Άρης και Ορτίθ θα έχουν για πάντα την Προύσα

Μέσα σε διάστημα μικρότερο των δύο εβδομάδων, το παγκόσμιο μπάσκετ και δη αυτό της Λατινικής Αμερικής αποχαιρέτισε δύο από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες του. Ο Βραζιλιάνος Όσκαρ Σμιντ υπήρξε από τους μεγαλύτερους σκόρερ όλων των εποχών και ο Χοσέ Πικουλίν Ορτίθ… κάτι παραπάνω από ένας μπασκετμπολίστας. Στην πραγματικότητα, το «ζιζάνιο» αγαπήθηκε από το κοινό του Πουέρτο Ρίκο όσο κανείς άλλος αθλητής καθώς δεν το οδήγησε απλά στην κορυφή της Λατινικής Αμερικής αλλά εκεί το εδραίωσε με τις διαδοχικές κατακτήσεις χρυσών μεταλλίων πέραν φυσικά και της πρώτης θέσης στους Παναμερικανικούς Αγώνες. Επί σειρά ετών, το Πουέρτο Ρίκο ήταν σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις και ο Ορτίθ ήταν ο σπουδαιότερος λόγος. Μέχρι και το 42ο έτος της ηλικίας του, υπήρξε πιστός στρατιώτης της εθνικής ομάδας της χώρας του.

Χτυπημένος από τον καρκίνο και σε ηλικία 63 ετών, ο Χοσέ Πικουλίν Ορτίθ άφησε την τελευταία του πνοή έπειτα από νοσηλεία τεσσάρων ημερών. Ένα τεράστιο κεφάλαιο έκλεισε, προφανώς όμως δεν θα κλείσει ποτέ στις σκέψεις και στην ψυχή όλων όσων υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες ή βίωσαν εξ’ αποστάσεως έναν από τους σπουδαιότερους μπασκετμπολίστες των 80’s και 90’s. Από τους λίγους που έκαναν το δρομολόγιο… Μαδρίτη-Βαρκελώνη μέσα σ’ ένα καλοκαίρι και αγαπήθηκε από το κοινό των δύο αιωνίων αντιπάλων της Ισπανίας.

Η ΚΑΕ Άρης αποχαιρέτισε τον Ορτίθ μέσω του λογαριασμού της στα social media γράφοντας… «ένας θρύλος του παγκόσμιου μπάσκετ, ο οποίος τίμησε τη φανέλα του ΑΡΗ για δύο χρόνια, δεν είναι πια ανάμεσά μας. Ο Χοσέ «Πικουλίν» Ορτίθ έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 62 ετών. Ο Πορτορικανός άσος αγωνίστηκε στην ομάδα μας από το 1996 έως το 1998 και αποτέλεσε μία από τις μεγάλες μορφές του αθλήματος, με παρουσία, μεταξύ άλλων, στο ΝΒΑ και την Ευρωλίγκα. Εκφράζουμε την οδύνη μας για την απώλειά του και τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και τους οικείους του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει». Παραμένει εξάλλου ένας από τους κορυφαίους ξένους παίκτες που φόρεσαν την «κιτρινόμαυρη» φανέλα, ένας ψηλός εξαιρετικά σύγχρονος για την εποχή του. Από τους λίγους (τότε) με αξιοσημείωτη ευχέρεια να παίξει με πρόσωπο ή με πλάτη στο καλάθι και ποικίλους τρόπους εκτέλεσης καθότι διέθετε και μακρινό σουτ, πράγμα – ολίγον – ασυνήθιστο για την εποχή του.

Ο Άρης απέκτησε τον Χοσέ Πικουλίν Ορτίθ το καλοκαίρι του 1996 και η αλήθεια είναι ότι, τότε, ο στόχος ήταν διπλός καθώς ήθελε να τον συνδυάσει με τον συμπατριώτη του Ραμόν Ρίβας. Οι απαιτήσεις του τελευταίου εκτιμήθηκαν υψηλές κι έτσι ο «άρχοντας» - όπως τον αποκαλούσαν συμπαίκτες και μέλη της ομάδας – δεν αντάμωσε με τον συμπατριώτη του. Ο Πορτορικάνος έκανε καταπληκτική χρονιά, γι’ αυτό εξάλλου το όνομά του πάντα αναφέρεται στα υποψήφια των κορυφαίων ψηλών στην ιστορία του club και ο Άρης θα έχει να θυμάται για πάντα εκείνη τη βραδιά στην Προύσα. Τότε οι «κίτρινοι» κατέκτησαν το Κύπελλο Κόρατς με το εκκωφαντικό 70-88 μέσα στην Προύσα σε μια βραδιά, από τις καλύτερες του Ορτίθ στη λαμπερή αγωνιστική σταδιοδρομία του. Με 25 πόντους (μόλις τρία χαμένα σουτ) και 11 ριμπάουντ, ήταν κυρίαρχος στις ρακέτες σ’ ένα παιχνίδι που ένωσε για πάντα τον Ορτίθ με τους φίλους του Άρη. Αυτή η σχέση δεν αλλοιώθηκε ποτέ έστω κι αν το τέλος της συνεργασίας του club με τον παίκτη ήταν αρκετά επεισοδιακό ελέω οικονομικών ζητημάτων.

Μετά το μπάσκετ και μερικά επιχειρηματικά εγχειρήματα που δεν πέτυχαν, ο Ορτίθ ένιωσε προδομένος όταν αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική αλλά δεν έλαβε την «εντολή» από τους ψηφοφόρους στη χώρα του. Ήταν μια χαμένη μάχη που τον πλήγωσε αρκετά. Στον αθλητισμό κέρδισε αρκετές καθώς η παρουσία Πορτορικάνου παίκτη στο ΝΒΑ κατά τη δεκαετία του ’80 δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση. Δεν στέριωσε στη Γιούτα αλλά οι πόρτες της Ευρώπης ήταν ορθάνοιχτες γι’ αυτόν. Η Ελλάδα και ο Άρης – μετά το Ηράκλειο και τον Γυμναστικό Λάρισας – ήταν το πεπρωμένο του για την κατάκτηση του μοναδικού ευρωπαϊκού (διασυλλογικού) τροπαίου στην καριέρα του.