Ένα παράθυρο προς το αύριο

H αναμέτρηση ανάμεσα στον Άρη και τον Παναθηναϊκό χαιρετίστηκε προκαταβολικά ως η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής του ελληνικού πρωταθλήματος, ένα παράθυρο προς το μέλλον όπου η Θεσσαλονίκη θα κοιτάζει κατάματα την Αθήνα και τον Πειραιά μετά από χρόνια εσωστρέφειας. Παρακολουθώντας το ματς με κομμένη ανάσα, δεν είδα τίποτε που να με κάνει να αλλάζω γνώμη.

Το μοναδικό απομεινάρι από το παρελθόν ήταν η σπουδή του Σκάι να διακόψει τη μετάδοση πριν από τη λήξη, χωρίς μεθεόρτια χωρίς τίποτε, αλλά αυτά ας τα βλέπει ο ΕΣΑΚΕ, που ακολούθησε το χρήμα όπως το σκυλί τα λουκάνικα, δίχως να κάνει το παραμικρό για να προστατεύσει το αίφνης πολύτιμο προϊόν. Δεν περίμενα να γράψω τέτοιο πράγμα, αλλά ο πρώτος μήνας της τηλεοπτικής «μεταπολίτευσης» με κάνει να αναπολώ την ΕΡΤ. Και δεν αναφέρομαι στις περιγραφές.

Ο Άρης έπιασε πρώτος θέση στη νέα εποχή, καλωσόρισε με νυχιές και δαγκωνιές τον καταπονημένο αλλά ουσιαστικά πλήρη Παναθηναϊκό και ανυπομονεί να υποδεχθεί τους λοιπούς μνηστήρες. Προτού ακόμη οι υπόλοιποι τρεις Ηρακλείς συναντηθούν έστω μία φορά μεταξύ τους στο πρωτάθλημα, η ομάδα του Σπανούλη θα έχει αναμετρηθεί και με τον ΠΑΟΚ (το ερχόμενο Σάββατο στην Πυλαία) και με τον Ολυμπιακό (αμέσως μετά τη διακοπή στο Αλεξάνδρειο).

Το φινάλε της 5^ης αγωνιστικής τον βρίσκει σε απόσταση 2 βαθμών και με ένα χρήσιμο +10 επί του Παναθηναϊκού, αλλά και ψηλότερα από τον Ολυμπιακό, ενώ στην Ευρώπη συνεχίζει αλώβητος, αντίθετα με τον άσπονδο συμπολίτη. Στα προηγούμενα βήματά του εντός των τειχών ήταν κάπως ασταθής και χρεώθηκε με το στραπάτσο της Καρδίτσας, αλλά τον καυτό Νοέμβρη ο Σπανούλης τον είχε σημαδέψει εξαρχής με κίτρινο μαρκαδόρο, προσαρμόζοντας ανάλογα την περίοδο της προετοιμασίας.

Και να που δικαιώνεται. Απέναντι στον Παναθηναϊκό ο Άρης είχε όλα τα όπλα του σε πλήρη λειτουργία και αποδείχθηκε ικανός να κυριαρχήσει με ένα μεθυστικό κοκτέιλ άμυνας και επίθεσης, αντρειωσύνης και μπάσκετ. Στα μετόπισθεν κατόρθωσε να βγάλει εκτός παιχνιδιού τον Ναν και ουσιαστικά και τον Φρανσίσκο, ενώ στην άλλη άκρη του γηπέδου πήρε πολλά απ’ όλους.

Ο Άνταμ Μοκόκα κλείδωσε στο χρονοντούλαπο τη στατιστική που έκανε τα μάτια να ματώνουν, ο Ματ Μόργκαν και ο Τζερεμάια Ρόμπινσον-Ερλ έφεραν στο Παλέ την Ευρωλίγκα πριν την ώρα της, ο Λιντέλ και ο Μπερτς σφράγισαν το τελευταίο τετράλεπτο (μετά από το προσπέρασμα του Παναθηναϊκού με τα τρίποντα του Γιαμπουσέλε), ο Νένο Ντιμιτρίεβιτς άντεξε απέναντι σε μία άμυνα που πίεσε ανελέητα αυτόν και τον Τολιόπουλο.

«Το σουτ να το πάρει ο Βασίλης», ζήτησε ο …άλλος Βασίλης όταν ο Άρης χρειαζόταν ένα καλάθι για να δώσει τη χαριστική βολή. Ο Τολιόπουλος αποτελείωσε τους μέχρι πρόσφατα συμπαίκτες του και το κοινό βάλθηκε να παραληρεί. Πιο μετά δεν ξέρω τι έγινε, γιατί ο Σκάι το γύρισε στο κλωτσοσκούφι.

Ο Παναθηναϊκός υποφέρει εδώ και εβδομάδες από μία διαρκή σύγχυση θέσεων, ρόλων και σχημάτων. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αποφάσισε να δώσει κάμποσα λεπτά κοινής συμμετοχής στους Φρανσίσκο, Ναν, αλλά αναγκαστικά έριξε δίπλα τους τον Μπάντιο, αφού πρέπει και κάποιος να παίζει άμυνα. Τρεις κοντοί και όπου βγει. Ναι, αλλά ...πού να βγει αυτή η ανορθογραφία; Το ποσοστό του Άρη στα τρίποντα (13/25) δεν ήταν προϊόν κάποιας συζυγίας των πλανητών.

Ο Μπάντιο ήταν ο παίκτης κλειδί του Παναθηναϊκού και άφησε πίσω του συντρίμμια όταν αποβλήθηκε με 5 φάουλ στο 36^ο λεπτό. Εάν οι «πράσινοι» έμειναν στο παιχνίδι μέχρι το τέλος και απείλησαν να το κλέψουν, το οφείλουν στη ρέντα του Γκέρσον Γιαμπουσέλε, ο οποίος έβαλε 5/8 τρίποντα και τελείωσε με χέρι αλφάδι όσες επιθέσεις έγιναν συντεταγμένα με πάσες από μέσα προς τα έξω. Όταν βέβαια του ζητήθηκε να σκοράρει με ντρίμπλα, πήγε και τράκαρε σε τρεις αντιπάλους.

Ο Ομπράντοβιτς αποφάσισε ξεκούδουνα γύρω στο 28^ο λεπτό να παρατάξει σχήμα με τέσσερις γκαρντ και έναν φόργουορντ (Σλούκα, Ναν, Μπάντιο, Καλαϊτζάκη, Χέις-Ντέιβις) ενώ το ματς παιζόταν πόντο πόντο και δεν απαιτούσε απονενοημένα διαβήματα. Ο μπερδεμένος Παναθηναϊκός έχασε όλα τα αμυντικά ριμπάουντ και δέχθηκε ένα σωρό καλάθια από το βαμμένο, με αποτέλεσμα να φτάσει ο Άρης σε διψήφια διαφορά.

Ο Σπανούλης έβλεπε το «101» στο ταμπλό και νόμιζε ότι ξαναζεί τη Σαϊτάμα, με τον «Ζοτς» σε ρόλο Σιζέφσκι. Ο προπονητής του Άρη έχει κάθε δικαίωμα να αισθάνεται Μάγκνους Κάρλσεν στη σκακιέρα της αποψινής βραδιάς.

Τα υπόλοιπα, το πρωί στις 11 πμ στο αγαπημένο σας Gazz Floor. Μείνετε συντονισμένοι σε όποια χρώματα και αν ομνύετε, διότι η νέα εποχή βρίσκεται ακόμη στην αφετηρία σας.