Eurobasket U20: Η Εθνική «πνίγηκε» από το άγχος, αλλά το μέλλον της ανήκει!

Η αλήθεια είναι πως για να γραφτεί αυτό το κείμενο πέρασε ώρα. Πώς άλλωστε να χωνέψει κανείς έναν αποκλεισμό από την συνέχεια του Eurobasket U20 στα τελευταία δευτερόλεπτα; Και το λέμε εμείς που το ζήσαμε από την άκρη του παρκέ. Φανταστείτε τα παλικαράκια της Εθνικής Νέων τι σκέφτονται.

Αν θέλουμε να μιλήσουμε με ειλικρίνεια, τα παιδιά αδίκησαν τον εαυτό και την προσπάθειά τους. και τα στατιστικά το δείχνουν περίτρανα αυτό. Όταν σουτάρεις με 17% (4/24) στα τρίποντα και με 46%(12/26) στις βολές, μοιάζει απίθανο το να κερδίσεις ένα παιχνίδι. Ειδικά από την στιγμή που η αντίπαλός σου έχει ανανεώσει 19(!) φορές τις επιθέσεις της. Και σε αυτό τον τομέα να λέμε και πάλι καλά, γιατί στο πρώτο ημίχρονο τα επιθετικά ριμπάουντ της Γαλλίας ήταν 13. Βέβαια, από την άλλη, τα αμυντικά ριμπάουντ κόστισαν πολύ και στο τελευταίο λεπτό, με τον Γουίλσον Ζακ να κάνει ζημιά σε αυτό τον τομέα.

Ακόμη κι έτσι όμως, η Ελλάδα μπορούσε να κάνει το κάτι παραπάνω. Με όπλο την σκληράδα και την καρδιά των παιδιών, το παιχνίδι ήρθε στα μέτρα μας. Παρόλα αυτά, στα κρίσιμα σημεία, οι βολές έκαναν την διαφορά.

Ουσιαστικά η Εθνική μας πλήρωσε το άγχος και την πίεση που έβαλαν στον εαυτό τους οι διεθνείς μας. Αυτό έκανε τη μπάλα πιο... βαριά από το φυσιολογικό κι αυτό εξηγεί τα ποσοστά στις βολές και στα τρίποντα από μια ομάδα που έδειξε ότι έχει ικανότητα σε αυτό τον τομέα. Παρόλα αυτά, όταν έπρεπε, η μπάλα δεν τους έκανε το χατήρι, ενώ και πολλά βεβιασμένα σουτ προήλθαν από αυτόν ακριβώς τον λόγο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Gazzetta.gr (@gazzetta.gr)

Τώρα όμως πρέπει να σταθούμε στον Νεοκλή Αβδάλα. Ναι, του έφυγε η μπάλα από τα χέρια. Ναι, αστόχησε στις κρίσιμες βολές και στο τρίποντο της νίκης. Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει κανείς να ζητά το κεφάλι του νεαρού επί πίνακι. Μιλάμε για ένα παλικαράκι που κουβάλησε την Εθνική, που μοίρασε μαεστρικά το παιχνίδι και που δεν φοβήθηκε να βγει μπροστά στα δύσκολα. Ακόμη και μετά το λάθος, του, ανέλαβε την ευθύνη για να πάρει το σουτ της νίκης. Και πιστέψτε μας, αυτό δεν το κάνουν πολλοί. Μια τέτοια κίνηση δείχνει στόφα μεγάλου παίκτη. Και ο «Νίο» έχει όλα τα εχέγγυα για να γίνει τέτοιος.

Και ο Αβδάλας, όπως οι Σπάρταλης, Λιοτόπουλος, Πατρίκης, Ροζακέας και Παγώνης είναι του 2006, που σημαίνει πως το μέλλον τους ανήκει. Όχι πως δεν ανήκει στον Αλέξανδρο Σαμοντούροβ και τους υπόλοιπους, που είναι γεννημένοι το 2005. Απλά τα υπόλοιπα παιδιά θα έχουν ακόμη μια ευκαιρία για ένα μετάλλιο του χρόνου.

Το σημαντικό για αυτά τα παιδιά είναι να μην το βάλουν κάτω. Να μην αφήσουν μια αποτυχία να τους καταβάλει και να συνεχίσουν να δουλεύουν. Γιατί όταν ένας ολόκληρος Ρικ Πιτίνο λέει πως «βλέποντας αυτούς τους νεαρούς παίκτες είμαι σίγουρος πως είμαστε σε καλά χέρια», αυτό κάτι σημαίνει. Έχουν μέγεθος, ταλέντο, θα πάρουν παραστάσεις στην Αμερική και με σκληρή δουλειά, σύντομα θα στελεχώσουν την Εθνική ομάδα των Ανδρών.

☘💥 Ρικ Πιτίνο στο Gazzetta: «Φανταστικό αλλά δύσκολο να πάρει ο Παναθηναϊκός τον Βαλαντσιούνας»#paobc pic.twitter.com/Vqr7v5s9T4

— gazzetta.gr (@gazzetta_gr) July 14, 2025

Επαναλαμβάνουμε λοιπόν. Όλο το μέλλον ανήκει σε αυτή τη φουρνιά. Αρκεί αυτή η αποτυχία να γίνει μάθημα στους διεθνείς μας και να τους κάνει σκληρότερους πνευματικά. Εξάλλου και η αποτυχία στον αθλητισμό είναι. Κανείς δεν γεννήθηκε Βασίλης Σπανούλης ή Δημήτρης Διαμαντίδης. Μέσα από τη δουλειά και τις δυσκολίες γαλουχήθηκαν οι δύο κορυφαίοι παίκτες της Ελλάδας και μέσα από αυτά πρέπει να προετοιμαστούν για το μέλλον οι διεθνείς μας.

Άλλωστε ένα μετάλλιο δεν εξασφαλίζει σε κανέναν μια μεγάλη καριέρα…

ΥΓ. Η FIBA ίσως να πρέπει κάποια στιγμή να δει το σύστημα διεξαγωγής αυτών των τουρνουά. Η Λιθουανία για παράδειγμα, με δύο ήττες στο ενεργητικό της, βρίσκεται στη ζώνη των μεταλλίων, ενώ η Ελλάδα και η Γερμανία, με μία ήττα, βρίσκονται οι μεν στα ματς του 5-8 και οι δε σε αυτά του 9-12.

ΥΓ2. Όποιος δεν έχει δει την Κρήτη καλοκαίρι, δεν έχει ιδέα τι πάει να πει ομορφιά και ευλογημένος τόπος.

ΥΓ3. Από το Eurobasket U20, πέραν των Ελλήνων, κρατήστε το όνομα του Νίκολιτς της Σερβίας (#9).