Eurobasket 2025: O δρόμος είχε την δική του (ισπανική) ιστορία!

Από το 2003 και μετά σχεδόν κάθε καλοκαίρι, η ίδια ιστορία! Φοβού τους Ισπανούς! Ακόμη και στην χρυσή πενταετία 2004-2009, στην διάρκεια της οποίας γράφτηκαν οι τελευταίες σπουδαίες σελίδες στην ιστορία της «επίσημης αγαπημένης», η «ρόχα» ήταν πάντα ο κακός μας δαίμονας.

Κάθε φορά που την βρίσκαμε στον δρόμο μας, η «στραβή» ήταν πάντα μέσα στο πρόγραμμα. Αντίθετα, όταν την αποφεύγαμε, το ταμείο ήταν συν! Το μέτρημα των τελευταίων 22 ετών, άρχισε με δύο διοργανώσεις που δεν την συναντήσαμε καθόλου και αυτός ίσως ήταν και ένας λόγος που είδε την πλάτη μας.

Ο λόγος για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας (2004) αλλά και το Eurobasket του 2005, τουρνουά στα οποία η «γαλανόλευκη» κατετάγη 5η και 1η αντίστοιχα, με την Ισπανία να τερματίζει 7η και 4η!

Από την αμέσως επόμενη σεζόν, άρχισε η κατηφόρα και όλες σχεδόν οι ήττες από την πιο πετυχημένη χώρα της Ευρώπης στο μπασκετικό στερέωμα, ήταν κάτι περισσότερο από επώδυνες!

Τι να πρωτοθυμηθούμε; Ο υπογράφων τις έζησε όλες στο πετσί του, δια ζώσης και θυμάται τουλάχιστον μία ιστορία από την καθεμία.

Το 2006 στην Σαϊτάμα, ο τραυματισμός του πρεσβύτερου Γκασόλ στον ημιτελικό με την Αργεντινή (αμέσως μετά τον δικό μας θρίαμβο επί της Dream Team), μας έχρισε αυτομάτως φαβορί! Μέχρι να βγούν οι παίκτες του Πέπου Ερνάντεθ στο παρκέ για ζέσταμα, με μπλουζάκια για τον μεγάλο απόντα: «Ο Πάου θα είναι μέσα στο παρκέ!»…

Θυμάμαι σαν τώρα τους αντιπάλους μας δίνουν όρκο νίκης στην φυσούνα και να βγαίνουν σεληνιασμένοι στον αγωνιστικό χώρο. Η συντριβή μας με 70-47 στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, έφερε δάκρυα στα μάτια των διεθνών μας στην απονομή του αργυρού μεταλλίου, παρ’ότι η συνολική πορεία τους στο τουρνουά ήταν εκπληκτική. Τέσσερις από εκείνους τους 12 που μας ανέβασαν στην 2η θέση του κόσμου, εργάζονται στο οικοδόμημα της σημερινής Εθνικής ομάδας (Σπανούλης, Ζήσης, Ντικούδης και Τσαρτσαρής).

Η επόμενη φορά που μας πήραν την μπουκιά μέσα από το στόμα και μας στέρησαν την πρόκριση στον τελικό (82-77), με ολίγον σπρώξιμο από τους «γκρι», ήταν μέσα στο σπίτι τους, στο Eurobasket του 2007. Κι εκεί μεγάλη πίκρα! Πριν τον ημιτελικό, μας είχαν νικήσει και στον όμιλο της 2ης φάσης και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες (76-58).

Το κακό πολλαπλαστιάστηκε στην πρεμιέρα του ολυμπιακού τουρνουά στο Πεκίνο (2008), όπου μετά την τελική κόρνα, ο ηλεκτρονικός πίνακας έδειξε 81-66 και την επόμενη μέρα στο ολυμπιακό χωριό, βασικό θέμα συζήτησης των διεθνών ήταν πως θα διακοπεί αυτή η «πελατειακή σχέση»!

Η αρνητική παράδοση συνεχίστηκε και στο Κατοβίτσε (2009), όπου η πρώτη θητεία του Σκαριόλο στην πάγκο της «ρόχα», περιελάμβανε ένα υγιεινό περίπατο των παικτών του στον ημιτελικό (82-64) με την Ελλάδα, σε μία διοργάνωση που το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα «τρύπησε το ταβάνι του» και με σοβαρές απουσίες (Διαμαντίδης και Παπαλουκάς) και πολλούς rookies, κατέκτησε το τελευταίο της μετάλλιο (χάλκινο)!

Το ρόδι δεν «έσπασε» ούτε το καλοκαίρι του 2010 στην Κωνσταντινούπολη, όπου γράφτηκε το 0/6! Οι Ισπανοί μας νίκησαν με 80-72 στο τελευταίο παιχνίδι του «Μήτσου» με το εθνόσημο για την φάση των «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου και μας έστειλαν πρόωρα σπίτι μας!

Η πρώτη και τελευταία φορά που χαμογελάσαμε, ήταν στις 12 Σεπτέμβρη του 2013 στην Λιουμπλιάνα, με τον Μάικ Μπράμο να έχει απόδοση-κλειδί και τον νυν ομοσπονδιακό προπονητή (Σπανούλης 20π.) και τον general manager (Ζήσης 4π.) να έχουν βασικό ρόλο. Το γλέντι που έγινε εκείνο το βράδυ στην σλοβενική πρωτεύουσα, παρέα με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ίσως να μην έχει προηγούμενο στην ιστορία των δημοσιογραφικών αποστολών!

Ο έως τώρα λογαριασμός της μόλις μίας νίκης σε 9 αγώνες από το 2003 και μετά, έκλεισε με δύο ακόμη παιχνίδια από τα οποία φύγαμε με… κατεβασμένο το κεφάλι. Το πρώτο (73-71) ήταν στον αλησμόνητο προημιτελικό του 2015 στην Λιλ (νικούσαμε στο ημίχρονο και στο τέλος, η ίδια πικρή ιστορία), λίγες μέρες πριν το «κύκνειο άσμα» του “Kill Bill” με το εθνόσημο στο στήθος και το δεύτερο πέρυσι, όλως τυχαίως στην ίδια πόλη και στο ίδιο γήπεδο!

Στο “Pierre Mauroy”, όπου διεξήχθη η πρώτη φάση του ολυμπιακού τουρνουά (2024 )και οι Ίβηρες πάλι «μας έριξαν στα σχοινιά» (84-77), άσχετα αν στο τέλος αυτοί έμειναν εκτός προημιτελικών λόγω υστέρησης στην τριπλή ισοβαθμία του ομίλου με την Αυστραλία και την Ελλάδα!

Εν κατακλείδι, από τότε που με θυμάμαι , το συναπάντημα με την Ισπανία ήταν πάντα η απόλυτη κατάρα! Η εφετινή έκδοση της «ρόχα», ωστόσο, στο τελευταίο τουρνουά υπό την καθοδήγηση του Ιταλού πιο επιτυχημένου τεχνικού στην ιστορία της (μετράει 4/4 απέναντι στην Εθνική μας), αποτελεί την λιγότερη επικίνδυνη ομάδα που θα βρεθεί στον δρόμο μας.

Με μόλις τους μισούς παίκτες (έξι) από την 12άδα που ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου πριν από 3 χρόνια στο Βερολίνο, χωρίς «νατουραλιζέ», με δύο 19χρονους point-guard και με τρεις παίκτες (Γιούστα, Πάρα και Λόπεζ-Αροστέγκι), που λίγα χρόνια νωρίτερα, δύσκολα θα ήταν ούτε στην προεπιλογή, μοιάζει να είναι ευκολότερη «λεία» από ποτέ…

Είναι τόσο μεγάλο το μαρτύριο που έχουμε τραβήξει από δαύτους, όμως, που μέχρι να το δούμε στο γήπεδο, ας κρατήσουμε μικρό καλάθι… Όχι τίποτε άλλο, αλλά δεν μας ταιριάζουν και οι ελληνοϊσπανικοί τελικοί! Γιατί στην περίπτωση που η Βοσνία Ερζεγοβίνη νικήσει την Γεωργία, το ματς με την Ελλάδα θα είναι ζωής ή θανάτου για τους Ισπανούς. Κερδίζουν και συνεχίζουν, χάνουν και πάνε σπίτι τους…

Η τελευταία φορά που η Ισπανία έμεινε εκτός ευρωπαϊκής 16άδας, χρονολείται από του Αγίου… ποτέ! Ναι καλά ακούσατε, η χειρότερη θέση στην ιστορία της, σε Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα, ήταν η 15η το 1959!

Το Pamestoixima.gr στην καρδιά του Eurobasket 2025

Η μεγάλη γιορτή του ευρωπαϊκού μπάσκετ είναι εδώ! Ζεις κι εσύ τον παλμό του Eurobasket 2025 μαζί με το Pamestoixima.gr, εκεί που θα βρεις εκατοντάδες επιλογές για στοίχημα στο Eurobasket τόσο πριν, όσο και κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης. Στο Pamestoixima.gr είναι εξασφαλισμένη μια μοναδική στοιχηματική εμπειρία με μακροχρόνια & ειδικά στοιχήματα Eurobasket και μοναδικές προσφορές* για όλους!