Άρης: Η εμφάνιση του Βασίλη Πουρλίδα επανέφερε ένα διαχρονικό ερώτημα

Η εμφάνιση του Βασίλη Πουρλίδα στην πρόσφατη αναμέτρηση του Άρη με την Καρδίτσα επανέφερε στην επικαιρότητα το διαχρονικό ερώτημα περί του ρόλου που μπορούν να υπηρετήσουν οι νεαροί παίκτες κι αν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις που εμπεριέχει η παρουσία σε μια ομάδα στόχων. Το ιδεατό σενάριο για κάθε ομάδα της τελευταίας συνομοταξίας περιλαμβάνει τον συνδυασμό της επίτευξης των αγωνιστικών στόχων με την ανάδειξη των νεαρών παικτών, σε πολλές περιπτώσεις όμως αυτό δείχνει ανέφικτο, γι’ αυτόν τον λόγο δεν επιχειρείται συχνά. Ίσως γιατί (ως ελληνικός αθλητισμός) δεν διαθέτουμε αυτή την κουλτούρα και κατ’ επέκταση τα… άντερα της ανάληψης ενός ρίσκο όπως συμβαίνει στην Ισπανία με συνέπεια να χαρακτηρίζεται ανεφάρμοστο εκ των προτέρων. Κατ’ επέκταση, είναι αντικρουόμενες και οι απόψεις του «κοινού».

Στην περίπτωση του Βασίλη Πουρλίδα, η αλήθεια είναι ότι ο 19χρονος βούτηξε στο παρκέ ως μπαρουτοκαπνισμένος καθώς φάνηκε από την ψυχολογία του αλλά και το αγωνιστικό θράσος του ότι οι μήνες που πέρασε στους Μαχητές Πειραματικού τον ωφέλησαν αρκετά ή μάλλον, τον μύησαν περισσότερο στο μπάσκετ των πολλών επαφών και της αναγκαίας δύναμης που χρειάζεται να διαθέτει ένας παίκτης για να αντέξει τους κραδασμούς. Στην περίπτωση του γκαρντ από τη Νάουσα και καθώς δεν υπήρχε το ενδεχόμενο απορρόφησής του στην πρώτη ομάδα, ο Άρης του είχε προτείνει τη λύση του διπλού δελτίου με την ομάδα της Elite League η οποία – από την πλευρά της – τήρησε την άτυπη συμφωνία παρέχοντας στον Πουρλίδα σημαντικό αγωνιστικό ρόλο. Αυτό φαίνεται εξάλλου από τα (περίπου) 20 λεπτά συμμετοχής που έχει ανά αγώνα.

Πιο σημαντικό, για τον ίδιο, είναι ότι αποδέχθηκε και τελικώς δοκιμάζεται σε διαφορετικό αγωνιστικό ρόλο σε σχέση μ’ αυτόν που είχε όταν σε ηλικία 16 ετών μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη. Τότε, ο ίδιος είχε μάθει να παίζει στις θέσεις «2» και «3». Το πλάνο των ανθρώπων των τμημάτων υποδομής του Άρη περιλάμβανε κάτι διαφορετικό. Τον Βασίλη Καζαμία στη θέση «1» και τον Πουρλίδα σε ρόλο combo guard – και πιο πολύ στο «2» - αλλά και τον μικρότερο Χρυσόστομο Χατζηλάμπρου στη θέση «3». Βάσει αυτού του πλάνου, πριν την απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών από το επενδυτικό fund του Ρίτσαρντ Σιάο, οι υπεύθυνοι των ακαδημιών εκτιμούσαν ότι σε βάθος διετίας (τουλάχιστον) αυτά τα τρία παιδιά θα είχαν αποκτήσει τις παραστάσεις για να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο και στην πρώτη ομάδα. Προφανώς αυτό το σχέδιο άλλαξε προς την κατεύθυνση άμεσης εξασφάλισης αποτελεσμάτων και της διαθεσιμότητας λιγότερου χρόνου.

Επιστρέφοντας στη φετινή σεζόν, στις προπονήσεις της πρώτης ομάδας συμμετείχαν σταθερά οι Βασίλης Καζαμίας, Παναγιώτης Λέφας αλλά και ο Χατζηλάμπρου παράλληλα των υποχρεώσεών του στην εφηβική ομάδα. Οι δύο πρώτοι δεν βρήκαν τον χρόνο συμμετοχής και τον ρόλο που ενδεχομένως περίμεναν. Κάποια στιγμή τέθηκε το ζήτημα έκδοσης διπλού δελτίου αλλά δεν βρήκε σύμφωνους τους αθλητές. Κρίνοντας από την εξέλιξη που παρουσίασε ο Πουρλίδας στον (έστω) έναν αγώνα, ίσως θα έπρεπε να γίνει νέα κουβέντα.

Βάσει των τωρινών δεδομένων, ο Παναγιώτης Λέφας προσανατολίζεται στη λύση του πανεπιστημίου στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ενώ πληροφορίες του Gazzetta αναφέρουν ότι ο Χατζηλάμπρου έχει αποφασίσει να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Άρη έχοντας διαπιστώσει ότι υπάρχει πλάνο ανάδειξής του.

Ο Βασίλης Καζαμίας έχει συμβόλαιο έως το καλοκαίρι του 2029 και η περίπτωσή του παραμένει υπό συζήτηση. Αναμφίβολα πρόκειται για ένα παιδί με ιδιαίτερα σωματικά χαρακτηριστικά από το οποίο λείπει ο χρόνος και ο σημαντικός ρόλος σε μια ομάδα. Μία από τις λύσεις που μπορεί να επιλεχθεί στην περίπτωσή του περιλαμβάνει την επανεξέταση της έκδοσης διπλού δελτίου και της μετακόμισής του στη δεύτερη κατηγορία του ελληνικού μπάσκετ. Αυτή δείχνει πιο ωφέλιμη και για τις δύο πλευρές.