Stoiximan GBL: Το «Όσκαρ» και τα «χρυσά βατόμουρα» του πρώτου μισού της σεζόν!

• And the Oscar goes to...
• To «χρυσό βατόμουρο» είναι «κυανέρυθρο»...
• Εκτός συναγωνισμού οι «αιώνιοι»!

Από την συγκεκριμένη στήλη, ίσως έχω γίνει κουραστικός, αλλά όταν έχουν περάσει χρόνια από την τελευταία σεζόν που κάθε Σαββατοκύριακο βλέπουμε μίνιμουμ 2-3 παιχνίδια με μεγάλο σασπένς και που οι αποστάσεις όλων των «ταχυτήτων» έχουν μειωθεί, η αλήθεια είναι ότι ο ενθουσιασμός πολλές φορές ξεπερνάει την αυτοσυγκράτηση.

Ειδικότερα για όλους τους απανταχού παλαιότερους, που έχουμε ζήσει τα μεγαλεία της δεκαετίας του 90' και των αρχών της πρώτης του 21ου αιώνα, όπου οι «αιώνιοι» δεν είχαν φτάσει ακόμη στο σημερινό επίπεδο που χάνουν με... χαρτόσημο, μπασκετικά είναι πολύ αναζωογονητικό να βλέπουμε την σταδιακή και πολλά υποσχόμενη ολική επαναφορά ομάδων με μεγάλη ιστορία στο ελληνικό μπάσκετ!

Αναφέρομαι κατά βάση στον ΠΑΟΚ και τον Άρη, που έχουν ήδη αλλάξει επίπεδο σε διοικητικό επίπεδο και βρίσκονται σε φάση αγωνιστικής εκτόξευσης (πιο εμφατικά ο πρώτος, με πιο αργά αλλά σταθερά βήματα ο δεύτερος), αλλά και τον Ηρακλή που δείχνει ότι επέστρεψε στα μεγάλα σαλόνια για να εδραιώσει για τα καλά την θέση του και εν συνεχεία να κοιτάξει και ψηλότερα.

And the Oscar goes to...

Ο «δικέφαλος του Βορρά» δικαιούται το «Όσκαρ» της ολικής επαναφοράς αλλά και της διατήρησης της αρχικής «χημείας», παρά τις τέσσερις προσθήκες και τις δύο αποχωρήσεις (μέχρι στιγμής), σε ένα ρόστερ με το οποίο έκανε το καλύτερο ξεκίνημα της σύγχρονης ιστορίας του.

O Γιούρι Ζντοβτς έχει δημιουργήσει μία ομάδα που συνδυάζει το καλό μπάσκετ και στις δύο πλευρές του γηπέδου με το αποτέλεσμα και οι 16 νίκες στους 18 τελευταίους αγώνες (μετά την ήττα από τον Παναθηναϊκό στην πρεμιέρα), «μιλούν» από μόνες τους. Όπως επίσης και το γεγονός ότι κανένας από τους δύο «μεγάλους» δεν τον θέλει σε ενδεχόμενο ημιτελικό στο Final 8 του Κυπέλλου.

Ο Άρης, από την πλευρά του, είχε αξιοσημείωτες ανορθογραφίες και αστοχίες στον σχεδιασμό, με αποτέλεσμα να αρχίσει άσχημα την σεζόν και να μετριαστεί ο άκρατος ενθουσιασμός των φίλων του, ωστόσο, στα συν του καταγράφεται οι πολύ εύστοχες διορθωτικές κινήσεις που έγιναν, οι οποίες – σε έναν βαθμό – συμμάζεψαν την αγωνιστική εικόνα. Καθώς επίσης και ο πλήρως τεχνοκρατικός τρόπος με τον οποίο λειτουργεί ο οργανισμός έξω από τις τέσσερις γραμμές και η προτεραιότητα στην οποία έχει μπει το γηπεδικό.

Η ΑΕΚ είχε μία σταθερή πορεία χωρίς σκαμπανεβάσματα, με μοναδικό «στραβοπάτημα» την εντός έδρας ήττα από τον ΠΑΟΚ, πριν εκείνος αυξήσει το budget του και προχωρήσει στην μετεγγραφική του ενίσχυση, ωστόσο, το ζητούμενο είναι πως θα πορευτεί από 'δω και στο εξής χωρίς τον Σίλβα και πως θα αντικαταστήσει τον καλύτερό της παίκτη.

Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο, σημαντικό credit αξίζει και στους ανθρώπους του «Γηραιού», που χωρίς την εμπειρία στην διοίκηση, μέσα σε λίγους μήνες αναμόρφωσαν πλήρως την εικόνα της «κυανόλευκης» ΚΑΕ σε όλα τα επίπεδα και με δύο κομβικές κινήσεις (αλλαγή προπονητή και μία αναγκαστική προσθαφαίρεση παίκτη) διόρθωσαν μέσα σε χρόνο ρεκόρ το status της ομάδας.

Πολύ ενθαρρυντική όμως είναι και η εικόνα που παρουσιάζουν:

Το Περιστέρι με την ριζική ανανέωση στο ρόστερ και την εμπιστοσύνη σε έναν νέο προπονητή, που έχει αφήσει άριστες εντυπώσεις, τόσο στο κομμάτι του χτισίματος μίας ομάδας από την αρχή, όσο και στο μπάσκετ που έχει παρουσιάσει.

Η πρωτάρα Μύκονος με τον πολύ στοχευμένο τρόπο παιχνίδι, τις πετυχημένες επιλογές ξένων, την νοικοκυρεμένη λειτουργία και την καλή οργάνωση έξω από τις τέσσερις γραμμές (για νεοφώτιστη ομάδα στην πάλαι ποτέ Α1 Κατηγορία)

Η Καρδίτσα, στην λογική ότι φέτος βγήκε για πρώτη φορά εκτός των συνόρων και για την ώρα διαχειρίζεται πολύ αποτελεσματικά ένα δύσκολο εγχείρημα, φτάνοντας στην φάση των play in στο BCL και ταυτόχρονα έχοντας θέσει γερά θεμέλια για την παραμονή της.

Σταθερή και σε ανοδική τροχιά θα χαρακτήριζα την πορεία του Προμηθέα, που συμπληρώνοντας μία δεκαετία στην κορυφαία αγωνιστική βαθμίδα του ελληνικού μπάσκετ, έδειξε ότι διαθέτει την εμπειρία και την τεχνογνωσία να διαχειριστεί μία αλλαγή προπονητή μεσούσης της περιόδου (Σεγκούρα αντί Λιμνιάτη), χωρίς να επηρεαστεί αγωνιστικά.

Έστω κι αν ο εφετινός σχεδιασμός είναι προφανές ότι υστερεί στην εμπειρία και την ποιότητα του ελληνικού στοιχείου του ρόστερ. Ειδικότερα από την στιγμή που ο οργανισμός θέλει να πάει μακριά στην Ευρώπη και να μπει στην 4άδα του πρωταθλήματος.

To «χρυσό βατόμουρο» είναι «κυανέρυθρο»...

Από ΄κει και πέρα, στην τελευταία ταχύτητα βρίσκουμε τρεις ομάδες που η καθεμία για τους δικούς της λόγους, τις ισάριθμες δυσάρεστες εκπλήξεις τις λίγκας, με βάση το συνολικό αγωνιστικό πρόσωπο που έχουν παρουσιάσει στις 12 πρώτες αγωνιστικές.

Το «χρυσό βατόμουρο» του 1ου γύρου (άλλωστε ολοκλήρωσε τους αγώνες του), ανήκει αδιαμφισβήτητα στον Πανιώνιο, ο οποίος – μέχρι τώρα – τα έχει κάνει όλα λάθος και δικαίως βρίσκεται στην χειρότερη βαθμολογική θέση, εβρισκόμενος κατάφατσα με το φάσμα του υποβιβασμού!

Από που να το πιάσει και από που να το αφήσει κανείς; Κατ' αρχάς από πλευράς του κάκιστου αγωνιστικού σχεδιασμού για μία ομάδα που θα έπαιζε μίνιμουμ 18 αγώνες στο Eurocup (απαιτούνταν ένα ρόστερ με 15 κανονικούς παίκτες και όχι αυτό που σχεδιάστηκε χωρίς ούτε ένα “τριάρι”) και κατά δεύτερον από πλευράς υποστελέχωσης του οργανισμού σε ανθρώπους με μπασκετική τεχνογνωσία, δίκτυο, γνώση της αγοράς και σύγχρονη τεχνοκρατική αντίληψη!

Και αφήνουμε σε τρίτη μοίρα τον τραυματισμό του Λούντζη και τις επιλογές ξένων που σε κανένα σημείο της διαδρομής δεν έχουν καταφέρει να «δικαιολογήσουν» τα υψηλά τους συμβόλαια και να βγάλουν έναν αθλητικό εγωισμό στο γήπεδο.

Οι 21 ήττες στους 22 αγώνες που έχουν δώσει οι «κυανέρυθροι» σε Ελλάδα και Ευρώπη, μετά νικηφόρα πρεμιέρα με την Κέμνιτζ, έχουν επιφέρει μία αναπόφευκτη ηττοπάθεια, έχουν απομακρύνει τους «οργανωμένους» και γενικά έχουν δημιουργήσει ένα βαρύ κλίμα που είναι δύσκολο να αναστραφεί. Ειδικότερα όσο η ομάδα είναι υποχρεωμένη να έχει ευρωπαϊκές υποχρεώσεις μεσοβδόμαδα (εκτός από ταλαιπωρία, δεν της προσδίδουν πλέον τίποτε άλλο) και δεν μπορεί να συγκεντρωθεί αποκλειστικά στους αγώνες της Stoiximan GBL.

Από κοντά όσον αφορά στην ασυνέπεια που χαρακτηρίζει τις προσδοκίες με τις οποίες μπήκαν στην σεζόν και την εικόνα που έχουν παρουσιάσει έως τώρα, βρίσκονται το Μαρούσι και ο Κολοσσός. Με την μόνη διαφορά ότι οι «κιτρινόμαυροι» έχουν σχεδόν υπερδιπλάσιο budget από τους Ροδίτες και μπήκαν στην σεζόν με αξιώσεις για καλή πορεία και είσοδο στα playoffs!

Αλλά η αδιαμφισβήτητη ποιότητα των παικτών του ρόστερ, δεν στάθηκε εφικτό να «παντρευτεί» με την απαραίτητη αμυντική σκληράδα, με αποτέλεσμα η ομάδα των βορείων προαστίων να έχει το υψηλότερο παθητικό του πρωταθλήματος και να δέχεται 91,5 πόντους ανά σαραντάλεπτο.

Ο Κολοσσός, τέλος, έκανε ξεκάθαρα κακές επιλογές ξένων και όπως αποδείχτηκε εκ του αποτελέσματος ατύχησε στην απόφαση να στηριχθεί για 3η σερί σεζόν στον Άντριου Γκάουντλοκ (η περιπέτειά του με τα ναρκωτικά αποτελεί «κερασάκι στην τούρτα» ενός μεγάλου λάθους).

Με τον 37χρονο Αμερικανό gaurd στο παρκέ η ομάδα έγινε άκρως προβλέψιμη στην επίθεση και εξαιρετικά ευάλλωτη στην άμυνα. Συν του ότι έχασε σχεδόν έναν μήνα λόγω τραυματισμού και οι δύο μοναδικές νίκες των «θαλασσί» επιτεύχθηκαν χωρίς αυτόν! Τυχαίο; Δε νομίζω...

Εκτός συναγωνισμού οι «αιώνιοι»!

Στην κορυφή της πυραμίδας φυσικά βρίσκονται και ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός, οι οποίοι λόγω χαώδους ποιοτικής διαφοράς στα ρόστερ και τα budget τους, δεν μπορούν να μπουν σε σύγκριση με τις υπόλοιπες 11 ομάδες. Παρ' ότι όλα τα εγχώρια παιχνίδια τους διεξάγονται με διαφορά 48 ωρών ή λιγότερο από τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις τους.

Εκτός και αν η εντός έδρας αγχωτική νίκη των πρωταθλητών επί της ΑΕΚ και οι ανταγωνιστικές αναμετρήσεις του «τριφυλλιού» με Άρη εντός και Μύκονο στο νησί των «ανέμων» μπορεί να θεωρηθούν παιχνίδια στα οποία ένιωσαν την απειλή...

Οι «ερυθρόλευκοι» έχουν τα πρωτεία λόγω της δύσκολης νίκης τους στο ΣΕΦ επί των «πρασίνων» μόλις στην 3η αγωνιστική, αλλά το πλεονέκτημα έδρας θα κριθεί από την ρεβάνς στο “Telekom Center Athens” που θα διεξαχθεί στα τέλη του Μάρτη.