πλανήτη.

Εσείς γιατί πιστεύετε ότι οι Αμερικανοί επιμένουν να... τσαλαβουτούν μέσα στα «αχαρτογράφητα νερά» του ευρωπαϊκού μπάσκετ; For the love of the game ή επειδή ανακάλυψαν «χρυσό» και έστω και... ακάλεστοι, θέλουν να συμμετάσχουν στο “party”;

Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, έχουμε να κάνουμε με την επαγγελματική λίγκα, η οποία έχει πετύχει την πιο επικερδή εκμετάλλευση του προϊόντος της, εκτός των αμερικανικών συνόρων έχοντας αναγάγει το ΝΒΑ σε ένα θέαμα με παγκόσμια καθημερινή απήχηση.

Οι παράγοντες που επιτάχυναν τις κινήσεις τους

Ως γνωστόν, ο Άνταμ Σίλβερ και οι συνεργάτες του είχαν την μπασκετική πρωτιά της επέκτασης στην αγορά της Μέσης Ανατολής. Σε αυτό έπαιξε ρόλο και η συνδρομή της FIBA, που νωρίτερα είχε αναθέσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2027 στο Κατάρ.

Το «εμπάργκο» που επέβαλε για μερικά χρόνια στο ΝΒΑ η Κίνα το 2019 (λόγω του περιβόητου tweet του τότε GM των Ρόκετς, Ντάριλ Μορέι, για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο Χονγκ-Κονγκ), αποτέλεσε την αφορμή και η συνεργασία πήρε σάρκα και οστά την τριετία 2022-2024.

Για τρεις συναπτούς Οκτώβριους, στο γήπεδο που θα φιλοξενήσει το εφετινό Final 4 της Euroleague (“Etihad Arena”), διοργανώθηκαν συνολικά έξι preseason φιλικά παιχνίδια. Οι Μπακς με τους Χοκς άνοιξαν την αυλαία το 2022, οι Μάβερικς με τους Τίμπεργουλβς πήραν την σκυτάλη το 2023 και οι Σέλτικς με τους Νάγκετς αναμετρήθηκαν πριν την έναρξη της τρέχουσας σεζόν.

H αλήθεια είναι ότι από την μία τα αποτελέσματα των ερευνών που διεξήχθησαν για λογαριασμό τους και από την άλλη το συνεχώς αυξανόμενο επενδυτικό ενδιαφέρον των Αράβων για το ευρωπαϊκό μπάσκετ, δεν άφησε το ΝΒΑ καθόλου ασυγκίνητο.

Για να το κάνουμε πιο αντιληπτό, τα μεγάλα funds που είναι έτοιμα να επενδύσουν στην Ευρώπη, τα νούμερα της τηλεθέασης, των εισιτηρίων και της ενσωμάτωσης των νεανικών κοινών που αυξάνονται κατακόρυφα, και το αραβικό ενδιαφέρον για μόνιμη συνεργασία με την Euroleague και μελλοντική σταθερή σύνδεση με την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, ενεργοποίησε περισσότερο τους Αμερικανούς ως προς την μελέτη ευρωπαϊκής αγοράς.

Με βάση τα στοιχεία που συγκέντρωσαν οι Αμερικανοί, το προϊόν γίνεται ολοένα και πιο ελκυστικό και ο τομέας που τους κέντρισε την προσοχή και «χτύπησε κόκκινο», αφορούσε στην απόσταση της εμπορικής απήχησης ανάμεσα στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, που ολοένα και μειώνεται (προς όφελος του δεύτερου) και σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στην χαώδη διαφορά των εσόδων που έχει το Champions League (μοιράζει 4 δις Ευρώ στις ομάδες) σε σχέση με την Euroleague (μοιράζει 100 εκ. Ευρώ).

Λαμβάνοντας υπ' όψιν όλα τα παραπάνω οι μετρήσεις έδειξαν ότι η «ψαλίδα» που χωρίζει τις δύο κορυφαίες διασυλλογικές διοργανώσεις θα κλείνει ολοένα και περισσότερο υπέρ της EL, οπότε που καταλήγουμε; Στο «είναι πολλά τα λεφτά Άρη» για να μείνει έξω από την αναδιαμόρφωση της πίτας, το μεγαλύτερο αθλητικό «χρηματοπιστωτικό ίδρυμα» του επαγγελματικού αθλητισμού.

Το «δούναι και λαβείν» με την Παγκόσμια Ομοσπονδία;

Είχε προηγηθεί η πρώτη σύμπραξη με την FIBA στην Αφρικη για ένα πρωτάθλημα, που μέχρι στιγμής όχι απλά δεν παράγει κέρδη, αλλά μπαίνει και μέσα, ωστόσο, στην παρούσα φάση η αιγίδα της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας καθιστά την είσοδο του ΝΒΑ στην Ευρώπη περισσότερο αναπτυξιακή (λόγω της επιχειρηματικής οξυδέρκειας των Αμερικανών) και λιγότερο επεκτατική.

Καθώς η σχέση των δύο πλευρών, στο παρελθόν «οικοδομήθηκε» στο πλαίσιο της συμμέτοχης των επαγγελματιών παικτών του «μαγικού κόσμου» στις διεθνείς διοργανώσεις της FIBA, υπάρχει συμφωνία για σεβασμό των εθνικών πρωταθλημάτων και των υποχρεώσεων των εθνικών ομάδων, ο Ανδρέας Ζαγκλής βρήκε στο πρόσωπο του Ανταμ Σίλβερ, τον ιδανικό «σύμμαχο» για να ενώσει το οικοσύστημα του ευρωπαϊκού μπάσκετ, για να αυξήσει τα έσοδα της αγοράς και να προσθέσει πιο αξιοκρατικά κριτήρια στην επιλογή των συλλόγων που θα πάρουν μέρος στην νέα λίγκα.

Το μπασκετικό “Netflix” και η στάση της Euroleague

Την ώρα που πηγές προσκείμενες στην κορυφαία λίγκα του κόσμου, θεωρούν ότι η ενδεχόμενη σύνδεση της Αμερικής με την Ευρώπη, θα καταστήσουν πολύ πιο εφικτό τον ευσεβή πόθο της δημιουργίας ενός παγκόσμιου μπασκετικού δικτύου (τύπου Netflix), το οποίο θα παρέχει στον συνδρομητή να βλέπει μπάσκετ όλες τις ώρες της ημέρας σε όλες τις ζώνες της υφηλίου και φυσικά θα αποφέρει κέρδη δισεκατομμυρίων δολαρίων στο ΝΒΑ, η ECA (Euroleague Commercial Assets) τηρεί σιγή ιχθύος κι ετοιμάζει την δική της αντεπίθεση.

Την ώρα που η χρηματιστηριακά αξία της αγγίζει το 1,2 δις Ευρώ, η εξαγορά του 30% των μετοχών από μεγάλο επενδυτικό fund (η BC Partners προβάλει ως φαβορί) και η αύξηση των ομάδων από 18 σε 20 (στο τραπέζι η είσοδος της Dubai BC, που ήδη φέτος παίρνει μέρος στην Αδριατική Λίγκα), αποτελούν τα κύρια ζητήματα του συμβουλίου των ιδιοκτητών που θα συνεδριάσει την ερχόμενη Δευτέρα (07/04).

Οι φήμες που οργιάζουν σχετικά με το ενδεχόμενο απόσχισης της Ρεάλ και της Μπαρτσελόνα πριν το 2026, οπότε και εκπνέει το 10ετές συμβόλαιό τους (με penalty 10 εκατομμυρίων Ευρώ), προς το παρόν δεν αγγίζουν τους υπόλοιπους εταίρους, που εργάζονται πυρετωδώς σε απόλυτα αναπτυξιακούς ρυθμούς.

Το επόμενο διάστημα μέχρι το Final 4 του Άμπου Ντάμπι, αναμένεται κρίσιμο και για την ώρα, η πρόταση που χαρακτηρίζει την Euroleague, είναι αυτή που εξέφρασε ο CEO της, Παούλιους Μοτιεγιούνας στην τελευταία συνέντευξη που παραχώρησε στην γαλλική “L'Equipe”: «Αυτό που με προσέβαλε, ήταν η απουσία της λέξη 'Euroleague' από την συνέντευξη Τύπου του NBA με την FIBA!»...