Η δόξα θέλει μάχη και θυσία

Όσοι «νιώθουν» από ΠΑΟΚ και ειδικά από το μπασκετικό, βλέποντας από την αρχή την εικόνα των Γκρέι και Φόστερ, δε θα χρειάστηκαν και πολύ για να καταλάβουν ότι το απογευματάκι στη Μύκονο, δε θα μοιάζει με μια ευχάριστη βόλτα στη «Μικρή Βενετία».

Η ομάδα του Αντρέα Τρινκιέρι, έκανε ένα μέτριο πρώτο ημίχρονο και με τη Μανρέσα την Τετάρτη, αλλά σήμερα η εικόνα στο κλειστό της Άνω Μεράς, στο πρώτο μέρος, ήταν κάτι παραπάνω από προβληματική. Μπορεί ο Ιταλός να σχεδίαζε να κρατήσει όσο το δυνατό λιγότερο στο παρκέ τον Τσέντι Όσμαν και τον Νικ Καλάθη, αλλά με την εικόνα όλων των άλλων, κάτι τέτοιο αποδείχθηκε ανέφικτο.

Ο πρώτος έμεινε στο παρκέ για 29:07, ο δεύτερος για 24:28 στο τέταρτο παιχνίδι του ΠΑΟΚ μέσα σε μία εβδομάδα, αφού είχε προηγηθεί το προηγούμενο Σαββατοκύριακο του Super Cup, με Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, καθώς και η μεσοβδόμαδη πρεμιέρα του Eurocup.

Χρειάστηκε αυτοί οι δύο, να βάλουν τα μεγάλα σουτ στο τέλος για να έρθει η νίκη, απέναντι σε μια Μύκονο, που έκανε σπουδαία προσπάθεια για υπέρβαση. Ο μεν Καλάθης για το 77-82, ο δε Όσμαν για το 83-86, αν και για να είμαστε δίκαιοι, στο δεύτερο μέρος, η εικόνα του ΠΑΟΚ, ήταν πολύ πιο κοντά στα νορμάλ του στάνταρ.

Τα 2/15 τρίποντα του πρώτου ημιχρόνου, μετατράπηκαν σε 9/17 στο δεύτερο, ενώ η ομάδα που έχει αυτό το στοιχείο και τους παίκτες με αυτά τα χαρακτηριστικά, πίεσε πολύ στο επιθετικό ριμπάουντ, έχοντας 13 συνολικά στο παιχνίδι. Ο Χάτζινς έβαλε δύο τρίποντα στην 4η περίοδο που έκαναν τον ΠΑΟΚ να πάρει διαφορά, καθώς και δύο κρίσιμες βολές στο τέλος, ο Μήτρου-Λονγκ ήταν εύστοχος μετά την αστοχία του 1ου μέρους, ο Αλεξάντερ τελείωσε τις φάσεις του, κυρίως από συνεργασίες με τον Καλάθη.

Η δουλειά έγινε και αυτά τα δύο παιχνίδια, με Μανρέσα και Μύκονο, είναι μια καλή ευκαιρία για να καταλάβει όλη η... περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ότι τίποτα μα τίποτα, δεν έρχεται μόνο του. Οι «ψαλίδες» δεν κλείνουν ένα Σαββατοκύριακο του Σεπτέμβρη σε Super Cup, το Eurocup είναι μια πολύ απαιτητική διοργάνωση (και αναβαθμισμένη φέτος), η νέα GΒL επίσης. Αν κάποιος θέλει στο τέλος της σεζόν, να ζήσει στιγμές δόξας, πρέπει σε όλη τη διάρκεια της, να δώσει πολλές μάχες και θυσίες, ακόμα κι αν υπάρχουν παιχνίδια, που η ποιότητα μπορεί από μόνη της να κάνει τη διαφορά.

Ο ΠΑΟΚ είναι μια ομάδα που έχει πολλά καινούργια πρόσωπα, όχι μόνο εντός των τεσσάρων αγωνιστικών γραμμών, αλλά και εκτός. Για να γίνουν... ένα όλοι αυτοί, θέλουν πολλές μέρες μαζί, πολλές προπονήσεις και αγώνες, πολλές συζητήσεις σε ξενοδοχεία, αεροδρόμια, πούλμαν, πολλή διαχείριση καταστάσεων, ευνοϊκότερων αλλά και πιο δύσκολων. Το «αγκάλι-αγκάλι» του Τρινκιέρι από εκείνη την παρουσίαση του, στις αρχές του Μαρτίου, πρέπει να αποτελεί «οδηγό» για όλους.

Υ.Γ.: Όποιος επιχειρήσει την παραμικρή πρόβλεψη, ενόψει του διημέρου στο Κόμο με τη συνεδρίαση των μετόχων της Euroleague στο Κόμο, είναι πολύ πιθανό να εκτεθεί. Ας δούμε αν και τι θα αποφασιστεί εκεί, λίγη υπομονή ακόμα.

Υ.Γ. 2: Δε χρειαζόμασταν το σημερινό, για να καταλάβουμε τι παιχτάρα ήταν και είναι ο Ζερμέιν Λοβ, που φέτος βρίσκεται στη Μύκονο. Από τους τίμιους Αμερικανούς δεύτερης ταχύτητας που έχουν περάσει από την Ελλάδα την τελευταία 10ετία...