Άρης: Black out και ενοχλητικά κριτήρια

Σε κλειστό παιχνίδι, πέντε αγωνιστικά λεπτά χωρίς καλάθι σε σύνολο έντεκα επιθέσεων είναι αιτία ήττας. Υποδηλώνει αδυναμία εκτέλεσης ή ολοκλήρωσης ενός play για την εύρεση καλαθιού που θα λειτουργούσε ευεργετικά στη δική σου ψυχολογία και καταλυτικά στην αντίστοιχη του αντιπάλου. Ειδικά στο σημείο όπου ο Άρης έκανε την ανατροπή (68-69). Με δύο ευκαιρίες για τη διεύρυνση του προβαδίσματος, Χαρέλ και Κουλμπόκα δεν τελείωσαν τις φάσεις. Και στις δύο βέβαια υπήρξαν καθαρές επαφές, ειδικά αυτή του Μπάρτλεϊ στον Αμερικανό φόργουορντ, ήταν από αυτές που ο Άρης δεν πήρε στη συνολική διάρκεια του παιχνιδιού.

Τα κριτήρια των διαιτητών διέφεραν ενοχλητικά. Έβγαλαν μάτι με τις υποδείξεις τους από τα πρώτα τρία-τέσσερα λεπτά. Το αντιαθλητικό φάουλ που βαφτίστηκε flopping ήταν απλά το αποκορύφωμα μιας σειράς υποδείξεων. Η ΑΕΚ είχε το δικαίωμα της επιθετικής άμυνας, ο Άρης όχι. Και η διαφορά αποτυπώθηκε στην εκκωφαντική διαφορά στους αριθμούς. Η ΑΕΚ έβρισκε πόντους μέσα από τη γραμμή των βολών, αντιθέτως, αυτή αποτέλεσε την… απαγορευμένη ζώνη για τον Άρη από τον οποίον αφαιρέθηκε κάθε δυνατότητα επιθετικής άμυνας καθώς τα φάουλ συμπληρώνονταν εν ριπή οφθαλμού.

Το πώς σφύριξαν οι διαιτητές στα Λιόσια και πώς «βάφτιζαν» τα φάουλ είναι δουλειά της διοίκησης της ΚΑΕ Άρης. Χθες υπήρξε καταφανέστατη αλλοίωση των συνθηκών διεξαγωγής του αγώνα. Το είδαν όλοι. Είναι από τις διαιτησίες που δεν γίνεται να περάσουν… ντούκου. Δεν ήταν δύο-τρία λάθη, αλλά μια σειρά υποδείξεων οι οποίες προσέφεραν ξεκάθαρο πλεονέκτημα στην ΑΕΚ, ανεξαρτήτως του ότι ο Άρης κατάφερε να το απορροφήσει στην εξέλιξη του αγώνα.

Επιστρέφοντας στο αγωνιστικό, ο τρόπος λειτουργίας του συνόλου στην τελευταία περίοδο είναι άξιος προβληματισμού. Ειδικά μετά την ολική ανατροπή (68-69, 33:30). Η συνύπαρξη των Νούα-Κουλμπόκα στο παρκέ και η δημιουργία σουτ για τους δύο συγκεκριμένους παίκτες στοιχειοθέτησαν τη μεθοδολογία του Άρη σε όλους τους τελευταίους αγώνες. Έτσι νίκησε στο Ιβανώφειο, το ίδιο έκανε και απέναντι στο Περιστέρι. Χθες, στα τελευταία έξι αγωνιστικά λεπτά, η ΑΕΚ έκανε τα πάντα για να μη σουτάρουν οι συγκεκριμένοι δύο. Το τελευταίο σουτ – υπό καλές προϋποθέσεις – του Κουλμπόκα ήταν όταν το σκορ έγινε 68-69. Ο δε Νουά βρήκε μόλις ένα μακρινό σουτ, σε κατάσταση αιφνιδιασμού (78-74).

Στο κρίσιμο σημείο, ο Μήτρου Λονγκ έχασε δύο ελεύθερα, έκανε ένα λάθος, δέχθηκε και την τάπα στον αιφνιδιασμό. Ο Ντανίλο Άντζουσιτς έχασε τα δύο από τα τρία σουτ που πήρε, δεν έβγαλε καμία άμυνα, έχασε και την μπάλα μέσα από τα χέρια του. Γενικώς, άξιο απορίας είναι και ο χρόνος συμμετοχής που λαμβάνει ο Σέρβος. Με τη χθεσινή εικόνα του, δεν γίνεται να έχει παίξει περισσότερο από κάθε άλλον. Όσο «ντεφορμέ» κι αν είναι ο Χαρέλ. Προφανώς ο Ιγκόρ Μίλιτσιτς προσπαθεί να τον βοηθήσει στην εύρεση ρυθμού, αλλά αυτό έχει κόστος.

Δεν γίνεται επίσης σε κατάσταση pressing, στα τελειώματα του αγώνα, να βρίσκονται στο παρκέ παίκτες οι οποίοι δεν διακρίνονται για την ικανότητά τους στην άσκηση πίεσης στο ανοιχτό γήπεδο. Κακώς δεν επιδιώχθηκε εντονότερα το «τάισμα» στον Στίβεν Ίνοκ όταν αυτός είχε τελειώσει τις πέντε από τις οκτώ μπάλες που πήρε. Εδώ η ευθύνη βαραίνει κυρίως τους κοντούς οι οποίοι αδυνατούν να σταθεροποιήσουν απόδοση, όχι από αγώνα σε αγώνα αλλά, στη διάρκεια ενός παιχνιδιού. Σε εκτός έδρας (κλειστό) παιχνίδι, τα 19 λάθη είναι τρομερά υψηλός αριθμός. Το κόστος αυτών φάνηκε μέσα από τους 23 πόντους που βρήκε η ΑΕΚ μέσα από αυτά. Δηλαδή, το 28% των πόντων της.