Και τώρα τι γίνεται; Ποιοι θα πάνε Final 4; (vol.2)

• Η ανασφάλεια του Μπάνκι και του “ρουά ματ” του Αταμάν!
• Θα μπορούσε να είναι και απάντηση για το βραβείο του προπονητή της χρονιάς!
• Ολυμπιακός – Ρεάλ Μαδρίτης

Το ζητούμενο στο κλειστό του ΟΑΚΑ έγινε πράξη. Ο Παναθηναϊκός έκανε το 1-0 στην σειρά με την Εφές και πλέον απέχει δύο νίκες μακριά από την επιστροφή του στο Final 4, οπότε ειδικότερα σε αυτή την περίοδο της σεζόν, νομίζω ότι είναι προτιμότερο να κοιτάμε την ουσία και λιγότερο τις εντυπώσεις.

Σύμφωνοι, η ομάδα του Λούκα Μπάνκι έβαλε δύσκολα στους «πράσινους» και τους απείλησε με break, αλλά ποιος περίμενε κάτι διαφορετικό στο πάντα ψυχοφθόρο – για τον έχοντα πλεονέκτημα έδρας – Game 1; Πολλώ δε μάλλον όταν είναι ο πρωταθλητής Ευρώπης, έχει τον πολυτιμότερο παίκτη της regular season στην σύνθεσή του και φυσικά προβάλλει ως το μεγάλο φαβορί για την πρόκριση...

Εντάξει, μπορεί το τελικό 87-83 να ήρθε δύσκολα, με ολική ανατροπή από το -12 (60-72 στο 28') και με έναν Χουάντσο να βάζει τεράστια πλάτη και να δείχνει την σπάνια κλάση του, ωστόσο, η «κακουχία» μέσα από την οποία επιβίωσε ο επτάστερος» στην πρώτη αναμέτρηση της σειράς με τους Τούρκους, μόνο σε καλό μπορεί να του βγει!

Η ανασφάλεια του Μπάνκι και του “ρουά ματ” του Αταμάν!

Και γιατί όλοι πλέον στο «πράσινο» στρατόπεδο συνειδητοποίησαν πλήρως πόσο επικίνδυνη είναι η Εφές αλλά και για ποιους λόγους ήταν αήττητη τους 2 τελευταίους μήνες (ήρθε στο ΟΑΚΑ με 8 διαδοχικές νίκες μετά την ήττα της 6ης Φλεβάρη στο ίδιο γήπεδο).

Και γιατί οι παίκτες του Αταμάν (έκανε τρομερό κοουτσάρισμα) δύσκολα θα βρεθούν ξανά σε χειρότερη βραδιά, αλλά και γιατί η δυναμική που δίνει ο κόσμος στην ομάδα, καθιστά εξαιρετικά χαμηλές τις πιθανότητες να απειληθεί ξανά εντός έδρας ο Παναθηναϊκός.

Το επιμέρους 27-11 των 12 τελευταίων λεπτών (με 11/13 βολές και 6/12 σουτ για τους γηπεδούχους και αντίστοιχα 5/20 εντός πεδιάς για τους φιλοξενούμενους), νομίζω ότι τα λέει όλα.

Και κάτι ακόμη... Αν είναι αλήθεια ότι ο Μπάνκι επέλεξε το ΣΕΦ για προπόνηση επειδή φοβόταν την βιντεοσκόπηση των συστημάτων του, τότε λίγα είναι αυτά που του έσουρε ο Αταμάν στην συνέντευξη Τύπου. Σε αυτό το επίπεδο, αυτά είναι ντροπής πράγματα μας γυρίζουν πίσω δεκαετίες...

Θα μπορούσε να είναι και απάντηση για το βραβείο του προπονητή της χρονιάς!

Όσον αφορά την σειρά Φενέρμπαχτσέ-Παρί, ο Saras βρήκε τον τρόπο να σταματήσει το transition game των φιλοξενουμένων στην 1η περίοδο (έφτασαν να προηγούνται μέχρι και με +8) και τα 19 επιθετικά ριμπάουντ, αλλά και η επικράτηση στην μάχη των κατοχών, βοήθησε την ομάδα του να κάνει το πρώτο βήμα (83-78), έστω κι αν δεν έπαιξε καλά.

Το 3/3 της Φενέρ επί της ευχάριστης έκπληξης και πρωτάρας της εφετινής Euroleague, μέσα σε 50 μέρες λέει πολλά και ίσως να αποτελεί την απάντηση στο γιατί ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους αναδείχτηκε προπονητής της χρονιάς (και όχι ο Τιάγκο Σπλίτερ). Πάντως εξακολουθώ να πιστεύω ότι το συγκεκριμένο ζευγάρι ίσως να φτάσει σε Game 5 και ίσως να μας επιφυλάξει παρά πάνω από μία ανατροπές!

Βασικά να δούμε κατά πόσο οι δύο ισχυροί σεισμοί που καταγράφηκαν στην Κωνσταντινούπολη θα επηρεάσουν την ομαλή διεξαγωγή του Game 2 και από 'κει και πέρα βλέπουμε...

Αφού λοιπόν τα είπαμε και τα συζητήσαμε για τις δύο πρώτες σειρές, πάμε να καταθέσουμε «τα φώτα μας» για το τι βλέπουμε στα δύο εναπομείναντα ζευγάρια που ρίχνονται απόψε στην μάχη της post season.

Ολυμπιακός – Ρεάλ Μαδρίτης

Άποψη για το match-up: Λίγο η αγωνιστική χαλάρωση του Ολυμπιακού και οι τρεις ήττες που γνώρισε στα 5 τελευταία ματς της κανονικής περιόδου (έχοντας, όμως, αρκετές απουσίες) και λίγο το κύρος και το βαρύ όνομα της Ρεάλ που χρειάστηκε να παίξει δεύτερο αγώνα play in για να μπει στα playoffs, έχουν δώσει σε πολλούς την εντύπωση ότι πρόκειται για μία διασταύρωση την οποία είτε δεν ήθελαν επ' ουδενί οι «ερυθρόλευκοι, είτε ότι οι πιθανότητες πρόκρισης είναι άκρως μοιρασμένες.

Προσωπικά, θεωρώ ως καθρέφτη κάθε ομάδας τα πεπραγμένα της στην κανονική περίοδο. Οπότε στην περίπτωση των Πειραιωτών, οι δύο πεντακάθαρες εφετινές νίκες επί της «βασίλισσας» και η κυριαρχική πορεία σε όλη την διάρκεια της έως τώρα διαδρομής, σε συνδυασμό με το βάθος του ρόστερ και την διαθεσιμότητα όλων των παικτών για πρώτη φορά φέτος, καθιστούν τον Ολυμπιακό μεγάλο φαβορί για την πρόκριση.

Για την ακρίβεια, πιστεύω ότι η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα θα είναι εκείνη που θα καθορίσει την εξέλιξη της σειράς. Το αν δηλαδή θα δώσει δικαιώματα αμφισβήτησης και θα επιτρέψει στην Ρεάλ να πιστέψει ότι μπορεί να την αποκλείσει ή αν θα «καθαρίσει» εύκολα ή δύσκολα τα δύο πρώτα ματς και θα ταξιδέψει στην Μαδρίτη για να τελειώσει εκεί την δουλειά.

Το ότι οι Πειραιώτες έχουν μεγάλη πίεση και το ότι πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν ότι κινδυνεύουν από την Ρεάλ, αυξάνει σε μεγάλο βαθμό το κίνητρό τους. Και όταν δίπλα στην δίψα, υπάρχει εμπειρία, ποιότητα, βάθος και τεχνογνωσία, τότε το πακέτο είναι πλήρες και αυτό που μένει είναι η σωστή ψυχολογική διαχείριση της σειράς.

Από την άλλη, δεν μπορώ να παραβλέψω ότι η περυσινή φιναλίστ έχει σημαντικές προσωπικότητες, είναι μακράν η πιο επιτυχημένη ομάδα στο ισχύον format της Euroleague (2 τίτλους σε 5 συμμετοχές σε Final 4) και σίγουρα μπορεί να βάλει δύσκολα στην ελληνική ομάδα.

Ωστόσο, είμαι της άποψης ότι ο χαρακτήρας μίας ομάδας χτίζεται μέσα στην διάρκεια της σεζόν και όχι σε μία σειρά αγώνων. Και η εφετινή εικόνα της περυσινής νταμπλούχου Ισπανίας δεν ενέπνευσε ποτέ μεγάλη εμπιστοσύνη, με τον προπονητή και τους παίκτες να μην δείχνουν ποτέ ότι έχουν βρει κοινό σημείο επαφής. Εκτός ίσως από όταν έφτασε να απειλείται με αποκλεισμό από τα playoffs και τελείωσε την κανονική περίοδο με 7 νίκες στα τελευταία 8 ματς, τερματίζοντας στην 7η θέση!

Τι λένε και πως διαβάζονται οι αριθμοί: Η Ρεάλ ξεχωρίζει στα κοψίματα, τα ριμπάουντ και τα ποσοστά στα δίποντα, που είναι οι τρεις κατηγορίες στις οποίες έχει την πρωτιά στην Euroleague. Κατι που, όμως, προκύπτει περισσότερο από την υπερβολική χρήση του Ταβάρες (στα 33 του παίζει σχεδόν 24 λεπτά ανά αγώνα) και λιγότερο από την αναλογία ποιότητας και αποτελεσματικότητας που έχει ο σέντερ από το Πράσινο Ακρωτήριο. Ο Καμπάτσο είναι ένα επίπεδο πιο κάτω από πέρυσι και δεν έχει σοβαρή ρεζέρβα πίσω του, ο Χεζόνια μοιάζει σαν να παίζει με χαλινάρι και ο Μούσα είναι φευγάτος.

Ο Ολυμπιακός είναι πολύ καλύτερος στις νευραλγικές κατηγορίες της επίθεσης, της άμυνας και της δημιουργίας, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι έχει δύο παίκτες που ξέρουν να βγάζουν με συνέπεια τα κάστανα από την φωτιά (Βεζένκοβ και Φουρνιέ), ενώ στην πιο δύσκολη δοκιμασία της ευρωπαϊκής σεζόν, θα έχει την ευλογία να παραταχθεί πλήρης.

Πρόβλεψη: Εκτιμώ ότι η πρόκριση εξαρτάται αποκλειστικά από την εικόνα που θα παρουσιάσει η ομάδα του Πειραιά και πιστεύω ότι το αποτέλεσμα μπορεί να είναι από 3-2 έως και 3-0 (στην καλύτερη περίπτωση) υπέρ των «ερυθρολεύκων».

Μονακό – Μπαρτσελόνα

Άποψη για το match-up: Είναι το μοναδικό ζευγάρι των playoffs, που η ομάδα με το πλεονέκτημα έδρας δεν έχει νικήσει φέτος ούτε μία φορά την αντίπαλό της (0/2). Επομένως, η Μπάρτσα έχει ένα μικρό ψυχολογικό πλεονέκτημα, ωστόσο, η τελευταία φορά που οι δύο μονομάχοι συναντήθηκαν ήταν πριν 3,5 μήνες (στις 9 Γενάρη) και από τότε έχουν αλλάξει αρκετά. Κατ' αρχάς, οι Καταλανοί έχασαν τον Μέτου για όλη τη σεζόν, ενώ ο Πεναρόγια δεν μπορεί να υπολογίζει στον Νούνιεθ, που ήταν ένας playmaker στον οποίο έδινε χρόνο συμμετοχής.

Στον αντίποδα, η Μονακό έχει ενισχυθεί με τον Ντάνιελ Τάϊς, ο οποίος την έχει αλλάξει αμυντικά, ενώ ο Βασίλης Σπανούλης θα έχει μετά από καιρό όλους τους παίκτες στην διάθεσή του (το ρόστερ των Μονεγάσκων έχει μεγάλη ποιότητα) και θεωρητικά θα είναι σε θέση να παρουσιάσει μεγαλύτερη διάρκεια στο παιχνίδι της ομάδας και να εξαλείψει το φαινόμενο της αγωνιστικής αστάθειας, που ήταν το προφανές της μειονέκτημα.

Η Μπαρτσελόνα μετράει 3/3 εκτός έδρας μέσα στον Μάρτιο και έχει συνολικά 5/8 μακριά από την Καταλωνία στο 2025, οπότε ρίχνεται στην μάχη με καλό ρυθμό για το break. Αντίθετα, η Μονακό έχει 4/7 στο Μοντεκάρλο από την έλευση του νέου έτους κι εντεύθεν, οπότε στα χαρτιά φαίνεται ότι υπάρχει αρκετά μεγάλη ισορροπία.

Το ζητούμενο για την πρόκριση θα είναι ο υψηλότερος βαθμός σκληράδας και συγκέντρωσης στον στόχο, που θα παρουσιάσει η ομάδα που θα ξεχωρίσει.

Τι λένε και πως διαβάζονται οι αριθμοί: Τα νούμερα παραπέμπουν σε δύο ομάδες που είναι πολύ κοντά η μία με την άλλη, οπότε το έξτρα παιχνίδι εντός έδρας, ίσως να κάνει την διαφορά. Η Μονακό έχει τα απαραίτητα συστατικά για να βγάλει ανασταλτική σκληράδα, κάνει μακράν τα λιγότερα λάθη, κερδίζει τα περισσότερα φάουλ και εκτελεί τις πιο πολλές βολές, ενώ η Μπαρτσελόνα είναι εξαιρετική παραγωγικά και δημιουργικά, αλλά δεν ασχολείται ιδιαίτερα με την άμυνα.

Πρόβλεψη: Θεωρώ ότι οι πιθανότητες πρόκρισης είναι πολύ μοιρασμένες, αλλά κλίνω ελαφρώς προς την πλευρά του οργανισμού από το Πριγκιπάτο, που εδώ και τρία χρόνια παρουσιάζει μεγάλη συνέπεια στα playoffs και πάει σταθερά σε Game 5, έχοντας δύο αποκλεισμούς και μία πρόκριση σε Final 4!