Ολυμπιακός: Το «Magic Bus» με κατεύθυνση το... Βελιγράδι

Δεν ξέρω αν το ευρωπαϊκό ταξίδι του Ολυμπιακού ολοκληρωθεί στο Βελιγράδι ή όχι. Η ετυμηγορία θα βγει στα playoffs τον Απρίλιο. Σίγουρα πάντως κάθε φίλος των «ερυθρόλευκων» και του μπάσκετ απολαμβάνει να παρακολουθεί την προσπάθεια του Γιώργου Μπαρτζώκα και των παικτών του.

Μία ομάδα με πολύ μικρό μπάτζετ η οποία κάθε εβδομάδα ξεπερνά τον εαυτό της, κάθε εβδομάδα κερδίζει επιπλέον οπαδούς, κάθε εβδομάδα προσθέτει κι ένα επιπλέον λιθαράκι προς την επιστροφή στην ευρωπαϊκή της καταξίωση.

Η Euroleague μετέφερε το Final 4 από το Βερολίνο στο Βελιγράδι, αλλά το «Magic Bus» με το οποίο μας μεγάλωσε ο Αγγελάκας μπορεί να αποδειχτεί το ίδιο ευέλικτο για τον Ολυμπιακό και να κάνει το Λονδίνο, Άμστερνταμ ή... Βελιγράδι. Για την ιστορία το «Magic Bus» υπήρχε την δεκαετία του 60 στην Αθήνα, έκανε ταξίδια με προορισμό τις τρεις πόλεις αντί ενός συμβολικού ποσού (σε σχέση με τρένο και αεροπλάνο), όμως είχε και τα κακά του όπως ήταν οι δύο μέρες συνύπαρξης σε ένα λεωφορείο με την απαραίτητη ιδρωτίλα για συντροφιά.

Ο Ολυμπιακός θέλει να βρεθεί στην πρωτεύουσα της Σερβίας ανήμερα του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης κι ας πάνε και με τα πόδια που λέει ο λόγος.

Η νίκη με την Αρμάνι την περασμένη εβδομάδα του σφράγισε τη θέση στα playoffs, η νίκη επί της Μπάγερν τον έφερε λίγο πιο κοντά στο πλεονέκτημα έδρας. Υπάρχει δρόμος ακόμη, όμως βλέποντας αυτή την ομάδα σου δημιουργεί μία αισιοδοξία για την «τετράδα».

Ας μπούμε όμως σε αγωνιστικά μονοπάτια και ας δούμε ορισμένα στοιχεία τα οποία έπαιξαν ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα γιατί μόνο τυχαίο δεν ήταν.

Σταμάτησαν να κοιτάνε

Η πρώτη και σημαντικότερη διαφορά έγινε αντιληπτή από όλους, αξίζει όμως να εμβαθύνουμε λίγο. Ο Ολυμπιακός είναι μία ομάδα η οποία φέτος πρωταγωνιστεί γιατί παίζει καλή άμυνα. Στο Μόναχο μπήκε στο πρώτο ημίχρονο και απλά οι παίκτες κοίταζαν τους αντιπάλους τους με αποτέλεσμα να δεχτούν 53 πόντους, όσους δηλαδή δέχονται συνήθως σε τρία δεκάλεπτα.

Στο δεύτερο ημίχρονο δέχτηκαν 35 πόντους και υπάρχει εξήγηση όσο απλή κι αν είναι. Σταμάτησαν να κοιτάνε και ανέβασαν επίπεδα την ατομική τους άμυνα. Στο πρώτο ημίχρονο δεν ακουμπούσαν άνθρωπο, στα ομαδικά φάουλ έδιναν βολές και η Μπάγερν αισθανόταν άνετα. Στο δεύτερο 20λεπτο πίεσαν περισσότερο τα γκαρντ, οι ψηλοί τραβιόντουσαν μακριά για να μαρκάρουν με αποτέλεσμα στην Μπάγερν να έχει απομείνει μόνο το μακρινό σουτ του Ρούμπιτ.

Γενικά στην άμυνα στην επανάληψη ο ένας έδειξε διάθεση να βοηθήσει τον άλλον κάτι που δεν είδα στο ξεκίνημα του αγώνα.

Υπομονή κι η μπάλα στη ρακέτα

Κάθε ομάδα έχει την φιλοσοφία της, έτσι και η Μπάγερν. Ο Τρινκιέρι είναι ένας πολύ καλός προπονητής ο οποίος έχει έναν συγκεκριμένο τρόπο στην αμυντική του λειτουργία. Η Μπάγερν αλλάζει στα σκριν στην μπάλα, όμως στη συνέχεια η κατεύθυνση είναι να παίξει με «ένας εναντίον ενός» και δεν στέλνει βοήθεια.

Ο Ολυμπιακός διάβασε όλα τα mismatch με εξαιρετικό τρόπο, έδειξε υπομονή και φάνηκε ξεκάθαρο πως ο Μπαρτζώκας είχε προετοιμάσει άριστα τους παίκτες του για αυτόν τον τρόπο επίθεσης. Όταν λοιπόν γινόταν η αλλαγή στην άμυνα, τις περισσότερες φορές οι «ερυθρόλευκοι» σημάδευαν την υψομετρική διαφορά κοντά στο καλάθι αφού κάποιος ψηλός έπαιζε απέναντι σε περιφερειακό των Γερμανών.

Με αυτόν τον τρόπο τελείωσε τις φάσεις στο τελευταίο πεντάλεπτο ο Μάρτιν, με αυτόν τον τρόπο ο Βεζένκοβ είχε «πληγώσει» τον αντίπαλο νωρίτερα. Ο Ολυμπιακός σκόραρε 20/29 μέσα από το «ζωγραφιστό» εκμεταλλευόμενος το γεγονός πως ο Τρινκιέρι δεν έστελνε βοήθεια. Αν σε κάποιους φαίνεται τυχαίο, να υπενθυμίσω πως στο μεταξύ του ματς στο ΣΕΦ φέτος ο Ολυμπιακός με τον ίδιο ακριβώς τρόπο είχε τελειώσει με 18/27 από την ρακέτα.

Τα τρίποντα έκαναν τα πάντα πιο εύκολα

Στο μπάσκετ η τακτική είναι σαν μία αλυσίδα. Η μία συνθήκη φέρνει την άλλη είτε είναι για καλό είτε για κακό. Ο Ολυμπιακός χθες ξεκίνησε με τον Ντόρσεϊ να αισθάνεται πως παίζει στην μπασκετούλα του λούνα παρκ. Τα τρίποντα του ομογενή γκαρντ υποχρέωσαν την άμυνα της Μπάγερν να τραβηχτεί αρκετά έξω αφήνοντας αναγκαστικά χώρους κοντά στο καλάθι και ως αποτέλεσμα να συμβούν όσα έγραψα πιο πάνω. Ο Βεζένκοβ έτσι κι αλλιώς αποτελεί μία μόνιμη απειλή από τα 6.75 ενώ όταν μπήκε κι ο Λαρεντζάκης στην διαδικασία του μακρινού σουτ, έκανε την δουλειά ακόμη πιο εύκολη.

Τα κενά τα εκμεταλλεύτηκε εν συνεχεία ο Ντόρσεϊ που ξεκίνησε τις διεισδύσεις για να τελειώνει τις φάσεις και ο Σλούκας για να μοιράζει τις ασίστ σαν στραγάλια. Όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να συμβούν, αν οι παίκτες του Μπαρτζώκα δεν σούταραν καλά από μακριά.

Με 6+2 παίκτες καλούς, δεν χάνεις

Θυμάμαι κάποτε ο Ντούντα μας έλεγε «δώστε μου δυόμιση παίκτες με καλή απόδοση και μπορώ να νικήσω οποιονδήποτε αντίπαλο». Ο Μπαρτζώκας χθες είχε έξι, για να μην πω... οκτώ! Τα δύο πεντάρια του (Φαλ, Μάρτιν) ήταν συγκλονιστικά. Ο Αμερικανός υστέρησε λίγο στην προσωπική άμυνα στον Ρούμπιτ, αλλά για Μάρτιν έκανε ματσάρα.

Τα δύο γκαρντ (Σλούκας, Ντόρσεϊ) δεν είχαν σταματημό τελειώνοντας το ματς συνολικά με 36 πόντους και 11 ασίστ! Την «εξάδα» κλείνει ο μόνιμα καλός Βεζένκοβ και ο Λαρεντζάκης που επανήλθε στην απόδοση του 2021.

Προσωπικά θεωρώ πως βοήθησαν πάρα πολύ και ο Παπανικολάου και ο Ουόκαπ. Ειδικά ο «Παπ» μπορεί να ήταν άστοχος με 1/6 τρίποντα, αλλά πίσω δεν άφηνε να περάσει ούτε κουνούπι. Ο Αμερικανός ξεκίνησε εξαιρετικά στην επίθεση και πίσω εξαφάνισε τον Ουόλντεν ξανά. Ο γκαρντ της Μπάγερν στο ΣΕΦ είχε -1 ranking και στο Μόναχο μηδέν (0).

Αλλάζει σκεπτικό

Ο Ολυμπιακός θα βρίσκεται στην επόμενη φάση της Euroleague πετυχαίνοντας τον βασικό του ευρωπαϊκό στόχο. Υπό την καθοδήγηση του Μπαρτζώκα επιστρέφει στα playoffs μετά από το 2018. «Τρώγοντας, ανοίγει η όρεξη» όμως και πλέον το μυαλό του βρίσκεται στο πλεονέκτημα της έδρας.

Η δεδομένη αποβολή των ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Ζενίτ και Ούνικς δεν παίζει τον παραμικρό ρόλο ως προς την παρουσία του στην «τετράδα» αφού και οι τρεις θα βρίσκονταν κάτω από αυτόν (μοναδική αμφιβολία η Ζενίτ), όμως παίζει τεράστιο ρόλο ως προς τον αντίπαλο. Η Euroleague αλλάζει σκεπτικό ως προς τον τρόπο κατάταξης των ομάδων. Εδώ αλλάζει πόλη και ημερομηνία του Final 4 δύο μήνες πριν την διεξαγωγή του να μου πείτε.

Το ποσοστό νικών – ηττών μοιάζει επικρατέστερο σενάριο. Και σε αυτή την περίπτωση ο Ολυμπιακός ελέγχει την κατάσταση. Η παγίδα για μένα είναι να μην βρει την Εφές απέναντί του είτε με πλεονέκτημα είτε με μειονέκτημα. Πρέπει να την αποφύγει με κάθε τρόπο, αλλά έχουμε δρόμο για να μπούμε σε τέτοιου είδους μονοπάτια.

ΥΓ: Ο Πρίντεζης είναι ένας σπουδαίος αρχηγός. Εννοείται και στεναχωριέται όταν δεν παίζει ή όταν παίζει και δεν βοηθάει. Το λογικό είναι. Ο ίδιος έχει την εμπειρία και τις ικανότητες αφενός να το φυλάει μέσα του και αφετέρου να προσφέρει όταν του ζητηθεί και νομίζω μετά την χθεσινή απόδοση του Ζαν Σαρλ, το επόμενο παιχνίδι θα τον βρει πιο μπροστά στο rotation του Μπαρτζώκα. Ο «Πρι Πρι» θα είναι εκεί όταν πρέπει.

ΥΓ 2: Ο καθρέφτης κάθε ομάδας δεν είναι μόνο όσα κάνει στο παρκέ, αλλά και όσα κάνει έξω από αυτό.